|
ppsan
|
 |
« on: 19 May 2026, 10:00:40 » |
|
หนึ่งเดียวของ"เจียวต้าย" ๘ ต.ค.๕๗
หนึ่งเดียวของ"เจียวต้าย"
บันทึกของคนเดินเท้า
หนึ่งปีในถนนนักเขียน
ผมเพิ่งเข้ามาทำความรู้จักกับอินเตอร์เนต เมื่อสิบห้ามกราคมปีก่อนนี้เอง หลังจากที่ลูกชายคนเล็กติดต่อขอใช้บริการจากบริษัท และเสียค่าบริการรายเดือนให้ โดยเปิดดูลู่ทางอยู่หลายวัน แล้วก็ตกลงใจที่จะเข้ามาเสวนาในถนนนักเขียน ของห้องสมุดพันทิปนี้
เพราะผมเขียนหนังสือมานานมาก มีต้นฉบับที่เคยส่งไปลงพิมพ์ในวารสารต่าง ๆ และยังไม่ได้ลงมากมาย หลายประเภท ตั้งแต่บทกลอน บันทึกของคนเดินเท้า เรื่องในอดีต เรื่องสั้นที่เขียนจากประสบการณ์ชีวิต ทั้งที่เป็นเรื่องจริง เรื่องเกินจริง และเรื่องเกือบจริง กับเรื่องอิงพงศาวดารจีนอีกหลายเรื่อง
ผมตั้งใจที่จะเอาเรื่องเหล่านั้น มาเสนอให้นักอ่านในถนนนักเขียน ได้พิจารณาดูบ้างว่าเรื่องของผมเหล่านั้น พอจะมีค่าควรแก่การอ่านหรือไม่
แล้วผมก็ได้รับคำวิจารณ์บ้าง คำติชมบ้าง แม้จะไม่มาก แต่ก็ทำให้ผมดีใจที่มีการต้อนรับจากผู้อ่าน อย่างที่ไม่เคยได้รับมาก่อน
เพียงสองสามเดือนต่อมา ผมก็ได้รับคำทักทายจากนักอ่านระดับบรรณาธิการคนหนึ่ง หลังจากที่อ่านเรื่องอิงพงศาวดารจีน ตอน ขวากหนามของโจโฉ เป็นความว่า
“ผมเจอเพชรเม็ดหนึ่งในถนนนักเขียนเสียแล้วครับ ขออภัยที่เจอช้าไปหน่อย ตอนนี้ผมตามก๊อปชุดสามก๊กนี้ของคุณเจียวต้ายไว้หมดแล้ว มีสำนักพิมพ์ไหนรับพิมพ์งานชุดนี้หรือยังครับ”
แถมยังมีนักอ่านอีกคนหนึ่งสนับสนุนว่า
“ ดีใจแทนคุณเจียวต้ายมาก ๆ คุณ (บก.ที่ว่า) เหล่ ๆ แบบนี้ ไม่ธรรมดาเลยครับ เพราะตามปกติไม่เหล่ใครง่าย ๆ “
คงจะเดาได้ว่าผมจะมีความรู้สึกยินดีขนาดไหน แต่ก็ตอบแบบนอบน้อมถ่อมตน ว่ายังไม่เคยมีใครพิมพ์เรื่องของเจียวต้าย และก็ไม่ได้หวังด้วย ทั้ง ๆ ที่ผมเคยมีผลงานจากนิยายอิงพงศาวดารจีนมาแล้ว ในนามปากกาอื่น ซึ่งไม่มีใครรู้จัก ตั้งหลายเล่ม
นั่นก็เป็นกำลังใจอย่างสูงยิ่ง ที่ทำให้ผมเอางานมาแปะลงในถนนนักเขียนติดต่อกัน อย่างไม่ขาดสาย จนกระทั่งอีกสามเดือนต่อมา ผมก็ได้รู้จักตัวจริงของนักเขียนและนักอ่านผู้สนับสนุน ข้างต้น แล้วเราก็เป็นเพื่อนที่ดีต่อกันมา
ส่วน บก.นั้น ผมเพิ่งได้พบและพูดคุยกัน เมื่อปลายปีที่แล้วนี้เอง และด้วยความประหลาดใจว่า เขาเป็นชายหนุ่มที่มีอายุน้อยกว่าที่ผมคาดไว้มาก แถมค่อนข้างไปทางหล่อมากเสียด้วย แล้วเราก็พูดคุยกันได้อย่างดียิ่งอีกคนหนึ่ง ในจำนวนผู้คนในอินเตอร์เนตทั้งหมดที่ผมได้มีโอกาสรู้จัก เพียงสิบคน
