ภาพชุด "เด็กบ้านสวน" 61

ภาพชุด "เด็กบ้านสวน" 61 - 70

61
https://www.facebook.com/photo/?fbid=1801378726550061&set=pb.100044603491726.-2207520000

เด็กบ้านสวน
4 เมษายน 2018
·
#fiat500 #เทศบาลนนทบุรี #เด็กบ้านสวน

ลำปางเค้ามีรถม้า อยุธยาของออเจ้าก็มีช้าง แล้วเมืองนนท์ของผมมีพาหนะอะไรที่เชิดหน้าชูตาคนทั้งประเทศได้ล่ะฮะ

แอ่น แอ๊น...งั้นผมขอเสนอ #fiat500 #เฟี้ยต500 แห่งตลาดเทศบาลนครนนท์ครับ

หลายท่านคงเคยได้ยินกิตติศัพท์ที่ขึ้นชื่อลือชาของ รถรับจ้าง #เฟี้ยต500 เหล่านี้บ้างแล้ว เป็นรถขนาดเล็กมากๆ หุ่นประมาณรถมินิของอังกฤษ โดยผลิตจากเมืองตูริน ทางตอนเหนือของประเทศอิตาลี รูปทรงเค้ากระปุกลุกน่ารักทีเดียว พอเหมาะพอสมกับเครื่องยนตร์ขนาด 500 ซีซีตามชื่อ

#เฟี้ยต500 เหล่านี้จะเป็นรถเปิดประทุน 2 ประตู โดยประตูเค้าจะเป็นบานพับเปิดลงมาข้างล่างเหมือนเปิดลิ้นชักตู้นั่นแหละครับ มีขนาด 4 ที่นั่ง แบบพอดีตัวเป๊ะๆ ลงไปแล้วแทบขยับไม่ได้แหละครับ

ส่วนหลังคา ก็จะเป็นหลังคาผ้าใบ กางออกมาเพื่อหลบแดดหลบฝนตามได้บ้างตามสภาพ

#เฟี้ยต500 รับจ้างนี่เป็นพาหนะประจำของเหล่าพ่อค้าแม่ค้า ที่มาซื้อของในตลาดและอยู่คู่กันมานานนมทีเดียว แล้วก็มาว่าจ้างกันขนกลับไป เห็นขนาดเล็กๆนี้แต่เรื่องความอึดและการรับน้ำหนักสินค้าต่างๆ ต้องถือว่าเกินตัวเลยทีเดียว

คิวรถนี่จะจอดเรียงกันอยู่หลังตึกพาณิชย์ในซอยวัดบางขวาง ปากซอยนี้สังเกตได้ง่ายเพราะเป้นแหล่งขายดอกไม้และพวงมาลัยของตลาดเทศบาลนนท์เรานี่เอง และคิวจอดนี้มีสิ่งสำคัญอีกอย่างคือ ร้านกาแฟชื่อ #ชื่นอุรากาแฟ

#ชื่นอุรากาแฟ ที่ว่าถือเป็นร้านกาแฟร้านแรกในจังหวัดนนทบุรีเลยทีเดียว บรรยากาศก็เหมือนสภากาแฟที่หลายๆท่านคิดถึงแหละฮะ และร้านนี้ก็เป็นแหล่งสังสรรของ เหล่าเซียนพระ เหล่าผู้เฒ่าผู้แก่ และเหล่าคอการเมือง มานั่งจิบชากาแฟ เล่นหมากรุก ดูพระกันไป เพื่อพักเหนื่อยจากการเดินท่องตลาด

ในภาพถ้าเดินเลี้ยวไปทางซ้าย จะเจอห้องน้ำตลาด แถวหน้าห้องน้ำนั่นมีขนมและร้านแกงที่อร่อยมากๆเลยนะฮะ เดี๋ยวนี้ก็ยังมีอยู่ และยังมีร้านก๋วยจั๊บน้ำข้นที่ผมกินมาตั้งแต่เด็กเหมือนกัน และยังอร่อยอยู่ในระดับนึงทีเดียวนะฮะ

ปัจจุบันนี้ คิวรถ #เฟี้ยต500 ดังกล่าวไม่มีเหลืออีกแล้ว ล้วนถูกเก็บเอาไปแต่งอย่างสวยงามเป็นของสะสมโบราณที่คนเล่นของเก่ารถเก่าถวิลหา อาจมีให้เห็นบ้างก็ยามที่มีงานประจำจังหวัดต่างๆ เค้าจะขับออกมาโชว์กันสวยงามทีเดียว

#เฟี้ยต500 อีกหนึ่งเอกลักษณ์ของจังหวัดนนท์ ที่แม้แต่ชาวจังหวัดนนท์ในยุคปัจจุบันนี้ก็ยังไม่เคยได้เห็นครับ คิดถึงจริงๆ
.

.

.......................................................................

62
https://www.facebook.com/photo.php?fbid=1803472059674061&set=pb.100044603491726.-2207520000&type=3

เด็กบ้านสวน
6 เมษายน 2018
·
ผมมีผู้ให้การสนับสนุนแล้วครับ ท่านผู้อ่านดีใจกับผมหน่อย #เฟอร์นิเจอร์ #ของใช้ในบ้าน #เด็กบ้านสวน #ysbcenter และเรียนเชิณทุกท่านแวะไปเยี่ยมเยียนผู้ให้การสนับสนุนได้ที่ลิงก์ข้างล่างนี้นะฮะ

https://www.facebook.com/ysbcenter/?hc_ref=ARQ9ZPYV_xWav043RTu2Se5f4xmycfRsQ_H7SIfkqX5tk-XzJ9KMlAc6RJySRSpGwX0

อาทิตย์ที่แล้วมีท่านผู้อ่านที่เป็นเจ้าของผลิตภัณฑ์ท่านนึง บอกว่าอยากช่วยสนับสนุนเพจของพวกเรา(หมายถึงของผมกับของท่านผู้อ่าน) ด้วยความลนลานและตื่นเต้นเพราะเหนือจากความคาดคิดของผม อีกทั้งผลิตภัณฑ์ก็เป็น #เฟอร์นิเจอร์ สมัยใหม่สวยงามทันสมัยกับเพจเราที่เขียนแต่เรื่องเก่าๆ มันจะเข้ากันได้เหรอเนี่ย แต่ก็อยากลองจึงช่วยกับท่านเจ้าของผลิตภัณฑ์ #ysbcenter ตะล่อมๆออกมาได้อย่างที่ท่านผู้อ่านเห็น

ผมจึงขออนุญาตท่านผู้อ่านทุกท่าน แปะโฆษณาชิ้นนี้ไว้ที่หน้าปกเพจ และขออนุญาตปักหมุด งานชิ้นนี้ไว้บนสุดของเพจสักระยะเวลาหนึ่งนะครับ

หวังว่าท่านผู้อ่านจะดีใจไปกับผม และลองกดเข้าไปดูผลิตภัณฑ์ของ #ysbcenter มีของสวยๆเยอะทีเดียวอย่างที่ติดตาผมเลยก็คือ ปลั๊กไฟพ่วงอเนกประสงค์ และเก้าอี้ตัวที่อยู่ในภาพโฆษณาแหละครับ ส่วนว่าจะเข้ากันได้มั้ยระหว่างอดีต(เพจ) กับความทันสมัย(ผลิตภัณฑ์) จะเหมือนบุพเพสันนิวาสที่เราติดกันงอมแงมมั้ย อยากให้ทุกท่านลองอ่านดูนะฮะ

