Recent Posts

Pages: 1 2 [3] 4 5 ... 10

พระราชวังและพระราชพิธี / พระราชนิเวศน์มฤคทายวัน (๒) โดย สายหมอกและก้อนเมฆ

« Last post by ppsan on 06 September 2026, 08:50:00 »

พระราชนิเวศน์มฤคทายวัน (๒) โดย สายหมอกและก้อนเมฆ

พระราชนิเวศน์มฤคทายวัน (๒)

พระราชนิเวศน์มฤคทายวัน (ตอนจบ)

สวัสดีวันศุกร์ค่ะ ต่อจากตอนที่แล้วนะคะ ทริปชะอำ - หัวหิน (ยังอัพบล็อกไม่จบทริป) เมื่อ ๑๖ - ๑๘ ตุลาคม ๒๕๕๕ ค่ะ ตั้งใจจะแวะที่นี่ก่อนกลับบ้าน ครั้งที่สามแล้วค่ะ มากี่ทีก็ยังถ่ายรูปกลับไปเป็นร้อยเหมือนเดิม
.

เก็บค่าเข้าชม แล้วดูแลรักษาอย่างดี ใครมาก็ประทับใจค่ะ

มุมไหนก็ร่มครึ้มไปหมด

ไม้ดัดรูปสัตว์ต่างๆ

ยิ้มกับป้ายนี้เลยค่ะ ใครอย่าเผลอปล่อยลูกหลานไปโพสต์ท่าถ่ายรูปล่ะ

ดูว่าต้นไม้ใหญ่โตแค่ไหน ลองเทียบกับคนเดินผ่านค่ะ

มุมซ้ายของภาพ มีคนนั่งเล่นเป็นแถวเลยค่ะ คนเราก็เท่านี้เหลือตัวนิดเดียว...

ยังเดินกลับมาถ่ายบ่อน้ำอีกรอบ

๑๑.๒๓ น. วันที่ ๑๘ ตุลาคม ๒๕๕๕ แดดร้อน แต่ต้นไม้เยอะ ลมโชยจากทะเล...สบายค่ะ

อีกมุมหนึ่งของ พระที่นั่งสโมสรเสวกามาตย์

เราเดินออกมากันแล้วค่ะ

บริเวณที่ขายของที่ระลึก และขนม (ลายพื้นกระเบื้องสวยดีค่ะ)

เก็บมาฝากค่ะ รอบในการนำชมพระราชนิเวศน์มฤคทายวัน

เจ้าหน้าที่ทั้งผู้ชาย ผู้หญิง แต่งกายเรียบร้อย ดูดีค่ะ

รวบรัดตัดความอีกแล้วค่ะ...เราเอาป้ายลงทะเบียนกล้องไปคืน ลืมบอกค่ะ
ลงทะเบียนเฉพาะกล้องใหญ่ เป็นข้อตกลงเรื่องการเผยแพร่ภาพ ห้ามนำไปใช้ในเชิงพาณิชย์

เรายืมจักรยานตรงจุดลงทะเบียนกล้อง ขับมาเรื่อยๆ ตรงนี้...พระราชานุสาวรีย์ พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว

กระถางชวนชมชุดนี้ จำได้ว่าเคยเห็นที่งานพระเมรุ สมเด็จพระเจ้าภคินีเธอฯ ที่สนามหลวง เสร็จจากงานพระราชพิธี คงย้ายมาที่นี่

พระราชานุสาวรีย์ รัชกาลที่ ๖ ค่ะ

เรามาที่นี่เป็นครั้งที่สาม แต่เพิ่งเป็นครั้งแรก ที่ขับจักรยานเข้ามาด้านใน...

เมฆหาจักรยานที่ถูกใจไม่ได้ เลยขับแบบสองตอนมากับปะป๊าก็ดีเหมือนกันเนาะ หมอกอยู่หลังแม่อีกคันค่ะ

เราก็จอดถ่ายเป็นระยะ

ต้นไม้ใหญ่ มองไปเห็นทะเล

บ้านเจ้าพระยารามราฆพค่ะ

เราไม่รู้ว่าเดินเข้าไปถ่ายรูปด้านหน้าที่หันหน้าออกทะเลได้ เสียดายค่ะ ไว้เที่ยวหน้า...

เราดูจากเน็ต ฝั่งตรงข้ามที่เห็นบันไดโค้งลงมา สวยมากค่ะ

ปะป๊ากับเมฆ ขับเลยไปไกลแล้วค่ะ

เลยจากบ้านเจ้าพระยารามราฆพตรงไป เป็นทางตัน มีประตูปิดไว้

มีทางแยกเลี้ยวซ้ายไปเส้นทางศึกษาธรรมชาติป่าชายเลน จอดจักรยานไว้ตรงหอคอยนี้ค่ะ ทางเดินเท้าห้ามนำรถเข้าไป

เดินตามมานะคะ

เมฆเดินหน้าสุด ปะป๊า หมอก และแม่รั้งท้ายเช่นเคย

แม่ส่งเสียงบอกปะป๊า ขอถ่ายรูปตรงนี้หน่อย ปะป๊าบอกเมฆให้เดินกลับมาก่อน สะพานไม้ยวบยาบ

จัดแถวกันเล็กน้อย ให้เมฆยืนหน้า

จากป้าย...การเติบโตและผลผลิตรากพืชของไม้โกงกางใหญ่ อายุ 17 ปี
ที่ปลูกบริเวณสวนป่าชายเลนทูลกระหม่อม อุทยานสิ่งแวดล้อมนานาชาติสิรินธร

อ่อมแซบ หรือเบญจรงค์ค่ะ ข้างทางเดินเยอะมาก

สีโปรดเรา

ยังเดินกันต่อไป

เดินไปเดินมาเมฆรั้งท้ายแล้วค่ะ

ป่าชายเลนนี้ เรียกว่า สวนป่าชายเลนทูลกระหม่อม

ดอกโพทะเลค่ะ

ป้ายแสดงสิ่งมีชีิวิต และพืชที่เจอที่นี่ค่ะ

คืนจักรยานเรียบร้อย เดินผ่านทางเข้าชมพระตำหนัก...

ภาพสุดท้ายค่ะ จะกลับแล้ว มองกลับเข้าไปอีกที เรามาถึงตอน ๑๐ โมงกว่า ออกไปตอนเที่ยงกว่า

.

Create Date : 18 มกราคม 2556
Last Update : 18 มกราคม 2556 5:36:20 น.

.

ที่มา : พระราชนิเวศน์มฤคทายวัน (๒)
https://www.bloggang.com/viewdiary.php?id=morkmek&month=01-2013&date=18&group=10&gblog=36

.

พระราชวังและพระราชพิธี / พระราชนิเวศน์มฤคทายวัน (๑) โดย สายหมอกและก้อนเมฆ

« Last post by ppsan on 06 September 2026, 08:47:47 »

พระราชนิเวศน์มฤคทายวัน (๑) โดย สายหมอกและก้อนเมฆ

พระราชนิเวศน์มฤคทายวัน (๑)

สวัสดีค่ะ พากลับมาที่ทริปชะอำ - หัวหิน (ยังอัพบล็อกไม่จบทริป) เมื่อ ๑๖ - ๑๘ ตุลาคม ๒๕๕๕ ค่ะ ตั้งใจจะแวะที่นี่ก่อนกลับบ้าน ป้าหญิงเธอขอบาย...คนที่บ้านเราก็ดูไม่ค่อยเต็มใจอยากมากันเท่าไหร่ แต่แม่ก็ใช้อำนาจเบ็ดเสร็จเด็ดขาดไม่ขอความเห็น แค่ให้ขับรถมาให้ แล้วไม่อยากเดินก็ไม่ว่าักัน สุดท้ายก็ยังพบกันครึ่งทางนะ ไม่ได้บีบบังคับจนเกินไป

เราเคยมาที่นี่ครั้งหนึ่งเมื่อ ๒๖ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๔ เคยอัพบล็อกไปแล้วค่ะ เผื่ออยากชม...ตอนนั้นเพิ่งได้ Nikon D3100 + kit 18-55 mm. ไม่นาน

//www.bloggang.com/viewdiary.php?id=morkmek&month=02-2011&date=28&group=1&gblog=115

.

ครั้งนี้ วันที่ ๑๘ ตุลาคม ๒๕๕๕ กับ Nikon D3100 ตัวเดิม กับเลนส์ที่ใช้ประจำตอนนี้ Tamron 18-270 mm.

เพราะเตรียมตัวจะกลับบ้าน เลยแต่งตัวสบายๆ ไปหน่อย แต่ไม่ได้ขึ้นชมพระตำหนักค่ะ

เราชอบสวน ชอบต้นไม้ใหญ่ คงเหมือนใครหลายคน

มาลงทะเบียนขอใช้กล้องเช่นเคยค่ะ

ห้องจัดแสดงนิทรรศการเฉลิมพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระปรเมนทรมหาวชิราวุธ พระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว

สมเด็จพระเจ้าภคินีเธอ เจ้าฟ้าเพชรรัตนราชสุดา สิริโสภาพัณณวดี

เซ็ตนี้ทำรูปยากค่ะ ถ่ายต้นไม้สีเขียวเยอะๆ แบบนี้ ความละเอียดสูง ไฟล์ใหญ่มาก
ย่่อภาพไม่ให้เกิน 150 kb ของบล็อกแก๊งค์ เหลือขนาดเล็กลงหน่อย (ผิดคอนเซ็ปท์เลยค่ะ)

พระราชนิเวศน์มฤคทายวัน

เป็นสถานที่ท่องเที่ยวที่สำคัญแห่งหนึ่งของจังหวัดเพชรบุรี เป็นพระราชวังสร้างในสมัยร.๖ ที่ ตำบลห้วยทรายเหนือ อำเภอชะอำ จังหวัดเพชรบุรี โดยเป็นพระตำหนักประทับแรมของพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ซึ่งพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวได้ทรงพอพระราชหฤทัยที่สถานที่ที่ตำบลบางควายจึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ สั่งให้กระทรวงมหาดไทยได้ดำเนินการก่อสร้างพระราชนิเวศน์ใหญ่ใน พ.ศ. ๒๔๖๖ โดยที่เจ้าพระยายมราช (ปั้น สุขุม) เสนาบดีกระทรวงมหาดไทยเป็นผู้อำนวยการก่อสร้าง และพระองค์ได้ทรงร่างแผนผังการก่อสร้างพระราชนิเวศน์ด้วยพระองค์เอง โดยพระองค์ได้ทรงเพิ่มพระตำหนักฝ่ายใน ทรงเลือกแบบพระราชนิเวศน์เป็นอาคารแบบไม้ชั้นเดียว หลังคาทรงปั้นหยา มุงกระเบื้องสี่เหลี่ยม ใต้ถุนสูง เทพื้นคอนกรีตตลอดที่พระตำหนักต่างๆ ได้แบ่งกระจายกันอยู่เป็นหลังๆ มีรูปทรงแบบเดียวกันหมด แต่ทุกหลังจะมีระเบียงและบันได ส่วนทางเดินจะมีลูกกรงและหลังคาเชื่อมติดต่อถึงกันตลอดเพื่อความสะดวกและรวดเร็วในการเดินติดต่อกันระหว่างพระตำหนักต่างๆ ได้จัดวางห้องบรรทมอยู่กลางติดกับห้องแต่งพระองค์ มีห้องเสวยด้านหลัง มีสะพานทอดออกไปทางด้านขวามือเป็นส่วนของฝ่ายใน ด้านหน้ามีสะพานทอดยาวไปเป็นห้องทรงพระอักษรใกล้ชายหาด

ข้อมูลเพิ่มเติม จากวิกิพีเดีย

๑๐.๕๖ น. ค่ะ

พระราชนิเวศน์มฤคทายวันเป็นหมู่อาคารที่วางเรียงกันตามความยาวของชายหาด แบ่งพื้นที่ออกเป็นสองส่วน
คือ ส่วนที่ประทับทางทิศใต้ และส่วนที่อยู่ของข้าราชบริพารทางทิศเหนือ

พระที่นั่งที่ประทับแต่ละหมู่เป็นอาคารชั้นเดียวยกใต้ถุนสูง ประกอบด้วยห้องที่ประทับ ที่เสวย ห้องพระภูษา และห้องพักข้าราชบริพารผู้ตามเสด็จฯ
แต่ละห้องวางกระจายกันให้รับลม มีชาลาเชื่อม มีหลังคาคลุมติดต่อกัน ยาวต่อเนื่องไปจนถึงศาลาลงสรงที่ริมหาด

แยกฝ่ายหน้าฝ่ายในไม่ปะปนกัน ตามโบราณราชประเพณี

สถาปัตยกรรมพระราชนิเวศน์มฤคทายวัน

เป็นตัวอย่างของสถาปัตยกรรมเพื่อการพักตากอากาศในช่วงปลายรัชกาลที่ ๖ เมื่อครั้งที่วัสดุก่อสร้างในพื้นที่ยังหายาก กับทั้งระยะเวลาในการก่อสร้างที่จำกัด สถาปนิกและวิศวกรจึงเลือกใช้ระบบพิกัด (modular system) ในการออกแบบ ทั้งทางราบและทางตั้ง โดยใช้แนวเสาระยะ ๓.๐๐ เมตรเป็นมาตรฐาน แต่ละช่วงเสาแบ่งผนังออกเป็น ๗ ส่วนๆ ละ ๔๐ เซนติเมตร เกิดเป็นจังหวะ ๒ : ๓ : ๒ ตอบรับกับขนาดบานหน้าต่างและประตู ช่องระบายอากาศไม้ฉลุเหนือขอบประตู ตลอดจนฝ้าเพดานห้อง ใช้ชิ้นส่วนวัสดุก่อสร้างสำเร็จรูปที่ผลิตโดยระบบอุตสาหกรรม แต่วางแผนผังห้องให้ยักเยื้องกัน มีรูปทรงหลังคาที่หลากหลาย ทำให้อาคารดูเรียบง่ายแต่ไม่น่าเบื่อ ทั้งยังมีความโปร่งเบา มีการประดับประดาแต่น้อยที่สุด ตอบรับกับความนิยมของยุคสมัย ที่เป็นรอยต่อระหว่างสถาปัตยกรรมวิคตอเรียน (Victorian Architecture) กับสถาปัตยกรรมสมัยใหม่ (Modern Architecture)

แวะทักทายเพื่อน

...ส่วนที่ติดริมหาด กำลังปรับปรุงค่ะ

น่าจะเป็นบ่อน้ำที่มีอยู่เดิมค่ะ

มุมไหนก็สวยค่ะ

พอลงทะเบียนกล้องแล้ว เค้าจะให้ป้ายมาแขวนแบบนี้ค่ะ

ที่บอกว่าพบกันครึ่งทางคือนี่ค่ะ สามคนพ่อลูก เค้าไม่เดินกับแม่ นั่งเล่นริมหาดรอ...

เก้าอี้ตัวนี้ คราวก่อน หมอกกับเมฆมานั่งถ่ายรูปตรงนี้ค่ะ

ชอบสวนที่นี่

ไม่มีนายแบบ นางแบบแล้วนะคะ แม่เดินคนเดียว

๑๑.๐๔ น. วันที่ ๑๘ ตุลาคม ๒๕๕๕ ค่ะ

ไม่รู้จะบรรยายอะไรค่ะ คิดว่าหลายท่านผ่านมาแถวนี้คงได้แวะที่นี่กัน

มีต้นไม้ใหญ่หลายต้น มี (เหมือน) เครื่องแขวนอยู่ค่ะ เราไม่รู้เค้่าเรียกว่าอะไร ทำขวัญ ??

ลองซูมใกล้ๆ เป็นแบบนี้ค่ะ

ร่มรื่นไปหมด

บันไดก็งาม ด้านบนพระตำหนัก ห้ามถ่ายภาพ เรายังไม่เคยขึ้นไปค่ะ

จากข้่อมูลในวิกิพีเดีย บริเวณนี้เข้าใจว่าเป็น พระที่นั่งสโมสรเสวกามาตย์
เป็นอาคารสองชั้น มีรูปทรงสี่เหลี่ยมผืนผ้าเปิดโล่ง ทั้งชั้นล่างและชั้นบนทรงใช้เป็นโรงละครและที่ชุมนุมในโอกาสต่างๆ

ชั้นบนเป็นภาพพระบรมฉายาลักษณ์ พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ ๖
ชั้นล่างตรงกัน ภาพพระฉายาลักษณ์สมเด็จพระเจ้าภคินีเธอ เจ้าฟ้าเพชรรัตนราชสุดา สิริโสภาพัณณวดี

เจ้าหน้าที่แต่งตัวน่ารักดีค่ะ

เจ้าหน้าที่อีกท่านยิ้มละไม...ถ้าแต่งตัวไม่ค่อยสุภาพ ต้องนุ่งผ้าทับแบบน้องผู้หญิงด้านหลังค่ะ

ทางเชื่อมระหว่างหมู่พระตำหนัก

ดอกปีบร่วง...

ทิ้งท้ายบล็อกนี้...ฝีมือเมฆค่ะ

.

Create Date : 14 มกราคม 2556
Last Update : 14 มกราคม 2556 20:57:35 น.

.

ที่มา : พระราชนิเวศน์มฤคทายวัน (๑)
https://www.bloggang.com/viewdiary.php?id=morkmek&month=01-2013&date=14&group=10&gblog=34

.

พระราชวังและพระราชพิธี / พระที่นั่งอนันตสมาคม โดย สายหมอกและก้อนเมฆ

« Last post by ppsan on 05 September 2026, 21:00:08 »

พระที่นั่งอนันตสมาคม โดย สายหมอกและก้อนเมฆ

พระที่นั่งอนันตสมาคม >>>>

สวัสดีวันศุกร์ค่ะ อย่างที่บอกค่ะ เรากลับออกมาทางเดิม เก็บภาพจากพระที่นั่งอภิเ้ศกดุสิตแล้ว มาต่อที่นี่เลยค่ะ พระที่นั่งอนันตสมาคม....

ทำบล็อกเอ็นทรี่นี้ได้แรงใจ แรงเชียร์เยอะว่าสมควรจะมีเลนส์ไวด์ได้แล้ว...ยังค่ะ ไว้ก่อนอีกนานเลย

พระที่นั่งอนันตสมาคม

เมื่อการก่อสร้างพระที่นั่งอัมพรสถานในเขตพระราชวังดุสิต แล้วเสร็จพุทธศักราช ๒๔๔๙ ต่อมา พุทธศักราช ๒๔๕๐
พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ ๕ ได้โปรดเกล้าฯ ให้ก่อสร้างพระที่นั่งอีกองค์หนึ่งขึ้น ทางทิศตะวันออก
ของพระที่นั่งอัมพรสถาน เพื่อใช้เป็นที่เสด็จออกมหาสมาคม เช่นเดียวกับ พระที่นั่งในพระบรมมหาราชวัง

พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ได้เสด็จพระราชดำเนิน ทรงวางพระศิลาฤกษ์พระที่นั่งองค์ใหม่นี้
เมื่อวันที่ ๑๑ เดือนพฤศจิกายน พุทธศักราช ๒๔๕๑ ในรัชมงคลสมัยที่ได้เสด็จเถลิงถวัลยราชสมบัติมาครบ ๔๐ ปีบริบูรณ์
และได้พระราชทานชื่อพระที่นั่งว่า พระที่นั่งอนันตสมาคม ตามชื่อพระที่นั่งองค์เดิม

ภายในพระบรมมหาราชวัง ซึ่งสร้างขึ้นในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ ๔ พระบรมชนกนาถ
ซึ่งอยู่ในสภาพที่ทรุดโทรมยากแก่การบูรณะ จึงมีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้รื้อลงและสร้างเป็นสวน

ด้านฝั่งร้านกาแฟดอยตุงค่ะ

ลุงที่ดูแลสวนดุมาก ใครเฉียดเข้าใกล้สวน แกจะบอกว่า No No แล้วโบกไม้โบกมือไม่ให้เหยียบหญ้า...