หลังจากนั้นอีกไม่นาน ผมก็ได้รับการขอร้องไหว้วาน จาก บก.หนุ่มคนนี้ ให้ช่วยเรียบเรียงเรื่องที่เกี่ยวกับความกตัญญู จากพงศาวดารจีน ที่ผมคุยว่าเรียบเรียงไว้หลายเรื่อง ส่งไปให้เขาพิจารณา
ผมก็รับปากแล้วก็เลือกเรื่องที่ตัวละครแสดงความกตัญญูอย่างชัดเจน ออกมาจากเรื่อง สามก๊ก ซ้องกั๋ง, เปาเล่งถูกงอั้น, บ้วนฮ่วยเหลา, โหงวโฮ้วเพงไซ, โหงวโฮ้วเพงหนำ, โหงวโฮ้วเพงปัก รีบส่งไปให้อย่างรวดเร็วจนผู้รับแปลกใจ
ก็ผมไม่ได้เขียนขึ้นใหม่ เพียงแต่เอาเรื่องที่เขียนไว้แล้ว มาปรับปรุงใหม่เท่านั้น รวบรวมได้มา ๗ ชุด คือ
ยอดกตัญญูในราชวงศ์ฮั่น สามทหารเสือ ตัวตายเพราะนายเขลา เจ้าเมืองความคิดน้อย โจรกตัญญู ผู้ทรงความยุติธรรม ยอดกตัญญูในราชวงศ์ซ้อง
แล้วก็รอฟังคำตอบด้วยใจระทึก
และในระหว่างนั้น ผมก็ได้นำบางตอน ในชุด ผู้ทรงความยุติธรรม และชุด ยอดกตัญญูในราชวงศ์ซ้อง มาแปะลงในถนนนักเขียนไปพลาง ๆ
พอถึงเดือนมีนาคมของปีนี้ บก.ก็มาปรึกษาหารือในการปรับปรุงการจัดในการจัดหน้าของเรื่องยอดกตัญญูที่ผมส่งไปให้ พร้อมกับขอแผ่นดิสก์ต้นฉบับ ไปตรวจแก้ก่อนจะลงคอมพิวเตอร์ และดำเนินกรรมวิธีของการพิมพ์ด้วย
ความหวังของผมก็เพิ่มขึ้นอีกหลายสิบเปอร์เซ็นต์ ในการที่จะได้เห็นเรื่องของเจียวต้ายเป็นรูปธรรม ให้เพื่อนจับต้องได้ ในไม่ช้านี้
และเมื่อถึงเวลาอีกห้าวัน จะถึงงานสัปดาห์หนังสือแห่งชาติ ครั้งที่ ๓๔ ผมก็ได้รับการเรียกร้องจาก บก.ให้ไปดูปรู๊ฟแรก และหน้าปก หนังสือของเจียวต้าย ที่สำนักพิมพ์ ซึ่งตั้งอยู่ที่ถนนประชาอุทิศ ฝั่งธนบุรี
ผมจึงดั้นด้นจากถนนสามเสน หน้าวชิรพยาบาล ด้วยรถโดยสารสาย ๓ ลงบางลำพู ต่อด้วยรถโดยสารประจำทางปรับอากาศ สาย ๘๒ ไปลงที่ใกล้จะถึงทางด่วนที่ข้ามสะพานพระราม ๙ แล้วก็นั่งรถแท็กซี่เลี้ยวเข้าไปในถนนประชาอุทิศ จนถึงปากซอย ๔๕ สุดท้ายนั่งมอเตอร์ไซค์ เข้าไปในหมู่บ้านแห่งหนึ่ง และจอดที่หน้าอาคาร ๗
มองลอดเข้าไปในช่องประตูเหล็กยืด ก็เห็นป้าย สำนักพิมพ์ บ้านหนังสือโกสินทร์ แขวนอยู่
เมื่อกดกริ่งแล้วรออยู่ครู่หนึ่ง ผมก็ได้พบกับ บรรณาธิการที่ต้องการพบผม แล้วผมก็ได้ตรวจแก้ต้นฉบับเรื่อง ยอดกตัญญูในพงศาวดารจีน ซึ่งหนากว่า ๑๘๐ หน้า และได้สัมผัสหน้าปกสีขาวกับชื่อตัวอักษรสีชมพูสวยเรียบ ๆ โปรยหัวไว้ด้วยความว่า
“ ถ้าคนไม่รู้จักคุณบิดามารดา ถึงโดยว่าเป็นมนุษย์ ก็เหมือนสัตว์เดรัจฉาน “
ต่อท้ายด้วยนามปากกาของผู้เรียบเรียง และมีชื่อหนังสือเรียงอยู่ทางขวา