ในอดีต การซื้อของใช้ภายในบ้าน จำเป็นต้องเดินทางออกไปจ่ายตลาดหรือหาช่างที่มีฝีมือในการทำเครื่องใช้ ของใช้ในบ้านให้ โดยช่างแต่ละคนก็มีฝีมือที่ถนัดแตกต่างออกไป และมีความละเมียดละไมในการออกแบบข้าวของเครื่องใช้ในบ้าน โดยเน้นที่ความงดงาม ศิลปะ และวัฒนธรรมในยุคนั้นๆ ดังที่ปรากฏเห็นในวัตถุโบราณต่างๆ ที่มีลวดลายแกะสลักสวยงาม บอกเล่าวิถีชีวิต วัฒนธรรม และความเจริญรุ่งเรืองในยุคนั้นๆ

แต่ในปัจจุบันนั้นมีการเปลี่ยนแปลงมากมาย หลังจากที่เราได้รับวัฒนธรรมของต่างชาติมากขึ้น การส่งผ่านข้อมูลข่าวสารที่มากขึ้น จึงทำให้รูปแบบการเลือกซื้อสินค้าของใช้ในบ้าน #เฟอร์นิเจอร์ เปลี่ยนไป โดยเน้นที่ “ความกะทัดรัด” “การใช้งานหลากหลาย” และ “อำนวยความสะดวก”ในชีวิตประจำมากขึ้น เป็นปัจจัยหลักในการเลือกซื้อสินค้าของใช้ในบ้าน

แม้ว่าค่านิยมและรสนิยมของคนจะเปลี่ยนไป แต่สิ่งหนึ่งที่เหมือนกันในทุกยุคสมัยคือ “เฟอร์นิเจอร์” “ของใช้ในบ้าน” ต่างบ่งบอกถึง “รสนิยม และ ฐานะ “ ของผู้ใช้เสมอ ซึ่งตัวเลือกที่เพิ่มมากขึ้น ย่อมทำให้ผู้ซื้อนั่นต้องมีข้อมูลมากขึ้น เปรียบเทียบมากขึ้น และความคาดหวังมากขึ้น

และมันคงจะดีหากมีร้านที่ขายเฟอร์นิเจอร์ที่มีดีไซน์เรียบง่าย และการใช้งานหลากหลาก ดีไซน์เข้ากับการตกแต่งทุกรูปแบบ เพราะมันค่อนข้างปลอดภัยสำหรับคนที่ไม่ถนัดการออกแบบตกแต่งบ้าน อย่างน้อยๆ ดีไซน์และการใช้งานก็ทำให้แขกที่มาเยือนไม่รู้สึกแปลกๆ กับสิ่งที่เราเลือกซื้อมา
.

.

.......................................................................

63
https://www.facebook.com/photo/?fbid=1810775015610432&set=pb.100044603491726.-2207520000

เด็กบ้านสวน
13 เมษายน 2018
·
#งานสงกรานต์แบบวัดๆ #สวัสดีปีใหม่ไทยผู้อ่านทุกท่านครับ #สุขสันต์วันสงกรานต์ #ysbcenter ผู้ให้การสนับสนุน

เมื่อก่อนสงกรานต์บ้านเราโดยเฉพาะในเรือกสวน ไม่ได้เอะอะมะเทิ่ง ไล่สาดน้ำกันแบบระห่ำ เหมือนสมัยนี้ เพราะพื้นที่ส่วนกลางของชุมชนเราก็คือวัดฝางนั่นแหละฮะ

อีกทั้งเครื่องเล่น ปืนฉีดน้ำกระบอกมโหฬารต่างๆก็ยังไม่มี ที่สร้างความสนุกให้กับพวกเราชาวบ้านสวนก็คือการละเล่นไทยๆเรา ที่ปัจจุบันวัยรุ่นคงมองเป็นของเชยๆไปแล้วกระมัง

เช้าวันปีใหม่ไทย ส่วนใหญ่เราก็ไปเริ่มกันที่วัด ไปทำบุญตักบาตรและสรงน้ำพระพุทธรูปบนศาลาวัดเสร็จสรรพ ก็ต่อด้วยการมาสรงน้ำพระสงฆ์กันต่อ

พระในวัดที่รับนิมนต์ ต่างก็มานั่งเรียงแถวตามพรรษา เหล่าชาวบ้านก็จะเดินไปสรงน้ำท่าน โดยการรดน้ำลงที่หัวไหล่ด้วยความนอบน้อมพระท่านก็จะสวดให้ศีลให้พรกันอย่างอิ่มบุญทั้งพระและชาวบ้าน

หลังจากนั้นก็จะมีกิจกรรมที่หลายๆท่านก็คงเคยแล้ว อย่างการก่อเจดีย์ทราย และกิจกรรมบันเทิงก็คือการละเล่นไทยเราแหละ หลักๆก็ มอญซ่อนผ้า ที่สาวๆหนุ่มๆเค้าจะเล่นกัน ผมไม่ได้เขียนในภาพนี้ เพราะหลายท่านก็คุ้นเคยดีอยู่

แต่การละเล่นที่น่าจะสนุกที่สุดคือ การแข่งปีนเสาน้ำมัน เค้าจะเอาเสาตรงอย่างเช่น ลำไผ่ ที่เหลาเสี้ยนออกแล้ว ชะโลมน้ำมันให้ลื่นปรื๊ด แล้วปักไว้อย่างมั่นคงกับพื้น ปลายด้านบนจะเหน็บเงินเอาไว้ สมัยนั้นแค่แบงก์ 20 ก็ปีนกันแบบยอมตายแล้วล่ะฮะ พอถึงเวลาคู่แข่งขันก็แข่งกันปีนเสาน้ำมันเพื่อขึ้นไปเอาเงิน ปีนไปได้หน่อยก็ไหลลื่นลงมา ยิ่งไหลก็ยิ่งเลอะปีนยากขึ้นทุกที เป็นที่สนุกสนานของเหล่าชาวบ้านที่มาดู เรียกเสียง เฮ เฮ ได้ลั่นลานวัดทีเดียว

อีกการละเล่นที่เดี๋ยวนี้ไม่ค่อยได้เห็นแล้ว เรียกว่า ‘แย้ลงรู’ โดยเค้าจะเอาเชือกมัดสามเส้า แต่ละปลายจะผูกเอวผู้เล่นไว้ โดยมีกรรมการคอยเหยียบปมอยู่ ทั้งหมดจะยืนอยู่ในวงกลมที่ขีดไว้บนพื้น เมื่อให้สัญญาณกรรมการจะปล่อยเท้าที่เหยียบปมออก ผู้เล่นทั้งสามคนต้องออกแรงดึงฝ่ายตรงข้ามอีกสองคน บางคนไม่ทันตั้งตัวก็โดนเพื่อนลากซะจนตัวลอย ใครที่แรงดีดึงจนพาตัวเองออกนอกวงได้ก่อน ถือว่าได้รับชัยชนะ เป็นเกมสำหรับหนุ่มๆชาวสวน มาประลองกำลังกันโดยแท้ คนดูและกองเชียร์งี้สนุกสุดๆไปเลย

หวังว่าท่านผู้อ่านจะมีความสุขกันในวันสงกรานต์นี้เช่นกันครับ

ท้ายนี้ ผมขอให้สิ่งศักดิ์สิทธิ์ทั้งหลายโปรดดลบันดาลให้ท่านผู้อ่านประสบแต่ความสุข พลานามัยสมบูรณ์แข็งแรง ในวันปีใหม่ไทยเรานี้นะฮะ

อ้อ...ด้วยความเป็นห่วง ผู้อ่านท่านไหนเดินทางกลับบ้าน โปรดใจเย็นๆ ค่อยๆขับรถอย่ารีบร้อนและระมัดระวังอุบัติเหตุด้วยนะฮะ
.

