ภาพชุด "เด็กบ้านสวน" 121

ภาพชุด "เด็กบ้านสวน" 121 - 130

121
https://www.facebook.com/photo/?fbid=3587222217965694&set=a.650043793159065
เด็กบ้านสวน
13 ตุลาคม 2020
·
#พอเพียง #เด็กบ้านสวน

ครบรอบมาอีกหนึ่งปีของวันที่คนไทยทุกท่านสูญเสียอย่างไม่อาจประมาณได้ เราทุกคนยังรู้สึกถึงความเศร้าที่ไม่อาจบรรยายออกมาด้วยคำพูด

พระองค์ผู้เป็นที่ยึดเหนี่ยวทางใจของเราเสมอมา ทุกครั้งที่ประชาชนไทยทุกคนประสบความทุกข์พระองค์ท่านจะทรงอยู่ตรงนั้นเสมอ ทรงพระราชทานความช่วยเหลือ ทรงพระราชทานกำลังใจ และที่สำคัญทรงสอนวิธีดำเนินชีวิตที่ปลอดภัยให้กับคนไทยทุกคน

ยิ่งปีนี้เราประสบปัญหาจากเหตุหลายอย่าง ตั้งแต่สงครามเศรษฐกิจของประเทศมหาอำนาจ โรคติดต่อร้ายแรงอย่างโควิด ทำให้ผมยิ่งตระหนักว่า สิ่งที่พระองค์ทรงสอนไว้ เรื่องการดำเนินชีวิตอย่างพอเพียง เป็นสิ่งจริงแท้ที่จะช่วยให้ประสกนิกรของท่าน ฝ่าฟันปัญหาต่างๆนั้นได้อย่างปลอดภัย

จำได้ว่าสมัยอยู่สวน ครอบครัวเราจนกรอบ แต่ผมแทบไม่เคยรู้สึกว่าเราจะอดตายเลย ในเมื่อเดินออกไปจากบ้านไม่กี่ก้าว เราจะเจอทั้งผัก ผลไม้ ปลาในลำคลอง มาเป็นอาหารอย่างไม่เคยขาด

มาปัจจุบันถึงไม่ได้อยู่ในสวนที่อุดมสมบูรณ์ดังก่อน กลายเป็นมนุษย์เงินเดือน แม้รายได้จะน้อยขนาดเดือนชนเดือน แต่การที่พระองค์ท่านทรงสอน และทรงประพฤติปฏิบัติให้ประชาชนเห็นอยู่อย่างสม่ำเสมอ ทั้งการควบคุมความอยาก การมีสติแยกแยะสิ่งสำคัญของชีวิต กับสิ่งที่ไม่จำเป็น ก็ทำให้ชีวิตของหลายๆท่านที่ทำตามคำสอนพระองค์ท่าน ยังมั่นคงอยู่ในระดับนึง

ผมเชื่อว่าหลายๆท่านคงประสบปัญหาชีวิตอย่างมากมายในช่วงยุคปัญหาโควิดและปัญหาเศรษฐกิจนี้ ผมอยากให้ท่านผู้อ่านตั้งสติ ระลึกถึงพระองค์ท่านทั้งคำสอนและวัตรปฏิบัติของพ่อหลวงแห่งปวงไทย เพื่อเป็นกำลังใจให้เราทุกคนผ่านพ้นอุปสรรคที่ยิ่งใหญ่นี้ไปด้วยกันนะครับ

เชื่อว่าพ่อหลวงทรงพระราชทานกำลังใจและแย้มพระสรวลเป็นกำลังใจลงมาจากสวรรคาลัยให้เราผู้เป็นลูกๆของพระองค์ทุกคนครับ

น้อมรำลึกในพระมหากรุณาธิคุณอันหาที่สุดมิได้

ข้าพระพุทธเจ้า ผู้จัดทำเพจเด็กบ้านสวน
.

.

รูปที่มีทุกบ้าน

.

.......................................................................

122
https://www.facebook.com/photo/?fbid=3648350628519519&set=a.650043793159065

เด็กบ้านสวน
4 พฤศจิกายน 2020
·
#เรื่องเล่าของคนรุ่นเก่า #เด็กบ้านสวน

สมัยหลังสงครามโลก สิ่งของต่างๆหาได้ไม่ง่ายเลย โดยเฉพาะการแพทย์สมัยใหม่หรือแม้แต่หยูกยา และข้าวของเครื่องใช้ต่างๆครับ

ช่วงประมาณปี 2490 กว่าๆนั้น วัดพลับพลาเป็นวัดเล็กๆอยู่ระหว่างวัดปากน้ำนนทบุรี กับวัดเขมาภิรตาราม บริเวณนั้นนอกจากบ้านเรือนพี่น้องชาวมุสลิมชาวมัสยิดรี่ยาดิ๊สสุนันที่อยู่ริมแม่น้ำเจ้าพระยา ยังไม่มี #โรงเรียนวัดพลับพลาศิริวิทยา และ #โรงเรียนสตรีนนทบุรี จุดนั้นยังเป็นสวนรกร้างมืดครึ้ม ยังมีโบสถ์และศาลาผุๆพังๆ และเป็นวัดที่แทบไม่มีพระจำวัด

วัดพลับพลายุคหลังสงครามโลก มีหลวงตายวน เป็นที่พึ่งของชาวบ้านละแวกนั้น ยามป่วยไข้โดยเฉพาะเด็กๆ เหล่าพ่อแม่ก็จะพาไปให้หลวงตายวนพ่นยาให้ ยาพ่นก็เป็นยาสมุนไพรพื้นบ้านผสมกับน้ำหมากน้ำมนตร์ของหลวงตายวนนั่นแหละฮะ พ่นยาไปท่องคาถาไป อย่างในรูปก็เป็นแม่ผมเองแหละฮะ ยายผมพาแม่ที่เป็นฝีที่หัวเข่าไปให้หลวงตายวนพ่นยาให้ พ่นยาเสร็จก็เอาลูกมะนาวคลึงข่มฝีเอาไว้ ตามตำรับท่านน่ะฮะ หลังจากหลวงตายวน ก็มีหลวงตาแฉ่งผู้เป็นลูกศิษย์ มาทำหน้าที่หมอยาแทนจนท่านลาสิกขาไป

