|
ppsan
|
 |
« on: 16 June 2026, 09:51:24 » |
|
104. เอื้อ สุนทรสนาน ดุริยะกวีสี่แผ่นดิน โดย คีตา พญาไท
คีตา พญาไท
20 มีนาคม 2018
·
104. เอื้อ สุนทรสนาน ดุริยะกวีสี่แผ่นดิน
เพลงแรกที่แต่ง
ต่อมาครูสุรัฐ พุกกะเวส ก็สมัครเป็นลูกศิษย์ของ ครูเวส สุนทรจามร และเป็นลูกศิษย์คนแรกของ ครูเอื้อ สุนทรสนาน เพราะตอนนั้น ครูเอื้อ ยังไม่มีลูกศิษย์มีแต่ลูกน้อง ส่วน ครูเวส สุนทรจามร นั้น มีลูกศิษย์อยู่แล้วหลายคน เช่น วินัย จุลละบุษปะ / เพ็ญศรี พุ่มชูศรี และธนิต ผลประเสริฐ เป็นต้น
ครูเวส สุนทรจามร จึงให้แต่งคำร้องตามทำนองของ ครูเวส ที่มีอยู่ก่อน
เพลงแรกที่แต่งคือ เพลงหาดแสนสุข และมอบให้ สุปาณี พุกสมบุญ เป็นคนร้อง ในจังหวะสวิง ซึ่ง สุปาณี เล่าว่าดีใจมากที่ได้ร้องเพลงนี้
เพลงหาดแสนสุข
ทำนอง เวส สุนทรจามร คำร้อง สุรัฐ พุกกะเวส
หาดทรายชายน้ำแสนสุขสุดงาม
ระยิบระยับยามแสงทองส่องสว่าง
เสียงคลื่นเซาะซัดหาดทรายประกายพรายพร่าง
ทุกสิ่งทุกอย่างยิ่งงามน่าชม
ทะเลไกลสุดตาปักษาโผเล่นลม
โน้มน้าวอารมณ์นิยมแดนงาม
อ่าวใหญ่งามล้ำวิมานสุขใจ
เพลิดเพลินฤทัยฟ้าสีครามแลอร่าม
ยอดเขาสามมุกสูงเด่นแลเห็นแหลมงาม
แหลมแท่นสมนามตามคำเรียกมา
อากาศสบายชื่นใจเยือกเย็น
เมื่อได้แลเห็นแดนแสนงามนามสง่า
เบิกบานสำราญฤดีมองศรีราชา
ยิ่งชมยิ่งงามเพลินตาน่าดู
ลมโชยโบกปลิวกิ่งมะพร้าวพลิ้วอยู่
หญิงชายเคียงคู่เห็นอยู่เพลินใจ
ถิ่นงามแห่งนี้มีความรื่นรมย์
ธรรมชาติทิวทัศน์สมสรรค์สร้างเริงฤทัย
หมู่เรือใบขาวเรียงรายพระพายซัดฝั่ง
แสงสุขสุดดังนามนี้ไม่มีลืม
เพลงหาดแสนสุขนี้ ครูสุรัฐ พุกกะเวส เคยให้สัมภาษณ์ จารุลินทร์ มุสิกะพงษ์ ในรายการวิทยุว่า
“...สำหรับเพลงแรกที่ผมแต่งกับ คุณเอื้อ คือ ดอกไม้เมืองเหนือ และเพลงแรกที่แต่งกับ ครูเวส สุนทรจามร คือ หาดแสนสุข
ส่วนมากเพลงที่ผมแต่งจะมีเบื้องหน้าเบื้องหลัง อย่าง หาดแสนสุข นี่ เกิดขึ้นเพราะ ผมมีโอกาสติดตามผู้ใหญ่ไปตรวจก่อสร้างสถานเริงรมย์บางปู กับบางแสน...”