.

.......................................................................

64
https://www.facebook.com/photo/?fbid=1817941324893801&set=pb.100044603491726.-2207520000

เด็กบ้านสวน
20 เมษายน 2018
·
#หวั่นเสือบุกสวน #เด็กบ้านสวน #ysbcenter ผู้ให้การสนับสนุน

อย่างที่เคยเล่าไว้นะฮะ งานช่วงปิดเทอมของเด็กๆอย่างผมก็คือการทำไพ่ตองให้วงไพ่ของ ลุงป้าน้าอา ช่วงที่ไม่ได้ทำไพ่เราก็จะมีหน้าที่คอยดูต้นทางปากทางเข้าสวน เพื่อระวังตำรวจบุกทลายบ่อนสมัครเล่นของเราๆ

แต่เพราะในสวนมักไม่ค่อยมีคนแปลกถิ่นแปลกหน้าเดินเข้ามาให้เห็นเท่าไหร่ นอกจากอาบังขายถั่ว ยายดาขายผ้า และบุรุษไปรษณีย์ ที่เหลือคนในสวนแทบจะรู้จักกันหมดว่าพ่อใครลูกใครบ้านไหน

สมัยราวปี 2520 กว่าๆ นอกจากเราต้องดูต้นทางเพื่อระวังตำรวจแล้ว เราต้องคอยดูคนแปลกหน้าที่เหล่าชาวบ้านกลัวมากกว่าตำรวจอีก นั่นก็คือ จอมโจรนาม #ตี๋ใหญ่

‘ตี๋ใหญ่’ เป็นหัวหน้าจอมโจรชื่อดังสมัยนั้น เดิมเป็นคนราชบุรี มาทำงานที่ตลาดมหานาค ก่อนมีเรื่องมีราวกับนักเลงเจ้าถิ่น จนกลายเป็นอาชญากรชื่อดังในที่สุด ทั้งปล้นร้านทอง บ้านเศรษฐี อย่างโชกโชน และรอดมือตำรวจมาได้นับครั้งไม่ถ้วน ในละแวกภาคกลางเรานี่แหละ

ว่ากันว่า ‘ตี๋ใหญ่’ มีของดี มีคาถาอาคม สามารถใช้มนตร์บังกาย สะเดาะกุญแจมือ หรือกระทั่ง หายตัวเลยทีเดียว เป็นที่ครั่นคร้ามของทั้งชาวบ้าน และเจ้าหน้าที่ทางการนั่นแหละฮะ

ในช่วงที่ทางตำรวจกวดขันไล่จับตัว ‘ตี๋ใหญ่’ อย่างเข้มข้น ก็มีข่าวชวนผวาชาวบ้านถิ่นเราว่า ‘ตี๋ใหญ่’ มาซ่อนตัวอาศัยอยู่ที่บ้านพักภารโรงของ โรงเรียนวัดเขมาภิรตาราม ซึ่งก็ไม่ไกลจากละแวกสวนเราเท่าไหร่

และที่น่ากลัวคือ ใครๆก็ลือกันว่า ทำเลเรือกสวนของเรานี่แหละ เหมาะที่เหล่าโจรจะมาอาศัยเป็นที่ซุกซ่อนตัว หรือ ใช้เป็นทางผ่าน เพราะเป็นที่รกครึ้มไปด้วยสวนต้นไม้ผลไม้ และลำคลองสามารถใช้เดินทางลัดเลาะไปตามสวนเพื่อหนีตำรวจออกไปได้หลายทิศทางอีกด้วย

ทีนี้เลยกลายเป็นว่า เมื่อตั้งวงไพ่ ‘เด็กดูต้นทาง’ อย่างเราก็ต้องเจอกับความกลัวถึงสองเด้ง

หนึ่งคนแปลกหน้าทั่วๆไป ที่เราหวั่นว่าจะเป็น ‘เจ้าหน้าที่ตำรวจ’ จะได้วิ่งโร่ไปบอกวงไพ่ ซึ่งก็คงทำให้วงแตกไปในวินาทีที่รู้ข่าว

และสอง ชายผมยาว หน้าตามีเชื้อจีน ใส่เสื้อลายสก็อต กางเกงยีนส์ และรองเท้าผ้าใบ ซึ่งคนดูต้นทางอย่างเราหวั่นหวาดกว่าประเภทแรก เพราะการแต่งตัวเยี่ยงนี้ ย่อมหมายถึง นั่นคือจอมโจรชื่อดัง ‘ตี๋ใหญ่’ ซึ่งเราคงต้องวิ่งไปบอกเหล่าชายฉกรรจ์และพี่ๆวัยรุ่นในวัด ซึ่งคงมีการไล่กวดไล่จับกัน หรือไม่ก็วงแตกเผ่นบ้านใครบ้านมันและปิดประตูลงกลอนให้แน่น เพื่อความปลอดภัย

แม้มีข่าว ‘ตี๋ใหญ่’ ถูกจับตายไปแล้วใน 2-3 ปีต่อมา ก็ยังมีข่าวลือลอยมาตามลมเขย่าขวัญชาวบ้านชาวสวนเสมอ ว่า จอมโจร ตัวจริงยังไม่ตาย และหลบซ่อนลอยนวลอยู่ ด้วยอาคมอันเข้มขลัง จนความหวาดกลัว และเหตุการณ์โชกโชนต่างๆของจอมโจรชื่อดัง ได้ถูกกาลเวลากลืนกินไปเหมือนกับเรื่องราวอื่นๆที่มีวันพ้นยุคสมัย
.

.

.......................................................................

65
https://www.facebook.com/photo/?fbid=1828146077206659&set=pb.100044603491726.-2207520000

เด็กบ้านสวน
30 เมษายน 2018
·
#ก็มันของเล่นอ่าฮะ #เด็กบ้านสวน #ysbcenter ผู้ให้การสนับสนุน

เมื่อก่อนแถวบ้านสวนเราไม่มีร้านของเล่นหรอกฮะ จะมีก็แต่ร้านชำที่เอาของเล่นมาขายเด็กๆบ้าง ถ้าร้านของเล่นโดยเฉพาะก็อยู่ที่ตัวเมืองนนท์โน่น ถ้าใกล้หน่อยจะอยู่แถว #วัดเขมาภิรตาราม ซึ่งจะมีอยู่ 2 ร้าน

ซึ่งเวลาเดินผ่านร้านพวกนี้ผมแทบใจละลายแข้งขาอ่อน ก้าวไม่ไหวเลยทีเดียวร้านนึงชื่อ ร้านเจ๊กเตียง อยู่ริมแม่น้ำเจ้าพระยา หลังโรงเรียนซึ่งเราก็ไม่ค่อยกล้าไปเท่าไหร่ เพราะผิดถิ่น ค่อยไปบ่อยตอนเรียนมัธยมที่นั่นฮะ

อีกร้านที่ผมชอบไปเอ้อระเหยเดินดูของเล่นต่างๆ ทั้งที่ไม่มีเงินจะซื้อ เป็นเพิงสังกะสี ปลูกไว้ติดรั้วอนามัยอำเภอสวนใหญ่ (ที่ผมเคยเล่าไปแล้วตอนไปเก็บสมุนไพรลูกใต้ใบน่ะฮะ) ปัจจุบันทั้งอนามัยและร้านนี้ไม่มีอยู่แล้ว เพราะเค้าทุบทิ้ง เทพื้นทำที่จอดรถสำหรับคนมาวัดและคนที่บ้านอยู่ริมแม่น้ำ

