Smile Siam มาร่วมกันคืน "สยามเมืองยิ้ม" กลับสู่บ้านเรากันนะครับ ...
หมวดหมู่ทั่วไป => ศาลาพักใจ => รายการโทรทัศน์ที่น่าดูมาก => Topic started by: ppsan on 12 October 2026, 08:14:13
-
เรื่องย่อละคร นางบาป (thairath.co.th)
นิยาย สถานีโทรทัศน์ช่อง 3 นางบาป
บริษัท เบญจแปลงกาย โปรดักชั่นเฮาส์ชื่อดัง ของ วิษณุ (นาวิน เยาวพลกุล) ผู้กำกับสารคดีมือรางวัล ได้รับงานตัดต่อ รายการ “เล่าเรื่องตึกเก่า” ซึ่งมี ปาล (จรณ โสรัตน์) สถาปนิกหนุ่ม ทำหน้าที่เป็นพิธีกร โดยเทปรายการเทปนี้ เป็นการ เล่าเรื่องตึกเก่าของ “เรือนพระวนาเทพ” ที่ตั้งอยู่ ณ อำเภอ นางบาป ซึ่งว่ากันว่าเดิมทีอำเภอนี้ชื่อว่า อำเภอบางบาป แต่ที่เพี้ยนมาเป็นชื่ออำเภอนางบาปก็เพราะ วีรกรรมของนางหยาด (นันทนัช โล่ห์สุวรรณ) ทาสใจบาปในตำนาน ซึ่งหลงรัก พระวนาเทพ (นาวิน เยาวพลกุล) ข้าราชการหนุ่มที่มาดูแลกิจการค้าซุงที่บางบาปและตัดสินใจตั้งรกราก แต่งงานกับ คุณกำไล (วรรณปิยะ ออมสินนพกุล) โดยมีนางหยาดทาสรับใช้คนโปรดของ คุณกำไลตามมารับใช้ด้วย คุณกำไลแต่งงานกับพระวนาเทพ จนมีบุตรสาว 2 คน นางหยาดได้โอกาสยั่วยวนพระวนาเทพ จนมันได้กลายเป็นเมียทาสในที่สุด นางหยาดเที่ยวไปลือว่ามันจะได้ปลดแอก และพระวนาเทพจะแต่งตั้งมันให้ขึ้นมาเสมอคุณกำไล แต่สุดท้ายกำไลก็ตั้งท้องลูกคนที่ 3 ทำให้นางหยาดแค้นใจมาก จึงคิดวางยาคุณกำไลที่ตั้งท้องอ่อนลูกชายอยู่และลูกสาวอีกสองคนจนถึงแก่ชีวิต เหล่าบรรดาทาสเมื่อรู้เรื่อง ก็โกรธแค้นและรักตัวกลัวความผิดจะสาดทอดมาถึงตัวเอง จึงรวมหัวกันนำร่างของนางหยาดไปแขวนคอที่ใต้ต้นไม้ในเรือนวนาเทพ ความโหดร้ายของนางหยาด กลายเป็นตำนานที่ถูกเล่า ทั่วไปในหมู่บ้านบางบาป จนทำให้ชื่อหมู่บ้านเพี้ยนมาเป็น นางบาปอย่างทุกวันนี้ และตั้งแต่ที่บริษัทเบญจกายแปลงรับงาน ตัดต่อเทปนี้มา วิษณุก็เริ่มฝันเห็นผู้หญิงในชุดสไบสีม่วง และเรื่องราวตามตำนานเป็นฉากๆ
คืนประกาศรับรางวัลนาฎราช ซึ่งคราคร่ำไปด้วยนักแสดง บุคคลในวงการบันเทิง และ นักข่าวมากมาย ต้น ธนัตถ์ (วัทธิกร เพิ่มทรัพย์หิรัญ) และ กิฟท์ ภาพิมล (วรรณปิยะ ออมสินนพกุล) นักแสดงที่ฮอตที่สุดของเมืองไทยตอนนั้น ได้ขึ้นรับรางวัลร่วมกัน ในฐานนะนักแสดงนำชายและนำหญิง ส่วนวิษณุได้ขึ้นรับรางวัลสารคดียอดเยี่ยม จากสารคดีแนวประวัติศาสตร์งานถนัดของเขา โดยได้กล่าวขอบคุณ เรืองริน (ปรียากานต์ ใจกันทะ) โปรดิวเซอร์สาวมือขวา ของเขาที่ชื่นชมในตัวเขามาตั้งแต่ตอนที่เขาเคยไปเป็นอาจารย์พิเศษที่คณะ จนขอตามมาฝึกงาน และทำงานกับเขามาตลอดตั้งแต่นั้น และในงานนี้เอง วิษณุก็ไปร่วมงานด้วย
หลังงานรับรางวัลเลิก ขณะวิษณุขับรถกลับ วิษณุก็มองเห็นผู้หญิงในชุดสไบสีม่วง ผูกคอตายที่ริมต้นไม้ข้างทาง แต่รินที่นั่งมาด้วย กลับมองไม่เห็นภาพนั้น และเมื่อกลับ มาถึงที่บริษัท ก็เห็นภาพของผู้หญิงในชุดสไบม่วงคนเดียวกับที่เห็นข้างทาง ผูกคอตายใต้ต้นไม้ในตำนานนั้น แต่ครั้งนี้มีเสียงผู้หญิงเพรียกหา เรียกเขาว่าคุณพระ และขอให้เขาเดินทางมาหาเธอที่ต้นไม้แห่งนี้ วิษณุประหลาดใจมาก เพราะที่แท้แล้วนางบาป ก็คือบ้านเกิดของเขานั่นเอง วิษณุจึงตัดสินใจเดินทางไปที่อำเภอ นางบาปในวันรุ่งขึ้น
เมื่อเดินทางไปถึงที่อำเภอนางบาป วิษณุขอตัวไปดูรอบๆ และให้รินไปติดต่อเจ้าของเรือนวนาเทพ ที่ได้ดัดแปลงสถานที่มาเป็นรีสอร์ทบ้านชายน้ำ ทำให้รินได้เจอกับปาลที่บนเรือน และเข้าใจผิดว่าปาลเป็นเจ้าของเรือนวนาเทพ ปาลแกล้งสวมรอยก่อนสุดท้ายจะเฉลยว่า เขาเป็นแค่พิธีกรที่เคยมาถ่ายรายการที่นี่ ปาลก็คือรุ่นน้องที่สถาปัตย์ของวิษณุ ส่วนวิษณุที่ยืนมองต้นไม้ในตำนานอยู่ ก็เหมือนตกอยู่ในมนต์สะกดใต้ต้นไม้ในตำนานต้นนั้น เขาสัมผัสต้นไม้ และรู้สึกถึงเลือดสีแดงฉาน ที่ไหลออกมาจากลำต้นอาบรดมือเขา ก่อนจะปรากฏร่างของหญิงสาวในชุดสไบม่วงให้เขาเห็นเต็มๆ ตา และขอร้องเขาอีกครั้ง ว่าให้กลับมาปิดตำนานนางบาปเสียที เมื่อกลับจากการเดินทาง วิษณุจึงตัดสินใจจะทำเรื่องราวเกี่ยวกับตำนานนางบาปเป็นละคร
วิษณุสามารถทาบทาม ต้น พระเอกชื่อ ดังให้ข้ามช่องมาเล่นเป็นพระวนาเทพได้ ขอกิฟท์นางเอกเบอร์ 1 ของช่องมารับบทเป็นคุณกำไล ส่วนบทบาทของ นางหยาด รับโดย พาย ภัคตรา (สุทธิกานต์ หวังเจริญศิริกุล) นางร้ายนิสัยดี ที่ถูกชะตากับปาลตั้งแต่เจอกันวันแคสติ้ง รินถูกกดดันหนัก จากการเป็นผู้จัดหน้าใหม่ ถูกทีมงานต่อว่าลับหลัง แม้กระทั่งพีอาร์กอง เธอยังต้องนำ เดือน (วิรากานต์ เสณีตันติกุล) น้องสาวของ ฝน (ธีรตี บุดรดีหงส์ ) แฟนเก่าของเขา มารับหน้าที่ประชาสัมพันธ์กองแทน เดือน น้องสาวของแฟนเก่าวิษณุ ก็ไม่พอใจที่ริน สนิทสนมกับวิษณุเช่นกัน กิฟท์ ที่ไม่พอใจ ทั้งธนัตถ์และปาล ให้ความสนใจในตัวรินเป็นพิเศษ รินกลายเป็นศัตรูของทั้งเดือน กิฟท์ ทั้งที่ไม่ได้ทำอะไร มีแต่ พาไล (พริมรตา เดชอุดม) ผู้จัดการสาวมาดนิ่งของต้น ที่คอยให้กำลังใจริน เรื่องราวมีปัญหาไปจนถึงคนเขียนบท จนทำให้วิษณุ ต้องเขียนบทเองด้วยความช่วยเหลืออย่างลับๆ จากผีหยาดที่คอยมาช่วยพิมพ์บท โดยที่วิษณุเองก็ไม่รู้ตัว จนเมื่อได้เห็นบทที่เขาเขียนเองกับมือ ชื่อหยาดกลับกลายเป็นชื่อหยด และหญิงสาวในชุดสไบสีม่วงยังบอกเขาว่า ช่วยปลดปล่อยเธอกับพี่หยดที ทำให้วิษณุเริ่มสงสัยว่าชื่อ หยดมาจากไหน
เริ่มเปิดกล้องถ่ายทำ โดยไปถ่ายทำที่เรือนวนาเทพ คืนนั้นเอง ก็เป็นครั้งแรกที่วิษณุฝันถึงผู้หญิงในชุดสไบสีแดงที่ชื่อหยด (มนัสนันท์ พันเลิศวงศ์สกุล) โดยเห็นตัวเองเป็นพระวนาเทพ เข้าไปช่วยเหลืออีหยดที่ถูกชายฉกรรจ์ฉุด และได้เอาผ้าเช็ดหน้าเช็ดเนื้อตัวมอมแมมของอีหยด และมอบไว้ให้มัน ซึ่งอีหยดก็สัญญามั่นว่า จะนำผ้าผืนนี้ไปคืนไม่ว่าวิษณุจะอยู่แห่งหนใด ส่วนอีหยดเมื่อวิษณุจำมันได้แล้ว วิญญาณของมันเลยได้รับการปลดปล่อยออกจากมีดที่ปักหลังและเชือกที่รัดมันไว้ ให้ออกจากห้องเก็บของ และเพ่นพ่านไปมาบนเรือนนี้ได้
รินออกไปตลาดนางบาป มีคนบอกว่า จริงๆ แล้วนางหยาดไม่ได้ร้าย ตามตำนานและไม่ใช่คนฆ่ากำไล แต่ก็ไม่มีใครบอกได้ว่าแล้วใครทำวิษณุเริ่มคิวแรกด้วยการถ่ายทำฉากนางหยาดถูกแขวนคอ แต่เมื่อถึงฉากที่พายต้องขึ้นนั่งร้านเพื่อถ่ายทำฉากแขวนคอ พายเกิดกลัวขึ้นมา จนการถ่ายทำสะดุด รินจึงตัดสินใจเป็นสแตนด์อินแทนพาย แต่แล้วกลับเกิดอุบัติเหตุหนักกลางกอง เมื่อเชือกที่รินห้อยกลับขาดลงมา รินร่วงจากนั่งร้านตกลงที่พื้น ปาลรีบพารินไปโรงพยาบาล ที่วิษณุระเบิดลงกลางกอง แต่ก็หาตัวคนผิดไม่ได้ กิฟท์เมื่อว่างจากคิวถ่าย ก็นึกพิเรนชวนทีมงานเล่นผีถ้วยแก้ว ผีหยดปรากฏตัวขึ้นกลางวงและประกาศกร้าวว่า ข้าจะกลับมาเอาคืนในสิ่งที่ ควรเป็นของข้า ไม่ว่าอ้ายอี หน้าไหนขวางหน้า ข้าจะฆ่าให้หมด แล้วผีหยดก็ตามประกบกิฟท์ขณะเข้าฉาก จนกิฟท์ไม่เป็นอันทำการแสดง วิษณุเครียด กับปัญหาทุกอย่าง จึงหลบไปสงบใจที่วัดบางบาป แล้วเขาก็ได้คุยกับหลวงพ่อ ที่วัดบางบาป จนระลึกได้ว่าชาติที่แล้วเขาคือพระวนาเทพ และ กิฟท์ก็คือคุณกำไลนั่นเอง และยิ่งกว่านั้น ทาสที่รับใช้กำไลมีสองคน คือหยาด และ อีกคนก็คือ...หยด วิษณุ จึงกลับไปเล่าเรื่องทุกอย่างให้รินฟัง