ส่วนวัดพลับพลาในภายหลังท่านล้อมเจ้าอาวาสจึงมีดำริในการสร้างเหรียญหลวงพ่อเกษม พระเกจิดังแห่งลำปาง ปลุกเสกที่ลำปาง เพื่อมาระดมทุนมาสร้างโบสถ์หลังอย่างที่เห็นในปัจจุบัน และขณะเดียวกันบริเวณที่รกร้างนั้นก็กลายเป็นโรงเรียนทั้งสองข้างต้น และบ้านเรือนชาวบ้านพร้อมๆกัน

ส่วนกลุ่มคนที่เห็นข้างหลังนั่น เป็นสถานที่เดียวกันแต่เวลคนละเหตุการณ์กัน แต่ผมขอมารวมอยู่ในรูปเดียวกัน

สาวๆสองคน และเด็กชายที่เห็นนั่น คือป้าๆและพ่อของผมเองครับ ป้าสำราญและป้าสำรวย ที่เคยมีเมตตาให้ครอบครัวผมไปอาศัยอยู่ด้วย ยามที่ครอบครัวผมไม่มีที่ซุกหัวนอน ทั้งสองก็พาพ่อผมซึ่งยังเป็นเด็กไปเก็บเปลือกต้นตะเคียน เปลือกต้นแค และเปลือกข่อยเพื่อไปต้มกับเกลือ ให้ฝาดๆเค็มๆใช้อมใช้บ้วนแทนยาสีฟันที่หายากเหลือเกินในสมัยนั้นครับ

ที่เขียนเรื่องนี้เพราะผมอยากบันทึกเรื่องของพ่อของแม่เอาไว้อย่างที่ตั้งใจในการทำเพจนี้แต่แรกน่ะฮะ เลยมาเล่าให้ท่านผู้อ่าน อ่านฆ่าเวลาเพลินๆนะฮะ

คนสมัยก่อนนี่เก่งนะฮะ ขนาดไม่มีเทคโนโลยี ไม่มีเครื่องอำนวยความสะดวกอย่างในปัจจุบัน แต่ทุกท่านก็สู้ฝ่าฟันชีวิตที่ลำบากนั้นมาได้อย่างกล้าหาญ ไม่ว่าจะจบแบบไหน อย่างสำเร็จหรือล้มเหลว หรืออย่างมีบาดแผล แต่ก็น่านับถือในความกล้าหาญและวิริยะของท่านๆผู้เกิดมาก่อน

ที่เรารู้อะไรมากมาย เห็นอะไรมากมาย กว่าคนยุคเก่าไม่ใช่เพราะตัวเราคนเดียวหรือยุคเดียวสร้างขึ้นหรอกครับ แต่เพราะเราสืบทอดต่อยอดสิ่งต่างๆมาจากคนรุ่นก่อน เหมือนกับที่ เซอร์ไอแซก นิวตัน ได้เคยกล่าวว่าที่เราเห็นอะไรไปยาวไกลกว่านั้นนั้น เพราะเรายืนอยู่บนไหล่ของยักษ์นั่นแหละครับ ขอบคุณคนรุ่นก่อนและบรรพบุรุษทุกท่านครับ
.

.

.......................................................................

123
https://www.facebook.com/photo/?fbid=3704952146192700&set=a.650043793159065

เด็กบ้านสวน
24 พฤศจิกายน 2020
·
#หน้าน้ำ #เด็กบ้านสวน

เมื่อก่อนช่วงเดือนสิบสองเป็นฤดูที่ทั้งน้ำเหนือไหลลงแม่น้ำเจ้าพระยามาประสมกับน้ำทะเลหนุน เหมือนตามเนื้อเพลงว่าเดือนสิบสองน้ำนองตลิ่งแหละฮะ จะเป็นช่วงเวลาที่น้ำเอ่อเข้าตามลำคลอง พาน้ำเข้ามาท่วมร่องสวนเป็นระยะๆ สักหลายชั่วโมงต่อวัน และเอ่อท้นเข้ามาจนท่วมใต้ถุนบ้านจนกลายเป็นเกาะย่อยๆ

ระหว่างที่รอน้ำลดลงเพื่อเข้าไปทำมาหากินในสวนนั้น ชาวสวนหลายๆ คนก็หาอะไรทำฆ่าเวลากันไปตามประสาชาวบ้านนั่นแหละครับ

ส่วนพวกเด็กๆ เราก็จะมีของเล่นเพิ่มขึ้นอีกเรื่อง เด็กอย่างเราชอบอยู่แล้วเวลาได้ลุยน้ำลุยโคลนเลอะเทอะเละเทะ หรือไม่ก็จะหาวัสดุในสวนอย่างกาบหมากกาบมะพร้าวมาทำเรือลอยเล่นตีนบันไดบ้าน และมีสิ่งโปรดปรานของพวกผมอีกอย่าง คือการไล่ช้อนไล่ดักปลาที่ขึ้นมาจากคลองว่ายหลงเข้ามาตามลำรางไส้ไก่ครับ

ลำรางไส้ไก่จะเป็นลำรางเล็กๆที่เราขุดไว้ กว้างประมาณศอกกว่าๆ ยาวจากท้องร่องสวนลัดเลาะไปตามลานบ้าน เพื่อให้ต้นไม้ในลานบ้านชุ่มชื้นและใช้ระบายน้ำทิ้งลงไปในลำคลองนั่นแหละครับ

เมื่อน้ำท่วมเข้ามาในลำรางนี้ ปลาหลายชนิดโดยเฉพาะปลาหมอกับปลาช่อนมักหลงว่ายตามน้ำเข้ามาเพื่อหาแมลงที่อยู่ตามพื้นที่น้ำท่วมถึงกิน

เด็กๆ เราบ้างก็ก่อพูนดินดักตรงปากลำรางแล้ววิดน้ำออกจากลำรางบ้าง ใช้กระจาดตะกร้าไล่ต้อนปลากันไปบ้าง เพื่อเอาปลามาขังกระป๋องไว้ดูเล่นจนเบื่อก็เทปล่อยกลับลงท้องร่องไป

เพราะปลาที่ว่ายเข้ามาตามลำรางได้มักขนาดไม่ใหญ่พอที่จะแกงกินหรอกครับ เพียงแต่ใช้เป็นเพื่อนแก้เหงาให้มีอะไรทำตามประสาเด็กอยู่ตามสวนนั่นแหละครับ

แต่เดี๋ยวนี้มีการสร้างประตูน้ำตามปากคลอง มีการถมทางน้ำเพื่อสร้างหมู่บ้านจัดสรรโดยไม่สนใจกับสภาพแวดล้อมเดิมๆ น้ำจากแม่น้ำที่เคยท่วมไหลเข้ามาตามฤดูกาลหล่อเลี้ยงทุกชีวิตในสวน สร้างชีวิตชีวาให้ชาวบ้าน จึงกลายเป็นคลองที่แห้งขอดและเก็บสะสมขยะและน้ำเสียที่ชีวิตสมัยใหม่แข่งกันสร้างขึ้นแล้วกลับมาสร้างความทุกข์ให้กับคนเราแทนอย่างน่าเสียดายครับ
.