พอนึกถึงร้านนี้แล้ว ผมก็นึกไปถึงของเล่นมากมายในยุคของผมที่ปัจจุบันก็ไม่ค่อยเหลือให้เห็นอยู่แล้ว

ท่านผู้อ่านมาช่วยกันนึกไปพร้อมกับผมนะฮะ ทีละอย่างๆ

เริ่มกันที่สมุดระบายสีเล่มเล็กๆ ที่จะมีภาพการ์ตูนญี่ปุ่นลายเส้นสวยๆ พวกนี้ถ้าแพงมาหน่อย ก็จะขายมาพร้อมกับสีเทียนหรือสีไม้ราคาถูก

ทหารพลาสติก มีหลากหลายแอ็คชั่น ทำมาได้เหมือนเชียวแหละฮะ พวกผมชอบเล่นด้วยการเอาไปวางซุ่มไว้ แล้วผลัดกันเอาหินหรือเหรียญปาใส่ ไอ้ที่ปายากหน่อยก็จะเป็นทหารตัวที่ทำท่านอนยิงอยู่ ใครทำให้อีกฝ่ายล้มหมดก่อนได้ถือว่าชนะ สนุกมากทีเดียว

ข้อสายสร้อยพลาสติกหลากสีสัน พวกนี้เด็กผู้หญิงเค้าชอบเอามาทำสร้อยคอ หรือข้อมือใส่เล่นกัน

นาฬิกาพลาสติก ซึ่งคงไม่ต้องบรรยายนะฮะ ใส่ตอนนั้นรู้สึกเท่ไปเลยทีเดียว

ลูกโป่งอันนี้ของเล่นตลอดกาลของเด็กทุกยุคสมัยเลย

ช้อนส้อมมีดพลาสติก เคยมีแถมในขนมกาก้าด้วยฮะ

ลูกโป่งวิทยาศาสตร์ รุ่นเราคงผ่านมาแล้วทุกคน เอาหลอดพลาสติกเล็กๆป้ายม้วนยางเคมีที่บีบมาจากหลอดสังกะสี เอาไปปั้นให้ทรงกลมสวยในปาก แล้วก็เป่าเป็นลูกโป่งใหญ่สนุกดีแท้ ทั้งที่กลิ่นเหม็นเหมือนน้ำยาล้างเล็บเนาะฮะ ปัจจุบันทางการเค้าให้เลิกนำมาขายโดยเด็ดขาดแล้ว

หนังสติ๊ก อาวุธประจำกายเด็กสมัยก่อนน่ะฮะ

ม้าและจ๊อกกี้พลาสติก มีที่บีบลมไล่ไปตามสายให้ม้ากระดึ๊บวิ่งไป ก๊องแก๊งมาก ถ้าเป็นของดี แพงหน่อยจะทำเป็นรูปหมาเจ้าตูบ ยางบีบลมก็เป็นยางจริงๆ บีบลมแล้ววิ่งได้น่ารักกว่าของถูกแบบที่เราเล่นกันเยอะเลย

ไพ่เหล่าฮีโร่ต่างๆ เราเอาไว้เล่นทั้งเล่นไพ่จริงๆและใช้งัดไพ่ให้คว่ำกินกัน ไปโรงเรียนที ที่เห็นกระเป๋ากางเกงตุงๆก็คือไพ่ที่กินเพื่อนมาแหละครับ

เกมบันไดงู เป็นเกมกระดานทอยเต๋าเดินตัวเดิน อันนี้ต่อให้โตแล้วก็ยังเล่นได้สนุกไม่รู้ลืมฮะ

แต่งตัวตุ๊กตากระดาษ อันนี้ก็คงไม่ต้องเล่า เชื่อว่าผ่านมือมาแล้วกันทุกคนทั้งชายหญิงนะฮะ

แบงก์กาโม่ ก็เป็นกาโม่จริงๆนั่นแหละฮะ เป็นธนบัตรของเล่น ปัจจุบันก็ยังมีอยู่ดาดดื่น แต่ภาพฮีโร่ก็เปลี่ยนไปตามยุคสมัย

ปืนแก็ปไม้ น่าจะตรากระทิงหรือสิงโตนี่แหละฮะ ใช้เล่นกับแก็ปแผ่น ยิงกันเสียงดังลั่น ปังๆ อาจแถมด้วยเสียงร้องโอดโอยที่โดนสลักไม้ดีดนิ้วกันเจ็บตัวบ่อยๆ

ดาบวงพระจันทร์ ช่วงนั้นเป็นหนังกำลังภายในฮิตทางช่อง 7 เป็นดาบรูปโค้งสองแผ่น ติดตาไก่ให้สามารถกางออกเป็นดาบโค้งสองปลาย ผมอาจวาดไม่ชัด ท่านลองเสิร์ชหาดูน่าจะมีให้เห็น สวยมากทีเดียว

งูพลาสติกคล้ายๆงูไม้ระกำ มันขยับเขยื้นได้เหมือนงูจริงจนต้องตกใจทีเดียว

เกมสลับเลขลับสมอง เค้าจะมีตัวเลข 15 ตัวเลื่อนสลับที่ไปมาได้ เพราะมีช่องเลื่อน 16 ช่อง เราต้องเลื่อนให้เลขมาเรียงลำดับกัน บางอันก็เป็นภาพการ์ตูนสวยๆแล้วเลื่อนให้ภาพกลับมาเหมือนต้นแบบแหละฮะ

ปิ่นโตเครื่องครัวพลาสติก อันนี้ไว้เล่นขายของขายอะไรกัน คงเคยกันแล้วนะฮะ

ลูกแก้วตาแมวสีสวยกับลูกหินไว้ทอยดีดกัน

เรือบินสังกะสี เค้าจะเอาปี๊บลูกอมเก่ามาตัดเป็นรูปเครื่องบินไม่มีรายละเอียดมากเท่าไหร่ แล้วเอามาติดล้อพลาสติกน่ะฮะ

ทีวีจอตู้ เราใช้มองภาพจากหลังทีวี แล้วกดปุ่มข้างบน ภาพข้างในก็จะหมุนๆไป ทั้งภาพวิวหรือภาพการ์ตูน ก็ดูสวยๆเพลินๆดีนะฮะ

ตุ๊กตาพลาสติก ของรักเด็กผู้หญิงเค้า แต่ผมสยดสยองทุกครั้ง เวลามันถูกดึงแขนขา หรือหัวหลุด เหลือแต่เบ้า ต้องรีบจับใส่เข้าที่ทุกครั้งที่เห็นเพราะความกลัว

ลูกข่าง อันนี้ไม่เล่านะฮะ ตัวตุ๊กตุ่นต่างๆที่เราเอามาทอยเส้นกัน มักเป็นยี่ห้อ Ant จากญีปุ่น ถ้าจำไม่ผิดนะฮะ

ไก่กับรถถังสังกะสี ไขลานเอา เคยมีอยู่ตัวเล่นกันจนลานขาดลานยืดหมดแหละฮะ

ปืนสังกะสี สีสันสดใสมาก ใช่ง้างนกปืนซึ่งมักแข็งและง้างยากมาก เรามักโดนหนีบมืออยู่บ่อยๆซึ่งก็เจ็บไม่ใช่เล่นเทียว แล้วเหนี่ยวไกยิงจุกพลาสติก ซึ่งก็ไปไม่ไกลหรอกฮะ ไม่เหมือนปืนยาวจุกน้ำปลาตามงานวัด