อีหยดพยายามจะเข้าสิงร่างริน แต่ก็ถูกขัดขวางโดยนางหยาดทุกครั้ง อีหยดแค้นใจนางหยาด เป็นอย่างมาก แต่ไม่เท่าที่รู้สึกน้อยใจในตัววิษณุ ที่รักรินอย่างเหลือเกิน เพราะในอดีต เธอก็เคยพลาดหวังมาแล้ว เมื่อรู้ว่าพระวนาเทพจะมาแต่งงานกับคุณกำไล ซึ่งนางเยื้อนเห็นว่านิสัยของหยดจะนำพาแต่ปัญหา เลยสั่งให้หยดทำงานอยู่แค่เรือนครัวเท่านั้น และส่งหยาดไปรับใช้คุณกำไล วันแต่งงานและเข้าหอของพระวนาเทพ นางเยื้อนจับหยดกักขังไว้ในห้องเก็บของบรรยากาศ หยดร้องไห้น้ำตาไหลเป็นสายเลือดด้วยความเสียใจ ปัจจุบัน หยดยังแค้นใจ และคิดจะสิงร่างของรินให้ได้
ยิ่งนับวัน ปาลก็เริ่มชอบในตัวรินมากขึ้น มาก และขอรินเป็น แฟนตรงๆ แต่รินกลับขอเวลาพิสูจน์ปาล ฝั่งอีหยด เมื่อเห็นว่ารินไม่ได้สวมพระ เพราะพระไปอยู่ที่พายแล้วตามแผนที่มันวางไว้ มันก็สามารถเข้าสิงร่างรินได้อย่างง่ายดาย หลังจากวันนั้น รินก็มีอาการแปลกไป หาเรื่องกิฟท์อยู่ตลอดเวลา อีกทั้งยังยั่วยวนวิษณุตลอดเวลา จนปาลเริ่มไม่ชอบใจ
ในอดีต หลังจากที่พระวนาเทพแต่งงานกับกำไลแล้ว ก็ยังแอบมาหาหยดอยู่เช่นเดิม แล้ววิษณุ ก็เห็นภาพในอดีตอีก ทำให้รู้ว่า กำไลและหยด มีสามีคนเดียวกันคือพระวนาเทพ กำไลคลอดลูกสาวออกมา รู้สึกเจ็บช้ำน้ำใจเรื่องที่หยดมายุ่งเกี่ยวกับสามีตน จนไม่ยอมเลี้ยงลูก ทำให้หยาดมาเลี้ยงดูลูกของกำไลแทน จนถึงลูกคนที่สองของกำไล พระวนาเทพเริ่มเห็นความรัก ความซื่อสัตย์ที่หยาดมีต่อกำไล จึงอยากได้หยาดไปเป็นเมียอีกคน แต่หยาดไม่ยอม พระวนาเทพ จึงไปขอกับกำไลตรงๆ คุณกำไลเจ็บช้ำ แต่ก็สั่งให้หยาดไปเป็นเมียพระวนาเทพทั้งน้ำตา จากนั้นก็ไม่เคยยอมให้หยาดรับใช้ข้างกายอีกเลย ตัดกลับมาปัจจุบัน วิษณุมองต้นไม้ที่หยาดถูกแขวนคอแล้วน้ำตารื้น ที่หยาดถูกใส่ร้าย จึงคิดจะปรับบทละครอีกครั้ง
ระหว่างพักกอง ปาลมีโอกาสได้ใกล้ชิดกับรินมากขึ้น ความสัมพันธ์ของทั้งคู่พัฒนาขึ้น อย่างรวดเร็ว แต่รินยังเกรงใจพาย ที่คอยโทรหาปาลเป็นระยะๆ และรู้ว่า ถ้าเธอเปิดเผย ความสัมพันธ์นี้ อาจจะทำให้กองมีปัญหาอีกก็ได้ รินจึงไม่กล้าเทใจให้ปาลมากนัก วิษณุ ต้องเร่งกลับมาถ่ายทำละครอีกครั้ง หลังจากที่ผู้อำนวยการช่อง ไม่ยอมให้เลื่อนการถ่ายทำออกไปอีก เขาถ่ายทำด้วยความฝืนใจที่ทุกครั้งหยาดต้องเล่นบทเป็นผีร้ายในละครที่เขากำกับ เขาเข้าใจแล้วทำไมตอนนั้น บทของเขาจึงถูกเปลี่ยนกลายเป็นชื่อหยดโดยที่เขาไม่รู้ตัว หยาดต้องการมาบอกให้เขาได้รู้บาปกรรมในอดีตที่เคยกระทำลงไป และการถ่ายทำละครก็เดินทางมาถึงตอนที่หยาดเริ่มคิดจะวางยาพิษกำไล ภาพในละครที่วิษณุกำกับคือหยาดเริ่มกร่าง แต่เมื่อตัดเข้าไปภาพในอดีตของจริง คนที่กร่างจริงๆ คืออีหยด ยิ่งเมื่อหยดรู้ว่า พระวนาเทพ ปรารถนาในตัวหยาด จึงหาทางกลั่นแกล้ง หยาดทุกรูปแบบ หยดท้องในที่สุด พระวนาเทพสัญญาว่า ถ้าเป็นลูกชายจริง จะให้หยดได้ขึ้นไปอยู่เรือนใหญ่ ไม่ต้องเป็นลูกทาสอีกต่อไป แต่แล้วคุณกำไล ก็ท้องอีก ส่วนหยด ดันสะดุดบันไดแท้งลูก เธอสั่งหมอ ไม่ให้บอกความจริงแก่พระวนาเทพ และสั่งให้คนไปฆ่าหมออีกด้วย เพื่อปิดทุกอย่างเป็นความลับ
แล้วหยด ก็หลอกให้หยาด เอายาพิษไปให้กำไลกิน จนกำไลเริ่มป่วย หยาดถูกหยดใส่ร้ายว่าจะฆ่ากำไลและลูก จนหยาดถูกแขวนคอบนต้นไม้ขาดใจตาย ท่ามกลางรอยยิ้มสะใจของหยด กับเสียงร้องไห้ของนางเยื้อนที่รู้ว่าหยดทำร้ายทุกคน และยังหลอกอีกว่ายังท้องอยู่ เยื้อนทนไม่ไหว ใช้มีดแทงหยดคามือ บอกว่าถ้ามีใครสักคนต้อง หยุดหยด ขอให้เป็นแม่เองและเอ็งอย่าไปสร้างเวรสร้างกรรมที่ไหนอีก แม่ขอสาปแช่งหยด “ขอให้เอ็งต้องอยู่ชดใช้กรรม ที่บ้านหลังนี้ ไม่ต้องไปผุด ไปเกิดสร้างเวร ที่ไหนอีก ขอให้เอ็งติดอยู่ ที่นี่ ดูทุกสิ่งที่เอ็งต้องการ แต่ไม่มีวันได้มาครอบครอง ติดให้นาน นานเทียบเท่ากับทุกหยดน้ำตาของแม่กำไลที่กำลังจะตาย เอ่ยปากบอก พระวนาเทพ บอกว่าเรื่องทั้งหมดมันเกิดจากความมักมาก หลายใจไม่รู้จักพอ ของชายเพียงคนเดียว กำไลใช้แรงเฮือก สุดท้ายสาปพระวนาเทพ เอ่ยตัดคำสัญญาต่อกัน ขอให้ความสัมพันธ์ผัวเมีย สิ้นสุดกันในชาตินี้ ในเมื่อชาตินี้พี่ผิดคำสัญญารัก ยกย่องใครคนอื่นมากกว่า ฉันชาติหน้าขอให้พี่ รักหญิงใดไม่ได้อีกเลย จากนั้นก็สิ้นใจต่อหน้า พระวนาเทพ โดยมือยังกุมลูกในท้องไว้
ที่กิฟท์เมื่อเห็นท่าทีของรินที่สนิทกับปาล ก็ไปเมาท์กับเดือนเรื่องที่จริงๆ พาไลกับปาลเคย มีอะไรกัน ผีหยดในร่างเดือนนึกสนุก ต้องการทำลายคนอื่น เลยปล่อยข่าวเรื่องนี้ให้ถึงหูริน ทำให้ความสัมพันธ์ของรินกับปาลที่กำลังจะพัฒนาต้องสะดุดลงไปอีก และรินเข้าใจแล้ว สาเหตุที่ดาราอย่างต้นยอมข้ามช่องมาเล่นละครเรื่องนี้ เพราะต้นชอบวิษณุนั่นเอง ส่วนผีหยดเองก็เริ่มเปลี่ยนเป้าหมายจากรินหันไปปองร้ายต้น ด้วยเหตุการณ์ลึกลับต่างๆ นานา วิษณุ อัญเชิญหลวงพ่อมาทำพิธี ด้วยการไหว้ขอขมานังหยดกันแบบลับๆ แต่นางหยดกลับไม่ยอมอภัยให้ รินเอาพระไปให้ต้นสวมเมื่อไม่สามารถทำลายต้นได้ ผีหยดจึงออกอาละวาดหลอกกองถ่ายทั้งทีม แม้ผีหยาดจะคอยปรามพี่สาวตัวเอง แต่ก็ไม่สามารถต้านทานแรงอาฆาตนั้นได้
หยาดปรากฏกายให้กิฟท์เห็น และมาขอโทษเรื่องในอดีตที่ผ่านมา ทำให้กิฟท์ตกใจมาก แต่กิฟท์ก็ไปเล่าเรื่องทุกอย่างให้วิษณุฟัง ว่าเธอคือคุณกำไล และวิษณุคือคุณวนาเทพ หน้ากระดานผีถ้วยแก้ว ปาล ริน กิฟท์ ช่วยกันทำพิธีส่งวิญญาณหยาดและหยดกลับ ที่ผีหยาดปรากฏตัวขึ้นอำลาทุกคน พอตอนจะเชิญผีหยดกลับ วิษณุกล่าวขอโทษหยด ถึงความผิด ในอดีตของเขา และขอให้หยดอโหสิกรรม และหากจะมีสักคนที่หยดอยากจะทำร้ายก็ควรเป็นเขา ไม่ใช่ต้นหรือริน เพราะเขาคือต้นเหตุเรื่องทั้งหมด ผีหยดยืนฟังคำขอโทษของวิษณุน้ำตาอาบหน้า ขณะที่แก้วเคลื่อนเหมือนจะไปที่จุดทางออก พอเกือบถึงช่องนั้น แก้วกลับแตกกระจายและบาดวิษณุจนเลือดอาบ แล้วภาพก็ดับวูบไป
ทีมงานเตรียมถ่ายทำซ่อมฉากสุดท้ายคือฉากแขวนคอ ถ่ายทำฉากแขวนคอครั้งนี้ผ่านไปด้วยดี โดยที่พายขอแก้มือด้วยการแสดงเองเพื่อโชว์สปิริตชดเชยครั้งก่อน วิษณุสั่งปิดกล้อง ทีมงานทุกคนเฮลั่น งานเลี้ยงปิดกล้อง เสียงเพลงดังลั่น สื่อมากันหมด รวมทั้งผู้จัดการของต้นและกิฟท์ กิฟท์หาทางจะมาเคลียร์กับต้น ปาลขึ้นไปร้องเพลงบอกรักริน และเปิดตัวอย่างเป็น ทางการ ต่อหน้าการทำข่าวปิดกล้องของสื่อ ผีหยดในร่างเดือนคอยจ้องต้นตลอดเวลา รับหน้าพาไล เห็นเดือนที่จ้องต้น อยู่ ก็มีท่าทีไม่พอใจ แล้วกิฟท์ ก็ถูกมีดปาดเข้าที่คอ โดยไม่เห็นหน้าคนร้าย ที่เดือนเข้ามาในห้องพักต้น มองไปรอบๆ เตรียมมีดไว้ในมือ แล้วเดือนก็เดินเข้ามาในห้องอีกคน พาไลแสดง ธาตุแท้ออกมา พาไลไม่ได้รู้เลยว่าเดือนต้องการปองร้ายต้นต่างหาก ส่วนมันเองก็ฆ่าผิดคน จริงๆ ต้นอาจไม่ได้รัก วิษณุ แต่ รักพาไลหรือเปล่า วิษณุ ปาล ริน รีบวิ่งตามไปเสียงนั้นทันที เมื่อเปิดประตูห้องต้นเข้าไป ทุกคนก็แทบช็อค กับภาพเดือนที่เลือดอาบคามีดในมือของพาไล ต้นวิ่งตามมาพร้อมกิฟท์ เมื่อพาไลเห็นต้นก็พร่ำเพ้อ ความน้อยใจที่เกิดจากความหึงหวงทันที ที่รินกับปาลรีบพาร่างของเดือนขึ้นไปส่งโรงพยาบาล