.

.......................................................................

124
https://www.facebook.com/photo/?fbid=3799910196696894&set=a.650043793159065

เด็กบ้านสวน
30 ธันวาคม 2020
·
#สวัสดีปีใหม่2564 #เด็กบ้านสวน #คนไทยสู้ๆ #คุณหมอและพยาบาลสู้ๆ

สวัสดีปีใหม่ท่านผู้อ่านทุกท่านครับ ปีที่กำลังจะผ่านไปนับเป็นปีที่สาหัสสากรรจ์ ทั้งสำหรับคนไทยเองและคนทั้งโลก ทั้งเหตุการณ์ที่โหดร้ายระทึกขวัญเมื่อต้นปีและโรคภัยไข้เจ็บอุบัติใหม่ ผมหวังว่าทุกท่านคงจะผ่านสิ่งต่างๆที่โหดร้ายนี้มากันได้ทุกท่านนะครับ แม้ชีวิตอาจจะไม่ราบรื่นมีบอบช้ำบ้างแต่เราก็สู้ฟันฝ่ากันมาได้อีกหนึ่งปีแล้ว

หลายๆท่านก็อาจจะต้องมีภาระที่หนักเหนื่อย ทั้งที่เป็นวันขึ้นปีใหม่แท้ๆ โดยเฉพาะคุณหมอ คุณพยาบาล และเหล่า อสม. ที่ต้องมารับมือกับการระบาดระลอกสองของเชื้อโควิด ผมและเพจนี้ขอเป็นกำลังใจให้ทุกท่านด้วยนะฮะ

เมื่อก่อนปีใหม่ทีไร ผู้หลักผู้ใหญ่มักจะชวนกันทำข้าวปลาอาหารหม้อใหญ่ๆ เพื่อเตรียมไปถวายพระที่วัดและ แลกเปลี่ยนกัน ทุกคนต่างช่วยกันทำนั่นนี่คนละไม้ละมือตามแต่จะถนัด เด็กๆเราก็วิ่งวุ่นไปดูโน่นทีนั่นที จกอันนั้นกินบ้างอันนี้กินบ้าง ทั้งที่ผู้ใหญ่ก็คอยห้าม ด้วยว่าเราต้องเก็บของดีๆไว้สำหรับถวายพระ

เมื่อเตรียมอาหารเสร็จ ก็ตั้งวงรำพัดกันไปพูดคุยกันหรือดื่มกินกันไปตามอัธยาศัย เป็นปีใหม่ที่ง่ายๆแต่ก็มีความสุขดีจริงๆครับ

การได้เห็นญาติพี่น้องหลายๆบ้านมารวมกัน ก็เป็นความอบอุ่นใจของคนที่คุ้นชินกับการอยู่เป็นครอบครัวใหญ่ในสมัยก่อนดีนะครับ แต่เพราะเชื้อโควิดแท้ๆ จึงทำให้เราหลายๆครอบครัวต้องแยกห่างจากกัน ถึงมีจะมีเทคโนโลยีการโทรแบบเห็นหน้าค่าตา ก็คงไม่สนุกถึงใจเหมือนการได้คุยกับเจ้าตัวแบบตรงๆนะฮะ

หวังว่าเจ้าเชื้อโควิดจะถูกปราบได้ในเร็ววัน เพื่อเราจะได้กลับมาทำสิ่งต่างๆร่วมกันอย่างมีความสุขและปลอดภัยอีกครั้งครับ

ผมขอมอบภาพนี้แทนบัตรอวยพรวันปีใหม่แด่ผู้อ่านทุกท่าน ด้วยหวังว่าเมื่อได้ดูแล้วท่านผู้อ่านอาจมีความสุขขึ้นมาบ้างจากปัญหาที่ถาโถมในช่วงนี้ แม้เพียงเล็กน้อยก็ยังดีครับ

และท้ายสุดนี้ผมขอขอบคุณผู้อ่านทุกท่านที่มอบกำลังใจให้เสมอมา ได้พูดได้คุยกับทุกท่านก็สร้างความสุขให้กับผมเช่นกันครับ

เป็นกำลังใจให้ทุกท่าน สู้ๆนะครับ

ขออำนาจคุณพระศรีรัตนตรัยและสิ่งศักดิ์สิทธิ์ โปรดดลบันดาลให้ท่านผู้อ่านและครอบครัวจงมีแต่ความสุขความเจริญ สวัสดีปีใหม่2564 อีกครั้งครับ
.

.

.......................................................................

125
https://www.facebook.com/photo/?fbid=3899296050091641&set=a.650043793159065

เด็กบ้านสวน
5 กุมภาพันธ์ 2021
·
#สามมิติ #เด็กบ้านสวน

สักเกือบสี่สิบปีที่แล้ว โทรทัศน์ช่องนึงได้นำรายการหนังสามมิติมาฉายเป็นรายการวันหยุดพิเศษ มีโฆษณาโปรแกรมแทบจะตลอดเวลาจนเป็นที่ฮือฮาไปทั่วบ้านทั่วเมือง ทุกคนไม่เว้นเด็กผู้ใหญ่ต่างเตรียมกันหาแว่นกระดาษที่กรุด้วยปลาสติกใสสีแดงและสีน้ำเงินอย่างละข้างเอาไว้สำหรับดูรายการที่ว่านั่นทั้งนั้นครับ

สินค้าหลายๆชนิดต่างทำแว่นตาสามมิตินี้เป็นของแถมในการทำการตลาดสินค้าของตน และหลายๆคนก็ทำเอาเองจากกระดาษแข็งและกรุด้วยกระดาษแก้วใสครับ

