|
ppsan
|
 |
« on: 19 May 2026, 10:06:45 » |
|
บันทึกของผู้เฒ่า - เหลียวไปดู สามก๊กฉบับลิ่วล้อ (อีกครั้ง)
บันทึกของผู้เฒ่า ๒๖ ธ.ค.๕๕
บันทึกของผู้เฒ่า (๑๗๕)
เหลียวไปดู สามก๊กฉบับลิ่วล้อ (อีกครั้ง)
เมื่อเป็นบันทึกของผู้เฒ่า แล้วจะให้แลไปข้างหน้านั้น คงจะไม่ได้ เพราะจะเห็นแต่ใบหน้าของผู้ที่เคารพนับถือ ญาติสนิทมิตรสหาย ที่ล่วงหน้าไปรออยู่ที่ภพอื่นก่อนแล้ว ก็คงจะได้แต่เหลียวไปข้างหลัง ว่าได้เคยทำอะไร และยังเหลืออยู่จนถึงบัดนี้บ้าง
สิ่งที่เหลืออยู่ของเรา ก็คืองานเขียนที่มีจำนวนมากมาย เพราะได้เขียนหนังสือมาเป็นเวลาถึง ๖๐ ปีเต็ม จาก พ.ศ.๒๔๙๑ ๒๕๕๑ แม้ในช่วงก่อนที่จะมีคอมพิวเตอร์เกิดขึ้นในบ้านเมืองของเรา ต้นฉบับของเรื่องน จะกระจัดกระจายหายสูญไปแทบหมดแล้ว แต่ช่วงเวลาหลังเกษียณอายุราชการเมื่อ พ.ศ.๒๕๓๕ ๒๕๕๑ ก็ยังมีเหลืออยู่ในพันทิป นับพันชิ้น
เรื่องที่ยิ่งใหญ่พอจะนึกถึงในเวลานี้ ก็คือ สามก๊กฉบับลิ่วล้อ ในการเรียบเรียงของ นามปากกา เล่าเซี่ยงชุน ซึ่งแม้จะมีผู้รู้จักหรือจำได้น้อยกว่าท่านอื่น ๆ แต่ถ้าเปิดคลังกระทู้เก่า ก็จะพบอยู่เป็นจำนวนมิใช่น้อย และหากจะถาม กูเกิล โดยพิมพ์นามปากกา เล่าเซี่ยงชุน ก็อาจจะพบสามก๊กฉบับต่าง ๆ อีกมากมาย แม้ว่าเมื่อ พ.ศ.๒๕๓๔ จะรู้จักกันอยู่แต่เพียงในวารสารของทหารเหล่าต่าง ๆ ในกองพบกก็ตาม
ประวัติศาสตร์บอกไว้ว่า สามก๊กฉบับลิ่วล้อ ออกสู่ตลาดหนังสือเมื่อ พ.ศ.๒๕๔๑ ด้วยความกรุณาของสำนักพิมพืประพันธ์สาส์น ที่รวบรวมพิมพ์ขึ้นเป็นครั้งแรก
แต่ก่อนหน้านั้นได้มีหนังสือทำเองด้วยมือ แจกจ่ายแก่ผู้ที่สนใจมาแล้ว ตั้งแต่ พ.ศ.๒๕๓๔ และทำติดต่อกันอยู่ ๕ ปี โดยเจ้าตัว เล่าเซี่ยงชุนเอง
เล่มแรกนั้นมีคำนำในหน้าแรก และสารบัญ ดังนี้ .


แล้วก็ปิดท้าย
 .
หนังสือแจกชุดนี้ วางอยู่ใต้สุดของกองหนังสือเก่าที่เก็บรักษาไว้ โดยไม่ได้หยิบมาพลิกดู เป็นเวลานับสิบปี
คราวนี้ได้อยู่ในโครงการคัดหนังสือเก่า ที่รอดจากการถูกน้ำท่วม จะเอาไปทิ้ง ก็เหมือนเจอเพื่อนเก่าที่จากไปนาน จนน้ำตาซึม
ความคิดที่จะเขียนหนังสือเพื่อพักผ่อนหลังเกษียณอายุ ได้กลายเป็นอาชีพหลัก ส่งผลให้ชีวิตดีขึ้นหลายด้านอย่างไม่คาดฝัน
นี่คืออดีตอันแสนงามที่ใครจะทิ้งได้ลง.

.

.
ที่มา : บันทึกของผู้เฒ่า ๒๖ ธ.ค.๕๕ https://pantip.com/topic/13113617?ref=google
.
แต่ถ้าลองหานามปากกาอื่นในกูเกิล อาจจะพบเรื่องไทยเก่า ๆ ที่ยังไม่เคยอ่านบ้างก็ได้ครับ เช่น เพทาย เทพารักษ์ พ.สมานคุรกรรม ฑ.มณฑา ลองดูซิครับ
.
|