ร่างของเดือนถูกระโยงระยางด้วยสายยางเต็มไปหมด ผีหยดในร่างเดือนระส่ำระสาย และไม่แน่ใจว่าจะอาศัยร่างนี้ต่อไปได้หรือไม่และเมื่อน้าเยื้อน แม่ของเดือนปรากฏตัวเยี่ยม ผีหยดก็ต้องอึดอัดแทบหายใจไม่ออก เพราะที่แท้แม่ของเดือน คือนางเยื้อนแม่ของนางหยดและนางหยาดในชาติที่แล้ว ที่ร่างของเดือน เมื่อน้ำตาของแม่หยดลงบนร่าง คำสาปก็ถูกปลุก วิญญาณของหยดต้องกลับไปสิงสถิตย์อยู่ที่ห้องเก็บของในบ้านชายน้ำ เห็นภาพนางหยด ในสภาพที่น่าสงสารอย่างที่สุด มันเอามือประคองท้องของมันที่เต็มไปด้วยเลือด และมีดที่ปักกลางตัวมันไว้
ส่วนกิฟท์กับต้นตกลงเป็นแฟนกันเพื่อผลประโยชน์ สื่อออกข่าวคู่จิ้นครึกโครม รินกลับมาที่บ้านชายน้ำ ปาลตามมาช่วยดูแลและรินรับรักปาลในที่สุด ที่เรือนวนาเทพ ทุกครั้งที่มีคนไปเยี่ยมชมเรือน และเดินผ่านห้องเก็บของ ยังคงได้ยิน เสียงกรีดร้องของวิญญาณหยดที่ถูกขังไว้ในทุกค่ำคืน ดังหลอกหลอนอยู่อย่างนั้น...ติดตามเรื่องราวความสนุกทั้งหมดได้ทางช่อง 3 และอ่านเรื่องย่อได้ในนสพ.ไทยรัฐทุกวัน
รายชื่อนักแสดงเรื่อง “นางบาป”
ปาล แสดงโดย จรณ โสรัตน์
เรื่องริน แสดงโดย ปรียากานต์ ใจกันทะ
หยด แสดงโดย มนัสนันท์ พันเลิศวงศ์สกุล
หยาด แสดงโดย นันทนัช โล่ห์สุวรรณ
วิษณุ/วนาเทพ แสดงโดย นาวิน เยาวพลกุล
กิฟท์/กำไล แสดงโดย วรรณปิยะ ออมสินนพกุล
ต้น ธนัตถ์ แสดงโดย วัทธิกร เพิ่มทรัพย์หิรัญ
เดือน แสดงโดย วิรากานต์ เสณีตันติกุล
พายภัคตรา แสดงโดย สุทธิกานต์ หวังเจริญศิริกุล
พาไล แสดงโดย พริมรตาเดชอุดม
บอล แสดงโดย ต่อเตชธุวานันท์
ยุพดี/เยื้อน แสดงโดย พิมพ์พรรณชลายนคุปต์
พ่อของเรื่องริน แสดงโดย ธนะวิทย์ ปิยะธนะศิริกุล
แม่ของเรื่องริน แสดงโดย นาตยา จันทร์รุ่ง
นายแม่(แม่คุณกำไล) แสดงโดย นุศรา ประวันนา
ลูกหมี แสดงโดย กรกฎ พวงสวัสดิ์
แอมแปร์ แสดงโดย สุธาทิพย์ วุฒิชัยประดิษฐ์
เจ้าสัวไกร แสดงโดย วรานันต์ ยูสานนท์
แม่เรืองริน แสดงโดย นาตยา จันทร์รุ่ง
แม่ปุก แสดงโดย รัชนีกร พันธุ์มณี
พ่อเรืองริน แสดงโดย ธนะวิทย์ ปิยะธนะศิริกุล
เตย แสดงโดย นุชระวินท์ ภูมิรัตน
ผู้จัด แสดงโดย จันทร์จิรา จูแจ้ง
หน่อย แสดงโดย แซนดี้ พลอยปภัส
น้อย แสดงโดย กัลยา เลิศเกษมทรัพย์
แฟนคุณน้อย แสดงโดย ปีเตอร์หลุยส์ ไมอ๊อกชิ
นายชด แสดงโดย วรพรต ชะเอม
นายฤทธิ์ แสดงโดย เอก ธนากร
ฝน แสดงโดย ธีรตี บุดรดีหงส์
.
ที่มา : เรื่องย่อละคร นางบาป (thairath.co.th)
https://www.thairath.co.th/novel/NangBab/synopsis
.
-
https://www.thairath.co.th/novel/NangBab/ep1/page1
นางบาป ตอนที่ 1
ปาล พิธีกรรายการเล่าเรื่องตึกเก่า พามาเที่ยวชมเรือนวนาเทพ เป็นตึกเก่าสร้างขึ้นในสมัยรัชกาลที่ 5 ตึกแห่งนี้ตั้งอยู่ ณ อ.บางบาป เดิมที อ.นี้ถูกเรียกว่าบางบัวบาน แต่ที่เพี้ยนไปเป็นบางบาปเพราะหยาด ทาสใจบาปเกิดหลงรักคุณพระวนาเทพ ผู้เป็นเจ้าของจนเกิดเรื่องราวที่กลายเป็นตำนานเล่าขานต่อกันมา
ตำนานผิดบ้างถูกบ้างเพราะเล่าโดยคนหลายคนแต่หลักใหญ่ใจความเป็นไปในทำนองเดียวกัน คือคุณพระวนาเทพ แต่งงานกับคุณกำไล โดยมีหยาดทาสรับใช้คนสนิทของคุณกำไลติดสอยห้อยตามมาด้วย ทั้งคู่อยู่กินกันอย่างมีความสุข มีลูกสาวด้วยกัน 2 คน หยาดซึ่งเป็นเมียทาสลับๆของคุณพระ เริ่มทนไม่ไหวที่เขาไม่ยอมยกย่องให้ขึ้นเป็นเมียเสมอคุณกำไลตามที่เคยให้สัญญาเอาไว้
ด้วยความริษยา อาฆาตแค้น หยาดจึงวางยาพิษคุณกำไลที่กำลังท้องลูกคนที่สาม พร้อมกับลูกน้อยอีกสองคนตาย ทาสหญิงคนหนึ่งเข้ามาเห็นพอดีโวยวายว่าเธอทำอะไรคุณกำไล
“ข้าไม่ได้ทำอะไร คุณกำไลท่านป่วยของท่านเอง”
ทาสหญิงเห็นถ้วยใส่ยาไม่ต้องเดาก็รู้ว่าคุณกำไลกับลูกๆถูกหยาดวางยา ถูกจับได้แทนที่จะสำนึก นางทาสตัวดีกลับลอยหน้าถ้าตนเป็นคนฆ่าคุณกำไลจริง ใครจะทำอะไรตนได้
“เอ็งนี่มันสามานย์ที่สุด เอ็งทำได้ยังไง คุณกำไลท่านตั้งท้องอยู่ คุณแดงกับคุณวาดก็ยังเด็กนัก เอ็งทำได้ยังไง อีทาสใจบาป”
หยาดเถียงคอเป็นเอ็นว่าตนไม่ใช่ทาส ถ้าไม่มีคุณกำไล ตนจะได้ขึ้นเป็นเมียเอกของคุณพระแต่เพียงผู้เดียว แล้วเดินหนีลงเรือน ทาสหญิงไม่ปล่อยให้คนชั่วลอยนวล ตะโกนเรียกให้คนมาช่วยกันจับตัว หยาดหนีหัวซุกหัวซุน ในที่สุดเธอหนีไม่พ้นถูกจับตัวได้ ทาสชายพาตัวกลับมาที่เรือนวนาเทพ แม่เยื้อนแม่ของนางหยาดชี้หน้าลูกสาวอย่างโกรธแค้น
“อีหยาด เอ็งนี่มันคนบาป อีทาสใจบาปมาเกิดแท้ๆ”
ทาสชายเอาเชือกคล้องกับกิ่งของต้นไม้ใหญ่หน้าเรือน หยาดเห็นคุณพระออกมาดู คร่ำครวญให้ช่วยเมียด้วย เขาไม่สนใจเดินกลับขึ้นเรือน ทาสชายเอาเชือกที่ผูกเป็นห่วงเดินเข้าหาหยาดสีหน้าเอาเรื่อง
ooooooo
วิษณุในสภาพมีผ้าพันแผลปิดที่หัว ค่อยๆปรือตาขึ้นมองเมื่อได้ยินเสียงรินโปรดิวเซอร์คนสนิทปลุกให้ตื่นได้แล้ว ถึงออฟฟิศแล้ว เขาผงกหัวขึ้นมอง เห็นรถจอดอยู่หน้าบริษัทเบญจกายแปลงของตัวเอง จัดแจงจะเปิดประตูรถลง รินร้องห้ามเสียงหลงอย่าเพิ่งลงเดี๋ยวตนไปช่วย
“รินพี่ไม่ได้เป็นอะไรขนาดนั้นหรอก”
“โห...หลับในจนขับรถชนข้างทางเนี่ยนะพี่ รู้ตัวไหมพี่สลบไปชั่วโมงหนึ่ง รินจะบ้าตายอยู่แล้ว” รินเดินลงไปเปิดประตูให้ วิษณุนึกถึงตอนเกิดอุบัติเหตุเมื่อคืนจำได้ว่าง่วงมาก มีรถแล่นมาเบียด เขาหักหลบรถพุ่งเข้าหาต้นไม้ใหญ่ ทันใดนั้นมีผู้หญิงใส่ผ้าแถบปรากฏตัวขึ้น เขาตกใจหักหลบอีกครั้ง รถพุ่งชนฟุตปาท จากนั้นเขาจำอะไรไม่ได้อีกเลย เสียงพูดของรินทำให้เขาตื่นจากภวังค์
-----------------------------------------------------------------
https://www.thairath.co.th/novel/NangBab/ep2/page1
นางบาป ตอนที่ 2
เนื่องจากคิวแรกที่จะถ่ายทำเป็นฉากหยาดถูกแขวนคอ วิษณุจึงให้บอลไปจุดธูปขอขมาต่อวิญญาณของเธอและให้เอาธูปไปปักไว้ใต้ต้นไม้ต้นนั้น ธูปยังไม่ทันจุด มีเสียงร้องด้วยความตกใจของพายดังขึ้น ทุกคนวิ่งไปยังต้นเสียง เห็นเจ้าของเสียงร้องยืนตัวสั่นหน้าซีดอยู่กับคอสตูมและช่างแต่งหน้าชี้ไปที่เลือดกองโตใต้ต้นไม้
“เลือดปลอมหรือเปล่า ของทีมเอฟเฟกต์เปล่า” ช่างแต่งหน้าพยายามมองโลกในแง่ดี ทีมเอฟเฟกต์ตะโกนสวนทันทีว่าเปล่า คราวนี้ทุกคนถึงกับหน้าถอดสี กิฟท์ไม่วายปากเสีย
“งานนี้กิฟท์ว่ามีเฮี้ยนแน่ๆค่ะ”
รินมองไปรอบบริเวณก่อนจะเงยหน้าขึ้นไปดูบนต้นไม้ ตกใจแทบสิ้นสติเมื่อเห็นปลายโจงห้อยอยู่ เธอขยี้ตาแล้วมองอีกครั้งไม่เห็นอะไร แม้จะโล่งอกแต่ก็อดสยองไม่ได้ ผีหยดมองเหยื่อหลอนของตัวเองอย่างสะใจ...