แต่ปัญหาใหญ่ก็คือ การชมรายการต้องชมผ่านโทรทัศน์สีนั่นแหละฮะ ในยุคที่แม้แต่โทรทัศน์ขาวดำก็ยังหายากแล้ว ยิ่งเป็นการลำบากยากเย็นไปอีกในการที่บ้านสักหลังจะมีโทรทัศน์สีราคาแสนแพงไว้ดูกัน

จำได้ว่าตอนนั้น บ้านผมเองก็ไม่มีโทรทัศน์ แถมในละแวกสวนก็มีแต่โทรทัศน์ขาวดำให้ดูกัน แต่พวกเราก็เตรียมหาเตรียมทำแว่นสามมิติกันไว้ โดยหวังว่ามันอาจดูผ่านโทรทัศน์ขาวดำได้

แล้ววันหยุดพิเศษที่มาถึงนั้น พ่อและแม่พากันกระเตงเด็กในสวนขึ้นรถเมล์กันไปที่บ้านน้าชายผมแถววัดบัวขวัญซึ่งมีโทรทัศน์สี สมัยนั้นวัดยังรายรอบไปด้วยทุ่งนาโล่งว่าง มองไปแทบจะเห็นหมู่บ้านประชานิเวศร์สามโน่นเลยครับ

สายๆวันนั้นรายการที่ว่ามาถึง เด็กๆเราสวมแว่นตาสามมิติรออย่างตื่นเต้นเพื่อที่จะเห็นสิ่งต่างๆพุ่งออกมานอกจอตามที่เค้าได้ตีฆ้องร้องป่าวกันไว้ แต่เนื้อหารายการหนักไปทางฝรั่งมาพูดๆๆ แล้วโยนก้อนกระดาษบ้าง พุ่งเรือบินกระดาษออกมาหน้าจอบ้าง เราก็คอยหลบคอยอะไรไปตามประสา นึกถึงแล้วพวกเราก็ไม่สนุกเท่าไหร่ครับ ออกไปทางผิดหวังและปวดลูกตาเสียด้วยซ้ำ มาสนุกตอนรายการจบแล้วหันมาแย่งกับแกล้มผู้ใหญ่กิน และไปวิ่งเล่นกันที่ท้ายหมู่บ้านของน้าชาย ที่ตอนนั้นยังคงสภาพสวนอยู่มากกว่า

ในยุคสมัยที่ความตื่นเต้นจากการรอคอยและคาดหวังกันไปทั้งสังคมพร้อมๆกันตอนนั้น ก็เหมือนสิ่งที่เรียกว่า ‘ไวรัล’ ในสมัยนี้แหละครับ เพียงแต่ยุคนั้นนานๆทีจะมีสิ่งเหล่านี้สักหน และแต่ละเหตุการณ์ก็ชวนให้ตื่นเต้นพูดคุยกันนานเป็นเดือนๆเลยทีเดียว ต่างกับปัจจุบันที่มีเรื่องให้ตื่นเต้นอยู่ทุกวันและวูบหายไปเร็วจนไม่กี่วันก็ลืมเสียแล้วว่าเราได้เคยตื่นเต้นกับอะไร

ได้เขียนเพื่อระลึกถึงน้าชายที่ใจดี มีน้ำใจให้ครอบครัวผมอยู่เสมอ และยายผู้ใจดีที่อาศัยอยู่บ้านน้าชายด้วย ผมไม่ค่อยได้คลุกคลีกับยายเท่าไหร่ เพราะอยู่คนละบ้านกัน แต่รู้ว่ายายใจดี พูดน้อย ยิ้มมากกว่าพูดและทำอาหารเก่ง ไว้เป็นอีกความทรงจำของผมเองด้วย

วันนี้ทุกท่านรวมถึงผมด้วย อาจอยู่ในช่วงลำบากและพบการเปลี่ยนผ่านวิถีชีวิตอีกครั้ง ครั้งก่อนจากยุคอนาล็อกมาเป็นยุคดิจิตัล และอีกครั้งกับยุคโควิด สิ่งที่สำคัญที่สุดก็คงเป็น สติและความไม่ประมาทนั่นแหละครับ การที่เราไม่ป่วยเสียคนนึง ก็ช่วยให้ คุณหมอและพยาบาล เหล่าลุงป้าอสม. และคนในครอบครัวที่เรารักและรักเรา ปลอดภัยและไม่กลายเป็นภาระของพวกท่านเหล่านั้นด้วยนะครับ การมีชีวิตโดยนึกถึงผู้อื่นก่อนตัวเองอยู่เสมอ จะทำให้เราทั้งสังคมอยู่รอดได้จากทุกๆวิกฤตนะครับ แล้วมันก็จะวูบผ่านหน้าผ่านชีวิตเราไปเหมือนภาพลวงตาในหนังสามมิติทั้งหลายจนได้แหละครับ

เป็นกำลังใจให้ผู้อ่านทุกท่านนะครับ
.

.

.......................................................................

126
https://www.facebook.com/photo/?fbid=3968271546527424&set=a.650043793159065

เด็กบ้านสวน
28 กุมภาพันธ์ 2021
·
#ขาดลอย #เด็กบ้านสวน #น้ำมันบุญมาก

เข้าฤดูร้อนกันอีกปีแล้วครับ เป็นฤดูที่ไม้ผลัดใบผลิดอกสวยๆ และเป็นฤดูแห่งลมร้อนลมว่าวที่เด็กๆ สมัยเรารอคอยกัน แต่เดี๋ยวนี้หาที่ทางเล่นกันยากเหลือเกิน ลานโล่งๆ ที่เด็กๆ เคยวิ่งว่าวก็กลับกลายเป็นหมู่บ้านและตึกสูงกันไปหมดแล้ว ยังไม่นับสายไฟที่ระโยงระยางจนน่ากลัวอันตรายสำหรับการเล่นว่าวของเด็กๆ

ถ้าเป็นยุคเมื่อ 30-40 ปีที่แล้ว ป่านนี้เราคงได้เห็นเด็กๆ ไปด้อมๆ มองๆ ตามกอไผ่สีสุกเพื่อหาไผ่ลำสวยๆ มาเหลาโครงว่าว หรือคงได้เห็นเด็กๆ หิ้วกระดาษว่าวสีสดใสกันเป็นกลุ่มๆ และไปถึงเตรียมป่านว่าวไว้ลับคมด้วยกาวและเศษแก้ว เพื่อรอตัดป่านของว่าวตัวอื่นๆ ยามแข่งกัน

