Hey Jude : The Beatles

https://www.facebook.com/groups/766069734254921/

Thassanee Soonthornnut

เจาะเวลาหาอดีต
24 มกราคม เวลา 08:30 น.
·
พอล แม็กคาร์ทนีย์ เขียนเพลง “Hey Jude” เพื่อปลอบใจเด็กชายวัยห้าขวบคนหนึ่งที่ถูกพ่อทอดทิ้ง และ 54 ปีต่อมา เด็กคนนั้นได้ออกอัลบั้มชื่อ “Jude” ก่อนที่ทั้งสองจะได้กลับมาพบกันอีกครั้ง

นี่คือปี 1968 จูเลียน เลนนอน อายุห้าขวบ พ่อแม่ของเขา จอห์น เลนนอน และซินเธีย เลนนอน กำลังหย่าร้างกัน พ่อของเขาจากไปเพื่อเริ่มชีวิตใหม่กับโยโกะ โอโนะ

จูเลียนสับสน เจ็บปวด และโลกทั้งใบของเขากำลังพังทลาย ในแบบที่เด็กอายุห้าขวบแทบไม่อาจเข้าใจได้

พอล แม็กคาร์ทนีย์ เป็นเพื่อนกับจอห์นมานานกว่าสิบปี พวกเขาเป็นสมาชิกวงเดอะบีทเทิลส์ เขียนเพลงด้วยกัน และเปลี่ยนแปลงโลกดนตรีไปด้วยกัน

แต่ในเวลานั้น สิ่งที่จอห์นทำกำลังก่อความเจ็บปวด ทั้งต่อซินเธียและต่อจูเลียน

พอลตัดสินใจไปเยี่ยมซินเธียและจูเลียน ระยะทางจากลอนดอนไปเวย์บริดจ์ใช้เวลาขับรถประมาณหนึ่งชั่วโมง และพอลก็เดินทางไป

เขาเห็นจูเลียน เด็กชายตัวเล็ก ๆ ที่กำลังเผชิญกับการถูกพ่อทอดทิ้ง และพอลอยากช่วยอะไรสักอย่าง

ระหว่างขับรถกลับลอนดอน พอลเริ่มคิดถึงเพลงหนึ่ง ตอนแรกเขาเรียกมันว่า “Hey Jules” หรือ “เฮ้ จูเลียน”

เนื้อเพลงค่อย ๆ ก่อตัวขึ้นในใจเขา “Hey Jude, don’t make it bad. Take a sad song and make it better…”

มันไม่ใช่บทกวีซับซ้อน แต่มันคือการปลอบโยน เป็นข้อความถึงเด็กวัยห้าขวบคนหนึ่งว่า ตอนนี้มันเจ็บปวด แต่เธอจะผ่านมันไปได้ เอาความเจ็บปวดนั้นมาแปรเปลี่ยนให้ดีขึ้น

พอลเปลี่ยนชื่อจาก “Jules” เป็น “Jude” เพราะฟังดูไพเราะกว่าและเข้ากับทำนองมากกว่า

เพลง “Hey Jude” ถูกบันทึกเสียงโดยเดอะบีทเทิลส์ในช่วงกรกฎาคม–สิงหาคม 1968 และออกจำหน่ายในเดือนสิงหาคมปีเดียวกัน มันกลายเป็นหนึ่งในเพลงที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์ ขึ้นอันดับหนึ่งทั่วโลก และเป็นซิงเกิลที่ขายดีที่สุดของปี 1968

ผู้คนนับล้านร้องเพลงนี้ แต่มีเพียงไม่กี่คนที่รู้ว่ามันถูกเขียนขึ้นเพื่อ ลูกชายของจอห์น เลนนอน เด็กชายวัยห้าขวบที่พ่อจากไป

จูเลียนเติบโตขึ้นท่ามกลางเงานั้น ลูกชายของจอห์น เลนนอน เด็กชายจากเพลง “Hey Jude” เด็กที่พ่อทอดทิ้งเพื่อโยโกะและชีวิตใหม่

จอห์นและโยโกะมีลูกชายชื่อฌอนในปี 1975 และจอห์นก็ถอยห่างจากวงการดนตรีเพื่อเป็นพ่อเต็มเวลาให้กับฌอน ในแบบที่เขาไม่เคยเป็นให้จูเลียน