อันสุดท้าย เรือป็อกแป็ก ทำจากสังกะสีเข้าตะเข็บแล้วบัดกรีรอยต่อ เวลาเล่นเราเอาหม้อน้ำออกมากรอกน้ำใส่ในท่อ เอาเทียนไขสั้นๆวางบนฝาน้ำอัดลม แล้ววางไว้ใต้หม้อน้ำเรือ น้ำจะเดือดพ่นไอน้ำร้อนออกมาท่อข้างหลังทำให้เรือวิ่งไปข้างหน้า เสียงดังป็อกๆแป็กๆไปตามชื่อมัน แต่เล่นได้ไม่กี่ครั้งหม้อน้ำก็รั่วไม่ก็รอยบัดกรีโป่งพองจนเรือไม่วิ่งหรือจมคาคลองไปเลยที่เดียว

วาดเสร็จผมก็นึกได้ว่าลืมหน้ากากกระดาษรูปเหล่ายอดมนุษย์ ที่ใช้หนังยางรัดมาเกี่ยวใบหู เจาะสองตาไว้ให้มองด้วย อันนี้ขอโทษไว้ก่อนนะฮะ

เขียนไปก็นึกถึงเพราะเด็กเดี๋ยวนี้ก็เล่นต่างจากเรามาก มีตัวต่อเลโก้ โมเดลแพงๆ เกมจากโทรศัพท์มือถือสวยๆ ให้นั่งก้มหน้างุดกันอย่างเอาจริงเอาจัง

ยุคสมัยเปลี่ยนไปเร็วจริงๆนะครับ

แล้วท่านผู้อ่านยังจำของเล่นอะไรได้เพิ่มก็ช่วยผมคิดด้วยนะฮะ เพราะนึกจนสมองผมโอเวอร์ฮีตแล้วฮะ
.

.

.......................................................................

66
https://www.facebook.com/photo/?fbid=1834145653273368&set=pb.100044603491726.-2207520000

เด็กบ้านสวน
6 พฤษภาคม 2018
·
#วันโลกาวินาศของเด็ก #ไปโรงเรียนวันแรก #เด็กบ้านสวน #ysbcenter ผู้ให้การสนับสนุน

อีกไม่กี่วันก็จะเปิดเทอมกันอีกแล้ว ในความทรงจำของผม การเข้าโรงเรียนวันแรกนี่แหละฮะ เป็นวันโลกาวินาศที่สุดสำหรับเด็กๆทั้งหลาย

วันนั้นเมื่อหลายสิบปีที่แล้ว อย่างมีความสุขที่จะได้ไปโรงเรียนอย่างที่เห็นเหล่าพี่ๆไปกัน แม่จูงมือพาเดินจากตำบลบางเขนไป #โรงเรียนวัดพลับพลาศิริวิทยา ที่อยู่อีกฟากถนน ในตำบลสวนใหญ่ ด้วยความตื่นตาเพลิดเพลินกับสิ่งที่ไม่เคยเห็น และกระตือรือร้น จนแม่พาพูดคุยและเข้าโรงเรียนไป

เมื่อเสียงออดดัง เหล่าแม่ๆพ่อๆก็พาเด็กๆเดินไปเข้าแถวหน้าเสาธงและแยกตัวออกไปมองห่างๆ

เมื่ออยู่ในแถว ผมไม่รู้สึกถึงสิ่งอื่นใดนอกจากสายตาของตัวเอง ที่เหลือบมองไปหาแม่ ที่ยืนเกาะรั้วโรงเรียนดูอยู่เป็นระยะๆ

ผมหันไปหันมาลอกแลกสักพัก จนเมื่อหันไปมองหาแม่อีกครั้ง แม่ก็ไม่ได้ยืนอยู่ตรงรั้วนั่นแล้ว

แบบว่าโลกถล่มทลายเป็นอย่างไร ผมรู้สึกได้ในวินาทีนั้นเลยครับ ใจมันหายไปไหนก็ไม่ทราบ แข้งขาก็อ่อนแรงแทบล้มทั้งยืน

ผมปล่อยโฮ เสียงดังลั่น เขื่อนน้ำตาแตกพังเป็นชิ้นๆปล่อยน้ำตาทะลักออกมาแบบไม่มีสิ่งใดมากั้นได้

และอย่างไม่สนสิ่งใดในโลกอีกแล้ว ผมวิ่งพรวดเต็มฝีเท้าทะลุออกมาจากกลางแถวนักเรียนทั้งเล็กทั้งโต แหวกทุกสิ่งออกไปนอกโรงเรียน สายตาก็ส่ายหาแม่ พอทันก็กระโดดเกาะขาจนแน่น ร้องไห้อยากกลับบ้าน จนเราเหนื่อยเพราะร้องไห้ แม่และคุณครูที่ตามมาก็เหนื่อยเพราะปลอบโยนไปด้วย

ผมจำไม่ได้จริงๆว่าวันนั้นจบลงแบบไหน อาจเพราะเหนื่อยและไม่ได้สนใจตั้งสมาธิกับสิ่งใด

และแน่นอน งานนี้มีอีกยกก็คือหลังจากเด็กอนุบาลอย่างเราตื่นนอนกลางวันแหละฮะ แต่ไม่ค่อยเท่าไหร่ เพราะมีเพื่อนๆร่วมร้องไห้หมู่แบบประสานเสียงกันเลย แต่ก็เงียบลงไปได้ด้วย ขนมปังกรอบเอบีซี และโอวัลตินร้อนแหละฮะ

เชื่อมั้ย จนทุกวันนี้บ่อยครั้งเลยที่รู้สึกไม่อยากออกไปทำงาน ไม่ใช่เพราะขี้เกียจหรอกนะฮะ แต่เพราะอยากอยู่บ้านกับพ่อกับแม่มากกว่า

วัยอย่างเรา ผ่านเพื่อนมาเยอะแยะ ผ่านคนรักและเลิกลามามากมาย เจอของเอร็ดอร่อยที่มีสถาบันโน้นนี้รับประกัน ที่เที่ยวมากมายเหลือจะนับ

แต่ความสุขสำหรับผมที่สุดก็คงเป็นการได้อยู่ใกล้ชิดกับคนที่รักเราและเรารักที่สุดในโลก คือพ่อกับแม่อ่ะฮะ อาจบ่นบ้างทะเลาะกันบ้าง แต่ก็เพราะรู้ว่าเราทำตัวแย่แค่ไหน พ่อแม่ก็ไม่ทิ้งเราเนาะฮะ

อยากจะสารภาพว่าขณะพิมพ์ข้อความเหล่านี้และนึกถึงวันนั้น ผมก็ยังน้ำตาเอ่อซึมขึ้นมาเลย แล้วคุณผู้อ่านจำวันแรกของการไปโรงเรียนได้มั้ยครับ เป็นวันโลกาวินาศเหมือนผมหรือเปล่า
.

.

.......................................................................