ผีหยดยังป่วนกองถ่ายละครไม่เลิก ขณะบอลกำลังจุดธูปเพื่อขอขมาต่อวิญญาณของหยาด เธอใช้อิทธิฤทธิ์ทำให้เกิดลมพายุพัดกระถางธูปบนโต๊ะทำพิธีขอขมาตกแตก เศษกระเบื้องกระเด็นใส่มือวิษณุเลือดซิบ รินรีบเข้าไปดูแลเห็นแค่แผลถากๆก็โล่งอก เดือนมองอย่างหมั่นไส้ ขณะที่ผีหยดรู้สึกผิดที่ทำให้ชายคนรักต้องเจ็บจึงใจเย็นลง วิษณุเอามือเช็ดเลือดแล้วแหงนมองขึ้นไปบนต้นไม้เหมือนสบตากับผีหยด
เมื่ออารมณ์ของผีร้ายเย็นลงพลอยทำให้พายุที่โหมกระหน่ำเมื่อครู่สงบไปด้วย รินพาวิษณุไปใส่ยาแล้วเอาปลาสเตอร์ปิดแผลปิดไว้ ผีหยดตามมามองไม่พอใจผู้หญิงคนนี้เป็นใครทำไมถึงได้สนิทกับวิษณุหรือคุณพระวนาเทพในชาติปางก่อนนัก รินเห็นวันนี้ฤกษ์ไม่ดีจึงแนะให้เขาเลื่อนคิวแขวนคอหยาดออกไปก่อน
“คิดมากน่ะไม่มีไรหรอก” วิษณุปลอบ
ooooooo
ในเวลาต่อมา ขณะทีมงานกำลังประกอบนั่งร้าน เตรียมกล่องไม้และเชือกเพื่อถ่ายฉากแขวนคอ วิษณุ รินและบอลคอยควบคุมงานอยู่ไม่ห่าง วิษณุเห็นว่าจัดฉากใกล้เสร็จ ขอตัวไปเขียนซีจีจันทรุปราคาเพิ่ม เพราะวันที่หยาดถูกแขวนคอ เขาคุ้นๆว่าเป็นวันจันทรุปราคา รินงงเขารู้ได้อย่างไรในตำนานก็ไม่เห็นมีบอก
วิษณุนึกถึงคืนหนึ่งที่ฝันเห็นเหตุการณ์ตอนหยาดถูกลากถูลู่ถูกังไปตามพื้น จำได้ว่าแหงนหน้ามองท้องฟ้าเห็นดวงจันทร์กำลังถูกเงาของโลกบัง แต่เขาเลือกที่จะไม่พูดถึง
“พี่ณุ เราจะไม่ใช้สแตนด์อินจริงๆเหรอพี่” บอลน้ำเสียงเป็นกังวล
“ก็พายเขาบอกพี่ว่าไหว อีกอย่างพี่ก็อยากถ่ายรับหน้าพายด้วย ใช้สแตนด์อินมันก็ไม่ได้อารมณ์อย่างที่พี่อยากได้ ไม่ต้องห่วงนะ เราเอาตรงนี้ให้เซฟสุดแล้วกัน” ว่าแล้ววิษณุกับบอลแยกไปสำรวจความเรียบร้อยของฉาก ทิ้งให้รินอยู่ตรงนั้นเพียงลำพัง สักพักพาไลหอบขนมเข้ามาหาแจ้งว่าอาจจะต้องค้างคืนด้วย แต่ไม่ต้องห่วงตนโทร.ไปเปิดห้องพักที่โรงแรมไว้แล้ว จากนั้นมองไปทางวิษณุกับบอลที่คุมนั่งร้านอยู่
.
-----------------------------------------------------------------
https://www.thairath.co.th/novel/NangBab/ep3/page1
นางบาป ตอนที่ 3
รินหลบออกมานั่งเซ็งอยู่คนเดียว ปาลเข้ามานั่งข้างๆถามว่าทำอย่างไรกิฟท์ถึงยอมกลับมาเล่นละครให้ เธอให้เล่าให้ฟังว่ากิฟท์ขอไม่ให้เธอยุ่งกับต้น ปาลขำก๊าก ผู้จัดสาวนิ่วหน้าสงสัยไม่ได้เล่าเรื่องตลกสักหน่อยขำอะไรนักหนา เขาอยากจะบอกบางอย่างเกี่ยวกับต้นใจแทบขาดแต่ไม่กล้า จึงเสพูดไปทางอื่น
“ก็ ไม่นึกว่านางเอกจะมาอิจฉาผู้จัด แล้วผู้จัดว่าอย่างไร”
“ฉันบอกเขาฉันไม่คิดอะไรกับคุณต้นเลย”
ปาลยิ้มโล่งใจอย่างน้อยรินก็ไม่ตกเป็นเหยื่อให้ต้นหลอก แกล้งกระเซ้า ถ้าอย่างนั้นเขาก็ตัดศัตรูของเธอไปได้อีกคนหนึ่ง เหลือแต่เดือนเท่านั้น รินรำคาญถ้าต้องอธิบายให้คนทั้งโลกเข้าใจ เธอคงไม่มีเวลาทำอะไรกันพอดีที่สำคัญเธอไม่อยากคิดไม่ดีกับใครให้เสียพลังงานชีวิต ปาลท้วงคิดบ้างก็ไม่เสียหาย แล้วส่ง นอตให้ เธองงเอามาให้ดูทำไม เขาได้นอตตัวนี้มาจากลุงช่างที่บอกว่านั่งร้านถล่มเพราะนอตตัวนี้หลุดออกมา
“คุณตั้งใจจะหมายความว่าอย่างไร”
“คุณไม่คิดเหรอว่ามันบังเอิญเกินไป ถึงตอนนี้สิ่งที่ผมสงสัยว่าเรื่องที่เกิดขึ้นกับคุณมันอาจไม่ใช่อุบัติเหตุ มีเค้ามูลเกิน 50% ทีนี้คุณจะเลิกคิดว่าตัวเองเป็นซุปเปอร์วูแมนได้รึยัง”
“ฉันไปนอนดีกว่า”
เขาอาสาเดินไปส่ง เธอปฏิเสธว่าไม่ต้อง เขาตัดพ้อต้องเป็นซุปเปอร์ฮีโร่อย่างพี่ณุก่อนใช่ไหม ซุปเปอร์วูแมนอย่างเธอถึงจะยอมให้เขาปกป้อง รินน้ำท่วมปากอยากบอกว่าพี่ณุของเขาไม่ได้ชอบผู้หญิงแต่ทำไม่ได้
“วันนี้พี่ณุเขาก็ไม่เห็นปกป้องอะไรฉันเลย คุณต่างหากที่ปกป้องฉัน” รินเห็นปาลส่งยิ้มหวานมาให้ก็เขิน รีบผละออกมาแล้วนึกอะไรขึ้นมาได้ เดินกลับมาหาเขาอีกครั้ง “ขอบคุณนะ”
ooooooo
วันนี้กิฟท์ต้องเข้าฉากกับพาย ผีหยดแค้นไม่หายที่อุตส่าห์กลั่นแกล้งกำไลในคราบกิฟท์หวังจะให้โดนเล่นงาน แต่วิษณุหรือคุณพระวนาเทพกลับไม่โกรธเคืองแม้แต่น้อย คราวนี้ตนจะหลอกให้เธอจับไข้ไปเลย
ผีหยดทำอย่างที่ประกาศไว้ ใช้อิทธิฤทธิ์ทำให้กิฟท์ในบทกำไลซึ่งต้องเข้าฉากกับพายซึ่งรับบทหยาดเห็นใบหน้าของพายเละเป็นผี กิฟท์ตกใจร้องว้ายลั่น วิษณุรีบเข้าไปถามว่าเป็นอะไร ตกใจอะไร
“คือเมื่อกี้ กิฟท์เห็น...” กิฟท์จะบอกว่าเห็นพายหน้าเละเป็นผี ครั้นมองไปอีกทีกลับเห็นใบหน้าเธอปกติ คิดว่าตัวเองหลอนไปเอง “กิฟท์คงตาฝาดไปค่ะ ขอโทษด้วยค่ะ กิฟท์ขออีกเทกนะคะ”...
เริ่มถ่ายทำใหม่ กิฟท์ยังคงเห็นพายใบหน้าเละเป็นผีเหมือนเดิม แม้จะกลัวแทบตายแต่ด้วยสปิริตแรงกล้า เธอข่มความกลัวเล่นฉากนี้จนจบ แล้วเดินก้มหน้างุดออกไปไม่สนใจใครทั้งนั้น ผีหยดมองตามอริข้ามชาติข้ามภพไปอย่างนึกสนุก ผีหยาดเข้ามาต่อว่าว่าไปทำอะไรกับใครไว้อีก ตนแค่แกล้งนังกำไลนิดๆหน่อยๆเท่านั้น
“พี่ทำอย่างนั้นทำไม คุณกำไลท่านไม่เคยคิดร้ายกับพี่เลยนะ”
.
-----------------------------------------------------------------
https://www.thairath.co.th/novel/NangBab/ep4/page1
นางบาป ตอนที่ 4
การมาวัดครั้งนี้ของวิษณุทำให้เขาเห็นภาพตัวเองในอดีตตอนที่เป็นคุณพระวนาเทพมาที่วัดแห่งนี้กับคุณกำไลซึ่งกำลังท้องลูกคนที่สองโดยมีหยาดอุ้มคุณแดงลูกคนแรกไว้แนบอก
ระหว่างที่คุณกำไลเดินแยกไปคุยกับหลวงพ่อเรื่องจะเป็นธุระในการซ่อมแซมโบสถ์ให้ คุณพระวนาเทพพยายามก้อร่อก้อติกกับหยาดที่ไม่ยอมเล่นด้วย คุณกำไลเสร็จจากคุยธุระมาเห็นพอดี ได้แต่เก็บความช้ำใจไว้
วิษณุหลุดออกจากนิมิต หายใจหอบเหนื่อย รู้สึกขยะแขยงตัวเองในชาติปางก่อนยิ่งนัก
“คุณพระเคยคิดอะไรกับนางหยาดด้วยเหรอเนี่ย...นี่มันเรื่องอะไรกัน แล้วตำนานนี่มันยังไงกันแน่”...