ส่วนเพลงที่ ครูเอื้อ สุนทรสนาน มอบทำนองให้แต่งเนื้อร้องเป็นเพลงแรก คือ เพลงดอกไม้เมืองเหนือ ซึ่งครูเอื้อ สุนทรสนาน ขับร้องเอง และเพลงหญิงสาวกับความรัก มัณฑนา โมรากุล เป็นผู้ขับร้อง ซึ่งมีความไพเราะมากทั้งสองเพลง
เพลงดอกไม้เมืองเหนือ
ทำนอง เอื้อ สุนทรสนาน คำร้อง สุรัฐ พุกกะเวส
งามเหลือเกินเพลินพิศติดใจ
ดอกไม้เมืองเหนือแสนงาม
เพิ่มความนิยมชมเชย
โอสาวเวียงเหนือนี่เอย
สวยกระไรบ่เคย พบเลยในสามโลกนี้
ผิวงามยามพิศติดตรึง
กลิ่นสาวเจ้าหอมซึ้ง ตรึงใจที
สาวสวยจริงสวยยิ่งทุกที่
ศรีสมถิ่นสวยสิ้นงามตา
เพลินฤทัยได้เห็นสาว ชาวนครแหล่งงาม
เพลินชมทั่วเขตคาม น้ำใจมอบบูชา
สาวเอยใจฉันนี่นารักตรึงอุรา ให้เสียวซ่ารัญจวน
ครวญคะนึงคิดถึงไม่วาย
รักจริงไม่ทิ้งแหนงหน่าย จิตใจรำพึงถึงนวล
ดูหรือตัวฉันไม่ควร
รักจึงไม่ชื่นชวน คิดไปให้หวนอาลัย
สัญญาต่อหน้าแผ่นดิน
หากห้วยแก้วสูญสิ้น ธารหายเหือดไป
ความรักนั้นสิพลันแหนงหน่าย
ใจถึงถ่ายรักหน่ายจากเธอ
คงฤทัยใฝ่รักแท้ ไม่ผันแปรเปลี่ยนไป
แม้นตัวจะอยู่ไกล ใจก็ใคร่บำเรอ
น้ำใจมอบไว้แด่เธอ
เพ้อดูคู่ครองปองหัวใจรำพัน
ครูสุรัฐ พุกกะเวส ได้แต่เพลงสมดังที่ปรารถนาแล้ว และเริ่มมีผลงานเพิ่มมากขึ้นเป็นลำดับ ครูสุรัฐ เล่าเอาไว้อย่างน่าสนใจว่า
“...ความภาคภูมิใจยิ่งกว่าได้สมบัติพัสถานใดๆ ทั้งสิ้น ก็คือยามที่ได้เห็นเพลงแรกที่แต่งขึ้นได้ออกอากาศโดยนักร้องชื่อดัง เป็นอารมณ์ที่ปลาบปลื้มที่สุด จึงคล้ายกับว่าหัวใจพองโตออกคับอกตลอดเวลา
ข้าพเจ้าบ้าเพลง บ้าการแต่งคำร้อง และมุมานะผลิตเพลงที่ คุณเอื้อ และ ครูเวส ส่งให้แต่งได้ทุกวัน วันละเพลงสองเพลงท่ากลางเสียงหวอและเสียงทิ้งระเบิด ของเครื่องบินสัมพันธมิตร ที่มาทิ้งบอมบ์ตลอดเวลา ก็ไม่สนใจ ขอแต่งเพลงก่อน
ข้าพเจ้าได้เปรียบ ครูแก้ว ที่อ่านโน้ตคล่อง เพียงครูส่งโน้ตมาแผ่นหนึ่ง ก็เอากลับมานอนฝันใส่คำร้อง ตั้งชื่อเสร็จได้แล้วก็ส่งไป บางเพลงครูก็แก้ บางเพลงก็ผ่านไปได้เรียบร้อย...”
นอกจากนั้น ครูสุรัฐ พุกกะเวส ยังขอเป็นลูกศิษย์คนแรก ครูแก้ว อัจฉริยะกุล อีกด้วย จึงได้รับการถ่ายทอดวิทยายุทธในกาแต่งเพลงอย่างเต็มที่ เพราะครูแก้ว เองก็กำลังต้องการให้มาช่วยแบ่งเบาภาระในการแต่งเพลงที่เป็นอยู่ เพลงของ ครูสุรัฐ จึงมีส่วนละม้ายคล้ายกันกับเพลงที่ ครูแก้ว อัจฉริยะกุล แต่งมาก เพลงหลายเพลงหากไม่ใช่ แฟนสุนทราภรณ์พันธุ์แท้ แล้ว อาจจะสับสนกันได้
เรื่องนี้ ครูสุรัฐ พุกกะเวส เคยเขียนเล่าเอาไว้ว่า
“...ผมได้รับการถ่ายทอดวิชามาจากครูหลายอย่าง เพลงที่ดังๆ อยู่ในสมัยนั้น ได้อาศัยครู ช่วยขัดเกลากอยู่เบื้องหลังอย่างดี เช่น เพลงปทุมมาลย์ เพลงสุดสงวน เพลงนาวาทิพย์ เหล่านี้ บางเพลงครูแก้เกือบหมดทั้งเพลง ผมก็เลยยกผลงานให้เป็นของครูไป...”
.
.
ที่มา : 104. เอื้อ สุนทรสนาน ดุริยะกวีสี่แผ่นดิน
https://www.facebook.com/permalink.php?story_fbid=pfbid0hLdSsGmeM7JhP8kvu6XNdGWbN1xryQAner8rWLRBUFkwnFtfjFiNEFDEk1J2H8Lzl&id=100064073282083
.
|
Author