อารมณ์ภาพขาดๆ เกินๆ ประสาความสามารถของเลนส์ และคนถ่ายนะคะ

ถ่ายยังไงก็ติดร่มสีม่วงพี่ รปภ. ค่ะ

ถอยหลังไป เพื่อเก็บยอดโดม ด้านข้างก็หายไปด้วย

พระที่นั่งอนันตสมาคม เป็นพระที่นั่งที่สร้างขึ้นมาแบบสถาปัตยกรรม แบบอิตาเลียนเรอเนสซองส์ (Italian Renaissance)
และแบบนีโอคลาสสิก (Neo Classic) ภายนอกประดับด้วยหินอ่อนซึ่งสั่งมาจากเมืองคารารา (Carara) ประเทศอิตาลี

องค์พระที่นั่งเป็นอาคารหินอ่อนสองชั้น มีโดมสูงใหญ่อยู่ตรงกลาง และมีโดมเล็กๆ โดยรอบอีก ๖ โดม รวมทั้งสิ้นมี ๗ โดม
ส่วนกว้างขององค์พระที่นั่ง ประมาณได้ ๔๗.๔๙ เมตร ส่วนยาวประมาณ ๑๑๒.๕๐ เมตร และส่วนสูงประมาณได้ ๔๗.๔๙ เมตร

การก่อสร้างพระที่นั่งอนันตสมาคมดำเนินมาถึงปีพุทธศักราช ๒๔๕๓ พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว
รัชกาลที่ ๕ เสด็จสวรรคต ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระมงกุฏเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ ๖ ได้ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ
ให้ดำเนินการก่อสร้างต่อตามพระราชประสงค์ ในที่สุดก็สำเร็จบริบูรณ์ในพุทธศักราช ๒๔๕๘
ใช้เวลาในการก่อสร้างทั้งหมด ๘ ปี สิ้นงบประมาณการก่อสร้างประมาณ ๑๕ ล้านบาท

พยายามจะเดินรอบๆ นะคะ แต่ดูเหมือนจะไม่ครบทุกมุม

อีกฝั่งด้านหนึ่งค่ะ เป็นสวนสวยๆ เหมือนกัน ตอนกลางคืนไฟส่องคงสวยมาก ไม่เคยมาค่ะ

นักเรียนมาทัศนศึกษาในวันธรรมดา หลีกเลี่ยงนักท่องเทียวปกติที่มาในวันเสาร์-อาทิตย์

ถ้าเข้าชมภายในพระที่นั่ง งดถ่ายภาพเช่นกันค่ะ เราไม่ได้เข้าไป

ภายหลังการเปลี่ยนแปลงการปกครองจากระบอบสมบูรณาญาสิทธิราชย์เป็นระบอบประชาธิปไตย
เมื่อวันที่ ๒๔ มิถุนายน พ.ศ. ๒๔๗๕ พระที่นั่งอนันตสมาคมได้ใช้เป็นที่ประกอบพระราชพิธีบางอย่าง
ตามพระราชประสงค์เดิมของพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ ๕ และยังได้เป็นที่ประชุมสภาด้วย

สิงโตสองภาพนี้ ถ่ายคนละด้านนะคะ ดูดีๆ ไม่เหมือนกัน ดูลายของหินอ่อนที่เอามาแกะ

ยืนยันว่าถ่ายคนละด้าน

ภาพสุดท้ายของพระที่นั่งอนันตสมาคม...ดอกพยับหมอก กลางแดดเปรี้ยง...

มารอขึ้นรถเมล์ที่หน้ารัฐสภาค่ะ เรากับเอฟไปต่อกันที่วัดมหรรณพาราม

.

Create Date : 24 กุมภาพันธ์ 2555
Last Update : 28 มิถุนายน 2555 20:15:31 น.

.

ที่มา : พระที่นั่งอนันตสมาคม
https://www.bloggang.com/viewdiary.php?id=morkmek&month=02-2012&date=24&group=10&gblog=28

.

พระราชวังและพระราชพิธี / พระที่นั่งอภิเศกดุสิต โดย สายหมอกและก้อนเมฆ

« Last post by ppsan on 05 September 2026, 20:58:16 »

พระที่นั่งอภิเศกดุสิต โดย สายหมอกและก้อนเมฆ

พระที่นั่งอภิเศกดุสิต

สวัสดีวันพุธค่ะ ต่อเลยนะคะ ตอนมาเราเข้่าทางด้านข้างพระที่นั่งอนันตสมาคมด้านนี้ ยังไงก็จะต้องผ่านพระที่นั่งอภิเศกดุสิต แต่ยังไม่เก็บภาพ กะว่าเดี๋ยวค่อยเก็บภาพครั้งเดียวตอนขากลับ...เดินลัดเลาะเืรื่อยมา หลงบ้าง งงบ้าง หาทางออกเดิม เพื่อเก็บภาพตามที่ตั้งใจไว้....

เที่ยงกว่าๆ ค่ะ

พระที่นั่งอภิเศกดุสิต (อังกฤษ - Abhisek Dusit Throne Hall) คือ หนึ่งในองค์พระที่นั่งในพระราชวังดุสิต
เริ่มก่อสร้างขึ้นในปี พ.ศ. ๒๔๔๖ แล้วเสร็จในปี พ.ศ. ๒๔๔๗ สร้างหลังพระที่นั่งวิมานเมฆ ประมาณ ๒ ปี
และมีการฉลองพระที่นั่งเมื่อวันที่ ๑๖ เมษายน พ.ศ. ๒๔๔๗ (ร.ศ. ๑๒๓)

พระที่นั่งอภิเศกดุสิต เป็นพระที่นั่งองค์แรกๆ ที่สร้างขึ้นในเขตพระราชวังดุสิต เป็นพระที่นั่งชั้นเดียว ประดับและสร้างด้วยไม้เป็นส่วนมาก
มีลวดลายฉลุไม้เรียกว่า ลายบุหงา มีการประดับกระจกสี และลวดลายปูนปั้นที่หน้าบัน เป็นศิลปะแบบมัวร์ จึงทำให้พระที่นั่งองค์นี้งดงามมาก

พระที่นั่งองค์นี้ ตั้งอยู่ทางตะวันออกของพระที่นั่งวิมานเมฆ สร้างขึ้นโดยพระราชดำริของพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว
หลังจากพระองค์ได้เสด็จกลับมาจากการประพาสยุโรปครั้งที่ ๑ เพื่อใช้เป็นท้องพระโรง และสถานที่พระราชทานเลี้ยง สำหรับพระราชวังดุสิต
และใช้เป็นสถานที่สำหรับพระบรมวงศานุวงศ์ และข้าราชการ ในงานประจำปีสวนดุสิต

เป็นครั้งที่สองที่ได้มา ก็ยังรู้สึกว่า "งดงาม" อยู่เหมือนเดิม...

ปัจจุบันพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวและสมเด็จพระนางเจ้าฯ ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานพระบรมราชานุญาต
ให้บูรณะพระที่นั่งองค์นี้ เพื่อเป็นอาคารจัดแสดงงานศิลปหัตถกรรมของสมาชิกมูลนิธิศิลปาชีพและของสะสม
ในสมเด็จพระนางเจ้าฯ พระบรมราชินีนาถ และยังได้เสด็จพระราชดำเนินมาเป็นองค์ประธานเปิดเมื่อ วันที่ ๒๐ มกราคม พ.ศ. ๒๕๓๖

ประชาชนทั่วไปสามารถเข้าชมภายในพระที่นั่งได้ทุกวัน โดยติดต่อที่สถานที่ขายตั๋วเข้าเยี่ยมชมพระที่นั่งวิมานเมฆ
ข้อมูลจาก วิกิพีเดีย

อาคารฝั่งตรงข้ามพระที่นั่งอภิเศกดุสิตค่ะ

ไม่ค่อยเห็นผกากรองสีนี้ค่ะ

ภาพสุดท้ายค่ะ

.

บล็อกหน้า...พระที่นั่งอนันตสมาคมค่ะ

.

Create Date : 22 กุมภาพันธ์ 2555
Last Update : 28 มิถุนายน 2555 20:15:09 น.

.

ที่มา : พระที่นั่งอภิเศกดุสิต
https://www.bloggang.com/viewdiary.php?id=morkmek&month=02-2012&date=22&group=10&gblog=27

.

พระราชวังและพระราชพิธี / พระที่นั่งวิมานเมฆ โดย สายหมอกและก้อนเมฆ

« Last post by ppsan on 05 September 2026, 20:55:39 »

พระที่นั่งวิมานเมฆ โดย สายหมอกและก้อนเมฆ

20 กุมภาพันธ์ 2555
พระที่นั่งวิมานเมฆ
.

พระที่นั่งวิมานเมฆ >>>>

สวัสดีวันจันทร์ค่ะ โปรยไว้คราวที่แล้ว จะมาวัดหรือพาดูดอกไม้ดี ยังก่อนค่ะ ที่นี่ดีกว่า...เรามาเป็นครั้งที่สอง เอฟ (น้องที่เคยทำงานด้วยกัน) อยากไป...เรานัดหมายกันที่สนามหลวงง่ายที่สุด แล้วนั่งรถเมล์มาลงที่พระที่นั่งอนันตสมาคม เดินต่ออีกนิด สายๆ ของวันที่ ๒๙ ธันวาคม ๒๕๕๔ เดินเข้าไปซื้อบัตรเข้าชมในเวลา ๑๐ โมงกว่ามังคะ บัตรเข้าชมราคา ๗๕ บาท เจ้าหน้าที่จำหน่ายบัตรอธิบายก่อนว่า ตอนนี้ปิดการให้เข้าชมไปหลายส่วน ถ้าดูจากภาพประกอบตรงจุดจำหน่ายบัตร ส่วนที่ปิดคือ ตำหนักสวนบัวเปลว , ตำหนักสวนบัว , พระตำหนักสวนหงส์ , อาคารรถม้าพระที่นั่ง และอาคารจัดแสดงเครื่องราชูปโภค เรายืนยันว่าไม่เป็นไร ยังอยากเข้าชมในส่วนอื่นๆ อยู่ ชำระค่าบัตรแล้วรีบจ้ำเดินกันไป เพราะบรรยายไทยรอบแรก ๑๐.๐๐ น. ค่ะ วิ่งไปยังทัน...

มาถึงด้านในก่อนเข้่าชมพระที่นั่งวิมานเมฆ ให้ฝากของที่ล็อกเกอร์ เราถือกุญแจเอง โดยหยอดตู้ด้วยเหรียญ ๑๐ บาท เก็บทุกอย่าง...กระเป๋าสตางค์ กล้องถ่ายรูป โทรศัพท์มือถือ ห้ามเลยค่ะ ถ้าใครลืมโทรศัพท์มือถือติดไปด้วย คุณต้องมาหยอดเหรียญใหม่ ฝากใหม่อีกรอบ...
.

๑๐.๕๖ น. ของวันที่ ๒๙ ธันวาคม ๒๕๕๔

ด้านใน...ส่วนของห้องโถง ที่เป็นห้องรอเฝ้าในหลวงรัชกาลที่ ๕ ปิดถาวร ไม่ให้เข้าชมอีกเช่นกัน โชคดีเราเคยชมเป็นบุญตาแล้ว

ฟังบรรยายภายในพระที่นั่งแล้ว บริเวณนี้สามารถถ่ายภาพได้ค่ะ

พระที่นั่งวิมานเมฆ

เมื่อพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวรัชกาลที่ ๕ เสด็จพระราชดำเนินกลับจากประพาสทวีปยุโรปในปีพุทธศักราช ๒๔๔๐ ได้ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้จัดซื้อที่สวนและนาระหว่างคลองผดุงกรุงเกษมจรดคลองสามเสนด้วยพระราชทรัพย์ส่วนพระองค์ เพื่อจัดสร้างเป็นอุทยานสถานและพระราชทานนามอุทยานสถานแห่งนี้ว่า "สวนดุสิต"

พระที่นั่งถาวรองค์แรกที่พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้สร้างขึ้นภายในสวนดุสิต คือ "พระที่นั่งวิมานเมฆ" โปรดเกล้าฯ ให้สร้างขึ้นเมื่อปีพุทธศักราช ๒๔๔๓ โดยมีพระบรมราชโองการให้รื้อย้ายพระที่นั่งมันธาตุรัตนโรจน์ จากพระจุฑาธุชราชฐาน ณ เกาะสีชังมาปลูกสร้างขึ้นใหม่ มีสมเด็จพระเจ้าบรมวงค์เธอเจ้าฟ้ากรมพระยานริศรานุวัดติวงศ์ทรงกำกับการออกแบบ และทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้มีการเฉลิมพระที่นั่งเมื่อวันที่ ๒๗ มีนาคม พุทธศักราช ๒๔๔๔ พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เสด็จแปรพระราชฐานจากพระบรมมหาราชวังมาประทับเป็นการถาวร ณ พระที่นั่งวิมานเมฆ เป็นเวลาถึง ๕ ปี จนการก่อสร้างพระที่นั่งอัมพรสถานเสร็จสมบูรณ์ในปีพุทธศักราช ๒๔๔๙ จึงทรงย้ายไปประทับที่พระที่นั่งอัมพรสถาน

เมื่อพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวเสด็จสวรรคตในปีพุทธศักราช ๒๔๕๓ พระที่นั่งวิมานเมฆก็ปิดร้างลงเพราะเจ้านายฝ่ายในต้องเสด็จกลับมาประทับในพระบรมมหาราชวังตามราชประเพณี ในปีพุทธศักราช ๒๔๖๘ ปลายรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวรัชกาลที่ ๖ พระองค์ได้ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้สมเด็จพระนางเจ้าอินทรศักดิ์ศจี พระวรราชชายาเสด็จมาประทับ ณ พระที่นั่งวิมานเมฆ และเมื่อพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวเสด็จสวรรคต สมเด็จพระนางเจ้าอินทรศักด์ศจีพระวรราชชายา ได้ทรงย้ายไปประทับที่พระตำหนักในสวนหงส์ ซึ่งอยู่ทางทิศเหนือของพระที่นั่งวิมานเมฆ นับตั้งแต่นั้นเป็นต้นมาพระที่นั่งวิมานเมฆก็มิได้ใช้เป็น พระราชฐานที่ประทับของเจ้านายพระองค์ใดอีกได้แต่ปิดร้างและทรุดโทรมตามกาลเวลา

ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัวรัชกาลที่ ๗ แม้ว่าได้ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้มีการบูรณะซ่อมแซมพระที่นั่งวิมานเมฆหลายครั้ง เช่น การซ่อมเปลี่ยนสายไฟฟ้าภายในองค์พระที่นั่ง การซ่อมเสามุขศาลาท่าน้ำเป็นต้น แต่ในที่สุดตั้งแต่ปีพุทธศักราช ๒๔๗๕ เป็นต้นมา พระที่นั่งวิมานเมฆก็ใช้เป็นเพียงสถานที่เก็บราชพัสดุของสำนักพระราชวังตลอดมาถึง ๕๐ ปี

จนถึงพุทธศักราช ๒๕๒๕ ในมหามงคลสมัยสมโภชกรุงรัตนโกสินทร์ ๒๐๐ ปี สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์พระบรมราชินีนาถ ทรงสำรวจและพบว่าพระที่นั่งวิมานเมฆยังคงอยู่ในสภาพที่สมบูรณ์มีลักษณะทางสถาปัตยกรรมที่ประณีตงดงามและยังมีภาพถ่ายฝีพระหัตถ์ รวมถึงศิลปวัตถุส่วนพระองค์เป็นจำนวนมาก จึงทรงขอพระราชทานพระบรมราชานุญาตจากพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว บูรณะซ่อมแซมเพื่อจัดเป็นพิพิธภัณฑ์เฉลิมพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว และเพื่อเป็นมรดกของชาติสืบไป

พระที่นั่งวิมานเมฆ เป็นพระที่นั่งที่สร้างด้วยไม้สักทองที่ใหญ่ที่สุดในโลก มีลักษณะทางสถาปัตยกรรมที่งดงามประณีตและได้รับอิทธิพลการก่อสร้างแบบตะวันตก องค์พระที่นั่งเป็นรูปอักษรตัวแอลในภาษาอังกฤษ คือสร้างเป็นรูปสองแฉกตั้งฉากกัน แต่ละด้านยาว ๖๐ เมตร สูง ๒๐ เมตร เป็นอาคาร ๓ ชั้นเฉพาะที่ประทับซึ่งเรียกว่า "แปดเหลี่ยม" มี ๔ ชั้น ชั้นล่างสุดก่ออิฐถือปูน ชั้นถัดขึ้นไปสร้างด้วยไม้สักทองทั้งหมด มีห้องจัดแสดงรวมทั้งสิ้น ๓๑ ห้อง การจัดแสดงบางห้องยังคงลักษณะบรรยากาศในอดีตไว้ เช่น หมู่ห้องพระบรรทม ท้องพระโรงและห้องสรง เป็นต้น บางห้องจัดแสดงศิลปวัตถุแยกตามประเภทเช่น ห้องจัดแสดงเครื่องเงิน ห้องจัดแสดงเครื่องกระเบื้องลายคราม ห้องจัดแสดงเครื่องแก้วเจียระไน และห้องจัดแสดงเครื่องงา เป็นต้น นอกจากพระที่นั่งวิมานเมฆภายในบริเวณสวนดุสิตหรือวังสวนดุสิตนี้ (ภายหลังพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวพระราชทานนามใหม่ว่า "พระราชวังดุสิต" และเรียกขานนามนี้มาจนถึงปัจจุบัน) พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวยังทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานที่ดินสำหรับสร้างพระตำหนัก และตำหนักที่ประทับของพระมเหสีพระเจ้าลูกเธอและเจ้าจอมมารดาเป็นส่วน ๆ และพระราชทานชื่อสวน คลอง ประตู และถนนต่าง ๆ ตามชื่อเครื่องลายครามของจีน ที่เรียกกันว่า "เครื่องกิมตึ๋ง" ซึ่งนิยมสะสมกันในสมัยนั้น

ไปแล้วค่ะ เดี๋ยวไปดูส่วนอื่นกันต่อ

มากับคุณแม่ ชาวญี่ปุ่นค่ะ น่ารักดี ยิ้มให้กล้องด้วยค่ะ

อีกมุม...

ตำหนักพระเจ้าบรมวงศ์เธอพระองค์เจ้าพวงสร้อยสอางค์ ปัจจุบันจัดแสดงนาฬิกาโบราณ และของที่ระลึกจากต่างประเทศ

ทางเดินไปตำหนักพระเจ้าบรมวงศ์เธอพระองค์เจ้าอรไทยเทพกัญญา ปัจจุบันจัดแสดงพระภูษา และผ้าโบราณ

ตำหนักพระเจ้าบรมวงศ์เธอพระองค์เจ้าอรุณวดี ปัจจุบันจัดแสดงภาพถ่ายฝีพระหัตถ์ของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ ๙

อีกมุมหนึ่งของพระที่นั่งวิมานเมฆ เริ่มเดินสะเปะสะปะกันแล้วค่ะ มีป้ายบอก มีแผนที่ค่ะ เรางงเอง

ตำหนักพระเจ้าบรมวงศ์เธอกรมหลวงวรเสรฐสุดา ปัจจุบันสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดา สยามบรมราชกุมารี
ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานศิลปวัตถุ วัฒนธรรมบ้านเชียงมาจัดแสดง

ตำหนักพระองค์เจ้าหญิงอรไทยเทพกัญญา

แผนผังพระราชวังดุสิต มุมขวาสีเหลืองที่ปิดไว้ คือส่วนที่ไม่เปิดให้เข้าชมค่ะ

ไม่ได้เดินเข้าไปอ่านป้ายใกล้ๆ ไม่ทราบเรียกว่าอะไรค่ะ

ชอบค่ะ คราวที่แล้วเราคงไม่เห็นตรงนี้

การเดินทางเข้าชม
พระที่นั่งวิมานเมฆ ตั้งอยู่บนถนนราชวิถี ระหว่างสวนสัตว์ดุสิต และมหาวิทยาลัยราชภัฎสวนดุสิต
พระที่นั่งวิมานเมฆ ถนนราชวิถี เขตดุสิต กรุงเทพมหานคร ๑๐๓๐๐
โทรศัพท์ ๐๒ ๖๒๘ ๖๓๐๐ ต่อ ๕๑๒๐-๕๑๒๑
โทรสาร ๐๒ ๖๒๘ ๖๓๐๐ ต่อ ๕๑๓๖

ข้อควรปฎิบัติในการเข้าชม
พระที่นั่งวิมานเมฆ เปิดทำการวันจันทร์ – วันอาทิตย์ เวลา ๐๙.๓๐ – ๑๖.๐๐ น.
(ห้องจำหน่ายบัตรปิดทำการเวลา ๑๕.๑๕ น.)
ปิดทำการวันนักขัตฤกษ์ โปรดแต่งกายสุภาพ

การแต่งกาย
สุภาพสตรี ควรสวมใส่เสื้อมีแขน กระโปรงคลุมเข่า หรือกางเกงขายาว
สุภาพบุรุษ ควรสวมใส่เสื้อมีแขน และกางเกงขายาว

การเข้าชมภายใน

๑. พระที่นั่งวิมานเมฆ มีรอบการเข้าชมตามตารางเวลาที่กำหนด โดยมีเจ้าหน้าที่ นำชมเป็นผู้บรรยาย (ภาษาไทย / ภาษาอังกฤษ)
๒. ห้ามถ่ายภาพและวีดีโอ ภายในห้องจัดแสดงทั้งหมด
๓. กรุณาฝากสัมภาระทั้งหมดไว้ในตู้ล๊อกเกอร์ ที่เตรียมไว้บริการ
๔. งดใช้เครื่องมือสื่อสารระหว่างการเข้าชม
๕. กรุณาถอดรองเท้าของท่านก่อนการเข้าชมภายในพระที่นั่งวิมานเมฆ และหมู่พระตำหนักต่างๆ
ข้อมูลจาก //www.vimanmek.com/

๑๑.๒๖ น. หิวแล้ว มากินข้าวกันที่ศูนย์อาหาร ราคาประมาณ ๓๐-๓๕ บาท กินเสร็จแล้วช่วยเอาจานไปเก็บในที่ๆ จัดไว้ด้วยค่ะ

ดอกบัวสวรรค์ค่ะ

ภาพปิดท้าย...ดอกมะเฟืองค่ะ

บล็อกหน้า...พระที่นั่งอภิเศกดุสิตค่ะ

.