ผีหยดยังคงต่อว่าผีหยาดที่มาขัดขวางตนไม่ให้สิงร่างรินเพราะลึกๆแล้วตัวเองหวงคุณพระวนาเทพ ผีหยาดที่ปฏิเสธทั้งน้ำตาว่าไม่เคยคิดอะไรกับเขา เธอไม่เชื่อ สั่งให้เลิกสำออยได้แล้ว
“พี่ก็เชื่อแต่สิ่งที่พี่เชื่อ ไม่ต่างอะไรจากคนพวกที่เขียนตำนานขึ้นมา ฉันคงบังคับให้พี่หรือใครๆ เชื่อฉันไม่ได้ดอก มันคงเป็นกรรมของฉันเอง ฉันเพียงเห็นว่าพี่มีทางที่จะหยุดกรรมได้ แต่หากพี่ยังคิดจะก่อกรรมฉันก็จนใจ มันคงเป็นกรรมของพี่เอง” ตัดพ้อจบผีหยาดหายวับไป
“กรรมดี...กูต้องทำกรรมดีอีกสักกี่ชาติเล่า กูจักได้เกิดทันกันกับคุณพระ ขืนมัวแต่รอมิต้องรอชั่วกัปชั่วกัลป์รึ กูไม่ต้องการทรมานเยี่ยงนั้นแล้ว” หยดหน้าตามุ่งมั่นเห็นรินเดินมาดูทำเลแถวนั้นพอดี “กูต้องการร่างที่คุณพระรักมากที่สุด เพื่อที่กูจะได้ครอบครองคุณพระ แต่เพียงผู้เดียว”
ooooooo
เช้านี้วิษณุแวะมาปรึกษากับหลวงพ่ออีกครั้ง เนื่องจากไม่รู้จะทำอย่างไรกับตัวเองดี เรื่องราวในอดีตที่เคยเรียนให้หลวงพ่อทราบยังตามมารบกวนอยู่ตลอด หลวงพ่อสั่งสอนว่าความคิดไม่ได้รบกวนเราแต่เราต่างหากที่ไปรบกวนมัน ต่อสู้กับมันจนเกิดเป็นความทุกข์ใจ เพราะความรู้สึกโกรธเกลียดที่เกิดขึ้น
“แล้วผมควรทำยังไงครับหลวงพ่อ”
“เฝ้าดูมันไปไม่ต้องทำอะไรกับมัน อดีตก็คืออดีต เราย้อนกลับไปแก้ไขอะไรไม่ได้หรอกนะโยม”
วิษณุอยากชดเชยให้กับความผิดที่ตัวเองทำในอดีตแม้จะไม่รู้ก็ตามว่าเคยทำกรรมอะไรร้ายแรงแค่ไหน หลวงพ่อไม่อยากให้เขาแบกกรรมเอาไว้ควรจะปล่อยวางมันลงเพราะถ้าแบกก็ต้องแบกไปตลอดชีวิต วิษณุไม่สามารถปล่อยวางได้ตราบใดที่ไม่รู้ว่ากรรมของตัวเองคืออะไร
“อดีตก็คือสิ่งที่ล่วงไปแล้ว อนาคตก็ยังมาไม่ถึงตั้งจิตให้อยู่กับปัจจุบันนะโยม แม้แต่เวรแต่กรรมมันก็มีเวลาของมันนะโยม” หลวงพ่อมองวิษณุด้วยความเป็นห่วง...
.
-
https://www.thairath.co.th/novel/NangBab/ep5/page1
นางบาป ตอนที่ 5
กองถ่ายละครนางบาปมีเรื่องวุ่นวายไม่จบไม่สิ้น ผ้าโจงที่พายนุ่งเมื่อวานเข่าขาดทั้งสองข้างเนื่องจากเธอคลานเข่าแทบจะรอบตึกวนาเทพตามขอโทษกิฟท์ เจ้าตัวจำอะไรไม่ได้สักอย่างไม่รู้ด้วยซ้ำว่าตัวเองถูกผีสิง คอสตูมบ่นอุบกองละครเราน่ากลัวขึ้นทุกวันมีแต่เรื่องแปลกๆ ช่างแต่งหน้าเห็นด้วย
“นั่นสิ ใจหายใจคว่ำไม่ได้ว่างเว้นแต่ละวันถ้าอยู่ๆ ผีเข้าใครลุกขึ้นมาฆ่ามาแกงกันจะทำอย่างไร”
รินขอร้องอย่ากลัวผีให้มากนักเลย คนน่ากลัวกว่าเยอะ ส่วนผ้าที่ขาดให้คอสตูมเอาไปซ่อมได้เลยแล้วค่อยมาเบิกเงินทีหลัง แล้วขยับจะไป เดือนปรี่ไปดักหน้าไว้ตำหนิว่าแก้ปัญหาง่ายๆแบบนี้เองหรือ วิษณุพยายามปรามแต่เธอไม่ฟังยังคงต่อว่ารินไม่เลิก
“ไม่คิดจะดูแลขวัญของคนในกองบ้างเหรอ ไม่ใช่ทุกคนนะจะแข็งแรงแมนเกินร้อยไม่กลัวผีแบบพี่ริน”
“แล้วจะให้ทำอย่างไรล่ะคะ”
เดือนสบโอกาสเหมาะในเมื่อรินไม่กลัวผีก็เอาสร้อยพระที่สวมอยู่ให้พายใส่แทน จะได้รู้กันไปเลยว่าผีอยู่ในร่างพายจริงหรือเปล่า ในเมื่อขอมารินยินดีจัดให้แล้วจะปลดสร้อยพระออกจากคอ ปาลคว้ามือเธอไว้ ผีหยดมองเขาตาขวางที่แส่ไม่เข้าเรื่องโดนขังเมื่อวานไม่รู้จักเข็ดหลาบ
“ผมว่ารินใส่ไว้ดีกว่านะเดี๋ยวผมจะรีบหาพระให้น้องพายอีกองค์ดีกว่าไหม”
“ไม่เป็นไรค่ะ รินอยากจบปัญหาเดี๋ยวนี้” ว่าแล้วรินปลดสร้อยจากคอตัวเองไปสวมให้พาย ทุกคนมองลุ้นว่าพายจะลงไปดิ้นเร่าๆหรือเปล่า แต่ปรากฏว่าเธอไม่มีอาการใดๆ ทุกคนพากันโล่งอก ขณะที่ผีหยดยิ้มสมใจ
“อีรินมิได้ห้อยสายสร้อยพระแล้ว เวลาของกูมาถึงแล้ว”
ระหว่างที่รินอยู่ในห้องแต่งตัวของกองถ่ายเพียงลำพัง อดนึกถึงตอนที่วิษณุบอกว่าผีหยาดสิงพายและให้รินช่วยเรียกสติพายกลับมา ตนเองทั้งเขย่าตัวทั้งตบแก้มเธอแต่ไม่ได้ผล แต่พอปาลจับไหล่เธอเขย่าเท่านั้น สติเธอกลับมา ล้มลงในอ้อมแขนเขา ตัวเขาเองยังแอบมาบ่นกับรินว่าแปลก ทำไมพอเขาเรียกพายถึงจำได้ หรือว่าเขาอาจจะเป็นใครสักคนในตึกวนาเทพกลับชาติมาเกิดก็ได้
รินพยายามสะบัดหัวไล่ปาลออกไปจากความคิด จังหวะนั้นมีลมพัดเข้ามาทั้งที่ปิดประตูหน้าต่าง เธอไม่ได้สนใจอะไรทั้งสิ้นเพราะคิดถึงแต่เรื่องปาลกับพาย ผีหยดลอยทะลุกำแพงห้องเข้ามายืนซ้อนด้านหลัง
“ขอยึดร่างเอ็งเถิดหนา เป็นทางเดียวที่ข้าจักได้ครองรักกับคุณพระท่านอีกครั้ง” ผีหยดกอดเอวรินไว้ แล้วบริกรรมคาถา อึดใจเธอถูกสิงร่างเรียบร้อย
ooooooo
.
-----------------------------------------------------------------
https://www.thairath.co.th/novel/NangBab/ep6/page1
นางบาป ตอนที่ 6
รินหลบมานั่งคนเดียว ดูรูปที่ถ่ายกับปาลตามสถานที่ท่องเที่ยวในภูเก็ต แล้วเปิดเข้าไปใน IG ของเขาเห็นรูปสะพานสารสินถ่ายมุมสูงจากหน้าต่างเครื่องบิน ติด #ขอบคุณทุกความรู้สึกที่นี่ ยิ่งนึกถึงตอนไปเที่ยวด้วยกันก็ยิ่งสับสน
“อะไรของคุณกันแน่ อย่ามาทำให้ฉันสับสนแบบนี้ได้ไหม” รินอัดอั้นพานน้ำตาซึม ปาลเข้ามาทัก มานั่งทำอะไรตรงนี้ เธอแค่มานั่งพักนิดหน่อย แล้วขอตัวไปทำงานก่อน เขาร้องเรียกไว้
“ผมเล่าให้แม่ฟังแล้วนะว่าเจอแม่คุณที่โน่น แม่ผมดีใจมากเลยบอกวันหลังจะลงไปเยี่ยมแม่คุณ”
ผู้จัดละครสาวทนไม่ไหวถามประชดว่าสนุกมากไหมที่เที่ยวโพนทะนาให้คนโน้นคนนี้ฟังเรื่องของเธออยากทำให้เธอขายหน้าใช่ไหม เขาไม่ได้เล่าอะไรเลย เธอไม่เชื่อไม่ได้เล่าแล้วพายรู้ได้อย่างไรว่าเธอเป็นลม และยังรู้อีกว่าเขาไปเจอกับพ่อแม่ของเธอ ป่านนี้อาจรู้เรื่องที่แม่ของเขากับแม่ของเธอจับคู่เรา
“เรื่องนั้นผมไม่ได้เล่าและก็เรื่องมุมลับที่คุณพาผมไปด้วย มันเป็นความลับที่ผมอยากเก็บไว้ดีใจคนเดียว แต่ที่ผมเล่าเรื่องเป็นลมกับพ่อแม่คุณ ก็เพราะผมอยากอวดคนอื่นว่าผมได้เข้าไปอยู่ในโลกของคุณ ว่าคุณยอมให้ผมดูแล มันทำให้ผมมีความสุขมาก แต่พอกลับมาผมก็รู้แล้วว่าความสุขพวกนั้นที่ผมนึกว่ามันจริง ...มันไม่จริง การที่คุณหลบหน้าเย็นชากับผม มันตอบอะไรหลายอย่างว่าทุกอย่างที่นั่นไม่ได้สำคัญอะไรกับคุณเลย”
หญิงสาวอยากบอกใจแทบขาดว่าเขาเข้าใจผิดแต่พายตามมาเสียก่อน เห็นท่าทีของทั้งคู่ถามว่าคุยอะไรกัน รินปฏิเสธทันทีว่าเปล่าแล้วขอตัวไปทำงานต่อ จากนั้นเดินลิ่วกลับไปที่กองถ่าย พายจะไปมินิมาร์ทก็เลยจะชวนปาลไปด้วยกัน เขาไม่ขัดข้อง รินหลบมุมแอบดูอยู่เห็นเขาเดินไปกับพายก็ใจหาย
“เรืองริน เธอจะรู้สึกไม่ได้นะ เธอจะรู้สึกอะไรไม่ได้ทั้งนั้น” รินมองตามทั้งคู่น้ำตาคลอเบ้า
ooooooo
วิษณุทำตามที่พูดเอาไว้ เช้านี้จึงมีพิธีทำบุญเลี้ยงพระและถวายสังฆทาน พิธีจัดขึ้นภายในตึกวนาเทพ เลี้ยงพระเสร็จมีการถวายสังฆทาน กิฟท์รีบเข้าไปจับถังสังฆทานร่วมกับต้น พยายามให้มือตัวเองอยู่สูงกว่าเขา ต้นมองงงๆถ้าไม่ไหวเขายกเองคนเดียวได้
“ไม่ได้ค่ะ กิฟท์เคยอ่านเจอ ตอนทำบุญด้วยกันน่ะถ้ามือใครอยู่สูงกว่าจะได้เป็นผู้นำ มีอำนาจเหนืออีกคนหนึ่งไปตลอดชีวิตเลยนะคะ”
ต้นว่าเธอเข้าใจอะไรผิดหรือเปล่าวิธีนั้นไว้ใช้ตอนแต่งงาน รินยกถังสังฆทานเข้ามา ปาลกลัวเธอจะยกไม่ไหวปรี่เข้าไปช่วย เธอกำหูหิ้วถังสังฆทานไว้แน่นไม่ยอมให้ช่วย จังหวะนั้นมีเสียงพายร้องดังขึ้น ทั้งคู่หันมองตามเสียงเห็นพายทำถังสังฆทานที่ถือมาคนเดียวสองถังล้ม
“คุณไปช่วยน้องพายเถอะ” รินพูดจบกระชากถังคืนจากปาล
.