67
https://www.facebook.com/photo/?fbid=1842873895733877&set=pb.100044603491726.-2207520000

เด็กบ้านสวน
15 พฤษภาคม 2018
·
#วันนั้นวันที่ยังไม่มีกล่องโฟม #ภาชนะสมัยนั้น #เด็กบ้านสวน #ysbcenter ผู้ให้การสนับสนุน

วันนี้ผมไม่ได้เล่าเรื่องอะไรนะฮะ เพียงแต่มาคุยๆ เพื่อกันตัวผมเองและท่านผู้อ่านลืมเรื่องเหล่านี้

เริ่มจากผมดูหนังเรื่อง สวรรค์มืด ของผู้กำกับ รัตน์ เปสตันยี เมื่อปี 2501 ที่แสดงโดย คุณลุงสุเทพ วงศ์กำแหง คุณสืบเนื่อง กันภัย คุณแม่เพ็ญศรี พุ่มชูศรี คุณลุงชาลี อินทรวิจิตร และคุณพูนสวัสดิ์ ธีมากร

ฉากแรกๆที่นางเอก คุณสืบเนื่อง เป็นสาวไร้บ้าน ด้วยความหิว จึงวิ่งราวข้าวเหนียวหมูแดง จากคุณหลวงคนนึง แล้วผมก็เห็นห่อข้าวเหนียวหมูแดงนั้น จึงคุยกับพ่อแม่เรื่องภาชนะใส่ของกินสมัยพ่อแม่จนมาถึงรุ่นผม ว่าสมัยนั้นภาชนะแต่ละอย่างมีเอกลักษณ์และเสน่ห์ของตัวเอง มากกว่าสมัยนี้ที่ทุกอย่างถูกยัดอัดไว้ในกล่องโฟมเหมือนๆกันหมด

เมื่อก่อนเราซื้อหมูหรือ #ปลาทู เค้าก็จะใช้ห่อให้เรามาด้วย #ห่อใบตองมัดด้วยเชือกกล้วยหรือเชือกฟาง น่ารักดีเหลือเกิน ถ้าต่างจังหวัดไม่มีใบตองเค้าก็ใช้ใบตองตึงแทน ซึ่งเป็นใบไม้คล้ายๆใบสักแต่ใหญ่มหึมากว่าอีกด้วย

ถ้าเป็นก๋วยเตี๋ยวแห้ง หรืออาหารจานเดียวแห้งๆ ก็จะห่อด้วยใบตองหรือกระดาษไข แล้วมีกระดาษหนังสือพิมพ์ลองไว้ชั้นนอก ต้องเป็นกระดาษหนังสือพิมพ์จีนด้วยนะฮะ อย่าง #ซิงเสียนเยอะเป้า น่ะฮะขลังดูน่ากินดี

ขนมอย่าง ขนมครกหรือ ขนมถ้วยที่กินสดจากเตาหรือรังถึง ก็จะใช้ #กระทงใบตอง จับจีบเสียสวย ช่วยให้ของดูน่ากินขึ้นเยอะเลย เดี๋ยวนี้ไปอยู่ในถาดโฟมกันหมดแล้ว น่าเสียดาย

อย่างขนมที่มีน้ำจิ้มเปียก เช่น ขนมจีบ กุ้ยฉ่าย ก๋วยเตี๋ยวหลอด เต้าหู้ทอดขนมผักกาด เค้าก็จะบรรจุใน #กระทงใบตองแห้ง เพราะไม่กรอบแตกง่ายจนเลอะเทอะเหมือนกระทงใบตองสด เดี๋ยวนี้ยังมีอยู่บ้างเป็นร้านขนมจีบเจ้าหน้าศาลเจ้าในซอยแปลงนาม ที่ผมชอบไปซื้อกินบ่อยๆครับ

ส่วนขนมไทยสมัยนั้นอร่อยมาก ทั้งถึงกะทิ ถึงน้ำตาล ถึงไข่ มากกว่าที่มีแต่แป้งเหมือนเดี๋ยวนี้ เค้าจะใช้พายตัดจากถาดและ #ห่อด้วยใบตองกลัดไม้กลัดทางมะพร้าว กันทันทีที่หน้าร้าน ช่างมีศิลปะในการขายการซื้อและแกะกินกันดีเหลือเกิน

ผมถามพ่อกับแม่ว่า แล้วพวกแกงสมัยนั้นเค้าขายกันยังไง ท่านบอกว่าเมื่อก่อนไม่มีหรอกร้านข้าวแกง บ้านใครต่อใครก็ซื้อของสดไปทำเอง รสมือบ้านใครบ้านมันทั้งนั้น จะมีก็ร้านอาหารที่คนจีนขาย อย่าง ก๋วยเตี๋ยว ก๋วยจั๊บ กระเพาะปลา พวกนี้ใครอยากกินก็ต้องหิ้ว #หม้ออ๋วย ที่สีสันช่างมีเอกลักษณ์ ไปซื้อกลับบ้านแทน

ส่วนตาม #ร้านโกปี๊ ต่างๆท่านคงคุ้นกับการหิ้ว #กระป๋องนมเปล่าใส่กาแฟหรือชาร้อน ผูกด้วยเชือกฟางหรือเชือกกล้วยใช้หิ้วนั่นแหละฮะ ถ้าเป็นเครื่องดื่มเย็น ก็หาขันหรือกระติกมาใส่กันไป อ้อ #กระติกที่เป็นลายสก็อตช์ แดงๆดำๆแหละฮะ ผมไม่ได้เขียนไว้ อยากดูก็ต้องรบกวนไปชมภาพตอน #fiat500 #เทศบาลนนทบุรี นะฮะ

ยิ่งสมัยยังไม่มีถุงพลาสติกกันเกร่อเหมือนยุคนี้ ใครอยากกินแบบทั้งแห้งทั้งน้ำ ก็ต้องหิ้ว #เถาปิ่นโต กันไปใส่เป็นชั้นๆทั้งข้าว คาว หวาน ช่างเป็นยุคสมัยสโลว์ไลฟ์อย่างแท้จริงกันเลยทีเดียว

ส่วนขนมน้ำๆต่างๆ ถ้าไม่หิ้วหม้ออ๋วยซื้อมา ก็ต้องนั่งกินกันข้างหาบ ทั้งขนม ก๋วยเตี๋ยว หรือเนื้อสะเต๊ะ ที่จะมีชาวจีนหาบหิ้วกันไปตามบ้านเรือนต่างๆกลางกรุง

อันนี้ไม่ใช่เพราะผมปฏิเสธหรือกล่าวโทษ ถุงพลาสติก หรือกล่องโฟมหรอกนะฮะ เพียงแต่แค่ทวนความจำและหวนคิดถึงเสน่ห์ของเหล่าภาชนะในสมัยผมและก่อนผมเกิดขึ้นมาเท่านั้นครับท่านผู้อ่าน
.

.

.......................................................................

68
https://www.facebook.com/photo/?fbid=1844694775551789&set=pb.100044603491726.-2207520000

เด็กบ้านสวน
17 พฤษภาคม 2018
·

.
.

วู้ดดี้ ครับผม
แฟนตัวยง
หมากฝรั่งบุหรี่ มะยมเชื่อม มะนาวดอง ขนมโก๋ ปลาหวาน ถั่วตัด พวกนี้ยังหากินได้อยู่ แต่ที่ขาดหายไปในปัจจุบัน น่าจะเป็น ถั่วเคลือบ สมัยนั้นจะเรียกว่า ถั่วสิงคโปร์ ถ้าขนมอบกรอบ ก็จะเป็น ทอมทั่ม แต่ที่ผมสงสัยอีกอย่างนึง มีใครจำมันฝรั่ง "มัน มัน" ได้บ้าง ทุกวันนี้ เห็นมีแต่ เลย์ เทสโต้ "มัน มัน" ของผมหายไปไหน

.

ตอบกลับ
เด็กบ้านสวน
ผู้เขียน
จำได้ฮะ ยังบ่นกับแม่อยู่เลยว่าเสียดาย แถมขนมซองสมัยนี้ก็อร่อยสู้เมื่อก่อนไม่ได้นะฮะ อย่างปาร์ตี้ เมื่อก่อนเต็มซองคาราเมลหนาเยอะหวานมันมาก เดี๋ยวนี้บางคาราเมลน้อยแบบไม่รู้รสเลยฮะ

.

วู้ดดี้ ครับผม
แฟนตัวยง
ใช่ฮะ แม้กระทั่ง มาม่า ยำยำ คาลบี้ หรือ โอวัลติน สมัยก่อนอร่อยมากๆๆ...