บุญคุณต้องทดแทน ความแค้นต้องอภัย
คราวนี้ความหวังของผมก็เต็มร้อยเปอร์เซ็นต์แล้ว
หนึ่งปีในถนนนักเขียน ของเจียวต้าย ก็จบลง
.................แบบ สุขนาฏกรรม. ##########
จากคุณ : เจียวต้าย - [ 29 มี.ค. 49 06:13:30 ]
หนึ่งเดียวของ”เจียวต้าย”
ผมเคยเล่าไว้แล้วว่า งานเขียนของผมที่ได้รับการพิมพ์รวมเล่มทั้งหมดมี ๙ เล่ม เป็นของนามปากกา “เล่าเซี่ยงชุน” รวม ๘ เล่ม คือ
สามก๊กฉบับลิ่วล้อ ๓ เล่ม ซ้องกั๋ง....วีรบุรุษแห่งเขาเหลียงซาน นักรบสองแผ่นดิน อวสานสามก๊ก ปกิณกะสามก๊ก เปาบุ้นจิ้นผู้ทรงความยุติธรรม
แต่มีข้อเขียนของนามปากกา “เจียวต้าย” เพียงเล่มเดียว คือ
บุญคุณต้องทดแทนความแค้นต้องอภัย
ซึ่งสำนักพิมพ์ บ้านหนังสือโกสินทร์ เป็นผู้จัดพิมพ์เมื่อ พ.ศ.๒๕๔๙
จึงขอเสนอปกหนังสือที่กล่าวถึงทั้งหมดในคราวนี้ (เพราะสมัยนั้นยังทำไม่เป็นครับ) . เจียวต้าย 8 ตุลาคม 2557 เวลา 07:42 น.
.







...
ความคิดเห็นที่ 8 คุณเจียวต้ายไม่ใช่คนจีน แต่ทำไมสามารถใช้ชื่อภาษาจีนได้ดี และคิดว่าจะเข้าใจชาวจีนมากกว่าคนจีนจริง ๆซะอีก
ชอบประโยคนี้ที่สุดเลยค่ะ
...บุญคุณต้องทดแทน ความแค้นต้องอภัย....
สมาชิกหมายเลข 1182478 8 ตุลาคม 2557 เวลา 08:16 น.
...
ความคิดเห็นที่ 9 ลงปก "สามก๊ก ฉบับลิ่วล้อ"ฉบับลิ่วล้อ ที่ได้ข่าวว่าเพิ่งพิมพ์ใหม่ ด้วยสิครับ จะสะดวกไหม ที่จะกรุณาช่วยเล่าความเป็นมา ว่าทำไมเล่มนี้จึงพิมพ์ซ้ำ
และชุดนี้จะเป็น ๓ เล่มจบ เหมือนที่ประพันธ์สาส์นเคยพิมพ์หรือเปล่า ฉบับนี้ มีอะไรแตกต่างจากฉบับพิมพ์ครั้งแรกไหมครับ panda and lion 8 ตุลาคม 2557 เวลา 09:57 น.
...
ความคิดเห็นที่ 10
คห.๘ ความกตัญญู เป็นคุณธรรมข้อหนึ่งของคนจีนมานับพันปีแล้ว แต่การแทนคุณมักเป็นไปในทางแก้แค้นเสียเป็นส่วนมาก อย่างคำที่ว่า ยี่สิบปียังไม่สาย
เมื่อผมรวบรวมเรื่องเกี่ยวกับความกตัญูญูในพงศวดารจีน บังเอิญมีตอนหนึ่งที่ชื่อ บุญคุณต้องทดแทน ความแค้นต้องอภัย บก.ก็เลยเอาชื่อนี้มาเป็นชื่อหนังสือ ซึ่งถูกใจผมมากเลยครับ
คห.๙ สามก๊กฉบับลิ่วล้อ พิมพ์ครั้งที่ ๒ นี้ เอาเล่ม ๑ กับเล่ม ๒ ของเก่ามมารวมกัน โดยไม่ได้เปลี่ยนแปลงแก้ไขเลยครับ
ต่อไปจะเอาเล่ม ๓ มาพิมพ์แยกต่างหาก เป็นฉบับ อัศวิน ฮูหยิน และฮ่องเต้
และต่อไป(ถ้าเป็นไปได้) ก็จะเอา ปกิณกะสามก๊ก มาเพิ่ม เสี้ยวสามก๊ก และเกร็ดสามก๊ก พิมพ์ใหม่ครับ.
เจียวต้าย 8 ตุลาคม 2557 เวลา 10:50 น.
...
ที่มา : หนึ่งเดียวของ"เจียวต้าย" ๘ ต.ค.๕๗ https://pantip.com/topic/32682830
.
|