Create Date : 20 กุมภาพันธ์ 2555
Last Update : 28 มิถุนายน 2555 20:14:51 น.

.

ที่มา : พระที่นั่งวิมานเมฆ
https://www.bloggang.com/viewdiary.php?id=morkmek&month=02-2012&date=20&group=10&gblog=25

.

รายการโทรทัศน์ที่น่าดูมาก / ละคร เจ้าคุณพี่กับอีนางคำดวง EP.1 - EP.20 ตอนจบ

« Last post by ppsan on 03 September 2026, 10:01:48 »

ละคร เจ้าคุณพี่กับอีนางคำดวง EP.1 - EP.20 ตอนจบ

เจ้าคุณพี่กับอีนางคำดวง EP.1

คลิกที่ลิงก์ ชมละคร เจ้าคุณพี่กับอีนางคำดวง EP.1 v v v

https://www.bilibili.tv/th/video/4799630608833024

.

................

เจ้าคุณพี่กับอีนางคำดวง EP.2

https://www.bilibili.tv/th/video/4799630622071808?bstar_from=bstar-web.ugc-video-detail.playlist.all

.

................

เจ้าคุณพี่กับอีนางคำดวง EP.3

https://www.bilibili.tv/th/video/4799630636227072?bstar_from=bstar-web.ugc-video-detail.playlist.all

.

................

เจ้าคุณพี่กับอีนางคำดวง EP.4

https://www.bilibili.tv/th/video/4799630653135360?bstar_from=bstar-web.ugc-video-detail.playlist.all

.

................

เจ้าคุณพี่กับอีนางคำดวง EP.5

https://www.bilibili.tv/th/video/4799630657985024?bstar_from=bstar-web.ugc-video-detail.playlist.all

.

................

เจ้าคุณพี่กับอีนางคำดวง EP.6

https://www.bilibili.tv/th/video/4799630661131264?bstar_from=bstar-web.ugc-video-detail.playlist.all

.

................

เจ้าคุณพี่กับอีนางคำดวง EP.7

https://www.bilibili.tv/th/video/4799630776080896?bstar_from=bstar-web.ugc-video-detail.playlist.all

.

................

เจ้าคุณพี่กับอีนางคำดวง EP.8

https://www.bilibili.tv/th/video/4799630827854848?bstar_from=bstar-web.ugc-video-detail.playlist.all

.

................

เจ้าคุณพี่กับอีนางคำดวง EP.9

https://www.bilibili.tv/th/video/4799630845156352?bstar_from=bstar-web.ugc-video-detail.playlist.all

.

................

เจ้าคุณพี่กับอีนางคำดวง EP.10

https://www.bilibili.tv/th/video/4799630845025280?bstar_from=bstar-web.ugc-video-detail.playlist.all

.

................

เจ้าคุณพี่กับอีนางคำดวง EP.11

https://www.bilibili.tv/th/video/4799638691387904?bstar_from=bstar-web.ugc-video-detail.playlist.all

.

................

เจ้าคุณพี่กับอีนางคำดวง EP.12

https://www.bilibili.tv/th/video/4799638706592768?bstar_from=bstar-web.ugc-video-detail.playlist.all

.

................

เจ้าคุณพี่กับอีนางคำดวง EP.13

https://www.bilibili.tv/th/video/4799638715111936?bstar_from=bstar-web.ugc-video-detail.playlist.all

.

................

เจ้าคุณพี่กับอีนางคำดวง EP.14

https://www.bilibili.tv/th/video/4799638725336064?bstar_from=bstar-web.ugc-video-detail.playlist.all

.

................

เจ้าคุณพี่กับอีนางคำดวง EP.15

https://www.bilibili.tv/th/video/4799638734772736?bstar_from=bstar-web.ugc-video-detail.playlist.all

.

................

เจ้าคุณพี่กับอีนางคำดวง EP.16

https://www.bilibili.tv/th/video/4799640075508224?bstar_from=bstar-web.ugc-video-detail.playlist.all

.

................

เจ้าคุณพี่กับอีนางคำดวง EP.17

https://www.bilibili.tv/th/video/4799640087828992?bstar_from=bstar-web.ugc-video-detail.playlist.all

.

................

เจ้าคุณพี่กับอีนางคำดวง EP.18

https://www.bilibili.tv/th/video/4799640126102528?bstar_from=bstar-web.ugc-video-detail.playlist.all

.

................

เจ้าคุณพี่กับอีนางคำดวง EP.19

https://www.bilibili.tv/th/video/4799640137374720?bstar_from=bstar-web.ugc-video-detail.playlist.all

.

................

เจ้าคุณพี่กับอีนางคำดวง EP.20 ตอนจบ

https://www.bilibili.tv/th/video/4799640160050176?bstar_from=bstar-web.ugc-video-detail.playlist.all

รายการโทรทัศน์ที่น่าดูมาก / Re: ละคร ฝนล้านฤดู (Eternal Rain) ตอนที่ 1 - 14 จบ

« Last post by ppsan on 02 September 2026, 21:25:15 »

02-09-69

***ปรับปรุงใหม่***

ละคร ฝนล้านฤดู (Eternal Rain)

..............

วาดภาพ / ภาพชุด "เด็กบ้านสวน" 161 - 170

« Last post by ppsan on 02 September 2026, 20:14:07 »

ภาพชุด "เด็กบ้านสวน" 161 - 170

161
https://www.facebook.com/photo/?fbid=1233337951496310&set=a.650043786492399

เด็กบ้านสวน
18 พฤษภาคม 2025
·
#ผียายเบียบ #เด็กบ้านสวน

สมัยเด็กๆ ทุกครั้งที่รบเร้าแม่เล่าเรื่องผีให้ฟัง แม่ผมมักจะเล่าด้วยเรื่องยายเบียบนี้ครับ เรื่องราวไม่โลดโผนแต่ก็ทำให้รู้สึกสมจริงยิ่งกว่าเรื่องใดๆ ครับ

เพราะเจ้าของเรื่องคือคุณตาผมเอง คุณตาเป็นคนมีระเบียบ รอบคอบ ไม่ค่อยพูดเรื่องไร้สาระอะไรพวกนี้ ดังนั้นพอเป็นเรื่องที่คุณตาเล่าให้ลูกหลานฟังเลยรู้สึกว่ามันคงเป็นเรื่องจริงแน่ๆ น่ะครับ

เหตุการณ์เกิดเมื่อสัก 70-80 ปีก่อน ในซอยจาริพิบูลย์ทางเข้าวัดฝางที่ผมอยู่สมัยเด็ก สมัยนั้นสองข้างทางเป็นสวนเกือบหมดทั้งซอย ส่วนใหญ่เป็นสวนส้มปะปนกับสวนทุเรียน และสวนผสมผสานของผลไม้ต่างๆ สวนของคุณตาผมก็เข้าไปไม่ไกลจากปากซอย เท่าไหร่ครับ

ยายเบียบตัวเอกของเรื่องกับตามีผู้เป็นสามี อาศัยปลูกกระต๊อบอยู่ในสวนยายผ่อง ใกล้ปากทางลึกเข้าไปทางวัดฝาง ยายเบียบได้อาศัยอยู่พร้อมทั้งรับเฝ้าสวนให้ยายผ่อง และแกก็รับจ้างทั่วไปทั้ง ซักผ้า ถางหญ้า ร้อยแปดจิปาถะตามแต่ใครจะมาให้ทำอะไร

บ่อยครั้งแกก็เข้ามารับจ้างเล็กๆ น้อยๆ ที่บ้านของคุณตาผม เช้าๆ แกจะมาด้อมๆ มองๆ หน้าบ้านคุณตาเพื่อรอถามตากับยายว่าวันนี้ๆ มีอะไรให้ทำมั้ย

แต่ปัญหาของแกคือ การเป็นคนขี้ลัก ลักโน่นนี่ของชาวบ้านเค้าไปทั่ว ทั้งข้าวของแม้แต่ผลไม้ตามสวนของคนอื่นเค้า

เช้ามืดวันนึง คุณตาตื่นเช้าขึ้นมาปกติ มองไปทางประตูรั้วก็เห็นยายเบียบมายืนรีรอถามเหมือนดังเช่นที่ทำบ่อยๆ แต่พอคุณตาจะเรียกแก ยายเบียบก็หายไปจากประตูรั้วเสียแล้ว

และวันนั้นทั้งวันก็ไม่เห็นยายเบียบอีกเลย ทางบ้านคุณตามารู้อีกทีก็คือยายเบียบแกตายไปคืนก่อนหน้านั้นแล้ว

ยายเบียบโดนยิงคาจานข้าวกระเด็นตกไปตายลอยคว่ำหน้าในท้องร่องน้ำตั้งแต่เมื่อคืนก่อนที่คุณตาจะเห็นแกมายืนหน้าประตูรั้วบ้านครับ

เหตุการณ์ตำรวจไม่สามารถจับผู้ก่อเหตุได้ แต่คาดว่าคงเป็นเจ้าของสวนที่โดนยายเบียบลักผลไม้ แค้นแรงและเก็บความแค้นมาระบายเอาในครั้งนี้

เรื่องนี้แหละครับเป็นเรื่องที่ทำให้รู้สึกว่าภูติผีวิญญาณมีจริง มากกว่าผีมะขามตาเฮมที่ผมเคยเขียนไว้ตอนต้นๆ ของเพจด้วยซ้ำ

ที่ผมใช้ชื่อจริงในเรื่องเพราะ ตัวละครทั้งหลายเหล่านี้ไม่มีผู้ใดมีชีวิตอยู่แล้ว และแม้แต่เรื่องนี้เองคนในวัดฝางรุ่นหลังก็คงไม่มีใครเล่าสู่กันฟังจนลืมเลือนไปพร้อมกาลเวลาแล้วน่ะครับ เลยขอเล่าเพื่อบันทึกไว้ในที่นี้ให้ท่านผู้อ่านได้อ่านเล่นนะครับ

เข้าฤดูฝนเต็มตัว ปีนี้พายุแรงมาก แรงจนแม้แต่ในกรุงเทพฯและเมืองนนทบุรีเรายังน่ากลัว ผู้อ่านทุกท่าน ระมัดระวังสุขภาพและความปลอดภัยด้วยนะครับ ขอบคุณมากครับที่เป็นกำลังใจให้เพจนี้เสมอมานะครับ
.

.

.......................................................................

162
https://www.facebook.com/photo/?fbid=1265464118283693&set=a.650043786492399

เด็กบ้านสวน
29 มิถุนายน 2025
·
#อนามัยสวนใหญ่ #โค้งวัดเขมาฯ #เด็กบ้านสวน

สวัสดีท่านผู้อ่านทุกท่านนะครับ หวังว่าทุกท่านคงมีความสุขสบายดีทั้งกายใจตามอัตภาพในช่วงที่บรรยากาศหลายๆ อย่างวุ่นวายอยู่หลายกรณีนะครับ

เรื่องเล่าวันนี้เป็นเรื่องเฉพาะถิ่นไปหน่อย อาจต้องทนอ่านหรือท่านจะข้ามไปดูเฉพาะภาพอย่างเดียวก็ได้นะครับ

ผมจะเล่าถึงว่า เมื่อก่อนตรงปากทางเข้าวัดเขมาภิรตาราม จังหวัดนนทบุรี ด้านหลังโรงเรียนสตรีนนทบุรี มีสุขศาลาสวนใหญ่ ในภายหลังเปลี่ยนชื่อเป็นอนามัยสวนใหญ่ตั้งอยู่ เป็นอาคารปูนสองชั้นทรงไทยประยุกต์ หมอหรือพยาบาลในนั้น รับผิดชอบทั้งการฉีดวัคซีน รักษาโรคพื้นฐานเบื้องต้น

ผมได้วิสาสะไปเป็นผู้ป่วยในนั้นเท่าที่จำได้ก็สองครั้งในวัยเด็ก ครั้งนึงปวดฟัน หมอเอาสำลีชุบยาแล้วให้ผมกัดเอาไว้จนหายปวด ยังจำกลิ่นยาได้ถึงปัจจุบันแน่ะครับ อีกครั้งวิ่งหกล้มมีหินเข้าไปฝังในแผลจนเป็นฝี แม่พาไปทำแผลที่นั่น เป็นการทำแผลที่น่ากลัวสำหรับเด็กเราแหละครับ ทั้งกลิ่นน้ำยาฆ่าเชื้อสมัยนั้น ทั้งการล้างแผลที่แสบเหลือเกิน เป็นประสบการณ์วัยเด็กอีกครั้งที่ไม่เคยลืมครับ

ในภายหลังผมกับแม่ไปที่นั่นบ่อยขึ้นแต่ไม่ได้ไปในฐานะผู้ป่วย แต่ไปเก็บต้นลูกใต้ใบที่ขึ้นกลาดเกลื่อนในสนามเล็กๆ หลังอาคารจนแม่สนิทกับคนเฝ้าอนามัยน่ะครับ ในภาพนั้นแม่กับผมก็กำลังก้มๆ เงยๆ เก็บอยู่ครับ

สมัยก่อนในคนแก่ๆ ในบ้านสวนเราจะต้มยาหม้อกินกัน โดยใช้ต้นลูกใต้ใบ ใบทองพันชั่ง ใบเหงือกปลาหมอ ต้นน้ำนมราชสีห์ หั่นตากแดดแล้วมาต้มดื่มน้ำขมๆ เป็นยากันน่ะครับ

อนามัยสวนใหญ่ที่ว่าอยู่ใกล้โค้งโรงเรียนวัดเขมาภิรตารามที่ผมเคยเรียน สมัยนั้นฟุตปาธผ่านหน้ารั้วโรงเรียนเป็นแผ่นอิฐปูเดิน อยู่ต่ำกว่าถนนรถวิ่งร่วมหนึ่งเมตร มีทิวสนปลูกอยู่ริมถนนเป็นแนวรั้ว

ซึ่งโค้งนี้แหละครับ บ่อยทีเดียวที่มีรถแหกโค้งเสียบลงไปข้างล่าง ทิวสนนี่ช่วยป้องกันคนเดินเท้าตรงนั้นได้ชะงัดดีเหลือเกิน

เมื่อก่อนถนนพิบูลย์สงครามยังไม่กว้างมาก รถในถนนก็มีไม่มาก รถใหญ่วิ่งกันเร็ว เพื่อนผมสมัยเด็ก ก็เสียชีวิตเพราะอุบัติเหตุบนถนนเส้นนี้หลายคนเทียวครับ

เขียนเล่าประกอบภาพเพราะเป็นอีกสถานที่ในวัยเด็กที่คิดถึงยามผ่านไปแถวนั้นน่ะครับ เพราะทุกอย่างเปลี่ยนไปไม่เหลือภาพเดิมในยามนั้นอีกแล้ว

ท้ายนี้หวังว่าทุกท่านจะสบายดี รักษาทั้งกายใจให้สงบในยามที่หลายๆ อย่างปั่นป่วนเป็นพายุอยู่รอบตัว มีกำลังใจที่ดีเพื่อมีสมาธิและสตินำพาชีวิตให้ผ่านพ้นอุปสรรคและปัญหาใดๆ ที่อาจเข้ามาพานพบนะครับ ด้วยความปรารถนาดีจากใจเพจนี้นะครับ
.

.

.......................................................................

163
https://www.facebook.com/photo/?fbid=1314057020091069&set=a.650043786492399

เด็กบ้านสวน
31 สิงหาคม 2025
·
#เจ้าขุนทอง #เด็กบ้านสวน #ไทยนี้รักสงบแต่ถึงรบไม่ขลาด

สวัสดีท่านผู้อ่านครับ หายไปนานเพราะสถานการณ์ไม่เอื้ออำนวยให้โพสต์เท่าไหร่ ใช้เวลาส่วนใหญ่ไปกับการติดตามข่าวให้กำลังใจทหารและชาวบ้านบริเวณชายแดน

เหมือนที่เค้าว่ากันนะครับ การมีเพื่อนบ้านที่ดี เหมือนถูกหวยรางวัลที่หนึ่ง เพราะเราไม่สามารถยกบ้านหนีไปไหนได้ ไม่ว่าเพื่อนบ้านระดับไหนตั้งแต่ครอบครัวไปจนถึงระดับประเทศ

นึกถึงเรื่องม้าอารี หรือชาวนากับงูเห่าเลยนะครับ

เรื่องนี้เป็นเรื่องของพ่อผมเล่าให้ฟังสมัยเป็นเด็กอยู่บ้านปู่สัก 70 ปีที่แล้วนั่นแหละครับเป็นเรื่องเบาๆ ไม่มีรายละเอียดมากมายนัก

เมื่อก่อนชาวบ้านเราชอบดักนก หรือต่อนก มาเลี้ยงในกรงกันทั้งนกแก้ว นกหงส์หยก นกเขาทั้ง เขาใหญ่และเขาชวา โดยเฉพาะนกขุนทองนี่เมื่อก่อนนิยมเลี้ยงกันมาก เพราะเอาไว้หัดพูดให้ฟังเล่นเสียงเจื้อยแจ้วได้ เลี้ยงกันด้วยกล้วย ไข่แดงไข่ต้มนั่นแหละครับ

บ้านปู่ผมที่คุ้งคลองบางเขน เลยวัดปากน้ำเข้าไปหน่อย เลี้ยงนกขุนทองไว้ตัวนึง พ่อผมเล่าให้ฟังว่า เจ้านกชื่อเจ้าขุนทอง ง่ายๆ นั่นแหละครับ และเป็นนกที่พูดเลียนเสียงได้เก่งและเหมือนมาก

บ่อยครั้งที่เจ้าขุนทอง เลียนเสียงเหล่าพวกเรือขายของในคลองบางเขน

วันนั้นเจ้านกร้องเสียงลั่นคุ้งคลอง เลียนเสียงเรือกับข้าว ว่า กับข้าวมาแล้ว กับข้าวมาแล้ว

ตาวงซึ่งอยู่ถัดเลยบ้านปู่ไป ก็เข้าใจว่าเรือกับข้าวมา ก็มายืนชะเง้อรอคอยเพื่อซื้อกับข้าวอยู่ที่ท่าน้ำบ้านแก

เจ้านกก็ร้องลั่นไปเรื่อยๆ กับข้าวมาแล้ว กับข้าวมาแล้ว ตาวงก็รอแล้วรอเล่า เรือกับข้าวก็ยังไม่ผ่านโค้งคลองมาเสียที จนบ่ายวันนั้นตาวงเลยไม่ได้เข้าสวนไปดูแลต้นหมากรากไม้ กับข้าวก็ไม่ได้ซื้อกันพอดี

ผมฟังเรื่องนี้จากพ่อ เพราะผมเกิดไม่ทันปู่ และบ้านหลังเก่าของปู่ ก็เลยอยากวาดและบันทึกเรื่องนี้เอาไว้ แล้วมาเล่าให้ท่านผู้อ่านอีกทอดนึงน่ะครับ

ท้ายนี้ขอส่งกำลังใจไปถึงพี่ๆ น้องๆ ทหารผู้เสียสละ ชาวบ้านบริเวณชายแดนที่ได้รับผลกระทบ ส่วนพวกเราเป็นแนวหลังพร้อมสนับสนุนพวกท่านในทันทีและทุกอย่างที่ทำได้นะครับ
.

.

.......................................................................

164
https://www.facebook.com/photo/?fbid=1360114945485276&set=a.650043786492399

เด็กบ้านสวน
26 ตุลาคม 2025
·
#เด็กบ้านสวน #24ตุลาคม2568

ธ สถิตย์ในดวงใจตราบนิจนิรันดร์

น้อมสำนึกในพระมหากรุณาธิคุณอันหาที่สุดมิได้

ด้วยเกล้าด้วยกระหม่อมขอเดชะ

ข้าพระพุทธเจ้า ผู้จัดทำเพจเด็กบ้านสวน
.

.

.......................................................................