-----------------------------------------------------------------
https://www.thairath.co.th/novel/NangBab/ep7/page1
นางบาป ตอนที่ 7
ปาลกัดฟันฝ่าพายุจนไปถึงตัวรินที่กำลังตื่นกลัวกับเสียงคาถาโบราณที่ดังขึ้นเรื่อยๆ โดยที่เขาไม่ได้ยินอะไรนอกจากเสียงลม เธอเริ่มปวดหัวอย่างหนักจนต้องกุมขมับร้องโอดโอย เขาพยายามประคองเธอจะพาเข้าไปในตัวตึก แต่ถูกลมหอบกระเด็นไปกระแทกต้นไม้
ผีหยดในชุดสไบตาแดงก่ำเหมือนเลือดเดินท่องคาถารอบตัวริน โดยที่ปาลถูกลมกันไว้ไม่ให้เข้าใกล้ริน ผีหยดท่องคาถาไปพลางเดินวนเข้าหารินใกล้เข้ามาทุกขณะ
ผีหยาดได้ยินเสียงท่องคาถาโบราณก็ร้อนใจว่าอาจเกิดเรื่องไม่ดี ลองกระแทกประตูด้วยแรงที่มากขึ้น แต่ไม่ได้ผล ยิ่งเพิ่มแรงมากเท่าไหร่ ยิ่งโดนกระแทกกลับมากขึ้นเป็นเท่าทวีคูณจนเลือดออกปากออกจมูก...
การกระทำของผีหยดที่พยายามสิงร่างริน ล่วงรู้ไปถึงหลวงพ่อที่วัดบางบาป ท่านนั่งเพ่งจิตขอให้ผีหยดหยุดสร้างกรรม เกิดลมพัดกระโชกเข้าไปในโบสถ์ เทียนไขที่จุดอยู่โดยรอบตัวหลวงพ่อดับทั้งหมด
ท้องฟ้ามืดสนิทพระจันทร์ถูกกลืนกินไปทั้งดวง ลมกระโชกค่อยๆเบาลงจนนิ่งสนิท
“จิตกูคือนาย กายมึงคือบ่าว อีรินมึงคือกูอีหยด ณ บัดนี้” ทันทีที่ผีหยดท่องคาถาบทสุดท้ายจบ ไฟฟ้าสว่างขึ้นอีกครั้ง ทุกคนคลายความกังวลยกเว้นพายซึ่งเป็นห่วงปาลมาก ขนาดกลัวผีขึ้นสมองยังทนนิ่งเฉยต่อไปไม่ไหวรีบออกไปตามหา โดยไม่ฟังเสียงห้ามปรามของบอล นักข่าวรู้เข้าก็แซวว่าเป็นห่วงกันน่าดู
“ก็อย่างที่รู้ๆกันอยู่น่ะค่ะ น้องพายกับปาลเขาค่อนข้างสนิทกันค่ะ เวลาอยู่ด้วยกันในกองก็เหมือนพี่ชายกับน้องสาว น่ารักน่าเอ็นดูค่ะ” เดือนช่วยแก้ต่างให้...
พระจันทร์กลับมาสว่างอีกครั้ง ปาลเห็นรินนอนนิ่งอยู่กับพื้นปราดเข้าไปเขย่าตัวเรียก สักพักเธอค่อยๆ ลืมตาตื่นขึ้น เขาถามด้วยความเป็นห่วงว่าเป็นอย่างไรบ้าง ปวดหัวมากไหม
“ข้า...ฉันไม่เป็นไร” พูดจบรินลุกขึ้นเดินกลับไปที่กองถ่าย ปาลตามไปขวางไว้ เมื่อครู่นี้เธอเพิ่งเป็นลม อย่าเพิ่งไปไหนจะดีกว่า เธอไม่สนใจจะกลับไปดูพี่ณุ เขาขอร้องให้คุยกันให้รู้เรื่องก่อน เธอไม่มีอะไรจะคุยด้วย
“คุณยังไม่ตอบผมเลยว่าที่คุณไม่สนใจผมเพราะอะไร เพราะคุณชอบพี่ณุหรือริน หรือบอกผมมาก็ได้ว่าในใจคุณคิดอะไรกับพี่ณุกันแน่” ปาลพูดไม่ทันขาดคำ พายวิ่งเลี้ยวหัวมุมเข้ามา รินรีบตอบคำถามเขา
“ใช่...ฉันชอบพี่ณุคนเดียวมาตลอด ฉันไม่เคยชอบคุณเลยแม้แต่นิดเดียว”
ooooooo
ผีหยดนั่งแต่งหน้าทาปากแดงอยู่ที่โต๊ะเครื่องแป้ง พลางหัวเราะเยาะรินที่เป็นเงาสะท้อนอยู่ในกระจก
“ดิ้นรนไปเถิด เพราะถึงเยี่ยงใดกูก็จักมิมีทางออกจากร่างของมึง จนกว่ากูจะได้สิ่งที่กูต้องการ” ผีหยดจ้องมองในกระจก เงารินที่สะท้อนอยู่ในนั้นค่อยๆจางหายไปเห็นแต่ใบหน้าผีหยด...
.
-----------------------------------------------------------------
https://www.thairath.co.th/novel/NangBab/ep8/page1
นางบาป ตอนที่ 8
กองเลิกแล้ว วิษณุเดินมาที่รถจะกลับโรงแรมที่พักสีหน้าเคร่งเครียดคิดไม่ตกเรื่องผีหยด มีเสียงร้องเรียกเขาดังขึ้น วิษณุหันมองไปรอบๆไม่เห็นใคร ร้องถามว่าหยาดใช่ไหม ผีหยาดปรากฏตัวให้เห็น
“แม่หยาดขอบใจมากนะ ฉันไม่รู้ว่าแม่หยาดทำอะไรวิญญาณหยดถึงยอมออกจากร่างริน”
ผีหยาดไม่ได้ทำอะไรเลย อำนาจของคืนเดือนดับมีพลังเกินว่าที่เธอจะขวางกั้นพลังของพี่หยดได้ วิษณุไม่เข้าใจแล้วทำไมเขาถึงได้ตัวรินคืนมา เธอเองก็ไม่รู้เหมือนกัน รู้แค่ว่าตั้งแต่แม่เยื้อนปรากฏตัววิญญาณของพี่หยดก็ออกจากร่างริน เขาสงสัยใครคือแม่เยื้อน ผีหยาดเฉลยว่าคือผู้หญิงที่ปรากฏตัวที่ห้องใต้ดิน วิษณุถึงกับอึ้งนั่นแปลว่ายุพดีคือแม่เยื้อนของผีหยดและผีหยาดกลับชาติมาเกิด
“อิฉันรู้สึกคุ้นเคยทุกน้ำเสียง ทุกกิริยา บ่าวเลยอยากจะมาขอร้องคุณพระให้ช่วยพี่หยดอีกสักครั้ง”
“หากสิ่งที่รั้งวิญญาณของหยดไว้คือการได้ขึ้นเป็นเมียเอก ฉันไม่รู้จักช่วยพี่สาวของแม่หยาดได้อย่างไรจริงๆ” วิษณุหน้าเครียดขึ้นมาอีก ผีหยาดตั้งข้อสังเกต หากสิ่งนี้ที่รั้งวิญญาณผีหยดไว้ไม่ใช่คำสัญญา เขาไม่เข้าใจเธอหมายความว่าอย่างไร เธอเองก็ไม่แน่ใจ แต่บางทีการที่แม่เยื้อนปรากฏตัวแล้วอำนาจของคืนเดือนดับไม่สามารถขังวิญญาณพี่หยดไว้ในร่างรินได้
“บ่าวจึงเพียงคิดว่าบางที คนที่ช่วยปลดปล่อยให้พี่หยดเป็นอิสระจากเรือนแห่งนี้อาจจักเป็นแม่เยื้อน”
“ฉันจะลองหาทางจัดการเรื่องนี้ดูนะหยาด”...
เรื่องหมางใจระหว่างรินกับปาลดูจะบรรเทาลงไปมากจนเธอยอมให้เขาเดินมาส่งที่ห้อง จังหวะนั้นวิษณุโทร.มาบอกให้รินไปพบที่ห้องพัก ปาลหึงแต่ต้องเก็บอารมณ์เอาไว้ “พี่ณุเขาคงห่วง อยากรู้ว่าคุณโอเคหรือยัง”
รินอยากบอกปาลใจแทบขาดว่าพี่ณุไม่ได้ชอบผู้หญิงแต่เหมือนน้ำท่วมปากพูดไม่ออก ได้แต่บอกเลี่ยงๆ ว่าเขาแค่ห่วงเธอแบบที่พี่ชายห่วงน้องสาว ปาลอยากรู้มากกว่าว่าเธอห่วงเขาแบบไหน เธอยังไม่ทันตอบ ปาลชิงพูดขึ้นเสียก่อนว่าช่างมัน ให้เธอรีบไปพี่ณุรอแย่แล้ว รินท้วงยังไม่ทันตอบคำถามของเขาเลย เขาเปลี่ยนใจไม่อยากรู้แล้ว เธอนิ่วหน้าสงสัยทำไมถึงเป็นอย่างนั้น
“ก็ถ้าคุณตอบผมคำตอบเดียวกับที่เคยตอบก่อนหยดจะเข้าสิง ผมคงไม่รู้จะถามเพื่อได้ยินสิ่งที่ตัวเองไม่อยากฟังทำไม...ผมขอตัวก่อนนะ” ปาลฝืนยิ้มให้แล้วเดินเข้าห้องตัวเองที่อยู่ติดกันกับห้องของริน เธอพยายามจะเรียกแต่เขาเข้าห้องปิดประตูไปแล้ว ทำให้เธออยากรู้ว่าหยดทำอะไรลงไปบ้างตอนสิงร่างเธอ...
ระหว่างเดินไปห้องวิษณุ รินเจอเดือนกับยุพดีเดินสวนมา ยุพดีร้องทักว่าเป็นอย่างไรบ้าง ท่านโผล่เข้าไปในห้องใต้ดินนั่นคงทำให้เธอตกใจกลัวจนเป็นลม รินจำไม่ได้เพราะตอนนั้นผีหยดสิงเธออยู่ จึงรีบออกตัว
.