การเล่นว่าวมันมีช่วงสนุกหลายตอนนะครับ ตั้งแต่ตอนที่วิ่งเพื่อเอาว่าวขึ้น บางคนเก่งหน่อยก็จะไม่ต้องใช้พื้นที่มาก แค่ดูทางลมให้แม่นว่าลมหอบนี้ยาวนานและแรงพอก็ใช้วิธีสาวป่านสลับกับกระตุกป่านให้ว่าวกินลม ก็สามารถพาว่าวขึ้นไปจนติดลมบนได้ บางคนพื้นที่น้อยก็อาศัยไม้ไผ่ลวกยาวๆ ยกสายป่านว่าวขึ้นสูงให้กินลมก่อน พอรับลมได้ก็สาวเชือกพาว่าวขึ้นไป

ช่วงที่สองก็คือการบังคับว่าวไล่โฉบไล่ตัดป่านกัน อันนี้อยู่ที่ฝีมือการทำป่านว่าคมกันแค่ไหน แต่ก็ไม่บ่อยหรอกครับเพราะส่วนใหญ่หวังจะดูว่าวสีสวยๆ ลอยกินลมอยู่เต็มฟ้ามากกว่า

ส่วนที่สนุกอีกช่วงก็คือ เมื่อเชือกขาดจนว่าวเราขาดลอยไปไหนต่อไหนแล้วแต่ทิศทางที่ลมจะพาไป ตอนนี้แหละฮะที่เด็กๆ เราจะวิ่งกันแบบไม่คิดชีวิต สายตาก็มองตามตัวว่าวหรือปลายเชือกว่าวเพื่อดูทิศทาง พาขาวิ่งตามไปอย่างไม่สนว่าอะไรจะขวางอยู่ บุกเข้าสวนเข้าดงของชาวบ้านไปเรื่อยแบบไม่กลัวเจ็บกลัวหนามไหน่ หรือแม้แต่กลัวหมาเฝ้าสวนที่ว่าดุๆ เจอรั้วก็มุด เจอท้องร่องก็โดดข้ามกันไป เหมือนการตามล่าหาสมบัติกันอย่างสนุกสนานเลยทีเดียวครับ

แต่ตอนจบหลายครั้งที่ต้องกลับมือเปล่า ถ้าไม่เพราะว่าวลอยไปไกลจนตามไม่ทัน ก็เพราะว่าวขาดลอยไปติดกับยอดยางนาหรือต้นกรวยที่สูงจนคอตั้งบ่า ยอมแพ้ด้วยไม่สามารถปีนไปเก็บได้ และหลายครั้งก็ได้เพียงโครงว่าวกลับไปขึงโครงหรือแปะกระดาษกันใหม่เพราะขาดจนแทบไม่เหลือสภาพ

ศัพท์สำนวนหลายอย่างที่เราใช้กันก็มาจากการเล่นว่าวนี่แหละฮะ ทั้งวลีว่าติดลมบน ที่หมายถึงการที่ว่าวขึ้นไปอยู่สูงในระดับลมบน ไม่ต้องใช้แรงมากมายก็ลอยอยู่ได้อย่างสบายๆ วลีที่ว่าสายป่านยาว อันหมายถึงเงินทุนในการทำกิจการการค้า ถ้ามีทุนมากก็หมายถึงสายป่านว่าวที่ยาวทำให้ว่าวกินลมบนอยู่ได้อย่างสบายๆ หรือคำว่าขาดลอยที่หมายถึง ทิ้งห่างกันจนไล่ไม่ทัน ภาษาไทยของเรามีที่มาที่ไปที่สนุกอยู่เหมือนกันนะฮะ

ช่วงที่ผ่านมาในช่วงภัยโควิดชีวิตเราหลายคนก็เหมือนการขาดลอยของว่าวนะฮะ เพียงแต่สถานการณ์นั้นเราจะเป็นคนที่วิ่งตามว่าวที่ขาดลอย หรือเป็นตัวว่าวที่ขาดลอยอย่างไร้ทิศทางเสียเอง

ถ้าเราเป็นคนวิ่งตามว่าวที่ขาดลอยและกลับมามือเปล่าๆ ก็อยากให้มองโลกในแง่ดีว่า เรามีโอกาสในชีวิตที่จะสร้างว่าวตัวใหม่ให้ดีกว่าเดิมให้ทานแรงลมและแรงเสียดทานได้ดีกว่าเดิม

แต่ถ้าเราเป็นตัวว่าวที่ขาดลอยเสียเอง เราต้องรีบเรียกสิ่งที่จะยึดโยงให้เรายังคงตั้งมั่นอยู่ได้กลับมาก่อน นั่นก็คือ สติ แหละฮะ สติที่เปรียบเหมือนสายป่านโยงให้เรายังคงอยู่ในทิศทางที่เหมาะที่ควร ไม่หลุดลอยไปอย่างไม่รู้ทิศรู้ทางและไม่รู้ว่าจะจบที่ตรงไหน

มีเรื่องน่ายินดีคือ การได้รับเกียรติเป็น #ศิลปินแห่งชาติของอาจารย์ #เอนก_นาวิกมูล #Anake_Nawigamune ในการประกาศรายนามศิลปินแห่งชาติปีล่าสุด ผมเป็นแฟนหนังสือของอาจารย์ท่านมาตั้งแต่เด็กๆ ครับ ท่านเขียนเล่าเรื่องเก่าๆ และของเก่าต่างๆ ได้อย่างน่าสนุกสนาน และท่านก็เป็นผู้หนึ่งที่สร้างแรงบันดาลใจให้ผมทำเพจนี้ขึ้นมา ขอแสดงความยินดีกับอาจารย์เอนก ด้วยความเคารพครับ

ฝากไว้อีกนิดคือ #น้ำมันบุญมาก ลูกพี่ลูกน้องผมที่โตด้วยกันมาในสวนเป็นผู้ผลิต เป็นน้ำมันสมุนไพรคล้ายยาหม่องน้ำครับ ส่งมาให้พ่อแม่ผมใช้ประจำ เลยขออนุญาตประชาสัมพันธ์ให้ผู้อ่านได้รับทราบเผื่อสนใจ ลองเข้าไปดูได้ที่เพจของเค้ากันนะครับ
.

.

.......................................................................