165
https://www.facebook.com/photo/?fbid=1370856051077832&set=a.650043786492399

เด็กบ้านสวน
8 พฤศจิกายน 2025
·
#สนามหลวงอีกครั้ง #เด็กบ้านสวน

สวัสดีท่านผู้อ่านทุกท่านอีกครั้งหลังจากหายไปนานนะครับ จริงๆ แล้วงานชิ้นนี้เริ่มเขียนตั้งแต่ต้นเดือนกันยายนแน่ะครับ

วันนี้ขอเสนอความทรงจำเกี่ยวกับสนามหลวงที่คิดถึงน่ะครับ

สนามหลวงในยุคเมื่อสามสิบปีก่อนหลังจากที่ตลาดนัดได้ย้ายไปที่สวนจตุจักรแล้ว แต่ยังมีบรรยากาศอะไรที่สนุก น่าคิดถึง และโหยหาเสมอครับ เวลาเขียนถึง มันมีรายละเอียดโผล่มาจากความคำนึงมากมาย จนเขียนยังไงผมก็เก็บรายละเอียดช่วงนั้นได้ไม่หมด

ด้วยเป็นช่วงที่ผมเรียนและทำงานในละแวกไม่ไกลจากที่นี่ เกือบทุกเย็นต้องมาเดิน มานั่ง หรือบางทีก็มานอนดูบรรยากาศรอบๆ อันเต็มไปด้วยชีวิตชีวา ดูหนังสือ สินค้ามือสอง ร้านขายยาสมุนไพรแปลกๆ หมอดูต้นมะขาม ฯลฯ

สนามหลวงยุคนั้น แทบเป็นที่รวมของ ชาวบ้าน คนทำงาน และนักศึกษาละแวกท่าพระจันทร์ ในช่วงเย็นๆ แสงแดดหลบหลังเหลี่ยมอาคารต่างๆ ไปแล้ว ลมพัดโชยจากแม่น้ำเย็นชื่นใจ และเนื่องด้วยเป็นต้นสายรถเมล์หลายๆ สายวิ่งออกไปแทบทุกสารทิศ ทุกและทุกอย่างจึงมารวมกันอยู่ที่สนามหลวงนี่เองครับ

บ่อยๆครั้งผมมาเช่าเสื่อ นั่งกินของต่างๆ มีให้เลือกสรรมากมาย ทั้งกับเพื่อนร่วมงาน หรือเพื่อนนักศึกษาด้วยกัน มาดูพฤติกรรมทั้งสนุกทั้งแปลกๆ ของผู้คนมากหน้าหลายตาทั้งมากินดื่ม มาเดินดูของ มาออกกำลังกาย มาเล่นว่าว และอะไรอีกหลายอย่างเช่นกัน

เนื้อเรื่องวันนี้ไม่มากมาย เพราะอยากให้ภาพทำหน้าที่เป็นตัวเล่าเรื่องเองนะครับ

สนุกกับการดูภาพนะครับ

ท้ายนี้ผมของอวยพรให้ผู้อ่านทุกท่านมีความสุข ปราศจากความทุกข์และโรคภัยทุกท่านและครอบครัวครับ ขอให้ทุกท่านจิตใจผ่องใสปลอดจากความวุ่นวายของข่าวสารและเรื่องราวสับสนในโลกโซเชียลด้วยนะครับ แล้วพบกันใหม่ครับ
.

.
.

กำลังล้วงเลย

.

.......................................................................

166
https://www.facebook.com/photo/?fbid=1408393647324072&set=a.650043786492399

เด็กบ้านสวน
29 ธันวาคม 2025
·
#ปันส่วนข้าว #เด็กบ้านสวน

ก่อนอื่นต้องขอสวัสดีปีใหม่ล่วงหน้ากับผู้อ่านทุกท่านนะครับ กว่าจะจบปีที่ มีความสูญเสีย อีกทั้งมากเรื่องหลากปัญหาและหลายความวุ่นวายมาได้ก็เหนื่อยกันทุกๆ ท่านโดยเฉพาะพ่อแม่พี่น้องที่อาศัยอยู่ทางชายแดน เหล่าทหารผู้เสียสละทุกอย่างเพื่อให้พวกเราได้อยู่อาศัยในดินแดนที่บรรพบุรุษมอบไว้ให้

หวังว่าปีหน้าจะเป็นปีที่สดใสขึ้นสำหรับประเทศไทยเรา แม้ดูสถานการณ์รายรอบทั้งโลกแล้ว ก็ยังดูตะกุกตะกักอยู่ทั้งภูมิรัฐศาสตร์ และทางเศรษฐกิจ ก็ขอให้ทุกท่านใช้โอกาสนี้พักหายใจยาวๆ และเผชิญกับสุขทุกข์ที่จะเข้ามาหา อย่างมีสตินะครับ

เรื่องที่เล่าในวันนี้ต้องย้อนไปถึงสมัยสงครามโลกครั้งที่สองจบใหม่ๆ ราวปี 2488-89 นะครับ เป็นเรื่องจากความทรงจำที่พ่อผมเล่าให้ฟัง ส่วนรูปนี่ผมก็ใช้จินตนาการล้วนๆ เลยครับ มีอะไรผิดพลาดก็ขออภัยไว้ล่วงหน้านะครับ

ปีที่ว่า 2488-89 เป็นช่วงจบสงครามโลกครั้งที่สอง ตอนนั้นด้วยเพราะเรามีขบวนการเสรีไทย ทางสหรัฐอเมริกาจึงไม่ถือว่าเราอยู่ฝ่ายแพ้สงคราม แต่ทางอังกฤษตั้งแง่ว่ารัฐบาลขณะนั้นเซ็นประกาศเข้าร่วมสงครามไปแล้ว จึงบังคับให้ประเทศไทยต้องส่งข้าวให้โดยไม่คิดมูลค่าถึง 1.5 ล้านตัน แต่ทางสหรัฐอเมริกาช่วยไกล่เกลี่ยให้เป็นการขายข้าวแทนในระยะเวลา 1 ปี

ด้วยเหตุนี้ทำให้ปีนั้นข้าวขาดแคลนจนรัฐบาลต้องจัดตั้งสำนักงานข้าว เพื่อจัดการเรื่องนี้ (สามารถหาอ่านได้จากข้อมูลในอินเตอร์เน็ตนะครับ)

ด้วยขาดแคลนข้าวในตอนนั้น จึงมีการปันส่วนข้าวโดยชาวบ้านที่ไม่มีนาข้าว ให้ไปรับข้าวปันส่วนจากรัฐ ในปริมาณตามจำนวนคนในครอบครัวครับ

ปู่จึงพาพ่อผมไปรับปันส่วนข้าว โดยเริ่มด้วยการไปคัดสำเนาทะเบียนบ้านที่อำเภอก่อน สมัยนั้นยังไม่มีเครื่องถ่ายเอกสาร จะเอาเอกสารราชการทีก็ต้องไปหาราชการคัดสำเนาต่างๆ ให้ที่อำเภอน่ะครับ

แล้วสองคนพ่อลูกก็พายเรือออกคลองบางเขนข้ามแม่น้ำเจ้าพระยา เข้าคลองบางกรวยไปทางตลิ่งชัน (อันนี้พ่อผมจำอย่างชัดเจนไม่ได้ว่าที่ไหนครับ)

สถานที่พ่อเล่าให้ฟังว่าคลับคล้ายเป็นโรงสีมีโกดังข้าว และมีชาวบ้านพายเรือไปจอดรออยู่เต็มไปหมดที่นั่นครับ แต่ละบ้านก็เตรียมภาชนะไปใส่ข้าวเอา ทั้งเข่ง ทั้งถังน่ะครับ

เรื่องนี้ก็เป็นอีกเรื่องหนึ่งที่ผมอยากบันทึกความทรงจำของพ่อเอาไว้ เป็นอีกหนึ่งเรื่องที่ต้องแกะภาพจากเหตุการณ์ที่ตัวผมเองไม่เคยเห็น และหาข้อมูลแทบไม่ได้

ผิดถูกอย่างไรก็นึกว่าอ่านเอาเพลินๆ นะครับ

ท้ายนี้ขอสวัสดีปีใหม่ 2569 ทุกท่านอีกครั้ง ขอคุณพระศรีรัตนตรัยจงดลบันดาลให้ทุกท่านมีสุขภาพแข็งแรง มีความสุข มีชีวิตที่เต็มไปด้วยสติกำกับนะครับ

และท้ายสุดขอส่งความขอบคุณอย่างที่สุดไปยังทหารแนวหน้าทุกนายผู้เสียสละเพื่อประเทศชาติบ้านเมืองนะครับ พวกเราจะระลึกความกล้าหาญของพวกท่านเสมอครับ
.

.

.......................................................................

167
https://www.facebook.com/photo/?fbid=1456381355858634&set=a.650043786492399

เด็กบ้านสวน
28 กุมภาพันธ์
·
#เห็ดตับเต่า #เด็กบ้านสวน

สวัสดีอีกครั้งหลังจากเงียบไปพักใหญ่นะครับ หวังว่าทุกท่านจะทำใจสงบเย็นเพื่อสู้กับอากาศที่ร้อนระอุมากในปีนี้นะครับ

จะพูดให้เย็นใจก็คงชวนท่านผู้อ่านเข้าไปเดินเล่นในสวนเก่าของผม สมัยนั้นสวนเราปลูกพันธุ์ไม้คละกันหลายชนิด เป็นปกติของสวนเมืองนนท์เมื่อก่อน จริงๆ แล้ว สวนดั้งเดิมของลุงป้าแถววัดฝาง ไม้หลักจะเป็นส้ม และส้มโอ มากกว่าทุเรียนนะครับ แซมกล้วย มะนาว มะพร้าว และผักสวนครัวต่างๆ พริก ตะไคร้ ข่า มะกรูด ฯลฯ ปลาก็หาตามท้องร่อง ปักเบ็ดบ้าง แหหรือวางข่ายบ้าง เหมือนตู้กับข้าวกลายๆ แหละครับ

นี่ยังไม่รวมผักที่ขึ้นเองโดยไม่ได้ปลูก มีขึ้นเป็นแหล่งๆ ให้ผมไปเดินเก็บมาให้แม่ ไม่ว่า ใบบัวบก ผักแว่น ตามริมท้องร่อง ผักบุ้งตรงปากลำประโดง เลื้อยอยู่ทั่วไปหมดตั้งแต่บนบกเลื้อยลงแผ่เป็นแพในลำคลอง สายบัวในท้องร่องจุดที่แดดส่องถึง ชะอม และกระถินริมรั้ว ผักหนามเป็นดงตามขี้เลนกลางร่อง ลูกฟักข้าวห้อยระย้า ฝักเพกาบนลำต้นที่สูงชะลูด เถาตำลึงที่เลื้อยพันไปตามต้นไม้ทั่วสวนเพื่อหาแดด ฯลฯ

เหล่านี้แหละครับที่ผมเดินเตร่ในสวนแล้วได้โอกาสหยิบติดมือไปให้แม่ทุกครั้ง

แต่ที่ดีใจอย่างมโหฬารที่สุดตอนพบเจอทุกครั้ง คือเห็ดต่างๆ มีมีเฉพาะฤดูกาลน่ะครับ เห็ดโคนเมืองนนท์ขึ้นบนดินเหนียวทำให้รสชาติและกลิ่นเข้มข้นเป็นที่เลื่องลือกว่าเห็ดโคนดินทรายในแหล่งอื่น เห็ดมะม่วงเป็นฝอยขาวเกาะเต็มต้นมะม่วงยืนแห้งตาย และที่สำคัญที่ชวนท่านอ่านในตอนนี้คือ 'เห็ดตับเต่า' ครับ

เห็ดตับเต่าเป็นเห็ดที่หมวกดอกเห็ดค่อนข้างใหญ่สีน้ำตาลเข้มอมดำ (คงสีเหมือนกระดองเต่าถึงชื่อเช่นนี้เพราะตับเต่าสียังไงผมก็ไม่เคยเห็นเหมือนกันครับ) ก้านสีเหลืองอมสีฟางข้าวจนถึงน้ำตาล มีกลิ่นหอมเฉพาะตัว รสสัมผัสจะหนึบหนับเคี้ยวได้เต็มปากเต็มคำดีเหลือเกิน เรามักเก็บมาแกงคั่ว ผัดกะเพรา หรือผัดพริกแกง ฯลฯ หลากหลายเมนูครับ ตัวดอกเห็ดและก้านจะดูดซับรสชาติของเครื่องปรุงเอาไว้อย่างดี ตักกับข้าวมาราดข้าวสวยร้อนๆ เหยาะน้ำปลาดีนิด อร่อยเหาะเลยครับ

เห็ดตับเต่าเป็นเห็ดที่ผมได้กินบ่อยกว่าเห็ดโคน เพราะงอกมาให้เก็บกินเป็นเนื้อเป็นหนังกว่าเห็ดโคนครับ แหล่งเก็บเห็ดตับเต่าของผมจะอยู่โคนทองหลางใหญ่ตรงข้ามฝั่งท้องร่องกับบ้านผมเลยครับ เวลาเจอแล้วขอให้จำตำแหน่งให้ดีเถิด เก็บมาแล้วงอกใหม่เรื่อยๆ จนหมดเชื้อของฤดูกาลนั้นน่ะครับ

นี่ก็ไม่ได้กินมานานมากแล้ว ก็ตั้งแต่ออกจากสวนน่ะครับ เพราะหาซื้อก็ไม่ง่าย เมื่อสักยี่สิบหรือสามสิบก่อน ในตลาดนนท์มักมีชาวสวนฟากโน้นของแม่น้ำเก็บของสวนในกระจาดมาวางขายริมฟุตปาธ หรือตรงปากทางเข้าตลาด ไม่นับเห็ดโคน เห็ดตับเต่า มีขายไปจนถึงมะขวิด มะพูด ชมพู่มะเหมี่ยวและสาแหรก ทั้งนกน้ำอย่างอีลุ้ม กวัก อีโก้ง แต่เดี๋ยวนี้ก็ไม่มีแล้วเพราะฟากโน้นของแม่น้ำก็กลายเป็นหมู่บ้านจัดสรรไปหมดแล้วเหมือนกัน

เร็วๆ นี้ดูโทรทัศน์ เห็นรายการข่าวว่าชาวผักไห่ อยุธยา ได้เพาะเห็ดตับเต่าในสวนโสน จำหน่ายเป็นล่ำเป็นสัน เป็นอุตสาหกรรมท้องถิ่นกันเลยทีเดียว มีหลายสวนเสียด้วย มีโอกาสคงได้อุดหนุนนะครับ ชาวผักไห่ ( เพลงลูกทุ่งที่ผมโปรดปรานที่สุดก็เพลง สาวผักไห่ ของท่านชายตรี ศรีชล เสียด้วยครับ )

วันนี้ขอโม้เท่านี้ก่อนนะครับ ขอให้ผู้อ่านทุกท่านดูแลสุขภาพด้วยในปีที่น่าจะร้อนที่สุดปีนึงของบ้านเรา จิบน้ำบ่อยๆ อยู่ในที่อากาศถ่ายเท อย่าหักโหมออกกำลังกาย และตากแดดในเวลานานนะครับ คิดถึงผู้อ่านทุกท่านเสมอครับ
.

.

.......................................................................

168
https://www.facebook.com/photo/?fbid=1512728266890609&set=a.650043786492399

เด็กบ้านสวน
11 พฤษภาคม
·
#แผงหนังสือ #เด็กบ้านสวน

สวัสดีอีกครั้งนะครับ หลังจากห่างหายไปร่วมสองเดือนแน่ะครับ จริงๆ ก็ไม่ได้หายไปไหน แต่เพราะมัวทำรูปประกอบชิ้นนี้จึงใช้เวลาเยอะมาก ปกหนังสือที่เห็นผมเขียนทีละปกๆ ขนาดค่อนข้างใหญ่ แล้วนำมาย่อตอนประกอบภาพในคอมพิวเตอร์ เลยกินเวลาไปมากมายน่ะครับ

ที่ต้องทำปกหนังสือเพราะผมเกิดคิดถึงแผงหนังสือขึ้นมาครับ ด้วยเพราะเป็นคนเสพติดการอ่านมาแต่เด็กๆ เจอแผงหนังสือที่ไหนก็อดแวะดูไม่ได้ อย่างน้อยก็หาการ์ตูนไว้อ่านน่ะครับ

คือเมื่อก่อนแทบทุกซอยจะมีแผงหนังสือตั้งแต่แผงเล็กๆ มีหนังสือพิมพ์ และนิตยสาร ไม่กี่หัว ไปจนถึงแผงใหญ่โต มีตั้งแต่หนังสือพิมพ์ นิตยสารแทบทุกหัว การ์ตูนไทยเล่มละบาทไปถึงการ์ตูนญี่ปุ่น (ยุคไม่มีลิขสิทธิ์) เล่มละสิบบาท หนังสือใบ้หวย ฯลฯ จากเมืองนนทบุรีมาสนามหลวงตามเส้นทางพิบูลสงคราม สามเสน เคยนับได้หลายสิบแผงเมื่อสักสามสิบปีที่แล้ว

แต่ปัจจุบันแผงหนังสือเหล่านี้แทบไม่เหลืออยู่แล้ว เส้นทางเดิมผมนับได้เหลือแค่สองแผง ( แผงตรงเทเวศร์ตรงหัวถนนพิษณุโลก และร้านอาม่าปากซอยสามเสนซอยสอง ) เท่านั้น

เหตุเพราะผู้คนอ่านสิ่งต่างๆ ผ่านมือถือหรือคอมพิวเตอร์ เมื่อขายได้น้อยลง สำนักพิมพ์ก็พิมพ์จำนวนไม่มาก ทำให้ต้นทุนต่อเล่มสูงขึ้น ก็ต้องขายแพงขึ้น ผู้คนก็ยิ่งซื้อน้อยลง วนเป็นวัฏจักรอย่างนี้แหละครับ

เด็กๆ รุ่นผมหลายคนคงเคยที่ต้องไปหน้าแผงหนังสือทุกวัน เพื่อดูว่าการ์ตูนที่ติดตามอ่านอยู่วางแผงหรือยัง (เมื่อก่อนแม้แต่แผงในเมืองนนทบุรียังออกช้าก็ว่าในกรุงเทพฯถึงสองสามวันแน่ะครับ)

คุณผู้หญิงหลายท่านคงเคยได้แพทเทิร์นเสื้อผ้าหรือเคยทำอาหารตามวิธีทำในนิตยสารขวัญเรือน หรือแม่บ้าน

หลายท่านเคยท่องเที่ยวผ่านนิตยสารสารคดี หรือ ททท.

หลายท่านคงได้อ่านเรื่องราวลึกลับจากนิตยสารศักดิ์สิทธิ์ หรือ มหัศจรรย์

หลายท่านอ่านนิยายบู๊ล้างผลาญจากนิตยสารบางกอก หรือ นิยายประโลมโลกจากทานตะวัน

และหลายท่านที่ไปอยู่ต่างประเทศคงมีนิตยสารคู่สร้างคู่สมของน้าดำรงค์ พุฒตาล เป็นเพื่อนแก้เหงา

เด็กๆ รุ่นเราคงโตมากับนิตยสารชัยพฤกษ์ ยิ้มเล็กๆ ไปกับหนูนิดหนูไก่หนูหน่อยหนูแจ๋ว ในการ์ตูนตุ๊กตาหัวเราะฮาลั่นไปกับการ์ตูนของ อาวัฒน์ ลุงจุ๋มจิ๋ม พี่ต่าย พี่นิค พี่ต้อม ในการ์ตูนขายหัวเราะ

ผมและเพื่อนๆ คุยข่มกันเรื่องทีมฟุตบอลที่เชียร์ผ่านหน้านิตยสารสตาร์ซอคเก้อร์

พรานเบ็ดก็ต้องเคยอ่านนิตยสาร เย่อกับปลา

ท่านที่ชอบอาวุธ ปืนผาหน้าไม้ก็คงผ่านนิตยสารจักรวาลปืน สงคราม หรือสมรภูมิ มาบ้าง

หลายคนยุคเราคงเคยหางานผ่านนิตยสารวัฏจักรงาน หาบ้านและที่ดิน ในนิตยสารวัฏจักรบ้าน รวมถึงวัฏจักรรถ

สภากาแฟก็ไม่สามารถขาดหนังสือพิมพ์ไว้เป็นหัวเรื่องพูดคุย

ยุคของเราโตมากับหนังสือกระดาษจากแผงเหล่านี้ทั้งนั้น คิดถึงแล้วใจหายที่ปัจจุบันแทบไม่เหลือแผงหนังสือแบบนี้ให้เห็นอีกแล้ว แม้จะยังมีร้านหนังสือใหญ่ๆ ตามห้างสรรพสินค้าก็เป็นบรรยากาศไปอีกแบบหนึ่ง (แต่ร้านหนังสือแถวโรงหนังคิงส์ ควีน แกรนด์ ก็ยังมีกลิ่นความขลังอยู่ทุกร้านนะครับ ทั้ง บูรพาสาสน์ ผดุงศึกษา แพร่พิทยา ฯลฯ )

รูปนี้ผมเอาแบบมาจากความทรงจำของแผงหน้าปากซอยบ้านเก่า ซึ่งเป็นร้านของครอบครัวเพื่อนในสมัยเรียนประถมศึกษา ที่โรงเรียนวัดพลับพลาศิริวิทยา น่ะครับ

ส่วนอาม่า ผมนำมาต้นแบบจากอาม่าเจ้าของแผงหนังสือปากซอยสามเสนซอยสอง ที่ผมซื้อหนังสือมาร่วมสามสิบปีแล้ว ตั้งแต่อาม่ามีแผงหนังสือและแผงผลไม้ใหญ่โตด้วย ปัจจุบันเหลือแผงหนังสือเล็กๆ และขายเสื้อผ้าจิปาถะไปด้วย ซึ่งผมก็ยังซื้อการ์ตูนบางเรื่องที่ยังอ่านอยู่ที่ร้านอาม่านี้แหละครับ

บรรยากาศข้างแผงหนังสือเป็นร้านกาแฟผมเอามาจากแผงหนังสือเล็กๆ ในถนนพระอาทิตย์ อาเฮียอาเจ๊คู่นึง มีแผงหนังสือเล็กๆ ขายไปพร้อมกับขายกาแฟโบราณในรถเข็น หน้าร้านขายส่งเหล้า ครับ

ยุคสมัยและวิถีชีวิตต่างก็ผ่านไป ไม่ได้หวนไห้เพราะอยากได้กลับคืนมา เพียงแต่ความทรงจำที่คงอยู่ ทั้งความสุขเศร้า ขอได้คิดถึงบ้างเพื่อกันลืมเลือนบางสิ่งที่เคยผ่านมาในชีวิตเราน่ะครับ

ขอบคุณทุกท่านที่คิดถึงและยังไม่ลืมกัน หวังว่าทุกท่านจะมีความสุขตามอัตภาพ มีสติและความสงบ ผ่านวาระที่มีวิกฤตทางภูมิรัฐศาสตร์จนกระทบกับชีวิตความเป็นอยู่ของเรา จนกว่าปัญหาต่างๆ จะผ่านพ้นไปด้วยดีนะครับ
.