-
https://www.thairath.co.th/novel/NangBab/ep9/page1
นางบาป ตอนที่ 9
จากนั้นไม่นาน รินนั่งมอเตอร์ไซค์รับจ้างไปหาปาลที่บ้าน ขอโทษเขากับแม่ปุกที่มาดึกไปหน่อย
“ไม่เป็นไร ผมรอได้ นานกว่านี้ก็รอได้” ปาลดีใจยิ้มกว้างปากเกือบถึงรูหู แม่ปุกแปลกใจไหนปาลบอกว่าเธอมาไม่ได้เพราะติดงานแล้วนี่เคลียร์งานเสร็จแล้วหรือ รินรับคำไม่เต็มปากนัก
“นี่ อย่าว่างั้นงี้นะลูก แต่รินรู้ไหมงานกะคานน่ะมันออกเสียงใกล้กันมากนะลูก อย่าอยู่กับมันเยอะไม่ดี”
“โธ่แม่...เออริน คุณอยู่กับแม่ไปก่อนนะผมไปอุ่นอาหารมาให้” พูดจบปาลเดินหายเข้าไปในครัวทิ้งให้รินนั่งคุยกับแม่ปุก การมาพบกับท่านครั้งนี้ทำให้เธอได้รู้ประวัติคร่าวๆของปาลว่าเขาโตขึ้นมาได้โดยคุณแม่เลี้ยงเดี่ยว พ่อทิ้งแม่ไปมีเมียใหม่ตั้งแต่เขายังเด็ก ทีแรกเขาเกือบจะต้องไปอยู่กับพ่อ แต่เขาทำฤทธิ์จนเมียใหม่ของพ่อทนไม่ได้ พ่อก็เลยส่งเขากลับมาอยู่กับแม่
“คุณน้าเก่งจังเลยนะคะ เป็นรินคงทำไม่ได้”
“ก็ได้แม่เรานั่นแหละช่วยปรับทุกข์เวลาน้าใกล้บ้า อีกอย่างปาลเขาก็ช่วยน้าได้เยอะ ตอนสาวๆน้าเป็นแอร์ต้องบินไปบินมา บางทีต้องทิ้งปาลเขาไว้คนเดียว เขาก็อยู่ของเขาได้”
ปาลออกมาจากครัวพร้อมกับแกงส้มปักษ์ใต้หอมกรุ่นที่ลงมือตำน้ำพริกแกงเองหวังให้อาหารใต้ที่เขาปรุงจะทำให้เธอคลายความคิดถึงบ้านไปได้บ้าง แม้รสชาติจะสู้ฝีมือแม่ตัวเองไม่ได้ แต่รินก็กินอย่างเอร็ดอร่อยไม่ให้เสียน้ำใจคนทำ แม่ปุกปล่อยให้สองหนุ่มสาวคุยกันไป ตัวเองแอบออกมาโทร.หาแม่ของรินเสนอให้หมั้นกันไว้ก่อน ขืนรอให้เอ่ยปากขอกันเอง เกรงจะไม่สำเร็จ
“ลูกฉันมันก็ขี้เกรงใจ ส่วนลูกสาวเธอก็ปากแข็ง แต่...เคมีเข้ากันดี๊ดีนะ ฉันว่า” แม่ปุกพูดไปหัวเราะไปมีความสุขที่ลูกชายจะมีแฟนเป็นตัวเป็นตนกับเขาสักที...
กินข้าวเสร็จ ปาลพารินมานั่งเล่นที่สนามหญ้าหน้าบ้านโดยมีจัมโบ้ทำหน้าที่เจ้าบ้านที่ดีชวนรินวิ่งเล่นอย่างสนุกสนาน หมาแก่อายุ 15 ปีเล่นได้พักเดียว วิ่งมาซุกข้างๆเจ้าของหอบแฮกๆ หลังคุยเรื่องสัพเพเหระ ปาลวกมาถามว่าทำไมเธอถึงเปลี่ยนใจมา ไม่อยู่ช่วยพี่ณุดูเทปต่อ รินสารภาพ ที่มาเพราะพี่ณุอยากให้มา
ปาลแปลกใจนี่เธอบอกพี่ณุด้วยหรือว่าแม่ของเขาชวนเธอกินข้าว เธอพยักหน้า เขาถึงกับออกปากดูเธอกับพี่ณุจะสนิทกันมาก
“ฉันรู้ว่าคุณอาจไม่ค่อยสบายใจเรื่องฉันกับพี่ณุ แต่ฉันก็อยากให้คุณเชื่อใจฉันเหมือนที่คุณขอให้ฉันเชื่อใจคุณเรื่องพาย ฉันกับพี่ณุเราเป็นอะไรไม่ได้...มากกว่าพี่น้องกัน และฉันให้สัญญากับพี่ณุไปแล้วว่า ฉันจะยอมเปิดใจให้คุณ แต่ถ้าคุณขอให้ฉันเลิกห่วง เลิกทำเพื่อพี่ณุ ฉันก็คง...”
“คุณลืมไปรึเปล่าว่าพี่ณุก็รุ่นพี่ผมเหมือนกัน ผมจะขอให้คุณเลิกห่วงพี่ณุทำไม ผมไม่รู้นะว่าคุณกังวลอะไรบ้าง แต่ผมอยากบอกคุณว่าต่อให้คุณเจออะไรก็ตามแต่เชื่อเถอะผมไม่ใช่คนเข้าใจอะไรยาก และก็คบง่ายกว่าที่คุณคิดเยอะ เราค่อยๆไปกันก็ได้ผมไม่รีบ เพราะแค่เวลานี้เท่าที่เป็นตอนนี้ ผมก็แฮปปี้มากแล้ว”
ooooooo
.
-------------------------------------------------------------------
https://www.thairath.co.th/novel/NangBab/ep10/page1
นางบาป ตอนที่ 10
วิษณุตรงไปที่ห้องใต้ดินเพื่อจะกล่อมผีหยดตามที่ได้รับปากไว้กับผีหยาด แต่ติดตรงที่ไม่สามารถมองเห็นผีหยดได้ ผีหยาดจึงให้เขาจับมือตัวเองไว้ ทันทีที่สัมผัสมือกัน ผีหยดปรากฏตัวขึ้นในลุคอ่อนหวานดูเป็นคนละคนกับทุกครั้ง ก้มกราบวิษณุอย่างอ่อนน้อม เสแสร้งเหมือนตัวเองสำนึกผิด
“บ่าวทราบเรื่องทั้งหมดแล้วเจ้าค่ะ บ่าวเสียใจนัก ความรักความริษยา มันบังตาจนบ่าวได้ทำสิ่งที่เลวทรามเหลือเกิน ทำในสิ่งที่อกตัญญูอย่างยิ่ง จนแม่เกือบพลั้งถึงชีวิต”
ผีหยาดเชื่อหมดใจว่าพี่สาวปล่อยวางความแค้นทั้งหมดลงได้แล้ว ถ้าเป็นแบบนี้แม่ต้องดีใจมาก หากท่านฟื้นขึ้นมากล่าวยกโทษ คำสาปทั้งหมดคงเป็นอันสิ้นสุด ผีหยดคร่ำครวญคงทำอะไรไม่ได้ในเมื่อแม่ยังไม่ฟื้น เธอเองอยากไปเห็นหน้าท่านใจจะขาดแต่ก็ทำไม่ได้ หนล่าสุดที่เธอออกจากที่นี่ต้องอาศัยร่างคนอื่น
“คุณพระเจ้าขา งั้นเพลานี้เราไปขอร้องแม่หญิงรินได้หรือไม่ ว่าขอยืมร่างสักครั้งเป็นครั้งสุดท้าย เพื่อให้พี่หยดได้พบหน้าแม่เผื่อแม่จักฟื้นขึ้นมา กล่าวอภัยพี่หยด” ผีหยาดมองวิษณุอย่างอ้อนวอน ขณะที่ผีหยดแอบลุ้นว่าเขาจะหลงกลเหมือนน้องของเธอหรือเปล่า...
ที่คอนโดฯที่พักของต้น พาไลไม่พอใจมากที่รู้เรื่องต้นทำข้อตกลงเป็นแฟนกับกิฟท์แลกกับความลับของตัวเอง ยืนกรานไม่ยอมให้เขาไปเป็นแฟนคนอื่น แล้วเข้าไปออดอ้อน
“พี่เคยบอกแล้วไง ต้นจะไปชอบผู้หญิงคนไหนกี่คนก็ได้พี่ไม่สน แต่ถ้าจะเป็นแฟนกับผู้หญิงสักคน คนนั้นต้องเป็นพี่...เป็นพี่แค่คนเดียว ใช่ไหมต้น” พาไลพรมจูบไปทั่วตัวต้นซึ่งจูบตอบอย่างเสียไม่ได้...
หลังเสร็จกิจกับพาไล ต้นลุกขึ้นคว้าเสื้อคลุมเดินเข้าห้องน้ำ พาไลที่แกล้งนอนนิ่งเมื่อครู่ลุกไปหยิบมือถือลับออกมาเปิดคลิปต้นกับผู้ชายคนหนึ่งเมื่อ 6 ปีที่แล้วขึ้นมาดู
“ถ้าจะมีใครสักคนทำเรื่องทุกอย่างพัง พี่สู้ทำเองไม่ดีกว่าเหรอ เพราะพี่ไม่มีวันยอมเสียต้นให้ใคร”...
ปาลแวะมาอัดเสียงรายการของตัวเองเห็นรินยังนั่งทำงานอยู่ เข้ามาชวนไปหาอะไรกินด้วยกัน เธอไปไม่ได้งานยังไม่เสร็จ เขาก็เลยไม่อยากรบกวนไว้วันหลังค่อยนัดกันใหม่ ปาลยังไม่ทันขยับไปไหน วิษณุเข้ามาหารินมีเรื่องสำคัญให้เธอตัดสินใจ ขอร้องให้ปาลอยู่ฟังด้วย เธอสงสัยว่ามีเรื่องอะไรกันแน่
“หยาดบอกพี่ว่าสิ่งที่ขังหยดไว้ในเรือนวนาเทพ ที่แท้คือคำสาปของแม่เยื้อนและจะไม่มีทางได้ไปเกิดจนกว่าจะสำนึกในบาปกรรมที่ทำไว้”
ปาลสงสัยว่าพี่ณุจะให้รินช่วยตามหาว่าแม่เยื้อนคือใครหรือ เขาส่ายหน้า รินได้เจอกับแม่เยื้อนแล้ว เราทุกคนได้เจอท่านแล้ว เพราะแม่เยื้อนที่แท้ก็คือยุพดี แม่เดือนในชาตินี้ หยาดมาขอร้องเขาช่วยกล่อมรินให้ยอมให้ผีหยดสิงร่างอีกครั้งได้ไหมเพื่อให้เธอไปกราบเท้าแม่เยื้อน รินถึงกับอึ้งขณะที่ปาลหน้าเครียดทันที
ooooooo
.