จูเลียนมองดูอยู่ห่าง ๆ เห็นพ่ออยู่เคียงข้างฌอนในแบบที่ไม่เคยเป็นกับเขา

แล้ววันที่ 8 ธันวาคม 1980 จอห์น เลนนอน ถูกลอบสังหารหน้าอาคารดาโกตาในนิวยอร์ก จูเลียนอายุ 17 ปี พ่อของเขาจากไป และโอกาสในการปรับความเข้าใจก็หายไปตลอดกาล

จูเลียนก้าวเข้าสู่เส้นทางดนตรี ส่วนหนึ่งเพราะพรสวรรค์ ส่วนหนึ่งเพราะมรดก เมื่อพ่อคือจอห์น เลนนอน การหนีจากดนตรีแทบเป็นไปไม่ได้

เขาประสบความสำเร็จระดับหนึ่ง อัลบั้มเปิดตัว Valotte ในปี 1984 ทำผลงานได้ดี เพลง Too Late for Goodbyes กลายเป็นเพลงฮิต แต่เขาก็ยังคงเป็น “ลูกชายของจอห์น เลนนอน” อยู่เสมอ อยู่ใต้เงานั้นตลอดมา

ความสัมพันธ์ของเขากับเพลง “Hey Jude” ซับซ้อน มันเป็นเพลงที่งดงาม พอลเขียนมันด้วยความรักและความห่วงใย แต่ขณะเดียวกัน มันก็เป็นเครื่องเตือนใจว่าพอลอยู่เคียงข้างเขาในวันที่พ่อแท้ ๆ ไม่ได้อยู่

เวลาผ่านไปหลายทศวรรษ จูเลียนยังคงทำดนตรี พร้อมกับเป็นช่างภาพ ผู้สร้างภาพยนตร์ และนักการกุศล เขากำลังสร้างชีวิตที่อยู่นอกกรอบของการเป็นลูกชายของจอห์น เลนนอน

และเขากำลังประมวลความรู้สึก ประมวลการถูกทอดทิ้ง มรดกที่ซับซ้อน และความสัมพันธ์กับพ่อที่ไม่มีวันได้คลี่คลาย

ในปี 2022 จูเลียนอายุ 59 ปี เขาตัดสินใจทำอัลบั้มใหม่ และตั้งชื่อมันว่า “Jude”

มันคือการทวงคืน เป็นการเลือกครอบครองเพลงที่เขียนขึ้นเพื่อเขา เปลี่ยนเรื่องเล่าจาก “เด็กเศร้าที่พอลเขียนเพลงให้” เป็น “ผู้ชายที่สร้างงานศิลปะของตัวเอง”

อัลบั้มออกจำหน่ายในเดือนกันยายน 2022 เป็นงานที่เป็นส่วนตัวอย่างลึกซึ้ง ว่าด้วยการเยียวยา การจัดการกับความเจ็บปวด และการก้าวไปข้างหน้า

และในช่วงเวลานั้นเอง จูเลียนได้พบกับพอล แม็กคาร์ทนีย์

รายละเอียดของการพบกันแตกต่างกันไป บางเรื่องเล่าว่าเป็นในเลานจ์สนามบิน บางเรื่องบอกว่าเป็นการพบกันโดยบังเอิญ สิ่งสำคัญคือ พวกเขาได้พบกัน ได้พูดคุย และพอลในวัย 80 ปี ได้ฟังอัลบั้มใหม่ของจูเลียนแล้ว

อัลบั้ม “Jude” ที่ตั้งชื่อตามเพลงที่พอลเขียนให้เขาเมื่อ 54 ปีก่อน

จูเลียนเล่าถึงการพบกันนั้นในโซเชียลมีเดีย มีภาพเซลฟี่ของชายสองคน ต่างวัย แต่เชื่อมโยงกันด้วยประวัติศาสตร์ของเดอะบีทเทิลส์ และเพลงที่เขียนขึ้นเพื่อเด็กชายที่กำลังเจ็บปวด