.

.......................................................................

169
https://www.facebook.com/photo/?fbid=1603146031182165&set=a.650043786492399

เด็กบ้านสวน
5 วัน
·
#ถ่านไม้และน้ำแข็ง #เด็กบ้านสวน

สวัสดีผู้อ่านทุกๆ ท่านอีกครั้งนะครับหลังจากทดลองโพสต์คลิปที่ใช้เอไอทำจากวัตถุดิบภาพเก่าของเพจไปสองชิ้นนะครับ และท่านผู้อ่านก็ต้อนรับอย่างอิ่มใจคนทำเช่นเดิมครับ

ยุคสมัยนี้ทุกอย่างสะดวกสบายและกลายเป็นสิ่งจำเป็นในชีวิตเราอย่างขาดได้ยากไปแล้ว มีหลายอย่างมากแต่ในที่นี้ผมจะหมายถึงเตาแก๊สและตู้เย็นน่ะครับ

จะซื้อของสดต่างๆ ก็ไม่ต้องกลัวเน่าเสียเพราะถึงบ้านก็ใส่ตู้เย็น อยากดื่มน้ำเย็นๆ อยากได้น้ำแข็งมาใส่เครื่องดื่มต่างๆ ก็เปิดตู้เย็นได้หมด

อยากทำกับข้าว ปิ้งย่าง นึ่งอุ่นของ เปิดเตาแก๊ส แก๊กเดียว ก็ทำอาหารกันได้อย่างสบายใจสบายท้องกันแล้วนะครับ

สมัยก่อนไม่มีเตาแก๊สกันทุกบ้านเหมือนสมัยนี้ เพราะเตาแก๊สสมัยนั้นมีแต่ขนาดใหญ่ๆ ตามร้านอาหาร มาภายหลังจึงมีเตาแก๊สขนาดพอดีใช้ในครัวเรือนอย่างปิคนิค

สมัยนั้นชาวบ้านมักใช้ถ่านไม้ในการหุงหาอาหารกันเป็นหลักครับ อย่างในบ้านสวนของพวกผม หลักๆ ก็ใช้ฟืนจากไม้แห้งในสวน กับถ่านไม้ที่มีรถซาเล้งมาขายในซอยเรา ถ้าถ่านดีไม่มีควันก็จะราคาสูงหน่อย เศษถ่านก็ถูกลงมานิด เชื้อไฟก็ใช้เศษกาบมะพร้าว หรือเศษไม้เล็กๆ ในสวน บ้างก็เศษขี้ไต้ (ขี้ไต้เป็นก้อนยางผสมแกลบ อัดเป็นรูปร่างสี่เหลี่ยมดำๆ มีขายในร้านชำเป็นก้อนๆ ติดไฟง่าย ติดไฟนาน และยังใช้เป็นไส้คบไฟ โดยเอาขี้ไต้ติดปลายไม้หุ้มด้วยฟางหรือเศษไม้แห้งน่ะครับ)

การใช้ถ่านไม้ นอกจากเตาอั้งโล่แล้ว เรายังต้องมีปี๊บใส่น้ำไว้ดับถ่านที่ใช้ไม่หมด แช่ในน้ำแล้วเอาออกมาตาก เพื่อใช้ในครั้งต่อไป และต้องมีปี๊บใส่ขี้เถ้าถ่านเอาไว้ราไฟในเตา เวลาเราต้องการลดไฟให้เหลือแค่ความร้อนไว้ดงข้าว หรือรมควันอุ่นปลาแหนบไม้ย่าง จริงๆ แล้วการใช้ถ่านก็ถือเป็นศิลปะข้างครัวของพ่อครัวสมัยก่อนในการคุมไฟนะครับ

ส่วนตู้เย็น สมัยก่อนถ้าไม่รวยจริงๆ จะไม่มีโอกาสใช้เลย เพราะราคาสูงกว่าโทรทัศน์ที่ว่าแพงๆ ในยุคนั้นเสียด้วยซ้ำ

บ้านเราจึงต้องอาศัยน้ำแข็งก้อนใส่กระติกแทนตู้เย็นน่ะครับ แล้วก็เอาถุงหมู ไก่ (สมัยก่อนไม่มีแกงถุงมากมายเหมือนยุคนี้ ส่วนใหญ่ทุกบ้านทำกับข้าวเองน่ะครับ) แขวนไว้ ส่วนน้ำแข็งทุบใส่น้ำหวานต่างๆ สมัยนั้นไม่มีน้ำแข็งยูนิค เราก็ให้ร้านทุบให้ โดยเอาขวานเล็ก เฉาะน้ำแข็งก้อนออกมา ล้างแกรบข้าวเปลือก(ช่วยเก็บความเย็นไม่ให้น้ำแข็งละลายเร็วเพราะสัมผัสอากาศภายนอก) เอาใส่ถุงกระสอบแล้วทุบละเอียดด้วยสันขวานน่ะครับ

เล่าเรื่องนี้ก็เพราะว่าคิดถึงสมัยที่อะไรหลายๆ อย่างที่หาได้ไม่ง่าย ความไม่สะดวกดายในสมัยนั้น เรามีอะไรต่ออะไรน้อยมาก เรามีความอยากในของใหม่ๆ ของที่รวดเร็วทันสมัยและผ่านไปจากความทรงจำอย่างรวดเร็วเช่นกัน ในขณะที่บางอย่างที่ล้าสมัย ไม่รวดเร็ว กินเวลาในการอยู่กับมันกลับอยู่ในความระลึกถึงอย่างไม่เสื่อมคลายนะครับ
.

.

.......................................................................

170
รวมภาพประทับใจ (จบ)
.

วาดภาพ / ภาพชุด "เด็กบ้านสวน" 151 - 160

« Last post by ppsan on 02 September 2026, 20:11:57 »

ภาพชุด "เด็กบ้านสวน" 151 - 160

151
https://www.facebook.com/photo/?fbid=801333768030066&set=a.650043786492399

เด็กบ้านสวน
17 มิถุนายน 2023
·
#ลูกผู้ชายไม้ตะพด #เด็กบ้านสวน

ก่อนอื่นขอกล่าวคำขอบพระคุณกำลังใจจากผู้อ่านทุกๆ ท่าน ที่อบอุ่นและเป็นแรงใจให้ในภาวะทุกข์และเศร้าที่สุดครั้งหนึ่งในชีวิตของผมที่ผ่านมาอย่างสุดซึ้งนะครับ

แม่และพ่อเป็นหลักชัยในชีวิตของผมเสมอมา และเป็นจุดประสงค์หลักในการที่ผมทำเพจนี้ขึ้น แม้แม่จะไม่ค่อยได้อ่านเพราะอายุกับปัญหาการใช้เทคโนโลยี ผมได้แต่เพียงเปิดรูปให้ดูแล้วเล่าเป็นฉากๆ ในเรื่องราวเกี่ยวกับชีวิตของเราที่ผ่านมา บางเรื่องก็เอาเรื่องเล่าของแม่มา เช่น ตอนผีถ้วยแก้ว และอีกหลายเรื่องครับ

แต่ก็สุขใจที่ผู้อ่านทุกท่านมีความสุขไปกับเรื่องเล่าในชีวิตที่ผ่านมาของผมด้วย

งานชิ้นนี้เขียนขึ้นก่อนนั้นร่วมเดือนแต่ก็เพิ่งมาได้เขียนต่อเอาเร็วๆนี้ครับ

คุณตาผมเป็นคนโบราณ ท่านจะนั่งรถจากบ้านน้าที่วัดบัวขวัญมาลงที่เมืองนนท์ แล้วเดินจากจังหวัดนนท์มาเยี่ยมครอบครัวผมในสวนวัดฝาง คุณตาจะมีถุงกระดาษใส่สัมภาระประจำ เช่น เสื้อผ้าตัวที่ใส่สบายๆ หนังสือฟ้าเมืองไทยของลุงอาจินต์ ปัญจพรรค์ ชุดนัตถุ์ยานัตถ์ุ และที่ขาดไม่ได้คือ ไม้ตะพดทำจากไม้ไผ่ครับ

ไม้ตะพดนี่คนเมื่อก่อนมักจะถือติดมือไปไหนมาไหนเสมอ แม้แต่ผมที่ยังเด็กอยู่ก็ยังติดนิสัย พกเอาไว้กันหมาบ้าง เคาะตามทางในสวนรกๆ บ้าง เพื่อกันงูเงี้ยวเขี้ยวขอด้วย แถมยังเคยช่วยกันไม่ให้ทางมะพร้าวแห้งหล่นใส่หัวผมถึงสองสามครั้งด้วย

ต่างกับคมแฝก ที่หนุ่มๆ พกไว้ตีกบาลกัน เวลามีหนุ่มต่างถิ่นเข้ามาก่อเรื่องครับ

ประกอบกับมีช่วงนึง ละครโทรทัศน์ของกันตนา เรื่อง ลูกผู้ชายไม้ตะพด กำลังฉาย ผมเลยเดินควงไม้ตะพดเท่ไปเลยครับ

เกือบห้าสิบปีก่อน ตอนที่มีการตัดถนนจากวัดกำแพงเข้าไปในวัดฝาง เราเรียกถนนลูกรังนั้นว่าถนนตัดใหม่ บ่อยครั้งที่เราชาวสวนวัดฝางใช้วิธีเดิน หรือนั่งสามล้อถีบ(ซึ่งหายากมาก ต้องเดินไปเกือบถึงวัดกำแพงงเสียก่อน จึงจะเจอสักคัน) ผ่านทางนี้เพื่อไปออกถนนพิบูลย์สงคราม เพื่อไปตลาดนนท์

ระหว่างทางมักจะเป็นสวนเก่าหรือที่ดินรกร้าง ถ้าเป็นสวนเก่า เจ้าของมักจะเลี้ยงหมาไว้เฝ้าสวนฝูงเบ้อเริ่ม

มีอยู่สวนหนึ่งเป็นของเพื่อนคุณตาผมเอง เวลาเด็กๆ เราผ่านทางนี้ ต้องคอยดูให้ดีเสียก่อนว่าไม่มีหมาบางตัวนอนอยู่กลางถนน เพราะถ้ามันเห็นเราแล้วเริ่มเห่าเมื่อไหร่ ทั้งฝูงจะกรูกันออกมาจากสวนอย่างน่าหวาดเสียว จนบางครั้งเราต้องหลบไปเดินอีกฟากหนึ่งของสวนที่ติดกับคลองเพราะไม่มีหมาแถวนั้น แต่ในบางครั้งก็พบเจอคนดมกาวที่ไปกึ่งนั่งกึ่งหลับดมกาวเพราะเป็นที่ลับตาคน ซึ่งก็น่ากลัวไม่แพ้กันครับ

บ่อยครั้งเวลาผมเดินไปรับคุณตา ก็ต้องผ่านสวนนี้ และก็ไม้ตะพดของเรานี่แหละ ที่ช่วยให้น่องผมรอดคมเขี้ยวหมามาหลายต่อหลายครั้ง

แต่การสงบศึกที่ดีที่สุดย่อมไม่ใช่การใช้กำลังครับ

ผมกับแม่มักเดินไปซื้อของที่ตลาดนนท์เกือบทุกๆ อาทิตย์ละครั้ง เราตัดสินใจขอกระดูกหมูจากร้านข้าวขาหมู (เมื่อก่อนคนใจดี โครงไก่หรือกระดูกหมูนี่ขอกันให้กันฟรีๆ ด้วยน้ำใจครับ) เราหิ้วกระดูกหมูมาถุงเบ้อเริ่ม มาโยนแจกให้หมาฝูงนั้น หลังจากนั้นพวกเค้าก็เป็นมิตรกับผมแบบเห็นก็กระดิกหางให้กันเลย หมานี่ความจำดีจริงๆนะครับ

วันนี้ขอเล่าเพียงเท่านี้ก่อนนะครับ ขอบคุณทุกท่านอีกครั้งสำหรับน้ำใจและกำลังใจ ดูแลสุขภาพทั้งของตัวเองและครอบครัวให้ดีนะครับ

ท้ายนี้มีข่าวแจ้งให้ทราบ เร็วๆนี้จะมีงานภาพประกอบหนังสือของผมที่ทำร่วมกับทางสำนักพิมพ์หนึ่งมานำเสนอผู้อ่านทุกท่าน ไม่ใช่งานในเพจนี้นะครับ แต่เป็นงานที่น่าจะสนุกสำหรับท่านผู้อ่านเช่นกัน เป็นงานที่ทำเมื่อปีที่แล้วที่เป็นเหตุให้ผมลาท่านผู้อ่านไปหลายๆ หนน่ะครับ ถ้าพิมพ์ออกมาแล้วผมจะมาแจ้งให้ทราบอีกที่นะครับ
.

.

.......................................................................

152
https://www.facebook.com/photo/?fbid=836573727839403&set=a.650043786492399

เด็กบ้านสวน
23 สิงหาคม 2023
·
#ก๊องก๊องขอลงหน่อย #เด็กบ้านสวน

ช่วงที่ผ่านมาผมต้องขอบพระคุณการสนับสนุนและกำลังใจจากผู้อ่านทุกๆ ท่าน ที่ตอบรับงานที่ผมทำกับ #สำนักพิมพ์นานมี หนังสือชื่อ ซ่อนหาแสนสนุก 12 ประเพณีไทย หวังว่าผู้อ่านจะพึงพอใจแบบเดียวกับที่ได้อ่านงานจากเพจนี้นะครับ

จริงๆ แล้ว เรื่องราวที่เขียนในวันนี้ไม่มีอะไรมาก เพราะผมนึกถึงตอนที่เดินทางไปไหนมาไหนกับแม่ ด้วยรถสองแถวสมัยก่อนน่ะครับ

สมัยนั้นรถสองแถวเล็กมักไม่มีเด็กกระเป๋ารถ ไม่มีกริ่งหรือออดให้กดเพื่อจะบอกคนขับว่าเราจะขอลงรถในจุดจอดข้างหน้า (แม้แต่ป้ายรถสองแถวสมัยนั้นก็ไม่มีชัดเจนเหมือนรถโดยสาร ที่วิ่งตามถนนใหญ่ )

พวกเรามักใช้วิธีเคาะบอกคนขับ บ้างก็เคาะกระจกข้างหลังที่นั่งคนขับ แต่ที่ใช้บ่อยๆก็คือ เอาเหรียญบาทนี่แหละครับ เคาะดังๆที่ราวจับหรือโครงเหล็กรถสองแถว ให้เสียงวิ่งไปตามท่อโลหะไปถึงหูคนขับรถเลยทีเดียว

บ่อยครั้งที่เด็กๆ อย่างผมอยากเป็นคนเคาะใจจะขาด เพราะมันดูสนุกดีเหลือเกินกับการทำเสียงดังครับ

ในรูปนี้ผมใช้หลายๆ ส่วนของซอยในเมืองนนท์สมัย 40 กว่าปีก่อนมาประกอบกัน เพราะจะเอาให้ชัดเจนว่าซอยไหนเป็นซอยไหนก็ลืมเลือนไปเสียเยอะแล้ว ผมใช้บรรยากาศของซอยเรวดี ซอยสามัคคี ซอยวัดบัวขวัญ และซอยแผ่นดินทอง มารวมๆอยู่ในรูปนี้ครับ

ขออภัยและขออนุญาตท่านผู้อ่านที่ไม่ได้พักอาศัยในเมืองนนท์ กล่าวชื่อซอยเหล่านี้ที่ผมนำมาประกอบในรูปนะครับ

ใครที่อยู่ในเมืองนนทบุรีมาในช่วงนั้นคงพอจำได้เลาๆ ว่าสมัยก่อนซอยที่อยู่ไม่ไกลจากตัวเมืองนนท์เหล่านี้ ส่วนใหญ่จะเป็นทุ่งนา ทุ่งหญ้า และเรือกสวนเป็นส่วนมาก ยืนบนถนนกรวดอัก หรือ ดินลูกรัง สามารถมองไปได้เกือบสุดลูกหูลูกตาเทียวครับ จากแยกแคลายมองไปไกลๆจะเห็นแต่ทุ่งนาและดงตาลจรดขอบฟ้านั่นเทียว ต่างกับปัจจุบันที่กลายเป็นชุมชนเมือง ทั้งบ้านจัดสรรและคอนโดมิเนียมสูงเสียดฟ้าแทบจะเกือบหมดแล้วล่ะครับ

เป็นการรำลึกอะไรเล็กๆน้อยๆที่เคยผ่านมาในชีวิตนะครับ บางครั้งความเร่งด่วนและวุ่นวายของชีวิตยุคโซเชียลในปัจจุบัน ทำให้ผมอยากควักเหรียญในกระเป๋าเสื้อออกมาเคาะก๊องก๊อง บอกโลกสมัยใหม่ว่าขอผมลงจากโลกขบวนเร่งด่วนนี้ ไปพักหายใจหายคอให้หายเหนื่อยกับความทรงจำเอื่อยเฉื่อย ที่สงบและเชื่องช้ากับอดีตที่มีความสุขหน่อยครับ
.

.

.......................................................................

153
https://www.facebook.com/photo/?fbid=854296726067103&set=a.650043786492399

เด็กบ้านสวน
26 กันยายน 2023
·
#พักกลางวัน #เด็กบ้านสวน

สวัสดีท่านผู้อ่านทุกท่านอีกวาระหนึ่งนะครับ หวังว่าทุกท่านคงรักษาสุขภาพท่ามกลางช่วงฝนชุกตกหนักทุกวันอย่างนี้นะครับ

โลกโซเชียลอาจจะดูวุ่นวายเร่งด่วน แต่ก็มีข้อดีและมีประโยชน์อีกหลายข้อให้เราเลือกใช้

หนึ่งในนั้นคือ การได้พบกับเพื่อนเก่าที่จากกันไปนานร่วม 40 ปี อย่างเพื่อนสมัยเรียนประถมจากแพลตฟอร์มต่างๆ น่ะครับ

ผมก็พบกับเพื่อนสมัยประถมศึกษา ก็ในโซเชียลนี่แหละครับ ทั้งเพื่อนร่วมห้องที่เล่น ที่หัวเราะ ที่โดนคุณครูตีก้นตีมือมาด้วยกัน หรือแม้แต่เพื่อนร่วมห้องที่เราแอบชอบแอบปลื้มด้วย

ทุกคนแยกย้ายไปตามอายุขัยที่เพิ่มขึ้น ย้ายบ้านบ้าง ไปเรียนที่ต่างจังหวัดบ้าง และโรงเรียนของผมในปัจจุบันก็ไม่มีอยู่แล้ว

แม้ไม่ได้คุยอะไรมากเพราะเป็นวัย ที่ทุกคนต้องทุ่มเทให้กับงานและครอบครัว แต่ได้เห็นเพื่อนๆเติบโต ได้คุยความหลังกันบ้างก็มีความสุขตามวัยดีนะครับ

ทีนี้พอคุยกันถึงความหลัง ถึงคุณครูและโรงเรียน ก็ทำให้คิดไปถึงช่วงเวลาที่เราเล่นสนุกกัน

ช่วงเวลาพักเที่ยงนั่นแหละครับ ที่ทุกคนจะรีบกินข้าวแล้วต่างคนต่างกลุ่มก็มาจับจองพื้นที่ในสนาม เพื่อเล่นอะไรต่างๆ ที่กลุ่มเพื่อนนิยมเล่นกันทุกวี่วันในตอนนั้น

ช่วงเช้าก่อนเข้าแถวก็เล่นมากไม่ได้...หลังเลิกเรียนเย็น ต่างก็ตรงดิ่งกลับบ้านพร้อมผู้ปกครองที่มารับ ช่วงพักเที่ยงหรือพักกลางวันจะเป็นช่วงเวลาที่เราเล่นสนุกได้อย่างเต็มที่ เสื้อแสงหลุดลุ่ย คราบเหงื่อไคลและคราบเปื้อนของเสื้อผ้า ถ้าให้ดราม่าแบบการ์ตูนญี่ปุ่นหน่อยก็เพิ่ม คราบเลือดและน้ำตา ยามวิ่งหก(ขะ)ล้มน่ะครับ

ผมจึงเขียนรูปนี้ขึ้นมาด้วยความคิดถึงช่วงพักเที่ยงในวัยเด็กครับ พวกเราเล่นอะไรกันบ้างผมขอเว้นไว้ให้ท่านผู้อ่านทายเล่นนะครับ

ในวัยที่พักเที่ยงของเราในปัจจุบัน ต้องรีบเร่งหาข้าวกิน เตรียมซื้อข้าวแกงถุงกลับบ้านเป็นมื้อเย็นรวมถึงมื้อเช้าของวันรุ่งขึ้น เพียงเหลือเวลาคุยกับเพื่อนฝูงนิดๆ หน่อยๆ แล้วเร่งทำธุระส่วนตัว ทำให้คิดถึงพักเที่ยงในวัยเด็กที่เราได้วิ่งสนุกไม่มีอะไรในหัวให้ต้องกังวลนะครับ

ขอบคุณทุกท่านที่ห่วงใยและคอยให้กำลังใจเสมอมานะครับ ดูแลสุขภาพทุกท่านด้วยเช่นกันนะครับ
.