127
https://www.facebook.com/photo/?fbid=4050008038353774&set=a.650043793159065

เด็กบ้านสวน
30 มีนาคม 2021
·
#ของแถม #เด็กบ้านสวน

ผู้อ่านหลายท่านคงเคยพบเจอกับความรู้สึกนี้นะฮะ คือ ความอยากได้ของแถมมากกว่าตัวสินค้าเอง

โดยเฉพาะของแถมที่มาพร้อมขนมต่างๆในสมัยที่เรายังเด็กๆ

แต่ของแถมต่างๆ นี่แหละฮะ ที่ช่วยให้ขนมเหล่านั้นฝังอยู่ในความทรงจำของเรามาตลอดอย่างไม่ลืมเลือน

หลายๆ อย่างในรูปนี้คงช่วยให้ท่านผู้อ่านนึกถึงช่วงเวลานั้น ที่เราเก็บเงินอันน้อยนิดเพื่อซื้อขนมห่อมาฉีกเพื่อเอาเพียงของแถม โดยบางครั้งแทบจะไม่สนรสชาติขนมในห่อเอาเสียเลย

ผมนึกถึง ช้อนส้อมพลาสติกที่เราเอามาใช้เล่นขายของกัน ตั๊กแตนที่กระโดดได้เองจากการคลายตัวของแผ่นสุญญากาศ โครงกระดูกไดโนเสาร์ เหล่านี้ที่แถมมากับขนมกรอบกาก้า ห่อละ 2 บาท

ตุ๊กตุ่นการ์ตูน ฮีแมน มีให้สะสมจากขนม คัมคัม ในราคา 3 บาท ใกล้ๆกัน

ของเล่นสีสันสดสวยแบบต่างๆที่แถมมาในกล่องกูลิโกะทอฟฟี่ อันนี้ผมแทบไม่เคยซื้อเลยเพราะเงิน 5 บาทสมัยนั้นใช่ว่าเราจะมีได้ง่ายๆ น่ะฮะ

สติกเกอร์หุ่นยนต์ต่างๆ ที่แถมมาในกล่องขนมโดราเอมอน ราคา 5 บาท มีสมุดสะสมภาพให้เก็บกันอย่างจริงๆจังๆทีเดียว แถมสะสมครบเล่มหรือหลายๆเล่ม สามารถเอาไปแลกของเล่นดีๆได้อีกต่อนึงด้วยแหละครับ ตอนนั้นในหมู่เด็กชายสะสมกันอย่างบ้าคลั่งเลย ของแถมอันนี้ตอนผมเรียนมัธยมต้นแล้ว ได้เงินไปโรงเรียนเท่าไหร่มีเงินในกระปุกเท่าไหร่เสียไปกับสิ่งนี้หมดจริงๆ ครับ

สารภาพเลยว่า โตมาจนถึงบัดนี้ ผมก็ยังติดนิสัยอยากได้ของแถมมากกว่าสินค้าเหมือนเดิม

เวลาดูรายการขายสินค้าต่างๆ ทางโทรทัศน์ ที่ขายของกันแทบจะตลอดเวลาและทุกช่องทีวี ทั้ง หัวเตาแก็ส เตาไฟฟ้า เครื่องบดปั่นสับ ฯลฯ ผมกลับอยากได้ชุดหม้อแขกเป็นเถาๆ หรือ ชุดกล่องเก็บอาหาร ที่เป็นของแถมมากกว่า เพียงแต่พอโตขึ้นแล้วมีความยับยั้งชั่งใจมากกว่าสมัยยังเด็กอยู่บ้างแหละครับ

ความอยากเป็นสิ่งที่เกิดกับทุกคน และเกิดได้อย่างง่ายๆ นะฮะ ไม่ว่าจะเป็นความอยากในทางดีหรือในทางร้าย แต่ ‘สติและการพิจาราณาอย่างถ้วนถี่’ จะคอยเตือนเราเองว่า การที่เราจะสนองความอยากเหล่านั้น มันเป็นสิ่งที่พอเหมาะพอสมและพอควรกับตัวเราและสถานะของเราหรือไม่ และจะนำพาให้เกิดสิ่งใดตามมา นะฮะ

ทุกครั้งที่เกิดความอยากใดๆ อยากให้ทุกท่านมีสติกำกับไว้เสมอนะครับ
.

.

.......................................................................

128
https://www.facebook.com/photo/?fbid=4116908574997053&set=a.650043793159065

เด็กบ้านสวน
20 เมษายน 2021
·
#ไปสอบ #เด็กบ้านสวน #คนไทยสู้ๆ #คุณหมอคุณพยาบาลสู้ๆ

เราต้องพบกับเหตุการณ์วิกฤตโควิดกันอีกครั้งแล้วนะครับ และดูท่าจะหนักหนากว่าครั้งก่อนๆพอสอควรทีเดียว

เป็นกำลังใจให้ทุกท่านช่วยกันสู้ๆ สู้ด้วยความไม่ประมาท สู้ด้วยความมีวินัย และความพร้อม แล้วเราจะผ่านพ้นสถานการณ์เลวร้ายนี่ไปด้วยกันนะครับ

จากเหตุการณ์นี้ ผมได้เห็นเหล่าเด็กนักเรียนพบกับปัญหาเรื่องตารางเวลาเรียนตารางเวลาสอบกันวุ่นวายไปทั้งระบบการศึกษาไทยเลยทีเดียวครับ

เรื่องในตอนนี้ก็เกี่ยวกับการสอบเหมือนกัน เป็นเรื่องเล่าของพ่อผมเองที่ผมก็อยากบันทึกไว้

ในรูปเป็นช่วงปี 2490-91 ครับ

ตอนนั้นพ่อผมอายุประมาณ 10 ขวบ เรียนอยู่ #โรงเรียนวัดฝาง เป็นโรงเรียนประชาบาลเล็กๆ ตั้งอยู่ในบริเวณวัดฝาง ริมคลองบางเขนนั่นเอง

สมัยนั้นยังไม่มีการศึกษาภาคบังคับ ใครจะเรียนหรือไม่เรียนก็ได้ ใครเรียนก็เรียนกันไป สอบความรู้ขึ้นชั้นกันไปตามมาตรฐานของโรงเรียนนั้นๆ ตั้งแต่ชั้นมูล แล้วก็ต่อด้วย ประถม 1 ถึง 4 แล้วก็ต่อมัธยม 1 ถึง 8 กันไปถึงอุดมศึกษานั่นแหละครับ