จูเลียนเขียนถึงความขอบคุณ ความผูกพัน และความรู้สึกว่าทุกอย่างได้วนกลับมาครบวงจร

เพราะช่วงเวลานี้หมายถึงสิ่งหนึ่ง

ในปี 1968 พอล แม็กคาร์ทนีย์ ขับรถหนึ่งชั่วโมงไปดูเด็กชายที่พ่อทอดทิ้ง เขาเขียนเพลงเพื่อปลอบใจเด็กคนนั้น บอกว่า ทุกอย่างจะดีขึ้น

ในปี 2022 เด็กชายคนนั้นในวัย 59 ปี ได้สร้างอัลบั้มชื่อ “Jude” เขานำการปลอบโยนที่พอลมอบให้ มาแปรเปลี่ยนเป็นศิลปะ เป็นการเยียวยา และเป็นถ้อยแถลงของตัวเอง

และพอลก็อยู่ตรงนั้น เพื่อเห็นว่าเด็กชายที่เขาเคยพยายามปลอบ ได้เติบโตเป็นผู้ชายที่สร้างสิ่งงดงามจากความเจ็บปวดได้

นี่ไม่ใช่แค่การพบกันโดยบังเอิญ แต่มันคือการคลี่คลาย คือเส้นทางการเยียวยาที่ยาวนานซึ่งปรากฏให้เห็นอย่างชัดเจน

จูเลียน เลนนอน ใช้วัยเด็กกับการถูกพ่อทอดทิ้ง ใช้วัยรุ่นอยู่ใต้เงาของสิ่งนั้น และใช้ชีวิตผู้ใหญ่ในการจัดการกับมรดกอันซับซ้อนของการเป็นลูกชายของจอห์น เลนนอน

และวันนี้ ในวัย 59 ปี เขาได้ออกอัลบั้มที่บอกว่า เขาไม่ใช่แค่เด็กเศร้าจากเพลง “Hey Jude” อีกต่อไป เขาคือ Jude เขาคือศิลปิน เขาคือผู้สร้างสรรค์

การที่พอลได้เห็นและรับรู้สิ่งนั้น มีความหมายอย่างยิ่ง

เพราะพอลอยู่ตรงนั้นตั้งแต่ต้น ตั้งแต่วันที่จูเลียนอายุห้าขวบ วันที่การหย่าร้างเกิดขึ้น และวันที่จอห์นไม่อยู่

พอลขับรถไปเยี่ยม พอลเขียนเพลง พอลอยู่ตรงนั้นในวันที่จอห์นไม่อยู่

และตอนนี้ พอลได้เห็นผลลัพธ์ จูเลียนไม่เพียงแค่รอดชีวิต แต่เขาได้สร้างงานศิลปะ เขาได้เยียวยา เขาได้เป็นตัวของตัวเองอย่างสมบูรณ์

ความสัมพันธ์ระหว่างจูเลียนกับพอลเต็มไปด้วยความหมาย พอลอยู่เคียงข้างจูเลียนในแบบที่จอห์นไม่เคยอยู่ ทั้งในวัยเด็ก วันที่จอห์นเสียชีวิต และวันที่จูเลียนต้องการสายใยเชื่อมโยงกับอดีตของเดอะบีทเทิลส์

พอลตอบคำถามเกี่ยวกับจอห์นที่จูเลียนไม่เคยมีโอกาสถาม พอลแบ่งปันความทรงจำ และรักษาความผูกพันนั้นไว้

ไม่ใช่ในฐานะพ่อทดแทน แต่ในฐานะคนที่ห่วงใย และพร้อมจะอยู่ตรงนั้น

การพบกันในปี 2022 คือจุดสรุปของการ “อยู่ตรงนั้น” ตลอด 54 ปี

จูเลียน เลนนอน ไม่ได้ถูกนิยามด้วยการถูกทอดทิ้งอีกต่อไป แต่ถูกนิยามด้วยสิ่งที่เขาสร้างขึ้นจากมัน

อัลบั้ม “Jude” คือถ้อยแถลงของเขา เอาความเจ็บปวดมาแปรเป็นศิลปะ เอาความเศร้ามาเปลี่ยนเป็นความงาม

นั่นคือสิ่งที่ “Hey Jude” พูดมาตลอด เอาเพลงเศร้ามาทำให้ดีขึ้น

และนั่นคือสิ่งที่จูเลียนทำได้จริง

ภาพเซลฟี่ที่เขาโพสต์ แสดงให้เห็นชายสองคนยิ้มให้กัน พอลในวัย 80 จูเลียนในวัย 59 เชื่อมโยงกันด้วยประวัติศาสตร์ ดนตรี และเพลงที่เขียนขึ้นเมื่อคนหนึ่งอายุ 26 อีกคนอายุ 5
ในขณะที่ปัจจุบันพอลอายุ 84 ปี และจูเลียนอายุ 62 ปี!