.

.......................................................................

154
https://www.facebook.com/photo/?fbid=906310777532364&set=a.650043786492399

เด็กบ้านสวน
1 มกราคม 2024
·
สวัสดีปีใหม่คุณผู้อ่านทุกท่านนะครับ ขอคุณพระศรีรัตนตรัยจงดลบันดาลให้ทุกท่านมีความสุข สุขภาพแข็งแรง ขอให้ผ่านปัญหาใดๆ ที่พบพานได้อย่างไม่มีอุปสรรคใดๆ นะครับ

หายไปนานไม่ได้ลงงานชิ้นใหม่ๆ เลย เพราะยังไม่เสร็จดีน่ะครับ เนื่องจากมีเวลาทำน้อยลงจากภารกิจต่างๆ เหลือเวลาเพียงวันศุกร์ ศุกร์ละนิดละหน่อยน่ะครับ

วันนี้เลยนำสิ่งที่กำลังทำมารวมเป็นชิ้นเดียวให้ท่านผู้อ่านดูพลางๆ ไปก่อนครับ

ยังจำ และคิดถึง ท่านผู้อ่านทุกท่านที่พูดคุยด้วยกันในคอมเมนต์ได้อย่างเสมอครับ

จะพยายามให้งานชุดนี้เสร็จในเร็ววัน อาจไม่ใช่เรื่องราวที่น่าสนใจนักนะครับ

ท้ายนี้ขอให้ท่านผู้อ่านทุกท่านมีความสุข ท่านใดเดินทางอยู่ก็ขอให้เดินทางอย่างปลอดภัย และขอให้สิ่งศักดิ์สิทธิ์ใดๆ ที่ท่านนับถือ ดลบันดาลให้ทุกท่านสมหวังในทุกๆเรื่องนะครับ
.

.

.......................................................................

155
https://www.facebook.com/photo/?fbid=962594548570653&set=a.650043786492399

เด็กบ้านสวน
11 เมษายน 2024
·
#หมาก #เด็กบ้านสวน

หายไปนานเพราะเวลาทำมีน้อยนิด หวังว่าทุกท่านคงยังไม่ลืมกันนะครับ

สมัยก่อน คนไทยเราปลูกต้นหมากกันไว้เกือบทุกบ้าน เพราะได้ใช้ประโยชน์หลากหลายเหลือเกิน

ผมเกิดมาก็เห็นอะไรต่อมิอะไรในสวนหลายๆ อย่างมีหมากเข้ามาเป้นส่วนร่วมในชีวิต

ห้างเฝ้าสวนก็ทำมาจากต้นหมากผ่าซีก สะพานเดินข้ามท้องร่องก็ใช้ต้นหมากโค่นมาพาดไว้

ย่าผมกินหมาก ก็ใช้เปลือกผลหมากขัดถูเหงือกและฟัน ตอนนั้นได้นั่งตะบันหมากให้ย่าก็เป็นอะไรที่สนุกดี โดยเฉพาะตอนกระทุ้งก้อนหมากออกจากตะบันหมากมีเสียงดังโพละเพละ

แต่ที่ผมยุ่งเกี่ยวบ่อยที่สุดก็คงเป็น ‘พัดกาบหมาก’ ที่มีอยู่หน้าเตาในครัวร้อน แทบจะทุกบ้านในสวน
ใช้ตั้งแต่พัดเตาเร่งไฟ ไปจนถึงพัดคลายร้อนยามหน้าร้อนอย่างนี้ ได้กาบหมากแก่หล่นลงมาก็ลากมาเจียนกันที่บ้านตามแบบอันเก่าที่เริ่มฉีกขาดนั่นแหละครับ

เดี๋ยวนี้คนไทยแทบไม่กินหมากกันแล้ว คนปลูกต้นหมากกันน้อยลง

ยามเดินทางไปไหนผมเห็นดงหมากสีเขียวๆ ลูกหมากสุกสีแดงส้มสวยๆ ก็คิดถึงสมัยอยู่ในสวนทุกครั้ง เพราะทำให้คิดถึงเหล่าผู้คนที่รักเคยอาศัยอยู่ด้วยกันน่ะครับ

ช่วงนี้กว่าจะได้โพสต์แต่ละครั้งคงกินเวลานานกว่าเดิมมาก ขออภัยไว้ล่วงหน้าด้วยนะครับ

ท้ายสุดนี้ขออวยพร ให้ผู้อ่านทุกท่านมีความสุขในวันสงกรานต์ปีใหม่ไทย ได้ไปชาร์จพลังงานให้ชีวิตกับครอบครัวที่รัก เดินทางปลอดภัย ดูแลสุขภาพจากมลพิษทางอากาศด้วยนะครับ

สุขสันต์วันสงกรานต์ครับ

อ้อ อีกอย่าง ทางน้องแตงโมจาก application ไทยตูน น้องเค้าฝากประชาสัมพันธ์มาว่า....

สวัสดีค่ะ... พี่ (เพจเด็กบ้านสวน)

แตงโมจาก "ไทยตูน" application ขอฝากข่าว PR - แจกฟรี!! สติกเกอร์คำคมสุดกวน สาดความฮาให้ชุ่มฉ่ำในวันสงกรานต์

สงกรานต์ปีนี้มาเติมเต็มความสนุกให้ป่วนยิ่งขึ้น!?

แจกฟรี!! สติกเกอร์คำคมสุดกวน ขำจนท้องแข็งพร้อมสาดความฮา คลายร้อนกันได้แล้ววันนี้

จิ้มๆๆ https://bit.ly/3J2uJZn

อย่าลืม!!.. ส่งต่อให้เพื่อนๆ ไปโหลดกันด้วย… น๊าาา

---------

ฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะคะ กราบเเทบตักคร่า

ดังนี้แหละครับ...แม้ไม่รู้จักน้องเค้าเป็นการส่วนตัว แต่ฝากรบกวนแว๊บเข้าไปดูเป็นกำลังใจให้น้องเค้าและทีมงานน้องเค้าด้วยแล้วกันนะครับ
.

.

.......................................................................

156
https://www.facebook.com/photo/?fbid=1015085339988240&set=a.650043786492399

เด็กบ้านสวน
8 กรกฎาคม 2024
·
#แฟชั่น #เด็กบ้านสวน

ก่อนอื่นขอสวัสดีทักทายผู้อ่านทุกท่านครับ ห่างกันไปเสียนาน หวังว่าทุกท่านคงสบายดีกันนะครับ

หลายท่านที่อยู่ต่างจังหวัด หรือแม้แต่ในกรุงเทพฯคงเคยผ่านบรรยากาศตลาดยามเช้ากันมา บ้างก็ละแวกบ้าน บ้างก็ใกล้ที่ทำงาน

ความครึกครื้นปนความอลหม่านที่น่ารัก กลิ่นอาหารที่หอมอบอวลไปทั่ว ทั้งกลิ่นทอดปาท่องโก๋ หมูปิ้ง โจ๊กและต้มเลือดหมู กลิ่นชากาแฟโบราณ

แผงหนังสือพิมพ์ยามเช้าที่คนสมัยนั้นขาดกันไม่ได้ถ้าไม่อยากตกข่าว เพราะข่าวไม่วิ่งมาหาเราเหมือนยุคโซเชียลดังในปัจจุบันนี้ครับ

เหล่าคุณลุงคุณป้ารอใส่บาตรพระ พ่อค้าแม่ค้า และเหล่าคนเข็นรถขนข้าวของผักปลาเข้าสู่ตัวตลาดสด เพื่อรอขายของกันทั้งวัน

บรรยากาศที่น่าสนุกเหล่านี้ชวนให้คิดถึงจึงได้วาดรูปนี้ขึ้นมาแหละครับ

แต่ทำไมพะหัวว่าเรื่อง แฟชั่น

คือตอนนั้นมีแฟชั่นบางอย่างแห่งยุคสมัย ผมเลยขอชวนท่านผู้อ่านเล่นเกมส์หารูปกันดีกว่านะครับ

สมัยนั้นนักเลงบุหรี่ ชอบยัดซองบุหรี่ไว้ใต้เสื้อบริเวณบ่า มีอยู่ 2 คนครับ

มีคนเหน็บบุหรี่ไว้กับหลังใบหู 1 คน

สาวยุคนั้นบางคนชอบผูกผมด้วยดอกจำปี หรือจำปา ให้มีกลิ่นหอม 1 คนครับ

ส่วนคนเหน็บเหรียญไว้ในรูหูไม่ได้เขียนเพราะเล็กเกินไปน่ะครับ

ลองหาดูนะครับ

หวังว่าทุกท่านคงสนุกกับงานชิ้นนี้ ไล่ดูอิริยาบถของตัวการ์ตูนในรูปกันนะครับ

อ้อ...ส่วนนึงที่ทำให้ช้าก็คือแผงหนังสือนั่นแหละครับ ผมไล่เขียนปกเลียนจากต้นแบบทุกปก ไม่ได้ใช้วิธีก็อปปี้เอาของจริงมาแปะน่ะครับ เลยกินเวลาพอสมควรครับ

ท้ายนี้ขอบคุณทุกท่านที่ยังคิดถึงกันนะครับ ขอให้ทุกท่านมีความสุขตามอัตภาพ มีสุขภาพที่ดีทั้งครอบครัวเช่นกันเลยนะครับ
.

.

.......................................................................

157
https://www.facebook.com/photo/?fbid=1066795074817266&set=a.650043786492399

เด็กบ้านสวน
28 กันยายน 2024
·
#กลับบ้าน #เด็กบ้านสวน

สวัสดีผู้อ่านทุกท่านนะครับ ขออภัยที่ห่างหายไปนาน

เรื่องนี้เขียนขึ้นเพราะเมื่อเดือนสองเดือนก่อน ในซอยพิบูลย์สงคราม 1 มีข่าวรถจักรยานยนต์ชนเด็กนักเรียนโรงเรียนสตรีนนทบุรีจนกระเด็น โชคดีที่น้องไม่เจ็บมาก แต่ก็น่าสงสารอยู่ และอีกข่าวคือมีผู้ปกครองนักเรียนแถวนั้นออกมาร้องเรียนเรื่องการจอดรถจนเต็มถนนของซอย ไม่สะดวกแก่การจอดรถรับส่งนักเรียนน่ะครับ

สมัยผม ในซอยนั้นมีโรงเรียนอยู่สามแห่ง คือ โรงเรียนวัดพลับพลาศิริวิทยาที่ผมเคยร่ำเรียนอยู่ โรงเรียนวัดปากน้ำ และโรงเรียนสตรีนนท์ รวมไปถึง โรงเรียนวัดเขมาภิรตาราม โรงเรียนกลาโหมอุทิศและโรงเรียนเขมะพิทยา ซึ่งตั้งอยู่ใกล้ๆกัน

ทั้งผู้ปกครองทั้งชาวบ้านยุคสมัยก่อน ไม่ได้เป็นเจ้าของรถรามากมายเหมือนสมัยนี้ เด็กอยู่ละแวกนั้นกันเป็นส่วนใหญ่ ใช้วิธีเดินกลับบ้าน หรือไกลหน่อยก็ขึ้นรถเมล์และรถสองแถววัดปากน้ำ-เรวดี คนมีรถสมัยนั้นต้องรวยจริงๆ ครับเพราะราคารถยนต์ รวมถึงค่าดาวน์รถสมัยก่อนแพงมาก

โรงเรียนของผม ถ้าคนไหนไม่มีผู้ปกครองมารับ หรือกลับด้วยรถตู้โรงเรียน ก็จะใช้วิธีว่าเด็กคนไหนบ้านไปทางเดียวกันรวบรวมรายชื่อเด็กที่ไม่เล็กจนเกินไป จะมีผู้นำแต่ละเส้นทางซึ่งก็คือเด็กชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 ถือธงนำ เด็กๆจะเช็คชื่อจนครบถ้วน แล้วเดินตามกันไปเป็นแถวลูกเป็ดน่ะครับ โดยมีคุณครูคอยเดินไปด้วยเป็นพี่เลี้ยง

มีบ้างล่ะครับที่ซุกซนกันจนเกิดเรื่อง อันนี้ผมเองก็เป็นหนึ่งในนั้น แต่เกิดตอนผมได้ไปเรียนโรงเรียนวัดเขมาฯแล้ว ด้วยความที่ต้องวิ่งไปดูแผงหนังสือทุกวันว่ามีการ์ตูนที่อ่านออกวางแผงเล่มใหม่หรือยัง สะบัดมือแม่แล้ววิ่งข้ามปากซอยวัดฝางที่อาศัยอยู่ ประจวบกับมีจักรยานยนต์เบรกแตกเลี้ยวเข้าซอยมาพอดี ชนผมจนล้มและทับแขนขวาข้างที่ใช้เขียนรูปทุกวันนี้แหละครับ หักจนต้องดามเฝือกอยู่หลายเดือน และหัดเขียนหนังสือด้วยมือซ้ายจนพอชำนาญเชียวครับ

พอเห็นข่าวที่ว่า รูปนี้ก็ผุดมาจากความทรงจำ

ศาลาในรูปเราเรียกว่าศาลาสี่หน้า เป็นทางเข้าวัดพลับพลา ตรงนั้นเย็นๆจะมีของมาขายเป็นชุมชนตลาดเล็กๆ หนักไปทางของกินเล่นพวกขนมน้ำหวานต่างๆ และไก่ปิ้งแดงๆ ซึ่งก็ทำให้ผมชอบกินตูดไก่ปิ้งมาจนถึงปัจจุบัน ตรงนี้จะต่างกับหน้าโรงเรียนสตรีนนท์ที่มีทั้งของกินเล่น ของเล่น หนังสือการ์ตูน และมากมายหลายอย่างที่เคยเขียนไว้ตอน #สวรรค์หน้าโรงเรียน น่ะครับ

โรงเรียนวัดพลับพลาฯ ของผมเป็นตัวอย่างของพหุวัฒนธรรม ที่ชัดเจนไม่แพ้แถวซางตาครู้ซ เชิงสะพานพุทธฯ เลยครับ เป็นโรงเรียนวัด อยู่ในชุมชนมุสลิม และมีคุณครูใหญ่สุนิตย์เป็นคาทอลิก พวกเราอยู่ร่วมกันเป็นเรื่องธรรมดาไม่เคยรู้สึกแปลกแยกจากกันเลยครับ

รูปนี้ทำให้คิดถึงความหลังและความสุขมากมายที่อยู่ในความทรงจำ ตูดไก่ปิ้ง บ้านที่เป็นร้านค้าของเพื่อน (อาจเขียนไม่เหมือนขอโทษสุมณฑาด้วยจ้า) ท่ารถเมล์สาย 65 (ตั้งแต่ยุบไปพวกเราเดือดร้อนมากเลยครับ ท่านกรมการขนส่งและขสมก.)

วันนี้คงเล่าเรื่อยเปื่อยถึงอดีตเท่านี้ก่อนนะครับ หวังว่าทุกท่านที่ประสบอุทกภัย จะผ่านพ้นไปได้อย่างปลอดภัย เพจนี้ขอเป็นกำลังใจให้ครับ และหวังว่าผู้อ่านทุกท่านจะมีความสุข ดูแลสุขภาพกันด้วยนะครับ แล้วพบกันใหม่โอกาสหน้าครับ
.

.

.......................................................................

158
https://www.facebook.com/photo/?fbid=1116504143179692&set=a.650043786492399

เด็กบ้านสวน
9 ธันวาคม 2024
·
#ฝนกิ้งกือ #เด็กบ้านสวน

ขอกล่าวคำสวัสดี และกลับมาแล้วครับ กับท่านผู้อ่านทุกท่าน...หวังว่าทุกท่านคงมีความสุขสุขภาพแข็งแรงดี ชีวิตราบรื่นในช่วงที่ผ่านมานะครับ

วันนี้จะมาเล่าเรื่องที่บางท่านอาจรู้สึกขยะแขยงจนขนลุกบ้างนะครับ ขออภัยไว้ก่อนครับ

เริ่มต้นจากช่วงสามสี่เดือนที่ฝนตกหนักในบ้านเรา ผมสังเกตุเห็นกิ้งกือในบ้าน ปีนขึ้นไปกินตะไคร่และมอสบนต้นอินทนิลสูงขึ้นไปเกือบสองเมตร

จึงนึกถึงเรื่องเล่าที่พ่อผมเล่าให้ฟังบ่อยๆครับ

เหตุการณ์เกิดขึ้นในปี 2485 เป็นปีที่น้ำท่วมหนักไปทั่วประเทศ ทุกท่านคงเคยเห็นรูปถ่ายเก่าๆที่คนพายเรือกันที่ลานพระบรมรูปทรงม้านะครับ

รวมถึงเมืองนนท์เราที่ท่วมหนักจนถึงขั้นที่สวนทุเรียนนนท์เกือบสูญพันธุ์กันเลยทีเดียวครับ พ่อเล่าว่าหลังน้ำท่วมปีนั้นเมืองนนท์เราเหลือสวนทุเรียนอยู่เพียงไม่กี่สวนเองครับ

ตอนนั้นเองที่เหล่ากิ้งกือและสัตว์ต่างๆ ตามสวนทั้งปีนหนีน้ำ ทั้งขึ้นไปกินตะไคร่และซากเปลือกไม้ที่ยืนต้นตายเพราะน้ำท่วมครับ

และเหตุที่น้ำท่วม การเดินทางไปไหนมาไหนในตอนนั้น บ้านในสวนเราต้องใช้เรือพายไปตามเรือกสวนที่มีแต่ต้นไม้ยืนต้นตาย

ทุกครั้งที่ย่าและพ่อพายเรือไปกระแทกกับต้นไม้ ก็เป็นเหตุให้เหล่ากิ้งกือที่เกาะอยู่เหนือหัว หล่นร่วงพรูลงมาจากตามกิ่งไม้ราวกับฝนกิ้งกือ

ทีนี้ปัญหาคือทั้งย่าปรุงของผม (รวมถึงแม่ผมด้วย) เป็นคนกลัวกิ้งกืออย่างสุดใจ...ขณะที่พ่อผมก็แหยงกิ้งกือพอควรทีเดียว ก็ดันมาเจอเหตุการณ์สยองเกล้านี้กับตัวเสียด้วย

พ่อเล่าถึงเรื่องนี้ทีไรก็แสดงอาการขนพองขึ้นมาทุกทีเลยครับ

เห็นว่าเป็นเหตุการณ์หนึ่งที่น่าจดจำและคิดถึงของชีวิตย่าผม และพ่อผมสมัยเด็กๆ จึงนำมาเล่าให้ฟังอีกทอดนึงน่ะครับ

เรื่องนี้คงเป็นบทสุดท้ายของปีนี้ ผมจึงขออวยพรล่วงหน้า ให้คุณพระศรีรัตนตรัยและสิ่งศักดิ์สิทธิ์ใดๆที่ท่านผู้อ่านเคารพนับถือ ช่วยดลบันดาลให้ผู้อ่าน และสมาชิกครอบครัวทุกท่าน มีความสุข สุขภาพแข็งแรง หวังสิ่งใดขอให้สมปรารถนาในทุกๆเรื่อง ในวาระดิถีปีใหม่ที่จะมาถึงนี้นะครับ

พบกันใหม่ปีหน้า 2568 สวัสดีปีใหม่ครับ
.

.

.......................................................................