แต่เมื่อถึงเวลาจบการศึกษาในแต่ละระดับ ทุกคนก็ต้องไปสอบสนามสอบของหลวง เพื่อไปวัดความรู้กับข้อสอบกลางที่ออกโดยโรงเรียนใหญ่ๆ ที่ทางรัฐรับรองวิทยฐานะ

ในเมืองนนท์เรา ก็แบ่งเป็นตำบลๆ ไป เช่น ตำบลสวนใหญ่ก็ไปสอบกันที่โรงเรียนวัดนครอินทร์ ส่วนตำบลบางเขนของเราก็ไปสอบที่ #โรงเรียนวัดทางหลวง ที่ตั้งอยู่ริมคลองบางเขนเหมือนกันครับ แต่เป็นอย่างนี้ไม่กี่ปีหรอกนะฮะ

ห้องเรียนชั้น ป.4 โรงเรียนวัดฝางของพ่อผม มีลุงครูสำราญซึ่งเป็นพี่เขยของพ่อเป็นครูสอนอยู่ เด็กในชั้นประมาณ 10 คนเท่านั้น ก็ต้องเดินจากวัดฝาง ลัดเลาะไปตามเส้นทางเรือกสวนของชาวบ้านริมคลองบางเขน เพื่อไปสอบร่วมกับเด็กโรงเรียนวัดทางหลวง

สมัยนั้นสวมเสื้อขาวกางเกงน้ำตาล เดินเท้าเปล่ากันไปเลยครับ กระเป๋าเรียนก็ใช้ผ้ากระสอบ เย็บเป็นกระเป๋ากันนะฮะ ง่ายๆกันอย่างนั้นเลยครับ

แล้วก็กลับมารอผลสอบกัน ว่าจะได้ใบประกาศว่าจบ ป.4 หรือไม่ครับ

เรื่องราวผ่านมากว่า 70 ปีแล้ว รายละเอียดของภาพจากเรื่องเล่าอาจไม่ตรงกับของจริงเท่าไหร่ เพราะผมก็เกิดไม่ทันเห็นถนนกรุงเทพฯนนท์สมัยนั้น ขออภัยชาววัดทางหลวงไว้ด้วยนะฮะ

วิกฤตโควิดนี้ก็เหมือนสังคมไทยเราเข้าห้องทดสอบเหมือนกันนะฮะ เป็นข้อสอบที่คนทั้งประเทศต้องช่วยกันสอบให้ผ่าน น่ะครับ

สุดท้ายนี้เราอาจจะเจอเรื่องราวต่างๆที่อาจไม่ถูกใจ ไม่ต้องตรงใจกับเราจากวิกฤตโควิดที่เกิดขึ้น แต่ขออวยพรให้ทุกท่านตั้งอยู่ในความมีสติ มีชีวิตอยู่กับความไม่ประมาท ทำให้ดีที่สุดเท่าที่เราจะทำได้ หลังจากนั้นอะไรจะเกิดมันย่อมต้องเกิด แต่เราก็สามารถบอกกับตัวเองได้ว่า เราทำดีที่สุดเท่าที่จะทำได้แล้ว ครับ
.

.

.......................................................................

129
https://www.facebook.com/photo/?fbid=4204499582904618&set=a.650043793159065

เด็กบ้านสวน
19 พฤษภาคม 2021
·
#ย่าผมเป็นสไปเดอร์แมน #เด็กบ้านสวน #คุณหมอและพยาบาลสู้ๆ #คนไทยสู้ๆ

ผมเป็นเด็กติดย่ามาตั้งแต่จำความได้ มาแยกจากกันตอนย่าป่วยและย้ายไปอยู่กับอาคนเล็กที่อยุธยา

พ่อเล่าให้ฟังเสมอว่าย่าเป็นคนเก่งทุกอย่าง ทั้งเลี้ยงลูก 8 คนมาด้วยตัวคนเดียว เพราะปู่ผมเสียตั้งแต่อาคนสุดท้องยังเด็กๆ ย่าเป็นหัวเรี่ยวหัวแรงทำสวนกับลูกๆ ที่โตแล้ว ทำอาหารทั้งคาวหวานให้ลูกๆ กิน ลูกอยากกินแบบไหนถ้าวัตถุดิบในสวนมีย่าทำให้กินได้หมด

ย่าผมเป็นนักกินหมากครับ เหมือนที่ผมเขียนไว้ตั้งแต่แรกๆ ของเพจนี้ ย่าปลูกหมากเอง ขายหมาก และขึ้นเก็บหมากเอง

เวลาย่าใส่ห่วงคล้องเท้าปีนขึ้นหมากจากต้นหนึ่ง แทนที่ย่าจะใช้วิธีขึ้นๆลงๆทีละต้น ย่าผมจะใช้วิธีโยกต้นหมากที่ปีนอยู่ ให้เข้าไปใกล้อีกต้นข้างๆ แล้วก็โหนเหนี่ยวตัวกระโดดไปเกาะอีกต้นนึง แล้วเก็บหมากต้นต่อไปได้เลย นี่แหละฮะที่ว่าย่าผมเป็นสไปเดอร์แมนครับ

นึกภาพแล้วผมยังตื่นเต้นแทนแม้จะไม่ทันเห็นย่าทำ แต่ทันได้เห็นคนอื่นในสวนใช้วิธีนี้บ้าง เลยวาดภาพถึงย่าและเขียนเล่าเรื่องนี้สู่กันฟัง และด้วยความคิดถึงย่าด้วยน่ะฮะ

เมื่อก่อนจะเห็นต้นหมากชูใบอวดลูกสุกสีส้มแดงสวยอยู่แทบทุกละแวกสวน และก็ยังมีประโยชน์อีกหลายๆอย่าง กาบหมากเอามาทำพัด เอาลำต้นที่ล้มมาทำสะพานข้ามท้องรอง ทำห้างเฝ้าสวน หรือแม้แต่มาสร้างโรงเรือนกันเลยทีเดียว แต่ปัจจุบันผมแทบไม่เห็นดงหมากแล้วถ้าไม่เดินทางออกไปทางต่างจังหวัด น่าเสียดายและคิดถึงจริงๆนะครับ

โควิดระลอกสามมาอีกครั้ง ครั้งนี้หนักกว่าเดิม ทำให้หลายๆอย่างในชีวิตอยู่กันยากลำบากขึ้น ความทุกข์ของผู้ป่วย ความเหน็ดเหนื่อยของคุณหมอและพยาบาล และทุกส่วนของสังคม ถ้าเราควบคุมอะไรไม่ได้แล้วดีที่สุดก็คือให้กำลังใจกันและกันนะครับ เพราะสถานการณ์แบบนี้ไม่มีทางที่ใครจะรอดไปได้คนเดียว ทางที่จะรอดได้ก็คือทั้งสังคมและทั้งโลกรอดจากโควิดไปด้วยกันนะครับ

หวังว่าคุณผู้อ่านทุกท่านจะปลอดภัยจากโรคภัย อดทนรอคอย และใช้ชีวิตอยางไม่ประมาท จนกว่าถึงวันที่ปัญหาจะถูกแก้ไขลุล่วงไปได้ด้วยดี เพื่อตัวเราเอง เพื่อคนที่รัก และเพื่อสังคมนะครับ
.