สำหรับแฟนเดอะบีทเทิลส์ มันคือช่วงเวลาที่งดงาม เป็นสายใยข้ามรุ่น และเป็นเครื่องย้ำเตือนว่า เรื่องราวของเดอะบีทเทิลส์ยังคงดำเนินต่อไปผ่านผู้คนที่พวกเขาสัมผัส

แต่ยิ่งไปกว่านั้น มันคือเรื่องของการเยียวยา ของการเดินทางยาวนานจากบาดแผลในวัยเด็กสู่ความสมบูรณ์ในวัยผู้ใหญ่

จูเลียนอาจเลือกจะขมขื่นกับการถูกพ่อทอดทิ้ง กับการอยู่ใต้เงาของจอห์น หรือกับการที่ผู้คนรู้จักเขาผ่านเพลง “Hey Jude”

แต่เขาเลือกที่จะรับมัน เป็นเจ้าของมัน และสร้างอัลบั้มชื่อ “Jude” ในแบบของเขาเอง

และพอล แม็กคาร์ทนีย์ ผู้ขับรถไปเยี่ยมเด็กชายที่กำลังเจ็บปวดในปี 1968 ก็ได้เห็นผลลัพธ์นั้นในปี 2022

นี่คือพลังของการอยู่ตรงนั้น ของการเขียนเพลงให้เด็กที่กำลังเศร้า และของการรักษาความผูกพันไว้ตลอดหลายทศวรรษ

พอลไม่จำเป็นต้องไปเยี่ยมจูเลียนในปี 1968 ไม่จำเป็นต้องเขียน “Hey Jude” และไม่จำเป็นต้องติดต่อกันต่อมา

แต่เขาทำ และ 54 ปีต่อมา การตัดสินใจนั้นนำมาซึ่งช่วงเวลานี้ เด็กชายผู้เศร้าได้กลายเป็นผู้ชายที่เยียวยาและสร้างสรรค์ดนตรีของตัวเอง

“Hey Jude” บอกจูเลียนว่า ทุกอย่างจะดีขึ้น

อัลบั้ม “Jude” แสดงให้เห็นว่า มันดีขึ้นจริง

พอล แม็กคาร์ทนีย์ และจูเลียน เลนนอน เชื่อมโยงกันด้วยบทเพลง ด้วยการอยู่ตรงนั้น และด้วยเส้นทางการเยียวยาที่ยาวนาน

การพบกันในปี 2022 งดงามเพราะมันจริง ไม่ได้ถูกจัดฉาก ไม่ได้วางแผนไว้ เป็นเพียงสองชีวิตที่เคยตัดกันในปี 1968 และได้พบกันอีกครั้งในปี 2022

และครั้งนี้ จูเลียนไม่ใช่เด็กชายวัยห้าขวบที่เศร้าอีกต่อไป เขาคือศิลปิน ผู้สร้างสรรค์ Jude

พอลเขียนเพลงให้เขา บอกว่า เขาจะไม่เป็นไร

จูเลียนทำอัลบั้มที่บอกว่า เขาเป็นแล้ว

นี่คือเรื่องราว นี่คือการเยียวยา

54 ปี จาก “Hey Jules” สู่ “Jude”

จากการถูกทอดทิ้ง สู่ศิลปะ จากความเจ็บปวด สู่ความสมบูรณ์

พอลอยู่ตรงนั้นในปี 1968 เขาอยู่ตรงนั้นในปี 2022 และจูเลียนก็แสดงให้เห็นว่า การอยู่ตรงนั้นมีความหมายจริง ๆ

Hey Jude เอาเพลงเศร้ามาทำให้ดีขึ้น

และเขาก็ทำได้จริง

This Will Knock Your Sock off
เจาะเวลาหาอดีต ถอดความ

..