-------------------------------------------------------------------
https://www.thairath.co.th/novel/NangBab/ep11/page1
นางบาป ตอนที่ 11
กิฟท์สะดุ้งตื่นขึ้นกลางดึก เหงื่อท่วมตัวหายใจหอบ มองไปรอบๆถึงได้รู้ว่าตัวเองฝันไป ไม่เข้าใจเหมือนกันทำไมถึงฝันเห็นหยาด เธอพยายามตั้งสติสะบัดหัวไล่ความคิดเรื่องนี้ออกไป แต่แล้วเหลือบไปเห็นกำไลโบราณวางอยู่บนโต๊ะหัวเตียง หยิบขึ้นมาดู ค่อยๆหมุนไปรอบๆ
พลันกิฟท์ระลึกชาติได้ เห็นตัวเองกลายเป็นคุณกำไลมองกำไลวงนั้นในมือตัวเองอย่างพึงพอใจ หยาดเอาถาดใส่ของว่างมาวางให้ เธอหันมาถามความเห็นจากบ่าวคนสนิทว่าควรจะรับหมั้นคุณพระวนาเทพดีไหม
“ดีสิเจ้าคะ คุณกำไลของบ่าวมีความรักอยู่ในแววตา บ่าวไม่เคยเห็นแววตาของคุณกำไลงดงามเท่าเวลาที่เจอคุณพระมาก่อน” หยาดสนับสนุนเจ้านายเต็มที่
นอกจากนี้ กิฟท์ยังระลึกชาติเห็นตัวเองตอนถูกหยาดวางยาพิษ คุณพระวนาเทพเข้ามาประคองเธอไว้สีหน้าหมดหวังที่เห็นลูกสาวทั้งสองคนสิ้นใจส่วนเธอใกล้เสียชีวิตเต็มที เธอกล่าวลาเขา วาสนาของเราสองคนผูกพันกันมาแค่นี้ เขาคร่ำครวญว่าอย่าเพิ่งจากเขาไป เธอถอดกำไลที่เขาให้ยัดใส่มือเขา
“น้องทรมานมานานเหลือเกินกับวาจาที่พี่เคยให้สัญญาจะรักเพียงน้องคนเดียวไม่เหลียวแลหญิงอื่น แต่คุณพี่ก็ผิดสัญญาซ้ำแล้วซ้ำเล่า นับจากนี้ขอให้เราสิ้นสุดต่อกันอย่าเหลือแม้แต่รอยอาลัย น้องจักไม่จดจำชีวิตและความรักที่เคยมอบให้คุณพี่อีก แม้ชาติหน้า
มีจริง น้องขอเกิดมาไม่รู้จักความรัก ไม่มอบความรักให้ใครมากกว่าตัวเองเพราะน้องได้รับรู้ความเจ็บปวดของมันในชาตินี้อย่างแสนสาหัสแล้ว”
“กำไลพี่ขอโทษ พี่ผิดเอง แม้นเจ้าจักให้พี่ทำอันใดพี่จักยอมทุกอย่างให้สมกับที่ทำเจ้าเจ็บ”
“ขอให้เราสิ้นรักสิ้นสุขสิ้นทุกข์ สิ้นวาสนาต่อกันเสียที หากชาติหน้ามีจริง น้องขอให้พี่ไม่สามารถที่จะรักหญิงใดอีกเลย” พูดได้แค่นั้นคุณกำไลกระอักเลือด สิ้นใจ
กิฟท์ตื่นจากภวังค์ มองกำไลโบราณในมือ รีบโยนทิ้งไปไกลๆตัวสีหน้าหวาดหวั่น
ooooooo
วิษณุโทษว่าเหตุร้ายที่เกิดขึ้นกับคนรอบข้างเป็นความผิดของตัวเอง แม้กระทั้งการตายของยุพดี เขาเข้าไปขอโทษฝนกับเดือนอย่างรู้สึกผิด ฝนไม่เข้าใจเขาจะขอโทษทำไมการตายของแม่ไม่เกี่ยวกับเขาสักหน่อย
“เกี่ยวสิฝน ถ้าแม่ไม่ไปกองถ่ายของณุก็คงไม่เกิดอุบัติเหตุ”
ฝนขอร้องวิษณุอย่าพูดแบบนี้และไม่ต้องรู้สึกผิดอะไรทั้งนั้น ถึงกระนั้นเขาก็ไม่สบายใจอยู่ดี
.
-------------------------------------------------------------------
https://www.thairath.co.th/novel/NangBab/ep12/page1
นางบาป ตอนที่ 12
สายวันถัดมา วิษณุที่เพิ่งมาถึงบริษัทรู้เรื่องช่องให้แก้สี่ตอนแรกของละครนางบาปจากรินกับบอลที่นั่งตัดต่อเทปละครใหม่ตั้งแต่เมื่อวานยังไม่ได้กลับบ้านก็ไม่พอใจที่ช่องก้าวก่าย
“พี่จะไปคุยกับเขาเอง พี่อยากคุยตอนจบละครเรื่องนี้กับเขาอยู่พอดี” พูดจบวิษณุผลุนผลันออกไป บอลถามเสียงอ่อยจะเอาอย่างไรต่อดี รินเองก็ไม่รู้จะตามใจใครดีเหมือนกัน...
จากนั้นไม่นาน วิษณุมาขอพบกับคุณไอริณเพื่อทักท้วงเรื่องแก้ไขบทใหม่สี่ตอนแรก และจะขอเปลี่ยนตอนจบใหม่อีกด้วย แต่เธอไม่ยินยอมให้เขาทำตามอำเภอใจ ต้องทำตามที่ช่องสั่งเท่านั้น...
ในเวลาเดียวกัน ที่ใต้ต้นไม้ในตำนานหน้าตึกวนาเทพ ผีหยดนั่งเหม่อใจลอยเพียงลำพัง
“อีหยาด เอ็งเคยอยู่กับข้าทุกเมื่อเชื่อวัน ข้าเคยชังน้ำหน้าเอ็งนัก เกลียดถ้อยคำพร่ำสอนของเอ็ง แต่เอ็งเห็นไหม ตอนนี้ที่นี่มันช่างเงียบเหลือเกิน ข้าอยากได้ยินเสียงเอ็ง อยากให้เอ็งอยู่กับข้า ข้าไม่รู้ต้องอยู่แบบนี้ไปอีกนานเท่าไหร่กันเล่า”
ผีหยดก้มหน้าเช็ดน้ำตา ครั้นเงยหน้าขึ้นอีกทีเห็นหลวงพ่อยืนอยู่ตรงหน้า เรียกชื่อเธอได้ถูกต้อง เธองงมากเหตุใดท่านถึงรู้จักเธอแล้วมาหาเธอทำไม ท่านมาเพื่อบอกความจริงบางอย่างกับเธอ
“ความจริงรึ ยิ่งฉันรับรู้ความจริงฉันยิ่งเจ็บปวด ทั้งคำสาปของแม่ ทั้งดวงใจที่บิดเบือนของคุณพระ ฉันไม่ต้องการความจริงที่นำพาแต่ความเจ็บปวดเยี่ยงนั้นอีกแล้ว”
“โปรดฟังที่อาตมาจะบอกเถิด ดวงใจของโยมจะตื่นรู้และไม่ต้องทนทุกข์ติดกับชั่วกัปชั่วกัลป์ในที่แห่งนี้อีกต่อไป...ยังมีความจริงที่โยมไม่ได้เห็นซ่อนอยู่อีกมากมาย ความจริงที่ว่าแม่ของโยมรักโยมมากขนาดไหน”
จากนั้นเรื่องราวในอดีตแต่ชาติปางก่อนก็พรั่งพรูออกจากปากหลวงพ่อซึ่งระลึกชาติได้ว่าตัวเองคือชด
พ่อที่รักหยดมากแม้จะไม่ใช่ลูกแท้ๆก็ตาม ตอนนั้นแม่เยื้อนคลอดหยดออกมา นายแม่รู้เรื่องก็ตามมาอาละวาดถึงเรือนบ่าว สั่งให้หมอตำแยเอาหยดไปถ่วงน้ำ แม่เยื้อนขอร้องอย่าเอาลูกของตนไปเลย
“ฉันรู้ว่าคุณเกลียดฉัน แต่เห็นแก่เด็กเถิดนะ มันไม่ได้ผิดอะไร ครึ่งนึงของมันก็มีเลือดเนื้อเชื้อเดียวกับ...” แม่เยื้อนพูดไม่ทันจบนายแม่ตบหน้าหัน
“เอ็งคงคิดว่าผัวข้าจะนับมันเป็นลูกสินะ ชิงคลอดก่อนข้านี่คงหมายจะมัดมือและแต่งตั้งตัวเองเทียมข้า”
.
------------------------------------------------------------------
https://www.thairath.co.th/novel/NangBab/ep13/page1
นางบาป ตอนที่ 13
ปาลกำลังซ่อมหน้าต่าง ขณะที่พ่อของรินไล่ปิดประตูหน้าต่างไปทีละบาน พร้อมกับออกปากแทนที่เขาจะได้มาพักกลับต้องเหนื่อยมาช่วยซ่อมหน้าต่างให้อีก เขายินดีทำให้ แค่เปลี่ยนสลักนิดเดียวก็เสร็จ หน้าต่างสมัยใหม่ซ่อมไม่ยาก รินเห็นปาลซ่อมบ้านให้ก็แอบยิ้มพอใจ พ่อหันไปเห็นเธอร้องทักว่าแม่หมดฤทธิ์หรือยัง
“กินยาไปแล้วพ่อ น่าจะหลับแล้ว”
“งั้นเดี๋ยวพ่อขอตัวนะ” พ่อรีบขึ้นบ้านไปดูแม่ ส่วนรินเดินไปหาปาลที่ซ่อมหน้าต่างเสร็จพอดี รู้สึกเกรงใจเขามากแทนที่จะมาพักผ่อนกลับโดนพ่อของเธอใช้งาน
“โหคุณ...ซ่อมแค่นี้ออกกองเหนื่อยกว่านี้เยอะ” ปาลหันไปเห็นรินหน้าเครียดแกล้งกระเซ้า “เดี๋ยวๆ แค่ผมพูดคำว่าออกกอง นี่ก็เครียดขึ้นมาเลยเหรอ หลอนงานไปไหมคุณอ่ะ”
“ออกไปเดินเล่นกันไหม” รินช่วยปาลเก็บอุปกรณ์ซ่อมบ้าน จากนั้นทั้งคู่พากันไปเดินเล่นริมหาด ปาลดักคอว่าเธอเครียดเรื่องบริษัทที่พี่ณุยกให้ใช่ไหม เธอพยักหน้ารับคำ ไม่รู้จะเอาอย่างไรดี
“จำได้ไหมคุณเคยบอกผมว่าอยากรู้ว่าตัวเองจะทำอะไรยิ่งใหญ่ไปได้ไกลแค่ไหน อยากทำอะไรยากๆ”
“ใช่ ฉันอาจเคยคิดแบบนั้น งานคือที่หนึ่งในชีวิต พี่ณุคือที่สอง แต่พอพี่ณุตัดสินใจทิ้งทุกอย่าง อยู่ๆก็เหมือนฉันตื่นขึ้นมาแล้วได้แต่ถามตัวเองว่า
ที่ผ่านมาทุกสิ่งที่ฉันทำมันเพื่ออะไร และเพื่อใครกันแน่ คุณ...ถ้าฉันไม่ไหวจริงๆพี่ณุจะโกรธฉันไหม” รินแค่อยากปลดปล่อยตัวเองจากความรักที่เคยมีให้วิษณุ
“การที่พี่ณุยกบริษัทให้คุณ เขาก็แค่อยากตอบแทนความทุ่มเทของคุณ แต่ถ้าคุณจะไม่รับไว้ก็ไม่มีใครตำหนิอะไรคุณได้เลยริน ที่ผ่านมาคุณทำดีที่สุดทุกอย่างแล้ว”
รินเป็นห่วงบอลกับพวกน้องๆที่บริษัท ไม่รู้จะทำอย่างไรดี ปาลบอกว่าไม่ต้องเป็นห่วงเขาให้บอลมาช่วยตัดต่อรายการให้เขาได้ ส่วนคนอื่นๆเขาถามพวกเฮาส์อื่นๆไว้บ้างแล้ว รินทึ่งนี่เขาเตรียมทุกทางไว้ให้เธอเดินเลยหรือ เขายอมรับว่าใช่ ไม่ว่าทางไหนที่เธอเลือก เขาจะเดินไปบนทางนั้นกับเธอ ถ้าเธอยอมให้เขาไปด้วย
“ต่อให้ฉันไม่ยอม คุณก็ทำแบบนั้นทุกครั้งอยู่แล้วนี่”
“และผมก็จะทำแบบนั้นตลอดไป” ปาลน้ำเสียงหนักแน่น
ooooooo
.