.

ตอบกลับ
เด็กบ้านสวน
ผู้เขียน
วู้ดดี้ ครับผม ใช่ฮะ โอวัลตินเมื่อก่อนสูตรสวิสหรือเปล่าไม่ทราบมันหอมมันอร่อยกว่าที่กินปัจจุบันมากเลยครับ

.

วู้ดดี้ ครับผม
แฟนตัวยง
ใช่ฮะ เดี๋ยวนี้ยังมีขายอยู่ ร้านแถวตรงข้ามสนามเป้า แต่แพงมาก

.

ตอบกลับ
เด็กบ้านสวน
ผู้เขียน
วู้ดดี้ ครับผม ใช่ครับ เมื่อก่อนที่สหกรณ์กรุงเทพก็มีมาขาย แพงกว่าที่กินๆกันเป็นร้อยเลยฮะ ขวดนึง

.

วู้ดดี้ ครับผม
แฟนตัวยง
กระป๋องสีส้ม เวลาเปิด ต้องใช้ช้อนงัดฝา สมัยนี้ แค่กระป๋องเปล่า นักสะสมซื้อ-ขายกัน ใบละ 500 บาทขึ้นไป

.

ตอบกลับ
เด็กบ้านสวน
ผู้เขียน
วู้ดดี้ ครับผม เนี่ยฮะ ใช่เลย เป็นอะไรที่อร่อยมากๆ กะอีกอันก็ข้าวโอ๊ตน่ะฮะ เดี๋ยวนี้ต้องไปแต่ร้านกาแฟเก่าๆถึงมีให้กิน ที่ ออนล็อกหยุ่น ยังอร่อยเพราะใช้ต้มเอา ผมกินบ่อยเวลาไปเดินเที่ยวแถวกลางกรุง 15 บาท เองฮะ แต่ไม่รู้ขึ้นราคาหรือยัง

.

วู้ดดี้ ครับผม
แฟนตัวยง
ออนล็อกหยุ่น เหมือนจะเน้นขายไมโล กล่องไมโลเต็มไปหมด สมัยก่อน อยากเจอดาราดาวร้าย ตัวตลก ก็ไปที่นี่แหละ ขนมปังสังขยา อร่อย

.

ตอบกลับ
เด็กบ้านสวน
ผู้เขียน
วู้ดดี้ ครับผม ฮะอร่อยมาก ทั้งของกินทั้งบรรยากาศ ข้างๆยังมีร้านวิริยพานิชย์ ที่ขายน้ำมันทาเคลือบไม้ตราตะเพียนให้ดู เป็นต้นทางบริษัทวิริยะประกันภัยด้วยมั้ยก็ไม่ทราบ

.

.......................................................................

69
https://www.facebook.com/photo/?fbid=1849119571775976&set=pb.100044603491726.-2207520000

เด็กบ้านสวน
21 พฤษภาคม 2018
·
#นึกว่าเสือ #เด็กบ้านสวน

เป็นอีกเรื่องที่เกิดก่อนผมจะลืมตามาดูโลก เมื่อกว่า 60 ปีที่แล้วในสวนของย่าที่คลองบางเขนครับ

เป็นเรื่องสั้นๆที่พ่อผมเล่าให้ผมฟัง ด้วยความคิดถึงตัวละครทั้งสามในเรื่องนี้

สมัยนั้นหนังสือพิมพ์หรืออะไรต่างๆยังไม่ได้เข้าไปถึงบ้านทั่วทุกหลังคาเรือนเหมือนยุคสมัยของผม (ยุคนี้ก็คงเป็นข่าวจากโซเชียล มีเดีย) ข่าวคราวหลักๆต่างๆก็ฟังเอาจากวิทยุ หรือหาอ่านกันตามหนังสือพิมพ์ในร้านรวงทั้งหลายอย่างร้านกาแฟนั่นแหละฮะ

เรื่องความล่าช้าของข่าวบางประเภท อย่างผลการแข่งขันกีฬาต่างประเทศเมื่อก่อน กว่าจะทราบผลก็เลยไปสองสามวันแล้วนั่นแหละ นั่นถือเป็นเรื่องปกติ

แต่ข่าวที่ไปเร็วกว่าวิทยุหรือหนังสือพิมพ์ก็คือ ‘ข่าวลือ’

ข่าวลือ เรื่องโจรร้ายแหกคุก หรือสัตว์ร้ายหนีหลุดออกมาจากกรงในสวนสัตว์ หรือบ้านเศรษฐีคหบดีที่เลี้ยงไว้ มีอยู่เป็นระยะๆ

ในช่วงนั้น มีข่าวลือว่ามีเสือหลุดออกมาเพ่นพ่านในละแวกสวน

อาแก่ ซึ่งเป็นลูกคนที่ 8 น้องสุดท้องของพ่อผม (พ่อเป็นลูกคนที่ 5 ) พ่อเล่าให้ฟังว่า อาแก่เป็นคนตาแหก ขี้ตื่นตกใจกว่าพี่น้องทั้งหลาย ขณะนั้นเป็นนักเรียนมัธยมแล้ว เดินท่อกเข้าไปในสวนร่มครึ้ม เพื่อช่วยย่าของผม ( ซึ่งก็คือแม่ของอาแก่นั่นแหละ ) รดน้ำทำสวนเป็นปกติ

พลันสายตาก็ไปเห็นอะไรบางอย่างที่มีสีดำเข้ม และลวดลายสีเหลือง กำลังโยกเยก ยงโย่ยงหยก อยู่บนต้นไม้

ไม่ทันดูให้ดี อาแก่ก็แหกปากลั่น ว่า "มีเสือหลุดมาในสวน!...มีเสืออยู่ในสวน" พร้อมวิ่งไปหา ป้าสำราญ พี่สาว ผู้ซึ่งเป็นลูกคนที่ 2 ของย่า ที่เดินเข้าไปในสวนด้วย ป้าได้ยินดังนั้น ก็ไม่ฟังอีร้าค่าอีรม ฉุดมือ อาแก่ วิ่งหนีเสือที่ว่า ลากถูลู่ถูกังกันขึ้นบ้านปิดประตูหลบซ่อนอยู่

จนมารู้กันทีหลังว่า ‘เสือ’ ที่อาแก่เห็นน่ะ คือ ย่า ที่ใส่เสื้อลายดอก เกิดเปรี้ยวปากอยากกินหมาก จึงไปปีนเก็บหมากจากต้นหมากที่ไม่สูงมาก

ทำให้อาแก่ และป้าสำราญ กลายเป็นที่หัวเราะขบขันของพี่ๆน้องๆ ถึงความตาแหกกันไปหลายวันทีเดียว

อาจเป็นเรื่องที่ไม่มีเนื้อหามากมายอะไร ท่านผู้อ่านก็ดูภาพเพียงเล่นๆเอาสบายตาก็แล้วกันนะฮะ

ส่วนผมเขียนเรื่องนี้ด้วยความคิดถึงและระลึกในพระคุณของท่านทั้งสามคนในเรื่องนี้ที่จากไปหลายสิบปีแล้ว

‘ย่า’ เป็นคนที่รักผมมาก คอยป้อนข้าว ป้อนปาท่องโก๋จุ่มชาร้อนให้กินเสมอตอนผมยังเล็ก คอยให้เหรียญบาทผมไปซื้อรูปลอกไอ้มดแดงวี 7 ที่ผมยังจำรูปมันได้จนถึงวันนี้และมีชายผ้าถุงให้ผมจับเดินต้อยๆในยามเด็กไม่รู้ความ

‘ป้าสำราญ’ เป็นคนที่เอื้อเฟื้อให้ครอบครัวผมไปปลูกเพิงอยู่ในสวน ตอนไม่มีที่ซุกหัวนอนและพ่อเพิ่งมีงานทำ และยังแบ่งสวนในเรื่องราวทั้งหมดที่ผมเคยเขียนมา ให้ครอบครัวผมมีผักผลไม้ไว้ขายมาใช้จ่ายเล็กๆน้อยๆ

‘อาแก่’ มักเอากับข้าวดีๆแปลกๆจากที่ทำงานแก มาแบ่งปันเจือจานให้ครอบครัวผมอยู่เสมอ

และพ่อก็คงจำเรื่องนี้มาเล่าให้ผมฟังอย่างขึ้นใจ ด้วยความคิดถึง แม่ พี่สาว และน้องชาย ของพ่อที่จากไปนานแล้วนั่นเอง
.