159
https://www.facebook.com/photo/?fbid=1143306820499424&set=a.650043786492399

เด็กบ้านสวน
19 มกราคม 2025
·
#เด็กบ้านสวน #ครีมภูเขา

เป็นครั้งแรกที่ได้ทำอะไรแบบนี้ครับ คือได้ร่วมงานกับผลิตภัณฑ์สินค้า ตอนแรกผมก็เกรงๆ กลัวๆ เพราะปกติไม่ค่อยมั่นใจในตัวเองเท่าไหร่ กลัวทำออกมาไม่ดี ของเค้าจะเสียหายได้

แต่พอรู้ว่าเป็นผลิตภัณฑ์สินค้าตัว Hazel Cream Snow ของแบรนด์ของฟูจิ และคุยกับคุณก้อยที่ติดต่อมา โดยคุณก้อยอยากเสนอภาพความห่วงใยจากรุ่นสู่รุ่น จากรุ่นยายมาถึงรุ่นหลาน ผ่าน Hazel Cream Snow น่ะครับ

ซึ่งก็ทำให้นึกภาพอะไรออกมาจากความทรงจำผมได้บ้างครับ

สมัยก่อนก็หนาวเหมือนหรือมากกว่าปีนี้ หมดเลยครับ มองไปข้างหน้าได้ไม่เกิน 10-20 เมตรเลยทีเดียว ได้ใส่ทั้งเสื้อกันหนาวกันทุกปีๆ

และที่สำคัญ แม่ผมจะคอยทาครีมหรือโลชั่นเพื่อกันผิวแตกอยู่เสมอ แม้โตมาแล้วแม่ก็ยังห่วงคอยเตือนให้ทาครีมเสมอ เวลาอากาศหนาวจัดๆ น่ะครับ ช่วงหนาวจัดที่ผ่านมาดูผิวแห้งแตกของแขนของน่องตัวเองแล้วก็คิดถึงความห่วงใยของแม่ คิดถึงแม่มากๆ

ผลิตภัณฑ์สินค้าบางอย่าง บางครั้งไม่ใช่แค่เป็นสินค้าแลกเปลี่ยนกับเงินตรา แต่เป็นวัตถุตัวแทนของยุคสมัยหนึ่งในชีวิตเรา แทนความทรงจำถึงความรักและห่วงใยจากคนที่เรารักได้น่ะครับ

คุณผู้อ่านคงเคยนะครับ เห็นนั่นนี่ กินนั่นนี่ แล้วคิดถึงความทรงจำยามวัยเด็ก คิดถึงคนที่เรารัก ได้ออกมาเป็นฉากๆ เหมือนเปิดสมุดบันทึกทีเดียวครับ

ซึ่งผลิตภัณฑ์ที่ผมร่วมเขียนให้เค้าก็เป็นหนึ่งในสินค้าที่ว่านี้ครับ เพราะดูบรรจุภัณฑ์ ภาพในอดีตก็หวนกลับมาให้เห็นได้ทีเดียว

อันนี้ผมคัดลอกมาบอกกล่าวไว้ให้ทราบนะครับ

Hazel Cream Snow กระปุกเหลือง ของแบรนด์ของฟูจิ เป็นโรงงานผลิตในไทย มีมาตรฐาน GMP และ ISO มีเนื้อครีมสีขาว มุกๆ ตัวนี้มีส่วนผสมเด่นๆ คือ น้ำมันเฮเซลนัท (ชื่อคงมีที่มาจากส่วนผสมนี้นะครับ) แตงโมทะเลทราย และบัวหิมะ ที่ช่วยลดการอักเสบ มี Niacinamide ช่วยให้ผิวกระจ่างใสเนียนนุ่ม ชุ่มชื้น ค่ะ เหมาะสำหรับผิวแห้งแตก ทาเพิ่มความชุ่มชื่นให้กับผิว น่ะครับ .. อันนี้ค้นมาจากท่านนึง เขียนไว้ในเว็บบอร์ดน่ะครับ

ยังไงก็ขออนุญาตท่านผู้อ่านฝากชิ้นนี้ไว้ในเพจสักชิ้นนะครับ

#ครีมภูเขา #ครีมฟูจิ #บัวหิมะ #เฮเซลสโนว์ #ครีมในตำนาน #hazelsnow พบกับ ความทรงจำและผิวสุขภาพดีได้ที่ watsons , โลตัส , อีฟแอนบอย , ดองกิ , ฟู้ดแลนด์ , Tops และ Gourmet Market ทุกสาขานะครับ
.

.

.......................................................................

160
https://www.facebook.com/photo/?fbid=1208267957336643&set=a.650043786492399

เด็กบ้านสวน
14 เมษายน 2025
·
#ผลไม้ที่คิดถึง #เด็กบ้านสวน

สวัสดีปีใหม่ไทยผู้อ่านทุกท่านในวันสงกรานต์นี้นะครับ หวังว่าทุกท่านคงมีความสุขในวันหยุดยาวนี้พร้อมหน้าทั้งครอบครัวหลังประเทศเราผ่านเหตุการณ์ร้ายแรงมาหลายกรณี

ขณะเดียวกันขอให้ทุกท่านส่งกำลังใจให้กับผู้สูญหายและทีมช่วยเหลือในกรณีตึกถล่มจากแผ่นดินไหวด้วยนะครับ เป็นความสูญเสียที่น่าเศร้าใจและหดหู่มากครับ

เรื่องที่เขียนวันนี้เกิดจากเหตุการณ์เมื่อต้นเดือนมีนาคม ขณะที่ผมเดินไปทำงานผ่านเทเวศร์ เผอิญพบคุณยายท่านนึงลากรถที่บรรจุผักผลไม้ที่แกเก็บและรับมาขายจากปทุมธานีมั้งครับถ้าจำไม่ผิด

และในรถเข็นเล็กๆ ของยายก็มีผลไม้ที่ผมไม่ได้เห็นมานานหลายปีเหลือเกินจนเกือบจำไม่ได้ ผลไม้นั้นคือ #มะขวิด ครับ

ผมเลยรีบคว้ามาทันทีในราคาลูกละ 20 บาทเองครับ อดใจรอเช้าวันถัดมาก็จัดการเอาไม้ตีพริกฟาดโป๊กให้เปลือกแตก แล้วกินนิดหน่อยก่อนแช่เย็นไว้ทยอยกินได้อีกสองสามวัน

กินไปผมก็คิดถึงผลไม้อื่นๆ ที่ไม่ได้กินมานานแล้ว ได้แก่ มะขวิด ชมพู่สาแหรก น้อยโหน่ง และ ขนุนสำปะลอในรูปน่ะครับ อันนี้ไม่รวมพวกผลไม้ข้างทางที่ขึ้นเองมาให้เก็บกินได้ เช่น มะหวด หรือ ชำมะเลียง นะครับ

หลายท่านอาจไม่เคยกินมะขวิด ผลไม้เปลือกแข็งที่จะกินทีต้องหาอะไรทุบเปลือกให้แตก เมื่อเห็นรอยด่างสีน้ำตาลตามีเปลือกแสดงว่าถึงเวลากินแล้ว เนื้อข้างในมะขวิดจะมีลักษณะคล้ายมะขามเปียกน่ะครับ มีเนื้อสีน้ำตาลนิ่มๆ และมีรกเป็นเส้นใยมากมาย รสชาติถ้าจะให้อธิบายก็เหมือนกินมะขามเปียกที่มีรสเปรี้ยวอมหวานน่ะครับ แช่เย็นกินแล้วชื่นใจมากครับ เม็ดเล็กๆ มากมายกระจายอยู่เต็มไปหมด กินไปปลิ้นเม็ดทิ้งไป ( อันนี้ผมเก็บมาเพาะไว้ เอาต้นไว้ปลูกกินผล และเอาไว้เสียบยอดส้ม เพราะรากมะขวิดแข็งแรงและหาอาหารเก่งน่ะครับ)

#ชมพู่สาแหรก อันนี้หายากยิ่งกว่ายาก รูปร่างเค้าเหมือนชมพู่มะเหมี่ยวครับ แต่ไม่อ้วนป้อมเท่า สังเกตที่สีของผลตอนเล็กๆ ผลสีอ่อนมีลายสีชมพูแดงคาดตามยาวผล เหมือนสาแหรกที่ใช้หาบของนั่นแหละครับ เนื้อผลคล้ายชมพู่มะเหมี่ยวแต่ไม่นิ่มฟูเท่า ส่วนรสชาติเค้าจะไม่อมเปรี้ยวมากเท่าชมพู่มะเหมี่ยว แต่จะออกหวานกว่า และมีกลิ่นหอม ในต้นจะมีลูก 2 ประเภท คือลูกสมบูรณ์จะอ้วนใหญ่มีเมล็ดนำมาเพาะได้ และลูกเล็กๆ ไม่สมบูรณ์จะกรอบกว่าและไม่มีเมล็ดครับ

#น้อยโหน่ง ท่านคงคุ้นชื่อเพราะใกล้เคียงกับน้อยหน่า ผิวของผลก็คล้ายกันแต่จะเรียบกว่า ไม่นูนเป็นปุ่มชัดเท่าและเวลาสุกผลจะออกสีส้มแดงไปจนม่วงบางจุด รสชาติไม่อร่อยเท่าน้อยหน่าหรอกครับ ไม่หวานเท่า และออกจะเจือเปรี้ยวเสียด้วยซ้ำ กลิ่นหอมเอียนๆ เหมือนไม้ตระกูลกระดังงา(น้อยหน่าแลน้อยโหน่งเป็นพืชตระกูลกระดังงาครับ เหมือนการเวก บุหงาเซิง นมแมว ลำดวน แหละครับ) แต่ไม่หอมยั่วยวนชวนกินเหมือน อีกทั้งเม็ดเยอะเนื้อบาง กินแก้ขัดเอาไม่ให้ท้องว่างมากกว่า พี่ๆ บ้านลุงอ้อนป้าชูในสวนวัดฝาง เล่าให้ฟังว่าสมัยเด็กๆ หิวซกมาจากโรงเรียนก็ได้น้อยโหน่งนี่แหละรองท้องแก้หิวครับ

#ขนุนสำปะลอ ชื่อขนุนแต่ไม่ใช่ขนุนครับ เค้าเป็นพิชตระกูลสาเก ใบก็คล้ายสาเกแหละครับแต่แฉกตื้นกว่า เนื้อเค้าไม่น่าสนใจเท่าเม็ดครับ เม็ดขนุนสำปะลอนี่ ต้มหรือเผากินแบบเม็ดขนุน อร่อยไม่แพ้กันเลย รสชาติมันกว่าด้วยซ้ำครับ

ผลไม้เหล่านี้ไม่ได้กิน ไม่ได้เห็นมานานนมแล้วครับ คิดถึงสมัยก่อนที่พืชพันธุ์ผลไม้มีหลากหลายให้กิน อาจเป็นพระรองจากพวกทุเรียน มะม่วง กล้วย มะยงชิด(แม้แต่มะปรางเปรี้ยวอมหวาน ระกำ ลางสาด เดี๋ยวนี้ก็หากินยากแล้วครับ เพราะคนนิยมปลูกและกิน มะยงชิด สละ ลองกองกันหมด) ฝรั่ง ชมพู่ และอื่นๆ ที่นิยมปลูกขายกัน แต่ก็เพิ่มความหลากหลายทางธรรมชาติให้ทั้งเด็กเรา นก กระรอก กระแต หนู ค้างคาว ได้อาศัยกินเล่น หรือดำรงชีวิตกันเลยนะครับ

บทนี้คิดว่าจะสั้นๆ แต่พิมพ์ไปพิมพ์มากลับยาวเสียจนต้องพอเท่านี้ก่อนนะครับ

ท้ายนี้ขอให้คุณพระศรีรัตนตรัยอำนวยพรทุกท่านให้มีความสุข สุขภาพแข็งแรง สิ่งดีๆ ใดที่มุ่งหมายไว้ขอให้สมปรารถนา ดำเนินชีวิตด้วยความไม่ประมาทในทุกๆ เหตุการณ์ที่จะพบเจอในทุกๆ วันนะครับ
.

วาดภาพ / ภาพชุด "เด็กบ้านสวน" 141 - 150

« Last post by ppsan on 02 September 2026, 14:21:44 »

ภาพชุด "เด็กบ้านสวน" 141 - 150

141
https://www.facebook.com/photo/?fbid=5422004767820754&set=a.650043786492399

เด็กบ้านสวน
10 มิถุนายน 2022
·
#ในคลองบางเขน #เด็กบ้านสวน

พ่อผมเล่าให้ฟังว่า เมื่อช่วง 60-80 ปีที่แล้ว ในคลองบางเขนเรา มีเรือขายของขวักไขว่ไม่ใช่เล่น เพราะเหตุที่ถนนพิบูลย์สงครามก็ยังไม่เป็นรูปเป็นร่าง ถนนเส้นหลักก็จะเป็นถนนกรุงเทพฯนนท์ ซึ่งก็ไม่ต้องสงสัยเลยว่าคงมีรถราวิ่งนับคันได้ในยุคนั้นครับ

การสัญจรหลักๆ ของชาวบางเขนก็จะเป็นคลองบางเขนที่ปากคลองเข้ามาจากชุมชนตลาดแก้ว ท่าน้ำพิบูลย์สงคราม 1 นั่นแหละครับ ผ่านวัดปากน้ำนนทบุรี ลัดเลาะเข้ามาตามเรือกสวน ไปลอดใต้ถนนกรุงเทพฯนนท์ แล้วยาวออกไปถึงดอนเมืองนั่นได้เลยครับ

สมัยนั้นพวกชาวสวนอย่างย่าของผม เหล่าลุงๆ ป้าๆ ก็ต้องพายเรือเอาของในสวนไปขายจากคลองบางเขน สู่แม่น้ำเจ้าพระยา ไปถึงเมืองนนท์นั่นเลยครับ ก่อนมีรถสองแถววิ่งให้บริการหลังจากตัดถนนพิบูลย์สงครามเรียบร้อยแล้ว

ในคลองบางเขน อาหารของกินหลากหลาย ก็เดลิเวอรี่กันมาทางน้ำทั้งนั้นแหละครับ

มากันตรงตามเวลากันเสียด้วย ได้ยินเสียงร้อง เสียงปี่ หรือเสียงแตรเมื่อไหร่ ก็คว้าจานชามไปรอกันที่ท่าน้ำเลยทีเดียว หรือจะนั่งกินด้วยชามของพ่อค้าแม่ค้าตรงนั้นเลยตามแต่จะสะดวก

เรือของกินยุคนั้น ดูท่าจะรสชาติอร่อยติดปากเอาเสียด้วย จนพ่อและแม่ของผมยังจำชื่อเสียงเรียงนามได้มาจนถึงทุกวันนี้เลยครับ และคุยเสมอว่าขนาดยังไม่ได้ยินเสียงเรือ กลิ่นอาหารก็ลอยหอมฟุ้งมาตามคลองแล้ว เช่น

‘เจ๊กลิ้ม’เรือขายก๋วยเตี๋ยวหมู พายมาจากคลองบางกรวยเข้ามาขายในคลองบางเขนถึงบริเวณเลยวัดปากน้ำ

‘เจ๊กเบี้ยว’ เรือขายก๋วยเตี๋ยวเนื้อ พายมาจากวัดเขมาฯ

‘เจ๊กง้ำ’ เรือขายกาแฟ ขายอยู่ละแวกปากคลองบางเขน

‘แม่เจ๊กง้ำ’ ลำนี้จะขายผัดไทยหอยทอด

‘เจ๊กต็อก’ ตาบอดหนึ่งข้าง ลำนี้ขายก๋วยเตี๋ยวหมู พายจากวัดทางหลวงมาถึงวัดฝาง

คงยังมีอีกมากมายหลายลำที่ดำเนินชีวิตผ่านลำคลองร่วมกับชาวสวนบางเขน จนถึงยุคที่สังคมเรา เปลี่ยนจากเดินทางทางน้ำขึ้นมาบนบกด้วยรถราเต็มท้องถนน

การสร้างเขื่อนและประตูน้ำ ที่ทำลายวิถีชีวิต ทำลายระบบหมุนเวียนของน้ำจากแม่น้ำเจ้าพระยาที่เข้ามาในสวนให้น้ำที่เคยมีชีวิตเหลือเพียงน้ำที่ตายซาก คูคลองท้องร่องตื้นเขิน และกักเก็บสิ่งปฏิกูลจากตามหมู่บ้านจัดสรรที่สร้างขึ้นใหม่จนน้ำเน่าเสีย ชาวสวนทำสวนกันแทบไม่ได้ และชีวิตสัตว์มากมายที่เคยอาศัยรูโพรงริมตลิ่งทั้งปลาเล็กปลาน้อย ปู กุ้ง เต่า นกน้ำต่างๆ จนแทบจะสูญพันธุ์ไปจากลำคลองกันยกคลองเลย

จากเรื่องเล่าของพ่อและแม่ผม จึงนำมาบันทึกไว้ว่า ‘คลองบางเขน’ ของเราเคยมีสิ่งเหล่านี้ครับ
.

.

.......................................................................

142
https://www.facebook.com/photo/?fbid=5553301831357713&set=a.650043786492399

เด็กบ้านสวน
27 กรกฎาคม 2022
·
#พริกกะเกลือ #เด็กบ้านสวน

สวัสดีท่านผู้อ่านทุกท่านนะครับ ขออภัยที่หายไปเสียนานเพราะงานรัดตัวเหมือนเช่นเคยครับ

ผมไปเห็นเค้ามีผงโรยข้าวของญี่ปุ่นขายในห้างซองละแพงๆ ทำให้คิดว่าบ้านเราก็มีพวกน้ำพริกเครื่องแห้งเมนูโบราณต่างๆ เช่น น้ำพริกกลางดง น้ำพริกกากหมู หรือน้ำพริกปลาสลิด น้ำพริกเผา และอีกมากมายไว้โรยข้าวเหมือนกัน

แต่สมัยที่ยังเด็ก กินเผ็ดมากไม่ได้ ก็ต้องยกให้พริกกะเกลือนี่แหละครับ ที่ไว้โรยหรือคลุกข้าวสำหรับเด็กๆเรา

พริกกะเกลือที่เป็นอาหารโบราณนี่ ไม่ใช่พริกกะเกลือที่ใช้จิ้มผลไม้ดองกันหรอกนะครับ แต่เป็นกับข้าวที่มีรสชาติหวานๆ เค็มๆ มันๆ ใช้สำหรับคลุกข้าวกินได้อร่อยเหลือเกิน

วิธีทำก็ง่ายๆ เพียงเอามะพร้าวขูดมาคั่วให้หอม แล้วก็เอามาโขลกกับน้ำตาลปึกและเกลือจนแตกมัน ปรุงแต่งให้รสชาติเป็นที่ถูกปากคนทำจะเอาเค็มนำหรือหวานนำ

แนมด้วยแตงกวา มะเขือ หรือผักอื่นๆ หรือใครชอบเผ็ดก็โรยพริกป่น หรือพริกแห้งคั่วก็เอาตามอัชฌาสัยครับ

ง่ายๆเพียงแค่นี้ ทั้งเด็กและผู้ใหญ่ก็คลุกข้าว กินกันอิ่มง่ายสบายท้องกันได้แล้ว

ที่สำคัญ ถ้าจะให้อร่อยยิ่งขึ้นต้องกินข้าวด้วยกาละมัง หรือชามสังกะสี และเปิบด้วยมือนะครับถึงจะครบสูตร

ให้เป็นที่สงสัยว่า ชื่อพริกกะเกลือ ทำไมไม่เห็นมีพริกเข้ามาปะปนในสูตรเลย ไปค้นมาจึงพอทราบ ว่าสูตรดั้งเดิมเค้าเป็นของชาวมอญ คือใช้พริกแห้งคั่วมาโขลกกับเกลือเพียงเท่านั้น

เป็นของทำง่ายก็จริง แต่ก็ห่างหายจากสายตาและมื้ออาหารนานมากแล้วจนอดคิดถึงไม่ได้ครับ

พูดถึงเรื่องกินทีไรก็มีความสุขดีนะครับ

หวังว่าผู้อ่านทุกท่านคงมีความสุข สุขภาพที่ดี ปลอดโรคภัยกันทั้งครอบครัว ขอบคุณท่านผู้อ่านที่มีน้ำใจและให้กำลังใจตลอดมานะครับ
.

.
.

ppsan
.
อ่านเรื่อง"พริกกะเกลือ"แล้ว ทำให้คิดถึงละครเรื่อง "เลือดใหม่หัวใจนักปรุง" ตอนที่ 6
คุณปาริชาติ (ทัศน์วรรณ) เจ้าของโรงเรียนสอนทำอาหาร และครูสมร (ดารณีนุช)
สอนให้ แก้วกาญจน์ ทำ "พริกกับเกลือ"ขาย

.

Dungchai Boonket
.

.

กษิรา นุชนาท
.
ยังทำกินอยู่จ้ะ สมัยยายใช้มะพร้าวคั่ว เดี๋ยวนี้มะพร้าวเป็นของหายากและใช้เวลามากไปเสียแล้ว ไม่สะดวกกับตัวเราที่งานเยอะ เลยใช้เป็นถั่วลิสงอบแทน พอได้เค็มๆมันๆ ตักคลุกข้าวให้ทั่วๆก็อร่อย แต่ยังคิดถึงรสชาติที่ยายโขลกมะพร้าวคั่วหอมมันๆฟุ้งออกมาจากครกอยู่ดี กลายเป็นของเกินเอื้อมที่นึกถึงแล้วมีความสุขค่ะ

.

ตอบกลับ
เด็กบ้านสวน
ผู้เขียน
กษิรา นุชนาท ขอบคุณคุณกษิรามากๆที่แวะเข้ามาทักทาย ขออภัยที่ตอบช้าเพราะไม่ค่อยได้เปิดมาดูคอมเม้นท์ชิ้นเก่าๆ เท่าไหร่น่ะครับ ขอขอบคุณนะครับ

.

ณัฐจงกล เสนานันท์
·
คิดถึงมาก ตอนเด็กน้อยชอบไปคลุกบ้านข้างเคียง มียายแกตำกินกับข้าวถามว่าอะไร ยายบอกพริกกับเกลือ หอมมะพร้าวคั่วมากๆคนแก่จะชอบกินกับข้าว ยายแกตักแบ่งใส่ถ้วยให้กลับมากินที่บ้าน ค่าตอบแทนที่ช่วยตะบันหมากให้ยาย

.

Nutchar ToodTu Hunhaboon
·
คิดถึง...แวะมาบ่อยๆนะแอด ใช่ค่ะสูตรเดียวกับยายของเราเลยค่ะ และไม่ใช่ใครที่ไหน เราคือมือโขลกอันดับต้นๆของยาย ต้องคอยหลบเวลายายเรียก มันเมื่อยมาก

.

Inthiphon Naowasaisee
·
Nutchar ToodTu Hunhaboon
เป็นความทรงจำที่ดีมากนะคะ

.