.

.......................................................................

130
https://www.facebook.com/photo/?fbid=4269049636449612&set=a.650043793159065

เด็กบ้านสวน
9 มิถุนายน 2021
·
#ข้าวตอกน้ำกะทิทุเรียน #เด็กบ้านสวน #คุณหมอและพยาบาลสู้ๆ #คนไทยสู้ๆ

หน้าร้อนปีนี้มองไปทางไหนก็มีแต่ทุเรียนเต็มไปหมด ทั้งคนนิยมปลูกและนิยมกินกันมากทีเดียว จนน่าชื่นใจสำหรับชาวสวนทีเดียวนะครับ

ยุคนี้เป็นยุคของทุเรียนหมอนทองที่สุกงอมแล้วก็ยังไม่เละ กินเปล่าๆได้นาน แต่สมัยก่อนในสวนนั้นมักมีพันธุ์ดั้งเดิมที่ ปู่ ย่า ตา ยาย ปลูกไว้ทั้ง ชะนี กระดุม อีรวง ทองย้อย และอีกสารพัดสายพันธุ์ บางชนิดก็งอมแล้วเนื้อเละอย่างรวดเร็ว

เมื่อมีทุเรียนเยอะ แม้ขายไปแล้วก็ยังเหลือที่ไม่สวยกันเยอะแยะ จนบางครั้งถึงขนาดงอมจนกินกันไม่ทัน ชาวสวนมักจะนำทุเรียนสุกงอมมาทำทุเรียนกวนกัน แต่ที่สำคัญที่สุดคือ ทำน้ำกะทิทุเรียนครับ ทำเป็นหม้อๆไว้กินเล่นเป็นขนมประจำฤดูคู่คี่สูสีมากันกับข้าวเหนียวมะม่วงทีเดียว

ตอนนั้นเราไม่ค่อยกินข้าวเหนียวน้ำกะทิทุเรียนกันหรอกครับ ข้าวเหนียวมูนเราจะเอาไว้กินกับมะม่วง และต้องเป็น อกร่อง หรือ ยายกล่ำ ด้วยนะฮะ ไม่ได้กินกับมะม่วงน้ำดอกไม้เหมือนสมัยนี้ น้ำดอกไม้เราชอบกินกันตอนห่ามเกือบสุกให้เหลือติดเปรี้ยวไว้เล็กน้อยเพื่อตัดกับความหวานเจี๊ยบของมันครับ

ส่วนมะม่วงอกร่อง กับ ยายกล่ำที่เป็นมะม่วงพื้นเมืองของเมืองนนท์ จะมีกลิ่นเฉพาะตัวที่หอมขึ้นจมูก เนื้อมีเสี้ยนเล็กน้อย กินคู่กับข้าวเหนียวมูนตาแฟ้มหรือแม่ประไพศรีนี คือสวรรค์ดีๆนี่เองแหละครับ

แล้วน้ำกะทิทุเรียน เราเอาไปกินกับอะไรล่ะครับ

ชาวสวนเรามักจะเอามาราดข้าวตอกกินครับ เรียก ข้าวตอกน้ำกะทิทุเรียน

ข้าวตอกที่เอาข้าวเปลือกมาคั่วให้มันแตกเหมือนป็อปคอร์นแหละฮะ แล้วฝัดเอาเปลือกข้าวทิ้งไป เหลือข้าวตอกขาวสวยพองกรอบ

และน้ำกะทิทุเรียนในยุคนั้นก็ไม่เหมือนปัจจุบันที่ทำน้ำกะทิแล้วใช้เนื้อทุเรียนสวยๆเป็นชิ้นๆใสลงไป

สมัยนั้นเราจะใช้ทุเรียนค่อนข้างงอมเละใส่ลงไปให้เนื้อทุเรียนบางสวนละลายปนไปกันน้ำกะทิ ทำแบบนี้แล้วน้ำกะทิก็จะมีลักษณะคล้ายครีมทุเรียนนะครับ คือ หอม หวาน มัน ไปจนน้ำกะทิหยดสุดท้ายในหม้อทีเดียว

พอราดน้ำกะทิทุเรียนไป ข้าวตอกก็จะดูดซึมน้ำกะทิเข้าไปในตัวจนนิ่ม ทีนี้ข้าวตอกทั้งคำช้อน ก็จะอิ่มไปด้วยรสชาติและกลิ่นหอมของน้ำกะทิทุเรียนกันอย่างเต็มที่ทีเดียวครับ

หลังๆมานี่ไม่คอยเห็นคนกินข้าวตอกน้ำกะทิทุเรียนกันแล้ว ได้กินข้าวเหนียวน้ำกะทิทุเรียนทีไรก็นึกให้อยากกินข้าวตอกน้ำกะทิทุเรียนเหมือนสมัยเด็กๆจริงๆครับ

หวังว่าหลายๆท่านคงได้หรือใกล้ได้ฉีดวัคซีนกันแล้ว อาจจะดูขลุกขลักไปบ้างกับบางสิ่งบางอย่างบางกระบวนการที่ต้องทำรวมกันทีละเป็นสิบๆล้านคน ก็ขอให้ทุกท่านอดทนกันนะครับ และขอให้ทุกท่านปลอดภัยและไม่ประมาทนะครับ อย่างไรเสียก่อนได้วัคซีน หน้ากากอนามัยและเจลแอลกอฮอร์ก็เป็นการป้องกันที่ดีที่สุด พอๆกันกับวัคซีนนะครับ
.