.

.......................................................................

70
https://www.facebook.com/photo/?fbid=1855129481174985&set=pb.100044603491726.-2207520000

เด็กบ้านสวน
27 พฤษภาคม 2018
·
#สนามหลวง #เด็กบ้านสวน

สถานที่ไกลที่สุดที่ผมเคยไปเที่ยวสมัยก่อน ก็คงเป็นที่ #สนามหลวง นี่แหละฮะ

ผมเคยมาที่นี่เพียง 2-3 ครั้งเท่านั้น ครั้งนึงแค่ผ่านๆ เพราะพ่อแม่พามาที่บางลำภู รู้สึกเป็นที่ที่เจริญมากๆ เป็นเมืองอย่างเต็มรูปแบบยิ่งกว่าในตัวตลาดนนท์เสียด้วยซ้ำ ตอนนั้นยังมีเพียงสามห้างสรรพสินค้าที่ผมรู้สึกว่า ล้ำยุคสุดๆเพราะมีบันไดเลื่อนด้วย คือ ห้างบางลำภู ตั้งฮั่วเส็ง และ ห้างแก้วฟ้าพลาซ่า ส่วนห้างนิวเวิลด์ นี่ผมไม่แน่ใจว่าตอนนั้นมีหรือยัง ปัจจุบันนี้เหลือเพียง ตั้งฮั่วเส็ง เท่านั้น

อีกครั้งที่เข้าไปสัมผัสสนามหลวงด้วยตนเอง คือ ตอนเรียน มัธยม คุณครูให้ไปซื้อหนังสือ หรือโปสเตอร์ประกอบการศึกษา จากที่นั่นมาประกอบการเรียน แหละฮะ

หลายท่านคงจำภาพ #สนามหลวง สมัยนั้นได้ว่าครึกครื้นและแออัดขนาดไหน มากกว่าในภาพที่ผมเขียน 3-4 เท่าเลยแหละฮะ ถ้าว่ากันตามจริงภาพนี้ เราคงเห็นแต่ทิวร่มกันแดด และผ้าใบหลังคาร้านค้า เต็มพรืดสุดลูกหูลูกตาไปหมดทั้งสนามหลวงเลยครับ

ทุกวันเสาร์อาทิตย์ รอบๆสนามหลวงจะกลายเป็นตลาดนัดขนาดมหึมา มีของทุกอย่างตั้งแต่ของมือสองถูกๆ เสื้อผ้า ไปจนถึงของสะสมจากต่างประเทศ

ถนนภายในรอบสนามหลวงที่ท่านเห็นทุกวันนี้ จะเป็นร้านค้าที่มาจากทุกที่ในประเทศไทย สินค้าเกษตรตรงจากแหล่ง ทั้งไข่ เป็ด ไก่ ผักปลา ข้าวสารอาหารแห้ง หอมกระเทียม มาจากผู้ผลิตโดยตรงกันเลยทีเดียว ก็คงคล้ายๆงานเกษตรสมัยนี้แหละครับ

ด้านในสนามหลวงด้านทิศเหนือที่หันมาทาง กรมประชาสัมพันธ์นั้น จะมีเต๊นท์มากมายกางไว้ขายของจำพวกสัตว์เลี้ยงต่างๆ ทั้งหมาแมว และปลาสวยงาม ซึ่งถ้านึกภาพจริงไม่ออก ก็ให้นึกถึงจตุจักร เพราะว่าใกล้เคียงที่สุด

ส่วนทางด้านทิศใต้ ก็จะเป็นพื้นที่โล่ง ไว้ให้คนวิ่งว่าว เช่าเสื่อปูกินอาหาร โดยมีพ่อค้าแม่ค้าหาบของมาขายกันถึงเสื่อทีเดียว และมีกิจการเช่าจักรยาน ปั่นเล่นกันด้วยนะฮะสมัยนั้น

ส่วนถนนผ่ากลางสนามหลวงที่อยู่ระหว่าง มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ กับ ศาลฎีกา ก็จะเป็นที่ตั้งร้านค้าของกินหลากหลายมากมาย ทั้งรถเข็นที่เอาโต๊ะเก้าอี้มาตั้ง มีทุกอย่างให้เลือกสรรกินเอา อีกทั้งยังมีหาบของกินตั้งแต่ขนมจีน ของปิ้งย่าง ข้าวเหนียวส้มตำที่นั่งกินกันตรงหาบนั่นแหละฮะ คึกคักสนุกดีเหลือเกินสำหรับนักชอปปิ้งสมัยนั้น

ส่วนรอบๆพระแม่ธรณีบีบมวยผม จะเป็นแหล่งของแผงหนังสือ ทั้งมือหนึ่งมือสอง แหล่งขายงานศิลปะโปสเตอร์ ภาพวาดและแสตมป์ครับ

ตรงด้านหลังศาลฎีกา จะเป็นเหล่าร้านต้นไม้มากมาย โดยพ่อค้าแม่ค้าจะเอาต้นไม้ใส่เรือพายเข้ามาในคลองหลอด แล้วเอาขึ้นมาตั้งขายกันตรงข้างๆและข้างหลังศาลนั่นแหละฮะ

ทุกท่านคงจำกันได้ถึง ‘หมอดูต้นมะขาม’ สมัยก่อน จริงๆยังมีอีกอย่างที่เป็นอาชีพน่ารักน่าสนุกทีเดียว อยู่ในภาพ ผมเขียน‘ปาหี่งูกับพังพอน’ และ ‘ปาหี่อับดุลรู้หมด’อยู่ด้วย ลองหากันดูเล่นๆนะฮะ

สมัยก่อนมักมีมิจฉาชีพวิ่งราวกระเป๋ากันเนืองๆ ผมก็เขียนไว้ด้วย ท่านผู้อ่านจะเห็นมั้ยเอ่ย

หลังจากนั้นไม่นาน ประมาณปี 2525-26 ท่านนายกฯเปรม ก็ให้ย้ายสนามหลวงไปอยู่ ตลาดจตุจักรอย่างที่ทราบกัน ท่ามกลางการประท้วงของพ่อค้าแม่ค้าอยู่เนืองๆ ทยอยๆไปทีละส่วน โดยที่ไปหลังใครสุดก็คือเหล่าแผงหนังสือตรงรอบพระแม่ธรณีฯแหละฮะ

เป็นบรรยากาศกรุงเทพฯที่เคยเป็นอีกอย่างหนึ่งที่ผมอดคิดถึงไม่ได้ ถ้าภาพไม่ละเอียดพอผมก็ขออภัยนะที่นี้นะฮะ เพราะการอัดสนามหลวงทั้งสนามไว้ในกระดาษ A4 เนี่ย มันถือเป็นอะไรที่ใหญ่เกินตัวผมเหมือนกันครับ
.