ตอบกลับ
เด็กบ้านสวน
ผู้เขียน
Nutchar ToodTu Hunhaboon มือวางอันดับ ตำแหน่งโขลกมือหนึ่งสินะฮะ555

.

Banjongjit Ew Huber
·
ขอบคุณนะคะ ที่แวะมาให้พอหายคิดถึง ทำงานเยอะ รักษาสุขภาพนะคะ หพริกกะเกลือ นี่ เคยกิน นานมาแล้ว แต่ ชอบ พริกน้ำปลา จิ้ม ผักต้ม มากกว่าค่ะ

.

ตอบกลับ
เด็กบ้านสวน
ผู้เขียน
Banjongjit Ew Huber ขอบคุณมากๆเช่นกันเลยนะครับ...ขอบคุณที่เป็นกำลังใจเสมอมา ถ้ากะผักผมเนี่ยติดหลนกะปิ ไม่ก็หลนเต้าเจี้ยวครับ หลนปูเค็มก็ชอบ หลนอินทรีย์เค็มด้วย คุยเรื่องกินแล้วยาว ชวนน้ำลายสอเลยครับ ดูแลสุขภาพเช่นกันนะครับ

.

.......................................................................

143
https://www.facebook.com/photo/?fbid=5729274153760479&set=a.650043786492399

เด็กบ้านสวน
28 กันยายน 2022
·
#พวงของเล่น #เด็กบ้านสวน

ต้องขออภัยที่หายไปเกือบสองเดือน หลายเรื่องราวมากระจุกเอาในช่วงที่ผ่านมาน่ะครับ

วันนี้ผมขอพาท่านผู้อ่านกลับไปที่ถนนหน้าโรงเรียนสตรีนนทบุรีอีกครั้ง หลานท่านคงจำชิ้น #สวรรค์หน้าโรงเรียน ได้นะครับ แต่วันนี้ผมขอคุยเพิ่มรายละเอียดอีกนิดหน่อย

สมัยเมื่อ 40 กว่าปีที่แล้ว ร้านของเล่นมีไม่มากมาย จะกระจุกตัวอยู่ตามห้างสรรพสินค้ามากกว่า ไม่ก็อยู่ในตัวเมืองนนท์

ละแวกโรงเรียนที่ผมเรียน มีหลายโรงเรียนอยู่ใกล้กันทั้ง #โรงเรียนสตรีนนทบุรี #โรงเรียนวัดปากน้ำพิบูลสงคราม #โรงเรียนวัดพลับพลาศิริวิทยา ของผม #โรงเรียนกลาโหมอุทิศ #โรงเรียนวัดเขมาภิรตาราม และ #โรงเรียนเขมะพิทยา เหล่านี้ที่ชุกชุมไปด้วยเด็กในยามเช้าๆก่อนเข้าโรงเรียน และ ยามเย็นที่เด็กๆกลับบ้านน่ะครับ

เลยมักจะมีของเล่นที่ราคาไม่สูงมากมาย มาขายปะปนไปกับร้านของกินเล่นต่างๆ เป็นที่สนุกสนานมากยามได้เดินผ่านไปในแต่ละวัน

แต่มีร้านของเล่นอยู่ประเภทนึง ที่เดี๋ยวนี้ไม่ค่อยจะเห็นกันแล้ว คือพวงของเล่น ที่เป็นหัวเรื่องแหละครับ

พวงของเล่นนี้มักจะเป็นของเล่นพื้นๆ มาจากโรงงาน เป็นของที่เล่นกันง่ายๆ มีไม้เสียบรวมห้อยเอาไว้กับด้ามไม้หุ้มฟาง หรือ โฟมพลาสติก ราคาของเล่นเหล่านั้นก็ถูก ราว 1-3 บาท พอที่เด็กสมัยนั้นจะเก็บเงินซื้อได้ครับ เพราะสมัยนั้นได้ค่าขนมกันอย่างมากก็บาทสองบาทครับ

มักจะประกอบไปด้วย ตัวเอกคือ ป๋องแป๋ง ที่ทำจากกระดาษแก้วขึงโครงวงกลม ที่ด้านข้างทั้งสองจะมีด้ายและปลายด้ายจะเป็นเม็ดเทียนทำเป็นปมอยู่ เวลาเล่นเราก็แกว่งเจ้าป๋องแป๋ง ให้ปมเทียนตีกระดาษแก้ว เสียงดัง โป๊งแป๊งๆๆ เหมือนชื่อมันน่ะครับ

ลิ้นมังกร เป็นท่อสำหรับเป่า...ปลายท่อมีกระดาษที่ขดม้วนอยู่ พอโดนลมเป่ามันก็จะคลี่ตัวออก เหมือนมังกรแลบลิ้นครับ

จักจั่น เป็นกระบอกเล็กๆหุ้มกระดาษสีสันสดใส ปลายเปิดด้านนึง ร้อยด้วยเชือกปอผ่านรูไปที่ด้ามจับ เวลาเล่นก็เหวี่ยงด้ามจับควงเป็นวง มันจะทำให้เกิดเสียงหวี่ๆ หึ่งๆ เหมือนแมลงหรือผึ้งครับ สนุกสำหรับเด็กๆ แต่หงุดหงิดสำหรับผู้ปกครองหลายๆ ท่านแน่นอน

แตรลูกโป่ง เป็นท่อสำหรับเป่า ด้านปลายจะมีลูกโป่งติดอยู่ พอเป่าลูกโป่งก็จะพองออก เมื่อหยุดเป่าลมจะดันกลับออกมา ผ่านช่องที่เจาะเป็นรูให้เกิดเสียงครับ

เครื่องบินโฟม ตามชื่อเลยครับ พ่นสีสันสดใส ตรงหัวมักมีโลหะเล็กๆถ่วงไว้ ก็ร่อนได้พอสนุก ไม่ต้องเปลืองกระดาษพับเครื่องบินไปหลายวันจนกว่าโฟมจะหักนั่นแหละฮะ

งูไม้ระกำ เอาไม้ระกำมาผ่ากลาง แล้วเอาผ้ามาแปะระหว่างกลางไม้ แล้วติดกาวกลับคืน ควั่นด้านข้างเป็นปล้องๆ จับปลายหางขยับๆ ทั้งตัวจะแกว่งได้เหมือนงูเลื้อยจริงๆครับ

ปลาตะเพียนสานจากใบลาน ทำออกมาสีสันสวยสดเหลือเกิน ไม่เหมือนปลาตะเพียนสานจากใบมะพร้าวที่เราหัดสานกันสมัยเด็กๆ ท่านผู้อ่านยังจำวิธีทำได้มั้ยเอ่ย?

นอกจากตะเพียน ยังมีผีเสื้อและตั๊กแตนสานจากใบลานด้วยนะครับ เสียดายที่เดี๋ยวนี้หาต้นลานยากเหลือเกิน ขนาดละแวกเมืองนนท์ผมยังเห็นเหลืออยู่แค่สองต้น ตรงปากทางโรงพยาบาลทรวงอก กับตรงบ้านพักราชการกรมชลประทาน เป็นต้นไม้ที่โตช้ามาก ปลูกนับ 10 ปียังอาจเห็นแค่ใบ ยังไม่เห็นลำต้นกันเลยแหละครับ

ใบพัดจากกระดาษสี อันนี้เหมาะสำหรับเด็กเล็ก พ่อแม่ซื้อให้ไว้ถือเล่น จะได้ไม่ร้องไห้งอแงกัน แต่พวกผมเอาไปติดตระกร้าจักรยานแล้วปั่นให้หมุนติ้วๆ ก็สนุกดีเหมือนกันนะครับ

เขียนเรื่องนี้ก็เพื่อชวนระลึกถึงของเล่นวัยเด็กรุ่นเราๆนะครับ นึกว่าไปผจญภัยวัยเด็กด้วยกันครับ

งานที่ค้างคาอยู่มากมายก็ยังไม่เสร็จ ผมอาจจะหายไปบ้างจนมีผู้อ่านหลายท่านเป็นห่วงถามไถ่ถึง ขอบคุณในน้ำใจและความเอื้ออาทรที่ท่านผู้อ่านมีให้เสมอมา

ยังขอฝากเนื้อฝากตัวไว้กับท่านผู้อ่านเช่นเดิมนะครับ และขอให้ทุกท่านและครอบครัวปลอดภัยจากอุทกภัยและวาตภัยในช่วงนี้ด้วย ด้วยความห่วงใยจากผมเช่นกันครับ
.

.

.......................................................................

144
https://www.facebook.com/photo/?fbid=692246132272164&set=a.650043786492399

เด็กบ้านสวน
14 ธันวาคม 2022
·
#เด็กบ้านสวน #ตกกุ้ง

หายไปนานมากจนต้องขออภัยผู้อ่านทุกท่าน ด้วยเหตุไปเร่งงานเพื่อเลี้ยงชีพ และเป็นไข้หวัดใหญ่ไปอีกสามสี่วันครับ

จริงแล้วรูปนี้เขียนเสร็จตั้งแต่วันที่ 24 พฤศจิกายน แต่ด้วยเหตุเบื้องต้น ผมจึงเพิ่งได้เขียนเรื่องเสร็จเอาวันนี้

เรื่องนี้ควรนำเสนอตั้งแต่ช่วงวันลอยกระทง เพราะเป็นช่วงหน้าน้ำและต้นฤดูหนาว

เป็นช่วงเวลาที่สมัยสัก 70 กว่าปีที่แล้ว สมัยนั้นยังไม่มีประตูน้ำกั้นระหว่างแม่น้ำกับลำคลองที่ไหลเข้ามาเลี้ยงเรือกสวนผลไม้ น้ำจากแม่น้ำเจ้าพระยาจะเอ่อท่วมเข้ามาถึงในสวน ครึ่งวันแล้วก็ลดลงเองตามธรรมชาติ อย่างตรงเวลาในทุกวันเสียด้วยครับ

และเป็นห้วงเวลาเดียวกับที่มีกุ้งก้ามกรามแม่น้ำเยอะมาก กุ้งมากมายจะว่ายตามน้ำเข้ามาหากินถึงในคลองบางเขน ตามลำประโดง และท้องร่องสวนชาวบ้าน ให้จับกันจนเป็นเรื่องปกติของสมัยรุ่นพ่อของผม

วิธีจับกุ้งก็มีมากมาย ใครว่ายน้ำคล่องมุดน้ำเก่งก็สามารถงมกุ้งเอาตามเสาท่าน้ำ หรือตามขอนไม้หรือทางมะพร้าวที่จมอยู่ก้นคลอง

แต่ก็มีวิธีโบราณอีกอย่างคือการตกกุ้งครับ

พ่อของผม และลุงเชียรพี่ชายคนโต จะใช้เนื้อมะพร้าวแก่ หั่นเป็นชิ้น ผูกไว้กับสายเบ็ด แล้วก็ปักคันเบ็ดไว้เหมือนปักเบ็ดปลาแหละครับ

พอเริ่มค่ำก็ลงเรือเอาไฟฉายส่องดูตามเบ็ด ถ้าเบ็ดกระตุกแล้วเงียบสลับกันไปแสดงว่าเป็นปลามาตอดเหยื่อมะพร้าว แต่ถ้ามีการดึงเหยื่อ ก็น่าจะเป็นกุ้ง ทีนี้ก็ใช้สวิงหรือตระกร้าจ้วงวิดขึ้นมาอย่างเร็วเลย

เพียงเท่านี้ก็มีกุ้งก้ามกรามตัวโตๆกินกันจนหายอยากแล้ว ไม่ต้องมีใช้เงินเป็นร้อยเป็นพันมาซื้อเหมือนยุคปัจจุบัน

ความอุดมสมบูรณ์ของแม่น้ำลำคลองก็ลดลงไปตามกาลเวลาและความเจริญของบ้านเมืองนั่นแหละครับ สมัยผมเด็กๆ นานๆ จะโชคดีเจอกุ้งตัวโตๆ ในท้องร่องเสียที

ไม่ต้องพูดถึงยุคปัจจุบันที่ประตูน้ำที่กักน้ำเสียไว้จนชาวสวนไม่สามารถทำสวนได้เหมือนเดิม การถมคลองสร้างบ้านจัดสรรและไม่มีระบบกำจัดน้ำเสีย ปล่อยน้ำลงแหล่งน้ำธรรมชาติจนคลองกลายเป็นสุสานของสัตว์น้ำ

หลายสิบปีแล้วที่ผมไม่เคยเห็นเต่า ปู หอยโข่งหอยขม ปลาหางนกยูง ปลาหัวตะกั่ว ปลากระดี่ ปลากัด ฯลฯ ในแหล่งน้ำธรรมชาติละแวกเมืองนนทบุรี....

หลายที่ก็คงไม่ต่างกัน น่าคิดถึงและเศร้าใจนะครับ

ขอบคุณผู้อ่านทุกท่านที่ให้กำลังใจเสมอมา...ดูแลสุขภาพของผู้อ่านและครอบครัวทุกท่านนะครับ...ขอให้ทุกท่านมีความสุขและกำลังใจที่ดีรับปีใหม่ที่ใกล้จะมาถึงนะครับ
.

.

.......................................................................

145
https://www.facebook.com/photo/?fbid=751806486316128&set=a.650043786492399

เด็กบ้านสวน
17 มีนาคม 2023
·
#สลากภัตทุเรียน #เด็กบ้านสวน

ก่อนอื่นขอกล่าวสวัสดีท่านผู้อ่านทุกท่านนะครับที่หายไปเสียนานอีกแล้ว เร่งเคลียร์งานเหมือนเดิมหวังว่าคงไม่ลืมกันไปแล้วนะครับ

เมื่อสัก 50-60 ปีมาแล้ว ในสมัยที่รอบๆ วัดฝางที่ผมเคยอาศัยอยู่ ยังเป็นสวนผลไม้ของชาวสวนริมคลองบางเขน ไม่ใช่เป็นหมู่บ้านจัดสรรเหมือนที่เห็นสมัยนี้

สวนผลไม้เหล่านี้ก็เป็นสวนผสมผสานปลูกหลายอย่างครับ แต่ก็มีไม้หลักอย่าง ทุเรียน ส้ม มะม่วง เป็นหลัก แซมท้องร่องด้วยผลไม้อื่นๆ ทุกชนิด ไล่ไปตั้งแต่กล้วยจนถึงลิ้นจี่นั่นเลย

เมืองนนท์สมัยก่อนมีผลไม้ดังจนขึ้นชื่อเรียกจนคล้องจองว่า ทุเรียนบ้านหม้อ(อยู่ตรงตำบลสวนใหญ่ ตรงข้ามซอยวัดกำแพง เมื่อก่อนเป็นสวนและบ้านเรือนที่ปั้นหม้อขาย) กระท้อนบางกร่าง(ตำบลบางกร่างแถวตรงข้ามท่าน้ำนนท์ปัจจุบัน) มะปรางท่าอิฐ(ฝั่งตะวันตกของแม่น้ำทางลงสะพานรัตนาธิเบศร์ เป็นต้นพันธุ์ของมะยงชิดในปัจจุบัน) ลิ้นจี่ศาลากุน(วัดไทยวัดเดียวบนเกาะเกร็ดไม่ใช่วัดมอญ เป็นลิ้นจี่พันธุ์กระโหลก ไอ้ค่อม กะเทย และอีกหลายสายพันธุ์)

ทุเรียนฝั่งตะวันออกของแม่น้ำเจ้าพระยา ชาวสวนมักปลูกพันธุ์ชะนี และ กระดุมเขียว เป็นหลัก พันธุ์อื่นๆอย่าง ย่ำมะหวาด หรือ กบ หรือ จระเข้ ก็แค่ไว้แซมๆ คันสวน ต่างกับทางฝั่งตะวันตกของแม่น้ำทางบางกรวย ไทรม้า บางกร่าง ท่าอิฐ แล้วทางนั้นมักปลูกทุเรียนพวก ก้านยาว เม็ดในยายปราง หรือกบต่างๆ หลายชายต่างๆอย่างชายมะไฟ ชายมังคุด และทองย้อย

ในหน้าที่ผลไม้ออกเต็มสวน ชาวสวนนนท์ก็จะนัดแนะวันทำบุญที่วัดใกล้บ้านด้วยผลไม้ต่างๆ ที่คัดที่ดีที่สุดในสวน จัดผลไม้เป็นสำรับๆโดยมีทุเรียนเป็นหลักอย่างน้อยสำรับละหนึ่งลูก

แต่การทำบุญนี้จะไม่เจาะจงพระผู้รับ ให้ใช้วิธีจับสลากสำรับหมายเลขใดตรงกับพระสงฆ์รูปใด ก็ถวายพระรูปนั้น จะถือว่าได้บุญมากเหมือนทำบุญกับพระสงฆ์ทุกรูปในวัดนั้นๆ นั่นแหละครับ ถึงได้เรียกว่า สลากภัตทุเรียน

น่าเสียดายที่ในเมืองนนท์เองไม่เหลือสวนผลไม้มากมายให้จัดงานประเพณีนี้กันอีกแล้ว แต่ทราบว่าทางต่างจังหวัดยังมีการอนุรักษ์ประเพณีนี้อยู่นะครับ ก็หวังว่าประเพณีดีๆ เช่นนี้ คงไม่เลือนหายไปจากสังคมเหมือนอะไรอีกหลายๆ อย่าง ที่เราได้ทิ้งไว้เบื้องหลังให้เหลือเพียงความทรงจำในวันเก่าก่อน ในยุคที่อะไรต่อมิอะไร ถูกลืมเลือนไปอย่างรวดเร็วในยุคดิจิตอลนี้นะครับ
.

.

.......................................................................

146 - 150 (รวม)
https://www.facebook.com/dekfarmhouse/posts/pfbid02iTm7N4aXhUb5UCLUKEtmHeJ73L5DjicTuPh1HguVBpj6NAF2YhJVthmzeg9xvUXkl

เด็กบ้านสวน
11 เมษายน 2023
·
#เด็กบ้านสวน #บางคนอยู่ด้วยกันมาหนึ่งหมื่นแปดพันวันก็ไม่รู้สึกพอ
ชุดนี้ผมขออนุญาตไม่ตอบคอมเมนต์ และขอพักการเขียนไปอีกพักใหญ่ๆนะครับ
.

เด็กบ้านสวน
11 เมษายน 2023
·
ตักนี้อบอุ่น ปลอดภัย และร้องไห้ได้อย่างไม่ต้องกลัวใคร

คำแรกๆที่ไม่ควรลืม

หมอคนนี้รักษาด้วยใจ

เราช่วยกัน : บ้านรั่วเป็นรู ฝนตกฟ้าร้อง ต้องช่วยกันรองหยดน้ำฝน

โลกมีแค่พวกเรา แค่นี้จริง ๆ ทุกวันนี้มีแต่ความวุ่นวาย

คิดถึง : กาละมังซักผ้า บรีส แฟ้บ, แปรงฟันด้วย ผงวิเศษนิยม ซองเหลือง

อ้อนได้ไม่รู้เบื่อ

.

Sareeya Phetnamnuang
·
คิดถึงเลย ลูกเจี๊ยบย้อมสี ซื้อมาไม่รอดซักตัวค่ะ

.

FoxFrost Von November
·
ลูกเจี๊ยบหลากสีนี่แม่ผมเล่าให้ฟัง ไม่งั้นไม่รู้จัก

.

ตอบกลับ
เด็กบ้านสวน
ผู้เขียน
FoxFrost Von November ลูกเป็ดสีเหลืองปากดำปื๊ด ก็มักอยู่กล่องข้างๆกัน ขอบคุณมากเลยครับที่มาร่วมสนุกในเพจ

.

Napat Pong
แฟนตัวยง
ลูกไก่ชุปสีเออทำไมต้องอยากได้ทุกที ก้มันน่ารักเนอะ

.

Suthida Thongnuch
·
โอ้ยยย คิดถึง ฉากประกอบทุกอย่างคือ ใช่เลย.. เราไปซื้อมาวันละสี เลี้ยงไปเลี้ยงมามันเป็นสีเดียวกัน
.
.

ทะเลาะกันแค่ไหนก็ไม่กลัวเพราะรู้ว่าถ้ายังมีลมหายใจจะไม่ทิ้งกัน

กลับบ้านกันเนาะ

อย่าทิ้งผม ที่สุดความกลัว

.

FoxFrost Von November
ป.1วันแรกผมก็ร้องงี้เลยพอเห็นรถแม่ขับออกไป

.

ตอบกลับ
เด็กบ้านสวน
ผู้เขียน
FoxFrost Von November ครับเดี๋ยวนี้แม้ตอนไปทำงานผมยังรู้สึกแบบนี้เลยพอเข้าสู่วัยกลางคนต้นๆครับ

.

Warinee Petchsriu-dom
·
ไปเรียนวันแรก

.

MArry Aum
แฟนตัวยง
นั่งแอบดูเพื่อนๆร้องสุดท้ายไปลองนั่งร้องบ้างยังขำตัวเองจนบัดนาวเห็นๆภาพประกอบฟื้นความจำได้เชียว555555

.
.

มือนี้จูงกี่พันรอบหนอ

รู้ว่ามีที่ให้กลับ

เรื่องที่เธอเคยเล่าให้หนูฟัง : หมอพระ รักษาแบบบ้านๆ

Pages: 1 2 [3] 4 5 ... 10